Sterke Jimmy over zijn tocht door "De Hel"

2 van de 3 doelstellingen = geslaagd

Eerlijk is eerlijk! Toen ik mij inschreef voor Kasterlee had ik het een klein beetje onderschat.
Ondanks het vriesweer brandde de hel!

Ik , den Oli en Niels stonden zondagochtend om 6 uur op in hotel Kempenrust. Na een stevig ontbijt trokken we naar de sporthal Duinenend waar heel het gebeuren plaatsheeft. Om 7uur haalden we onze startnummers af en begonnen we met de inrichting van onze wisselzone.
Alles voor het fietsen klaar leggen op een stoel die voor u gereserveerd is. Buiten worden de mountainbikes nog snel aan een technische keuring onderworpen en voordat je het weet is het al 5 voor 8.
Ter nagedachtenis van het overlijden van Benny Vansteelant wordt nog een minuutje stilte gehouden en om 8 uur stipt zijn we weg.

Ikzelf start samen met Filip en Luc op de laatste rij. Al snel wordt het pakt uitelkaar gereten en begin ik mijn weg naar voor. Traditioneel wordt er in een duatlon erg snel gestart. Ik laat mij niet opjagen en start erg traag. De eerste kilometer werk ik af in 4m25, perfect volgens de vooropgestelde tactiek. De benen voelen super en lijken vanzelf dit tempo te verteren. Enkel mijn hartslag zat wat hoog (158-160), maar omdat het lopen echt soepel gaat en zonder extra krachten te verspillen ga ik door. Al vlug geraak ik in een groepje dat precies hetzelfde tempo van 4m30 de kilometer nastreeft. Na een 5-tal km beginnen we andere groepjes in te halen en achter te laten. Gek dat sommigen zelfs in zo’n wedstrijd boven hun limieten durven te starten. Na 1u6m10sec. zitten de eerste 15km erop en kom ik in de wisselzone. Men roept mij toe dat ik hier als 66 van de ongeveer 200 starters arriveer. Hier kruis ik ook Olivier die al onderweg is naar zijn fiets. Olivier had voor het eerste lopen ongeveer een uur nodig. Erg sterk, maar misschien een beetje te snel? Deze 5 min tijdswinst zou hem misschien nog duur te staan komen bij het tweede lopen? Ik hoop voor hem dat hij zich weer niet aan het opblazen is. Na een 6-tal minuten in de wisselzone van kledij gewisseld te hebben, begin ik aan het langste onderdeel van de dag.

66ste ?! Ik dacht thans dat ik niet zo traag gelopen had. Dit moeten hier wel allemaal supermannen zijn. Supercontent over de tijd, maar toch een beetje teleurgesteld door de plaats neem ik mij voor de eerste ronde tamelijk agressief te rijden en vooral aan te vallen. De eerste ronde maal ik af in 1u en 3 min en in de bevoorradingszone roepen ze mij toe dat ik al 42ste ben. Tot nu toe gaat het goed. Ik zie nog een groepje rijden van een 8-tal atleten, deze zou ik ook nog snel opvreten en dan stilaan wat trager gaan rijden. Allemaal goede voornemens, maar de pechduivel slaat net op dit moment toe. Vooraan zit ik met een leegloper! Ik besluit nog door te rijden tot het einde van de modderstrook en stop pas op de verharde weg bij enkele seingevers.

Bandje vervangen is net niet mijn specialiteit en dan overdrijf ik echt niet (vraag dat maar aan Olivier of Kurt). Nadat ik het buitenbandje eraf heb gehaald, vind ik 2 doorns. Dit zijn zeker de schuldigen, alleen krijg ik ze er niet uit. Dan maar aan een huis aanbellen en vragen achter een pincet ofzo. Met een platte schroevendraaier krijg ik het buitenbandje terug doornvrij. Nu weigerd mijn bommetje alle dienst, dus kon ik weer aanbellen en vragen achter een deftige fietspomp.
Uiteindelijk terug weggeraakt, maar hoeveel tijd ik er verloren heb kan ik niet zeggen. Ik weet wel dat ik ondertussen ver ben teruggeslagen in het klassement. Mentaal was dat toch een serieuze klap, maar met in het achterhoofd dat we nog een lange weg te gaan hadden en dat ik mijn 2 begeleiders voor het lopen niet in de steek kon laten heb ik de knop omgedraaid en er terug ene serieuze lap opgegeven. De ganse tweede ronde heb ik zovaak als mogelijk (geen sinecure met zoveel rijdende snelheidsdrempels) nog eens stevig de gas opengedraaid. Deze ronde legde ik (incl. bandenwissel) af in 1u en 22 min.

Maar zoveel aanvalslust, blijft ook niet duren. Vanaf ronde drie was het liedje over. Een eerste opkomende kramp in beide bovenbenen, maakte mij duidelijk dat ik het tempo beter wat liet zakken. Vanaf toen heb ik aan een vrij constant tempo verder gereden. Ronde 3 en 4 legde ik al in 1u 12 en 1u 13. Het tempo dat ik vooraf voor ogen had. In ronde 3 haalde ik halverwege Olivier in. Aan zijn asgrauwe gelaatskleur (déjà-vue Nice) te zien, was hij toch een beetje te snel gestart. Ik wenste hem nog succes en riep hem toe door te bijten. Vanaf ronde 4 viel het mij vooral op dat de meeste atleten er al echt erdoor zaten. Vanaf nu was het lijkenrapen. Uiteindelijk wist niemand mij in te halen tijdens het fietsen en draaide ik als 45ste terug de wisselzone in, op zich een goed gevoel!

Toch kreeg ik het op dat moment weer knap lastig. Ik durfde uit angst voor een opkomende kramp zelfs niet te snel van de fiets te springen. Even twijfelde ik of ik nog zou starten met het lopen. Dit kon toch niks meer worden. Ik was een wrak, totaal naar de …
En toen … toen zag ik Kurt. Hij wist onmiddellijk hoelaat het was. Met de nodige peptalk en hulp werd ik klaargestoomd voor het laatste lopen. Vooraf had ik een rugzak klaargemaakt voor Kurt waarin alles (gellekes, water, performance, drinkbussen en vooral veel cola) zat wat ik ook maar zou kunnen nodig hebben. Nog snel een slokje water en weg waren we. Ik te voet en Kurt met zijn rugzakje te fiets. Buiten aan de hal stond Mario mij op te wachten. Enkele weken geleden kwam Appermanske zelf met een uiterst interessant voorstel op de proppen. Hij stelde voor mijn lijden tijdens de afsluitende loopproef te verzachten door solidair met mij de 30 km te lopen. Een voorstel dat ik met alle plezier zag zitten. Iemand met zo’n ervaring weiger je natuurlijk geen uitgestoken hand.

De eerste kilometers werden onverwacht en vrij soepel (voor zover je daar nog over kan spreken) afgewerkt tegen een tempo van 4m30 per kilometer en een pols van 144. Waar er ook maar wat wind stond zette Mario mij mooi uit de wind en voordat ik maar aan eten of drinken durfde te denken, duwde Kurt mij iets in de mond. Een geoliede machine was dus onderweg. Ik moest niet meer denken, enkel lopen en de signalen van mijn lichaam goed proberen te interpreteren. Vrij snel pikten we de eerste lijken weer op. De eerste ronde van 15km werd afgelegd in 1u7min en 20 seconden. Dit was dus amper 1 minuutje trager als het lopen vanmorgen. Een droomscenario werd realiteit. Na 21km begon er dan toch wat verval op te zitten en met de wijze woorden van looptrainer Peter in gedachte werd er meer en meer op de looptechniek gelet. 4km verder was het dan toch volledig over. De anker werd uitgegooid en het strakke tempo behoorde nu ook tot het verleden. Beide bovenbenen stonden op het punt volledig te verkrampen.Water noch cola gingen nog door de keel. Zwarte vlekken vertroebelden mijn zicht en ik werd als een blinde geleid door 2 blindengeleide honden. Vanaf nu was het zaak van gewoon te blijven lopen en zeker niet beginnen te stappen. Mario en Kurt haalden de grote middelen boven en bleven maar op mij inpraten. In de verte hoorde ik de speaker en de opzwepende muziek Het aftellen was begonnen en SAMEN bereikten we terug de sporthal. Hier lag de rode loper uitgerold en vanaf dan voel je niks meer. En zalig gevoel dat ik al eens in Nice mocht ervaren. De trance was ingezet, ik zou finishen. Alleen al voor dit kippenvelmoment zou je zo’n wedstrijd willen doen. Uiteindelijk werkte ik de laatste loopronde nog af in binnen de 1u15. Samengeteld met de wissel en de eerste loopronde werkte ik de laatste 30km af in 2u26m47s, dat is dus sneller als in mijn stoutste dromen waarin ik een tijd hoopte te klokken van 2u30 (zonder wissel erbij te rekenen). 31ste in het algemeen klassement. Een uurtje later kwam ook Olivier aan. Nog wat later Luc en Filip. 4 finishers op 4 starters is niet slecht voor ons clubke.


Eindconclusie:

Kasterlee is een erg mooie wedstrijd, maar ook een heel zware. Vooraf vergeleek ik het met een ¾ triathlon. Ik hield toen enkel rekening met de afstanden. Nu, achteraf ben ik van oordeel dat deze wedstrijd niet moet onderdoen voor een volledige triathlon. Vooral de koude kan een mens breken. Mijn respect voor alle Kasterlee-finishers is dus enorm.
Mijn voorzichtige starttactiek bleek de juiste te zijn. Als die lekke band er niet was, dan zou ik dicht bij de 20ste plaats geëindigd zijn. Misschien dat ik de eerste 2 ronden te snel gefietst heb, maar wat heet te snel? Uiteindelijk haalde niemand mij meer in tijdens het afsluitende lopen.
2 van de 3 vooropgestelde doelen werden behaald:
1) Finishen : ok
2) Clubrecord (9u40) van Denis breken : ok (8u37m7s)
3) Top 25 : net niet

Nogmaals wil ik mijn twee superbegeleiders bedanken, zonder hun was ik er waarschijnlijk niet geraakt.
De Hel van Kasterlee 2007 zal ik nooit vergeten, merci mannen.

Jimmy

Bye Bye Kasterlee : Filip vertelt ...

Gebroken, stijf, kortom alles doet pijn. Slechte nacht gehad waarin ik om de haverklap wakker werd van de dorst.

De hel dan. Ik ben er niet goed uit wat nu beter is. Ploeteren door de modder of op een stijf bevroren parcours rijden.

Het begon goed voor mij. Run 1 heb ik mij verstandelijk genesteld in een groepje dat helemaal achteraan liep. Ik had geen idee van de tijd maar ik voelde dat ik goed zat.

Tijdens ronde 1 haalde ik plots Luc in op de eerste zandheuvel. Misschien overmoedig maar ik bleef bij hem. Ronde 2 moest ik hem halfweg laten gaan. Toen begon mijn rug serieus pijn te doen. Man wat heb ik afgezien. Zo'n hard parcours is blijkbaar niet zo goed voor mijn rug. De benen ging nog goed maar vanaf ronde 2 reed ik constant met een soort krampalarm. Ging ik iets te snel dan wist ik het vlug genoeg. De verrassing was dit jaar op het einde met de 500 m zuigende zandstrook. Die dat daar gegooid had moesten ze op een kanon zetten. Ik zat voor op het schema, maar dat was dankzij het bevroren parcours, maar toch mooi meegenomen.

Bij het eindigen van de 4de ronde zag ik plots een verschijning, het was mijn vrouw.

Dan naar de wissel. Mental coach Mauermaker Ludo hielp me voortreffelijk. Het was enkel de organisatie die tegenwerkte en het licht in de zaal uitdeed. De eerste ging finishen, mij een zorg maar de organisatie heeft het voor het zeggen. Ludo zorgde dan maar voor licht en voorzag me van het nodige.

Nu de zwaarste opgave. Met volle moed en loodzware en kapotte benen, knieën en kuiten begon ik eraan. De eerste ronde vlotte een beetje maar ik voelde al snel dat dit niet vol te houden was. De tweede ronde moest ik na enkele km even stappen. Dan maar van km tot km lopen en even stappen maar na km 7 in de 2de ronde was het al om de 500 m stappen. Ludo de goede ziel hielp me erdoor maar leed zelf erge kou. Hij besloot om regelmatig mee te lopen kwestie van het warm te krijgen.
Ik die dacht dat ik laatste was, werd tijdens de laatste 2 km nog door een man of vijf voorbij gelopen. Allee dan maar, het weze zo.

Dan de finish. Geweldig alle zorgen weg maar hoe neem je in godsnaam een afstapje van 50 cm met 2 kapotte benen en een kapot lijf. Gelukkig was er het Rode Kruis die toch wel bezorgd om mij waren. Na enkele vragen ivm duizeligheid enz.. mocht ik eindelijk gaan zitten. Oef zitten, liggen rusten ... heerlijk

Besluit : Ik heb er nu 3 gedaan. Ik heb mijn doel bereikt nml onder de 12 uur. Ik denk dat ik er nog dikwijls aan ga denken en het zo ga laten.

Bye bye Kasterlee.

Bij deze toch de niet te onderschatten steun vermelden van mijn physical coach Wil en mental coach Ludo. Bedankt mannen.

Witse

Kasterlee 2007 : Hell ain't such a bad place ...

De Hel was niet meer De Hel van een week geleden. Toen had een zwembroek volstaan om aan de wedstrijd deel te nemen. Het vriesweer van de laatste dagen had goed zijn werk gedaan en De Hel voor een groot stuk “droog gelegd”.

Maar dit doet niets af aan de prestaties van allen die de finish gehaald hebben. Het is en blijft een “berenonderneming”. Ik krijg al koude rillingen als ik er nog maar aan denk om me er voor in te schrijven !

Proficiat vooral aan de 3 zltc’ers. Petje af voor hun aandeel in de strijd en ik denk dat elk van hen zijn doel heeft kunnen waarmaken.

Uitslag

31 Loix Jimmy ZLTC Tongeren H24 21
1:04:08 ( 67) Run1
5:06:12 (46) Bike
6:10:20 (45) R+B
2:26:47 (15) Run2
8:37:07 Eindtijd

130 Pinsart Luc ZLTC Hoeselt H40 54
1:12:52 (143)
5:49:17 (119)
7:02:09 (122)
3:43:36 (138)
10:45:45

143 Leemans Filip ZLTC Sint-Truiden H40 58
1:17:52 (168)
6:00:57 (129)
7:18:49 (134)
4:10:18 (146)
11:29:07

We wachten natuurlijk gespannen af wat de tenoren er zelf over te vertellen hebben !

Zwemtraining Mal woensdagavond

Begonnen met 400m opwarming, voordat Nard het startschot gaf van de training.

3x400 met vertrek om de 7’. Eerst ging rustig in 6’00. Daarna zwom ik een rondje op kop omdat William viskes in zijn zwembril had zitten in 5’49. Toen was het de beurt aan Free Willy die “The Pedal to the Metal” duwde. Ikke zucht, zucht in zijn voeten. Resultaat 5’32.

3x200 met de eerste en laatste 20m waterpolo. Effe gewoon tempo zonder forceren. Allemaal in 3’

8x100 met eerste 10m enkel benen. Vertrok rustig in 1’29. William duwde weer eens door maar ik liet hem begaan. 1’33. Mijn beurt voor de kop te pakken. Goed doorgetrokken 1’22. Weer eentje rustig terwijl Free Willy zijn duivels ontbond 1’31. Vervolgens 1’22 - 1’30 - 1’22 – 1’31.

Om af sluiten 10x40 vertrek om de minuut. Rustig losgezwommen in 32”-33”.

Goed voor 3400m.

1 Minpunt aan die woensdagavondtrainingen. Donderdagavond (gisteren dus) slechts 9 man in Bilzen om te zwemmen !!!!

Kuota Kaliber : a great review

Een zekere "Ace" testte de Kuota en dit schreef hij erover. Tis in't Engels maar ik kan me helemaal vinden in dit verslag.

So have you ever gotten on a bike and felt like you'd come home? This is a machine that fits you so well that you almost can't see yourself as not being a part of it. It's a bike where going fast and breathing are exactly the same. If you haven't don't worry because if you stick around bikes long enough, trust me, its bound to happen to you at least once and then you'll know what I'm talking about.

The Kalibur is one really amazing bike. The bike was everything I wanted when I started looking. It was stiff where it needed to be making it incredibly responsive and quick to accelerate. It took corners like a champ and shifted like butter (The bike I tested was outfitted with Ultegra components). And man this was one tri-bike that actually climbed almost as well as my road bike. In my standard tests which includes short climbing, a series of sharp turns on a closed 3 mile loop and an 8 mile time trial at a comfortable 140 bpm heart rate and moderate gearing from 39/15 to 39/12, the Kalibur was still amazingly fast. I liked the ride so much I rode it around my neighborhood just for fun. I even did a local time trial on it and posted a PR on the course for the year.

In a race environment this bike was amazing. It was silky smooth, dampening road noise and vibration while retaining enough rigidity to provide snap when attempting to bridge gaps or run down someone up the road. The Kalibur probably owes much of this snappy responsiveness to the Kevlar reinforced rear triangle. Yep, Kevlar. The same stuff they make bullet proof vests from. On this bike I was able to take aggressively sharp turns without really thinking about it and descend quickly with confidence. Sometimes when you are in aero position, things like descending and cornering can feel dicey. But the Kalibur inspires confidence in this area like few tri bikes I've ridden. That may be the best thing I can say about the Kalibur is that it is a bike that inspires confidence. You step on this machine and you know it isn't going to be the thing holding you back on race day. For all that confidence, comfort, speed, and a super stiff rear triangle that's practically bulletproof, the Kalibur with an Ultegra build is amazingly affordable costing about $3800.00.

About the only thing negative I could say about the Kalibur is that it won't make you invisible. But hey, being fast and practically bulletproof for under four grand won't seem like too much of a compromise on race day.

Dus waar wachten jullie op, tis bijna Kerstmis, dus bestellen die handel !!!!

Kasterlee : weersverwachtingen + Jimmy over de "club"concurrentie

Olivier gaat na het 1ste lopen al meer dan 5 min voor hebben op mij. Als ik hem dan na 1 ronde bijhaal zal hij proberen te volgen en nog 2 ronden goed fietsen, vervolgens heeft hij een afspraak met de man en de hamer. Einde halen wordt doodstrijd.

Filip zal volgens mij positief verrassen. Die reed voor zijn doen tamelijk goed op de MTBduatlon van de club. En daarbij met zo’n karakter en superinstelling zal opgeven niet in zijn woordenboek voorkomen.

Luc Pinsart vond ik ook goed op de MTBduathlon van de club. Beide heren waren op hun kousevoeten uit het peleton weggereden. Enkel ik en Koen kregen toen de kloof nog dicht. Toch denk ik dat Pinsart nog meer gaat verrassen.
Een maand geleden heb ik met Luc en Olivier een verkenning gedaan in Kasterlee. Beide waren we onder de indruk van Luc’s souplesse.
Met gemak en aan een vrij constant hoog tempo ploegde hij door het veld. Ik en den Olie moesten zelfs even op de tanden blijven of we waren hem kwijt.
Benieuwd wat dat nu gaat geven, zo’n maand verder.

Ikzelf ben goed, maar niet goed genoeg om dit parcours (uitzonderlijk slechte staat) goed aan te kunnen. Daarom zal ik eerder uit de achtergrond proberen terug te komen. Ik verwacht vele opgaves, alleszins meer als het percentage dat in een Ironman opgeeft.
Mijn lopen is minstens even goed als in Nice. Gisteren nog eens gaan lopen na 2 rustdagen en de vleugeltjes waren er. Groot vraagteken blijft natuurlijk of het lopen nog zal gaan na fietsen. Zonder wedstrijdritme of combitrainingen? Dit zal mijn grootste probleem worden.

..... tegen de sterren op !

Nog effe een korte update wat mijn trainingen betreft anders gaat Marc zich weer afvragen waarom ik niets over mijn trainingen schrijf. Meestal is dat omdat er niet getraind is hé Velo.

We waren blijven hangen op dinsdagavond, vorige week met die looptraining op de donkere verkavelingswegen. Woensdag dan, een krachttraining op de rollen (3x3' met 3' rust) die 's avonds bij de eerste zwemtraining in Mal toch nog in mijn lichaam zat.

Donderdagavond 2.9 gezwommen. Vrijdag 10.3 gelopen DT2. Ging eindelijk nog eens goed ondanks de erg felle wind.

Zaterdagmorgen dan mijn eerste zwemtraining van meer dan 4K gedaan in Millen. 4500m om precies te zijn. Na wat shoppinggedoe met de familie in de namiddag nog 40K gefietst en net op tijd thuis voordat de regen in bakken naar beneden begon te vallen.

Zondag wou ik in Mal gaan zwemmen omdat het jeugdtraining was. Maar Els keek nog net op tijd op de jeugdkalender en zag dat we een week te vroeg gingen zijn. Omdat we toch al gepakt en gezakt waren om te gaan zwemmen zijn we dan maar naar Bilzen gereden. Met Jelle misschien wel 20 keer van de schuifaf geweest, hij vond het fantastisch.

Minder fantastisch was de rest van de dag. Ik voelde mij niet echt goed. Grieperig, mijn maag speelde op en ik vulde dan ook de namiddag met zetelliggen. Iets dat in geen enkel trainingsschema is terug te vinden dus een zerodag.

's Nachts kwam de aap dan uit de mouw, diarree tegen de sterren op en ook de maandag werd een dag van niks.

Vandaag ging het gelukkig al weer stukken beter. 2hr gefietst. Tegenslag, het regende in de buurt van Bilzen (zal wel aan de mensen daar liggen zekers) zodat ik nat en ijskoud terug thuis kwam. De zonnebank bracht redding, opgewarmd en een tintje bruiner kan ik dus nu dit typen.

Kwil afsluiten met iets dat Patrick Moermans mij zei zaterdag in Millen. "Als ge nu goed zijt hebt ge een probleem" (dit geldt niet voor de Kasterleegangers en de veldrijders)

Denk daar maar eens over na

Een foto recht uit "De Hel"

De Hel van Kasterlee : deel 2 : Here comes Jimmy !

Wil : Hoe is de voorbereiding verlopen ? Leg kort uit hoe je de trainingen hebt aangepakt. Waar lag de nadruk op ? Wanneer ben je begonnen ? ……

Jimmy : Na de clubkwart laste ik 2 weken trainingsstop in. Dus startte ik vanaf 2 oktober de voorbereiding. Na 2 weken rust is de conditie verre van weg en aangezien ik een doel voor ogen had, was het terug opstarten van de trainingen ook geen probleem. Een 2-tal maanden gericht trainen voor een wedstrijd als Kasterlee is natuurlijk geen overbodige luxe, eerder zelfs weinig. Ik veronderstel dat Kasterlee volgens moeilijkheidsgraad te vergelijken of zelfs zwaarder als een ¾ triathlon.
Bijkomend probleem was een geblokkeerde rug. Deze rugproblemen zorgden ervoor dat ik na de Ironman van Nice amper lange looptrainingen kon afwerken.Mijn geblokkeerde rug zorgde voor lichte rugpijn, maar erger was dat ik na een 12-tal kilometers lopen steeds last kreeg van een erg pijnlijke rechterknie.
Deze ongemakken zorgden ervoor dat mijn eerste trainingsmaand eerder een fietsmaand was. Lopen ging niet langer als een uurtje en dan moest ik er ’s anderdaags zelfs niet aan denken om opnieuw te lopen. Dankzij Tim (1000 x dank!!!!) die mij de eerste week van November bij een wonderdokter bracht, heb ik de tweede maand toch de vooropgestelde en broodnodige lange duurtrainingen kunnen doen.

Lopen:De eerste maand niet veel soeps. Korte trainingen op regelmatige basis waarbij het belangrijkste was de pols bij basistempo te doen zakken.
Dit gecombineerd met techniektrainingen bij Peter.
De tweede maand was dan een zware trainingsloopmaand. De eerste, tweede en vierde week van November werden echte loopweken. Hierbij combineerde ik lange looptrainingen met lange intervaltrainingen. Ook werden de pistetrainingen bij Peter steeds zwaarder.

Fietsen:De eerste maand werd haast constant met de MTB gereden en ook bijna altijd op onverharde wegen. Dit voornamelijk om het MTB-gevoel en techniek terug bij te werken.
Ook werd er gezocht naar het juiste materiaal (bandenkeuze) om Kasterlee tot een goed einde te brengen. Twee parcourverkenningen verder denk ik dat dit wel in orde is nu.
Door die vele veldtrainingen oogt het inzake totaal aantal kilometers niet spectaculair, toch denk ik dat het voor het fiesten goed zit. De tweede maand heb ik 2 lange fietstrainingen op de weg gedaan met de koersfiets, gecombineerd met veel fietswerk op de rollen. De Mountainbike werd slechts 1x per week van stal gehaald.

Totaal aantal kilometers:
Maand Oktober:
lopen: 100km
fietsen: 538km

Maand November:
lopen: 269km
fietsen: 728km

Wil : Waar heb je het meeste schrik voor ?

Jimmy : Zoals steeds bij een lange wedstrijd zal het zeer belangrijk zijn op tijd en stond te eten en te drinken.Men kan zo goed getraind zijn als men wil, zonder tijdig energie op te doen, zal zelfs finishen een hels karwei worden. Ook moet men steeds voor ogen houden dat de wedstrijd niet gereden zal worden in de eerste rondes. Een constant tempo zoeken en dit gedurende 4 ronden volhouden is belangrijker als op de eerste de beste zijn wiel te gaan fietsen. Wat dat betreft, heb ik in Nice wel mijn lesje geleerd. Herinner ik mij deze goede voornemens ook nog tijdens de wedstrijd.
Derde gevaar grote gevaar is en blijft materiaalpech. Daarom denk ik eraan om na iedere ronden snel het grofste vuil weg te spoelen in de wisselzone.

Wil : Wat zijn je verwachtingen voor de wedstrijd ?

In eerste instantie blijft het doel finishen. Als het even kan zou ik graag het clubrecord van Denis van de tabellen vegen. Hij heeft mij laatst nog eens herinnert aan zijn scherpe tijd van 9u 38min. MAAR NIKS MOET.
Toch zou het fijn zijn om enkele van onze Hasseltse Duatlonvrienden nog eens op eigen terrein te bekampen en verslaan (?). We gaan in ieder geval ons best doen.

De trainingen zijn al bij al goed verlopen. Spijtig genoeg mis ik wel wat snelheid. Dit kon ik niet genoeg inbouwen op zo’n korte tijd. Misschien ook niet slechter, want op deze manier weet ik dat ik niet te snel moet beginnen en daardoor misschien op het einde meer over heb.

Wil : Hoe kom je er in godsnaam bij om in Kasterlee deel te nemen ?

Jimmy : verschillende redenen:
· Ik heb altijd een voorliefde gehad voor de mountainbike. Voordat ik triathlon deed, had ik zelfs nooit eerder op een koersfiets gereden. In een gewone triathlon heb ik het moeilijk om mij te handhaven bij het fietsen, maar in een off-roadtriathlon heb ik steeds het gevoel dat de wedstrijd pas begint op de mountainbike. Ik lijk dan ook makkelijker het hoge tempo te kunnen volhouden als met de koersfiets. Daarom is het misschien al een wonder dat ik nooit eerder startte in Kasterlee.
· Eind Mei zal ik (als alles goed gaat) starten in de Ironman van Lanzarote. Aangezien deze wedstrijd vrij vroeg valt in het seizoen is het zaak om in de wintermaanden genoeg kilometers te verzamelen. Zelfkennis is van goudwaarde en uit ervaring weet ik dat ik in de wintermaanden zelden aan trainen denk. Kasterlee is dus eigenlijk een handige motivatie om toch te trainen in de winter en alzo tijdig klaar te zijn voor Lanzarote. Niet trainen en starten in Kasterlee zou daarentegen wel een hypotheek kunnen leggen op het volgende wedstrijdseizoen. Groot risico is wel dat de (te) korte rustperiode na het vorige seizoen, mij volgend seizoen misschien zuur kan opbreken. Hopelijk niet, maar als we het niet proberen zullen we het nooit weten
· Kasterlee zelf is natuurlijk ook een reden. “DE HEL VAN KASTERLEE” is ondertussen toch uitgegroeid tot een legendarische naam. Aangezien tri/du-atleten graag afzien en door de muur gaan, trekt de hel mij wel aan.Zou de hel echt branden op 16 december? Binnenkort weet ik het te vertellen.

De Hel van Kasterlee : Deel 1 : Filip vertelt !

"Nooit gedacht dat een wedstrijd zoveel invloed op mij kon hebben. In 2003 begon ik er voor de eerste keer aan. Een mislukt seizoen na een ongelukkige val met 3 gebroken ribben lag aan de basis van mijn beslissing om deel te nemen. Het bestaan van de wedstrijd werd me trouwens in het oor gefluisterd door Wil na een zwemtraining onder de douche. Een stap in het onbekende, mijn grote mond speelde hier een grote rol in en ik geloof dat ik mijn verstand toen tijdelijk ben verloren en nooit meer heb teruggevonden. Meer dood als levend bereikte ik de eindmeet dankzij mijn coaches Mauermaker Ludo en Wil. Kasterlee is voor mij wat een Klagenfurt of een Embrun voor anderen betekent. Er zal vermoedelijk een groot wonder moeten gebeuren vooraleer ik ooit aan een Ironman zal deelnemen maar Kasterlee is zo dichtbij zo anders. Het weer speelt eigenlijk geen rol want je gaat ervan uit dat het putje winter is en dat het slecht weer zal zijn. Dus daar ben je al mentaal op voorbereid.

Onmiddellijk na de kwart van de club ben ik rustig beginnen opbouwen van 1 uur naar 2 - 3 - 4 - 5 tot zes uur MTB-en. Ik heb niet de luxe om een volledig onverhard parcours te hebben maar de betonnen wegen hier lenen zich wel voor een heuvelachtig parcours waar de wind hard kan uithalen. Modder ligt er genoeg door de vele boeren die deze wegen ook gebruiken. Het is soms een wonder als je rechtblijft. Ditmaal heb ik Wil om hulp gevraagd en hij maakte een schema wat ik probeerde uit te voeren, rekening houdende met mijn werk enz. In feite heb ik een grote luxe nml 2 coaches een mental en een fysical coach. Het fietsen zat en zit redelijk goed. Meer gefietst dan de vorige jaren.
Het weer speelde me de laatste tijd parten samen met 2 valpartijen. Ironisch genoeg zorgde de 2de val +/- een week geleden voor schade aan mijn ribbenkast en een kapotte knie en fietsbroek. De laatste twee zijn te herstellen doch zelfs tot vandaag heb ik een redelijk pijnlijk gevoel aan de ribben. Vooral tijdens het lopen heb ik er last van. Als je per pas 1 meter telt zullen het 44.999 pijnlijke passen zijn en met de 45.000 ste zal alles voorbij zijn. Gewoon een kwestie van aftellen zeker?

Daarmee kom ik aan mijn zwakste punt nml het lopen. Dit jaar goed begonnen maar door de val en een paar lastige werkdagen is mijn plannetje zowat in duigen gevallen. Het is zelfs zo erg dat ik serieus vrees voor de laatste 30 K. Opgeven is echter geen optie.
Gezien mijn leeftijd en nog andere factoren hoop ik tijdens de 1ste 15 K tussen de 1u20 en 1u 30 te doen, dan max 5 à 10 min wissel waarna ik 4 rondes aan ongeveer 1u 25 à 1u30 hoop te doen. Dan weer een wissel van maximum 15 à 20 minuten en de laatste 30K tussen de 3u30 en de 4 u te doen. Daarmee hoop ik tussen de 11u 45 en de 12 u te eindigen.
Dit is voor jullie allemaal zeer traag maar neem het aan, voor mij een grote opgave. Ik moet het dan ook grotendeels van mijn wilskracht hebben."

Witse

Sinterklaas en vooral Zwarte Piet !

Maandagavond was het vollen bak bij ons in de opvang. Niet minder dan 19 kleuters, peuters zaten samen met hun ouders bij ons in de veranda te wachten op de "Heilige" man. Om iets na zes was het dan zo ver. Ik stapte de buitenlucht in om Sint en Piet te begroeten, toen ik plots de knecht hoorde zeggen. Sinterklaas, die meneer die ken ik !

Nu is het algemeen geweten dat de Sint en zijn Pietenleger "iedereen" kennen. Toch is het al weer jaren geleden dat ik nog een briefje schreef dat richting Spanje ging om mijn speelgoedwensen bekend te maken.

Verbaasd keek ik dus richting de in een kleurrijk pakje gestoken zwarte medemens. Met reuzestappen kwam hij de trap op, de zak in 1 hand houdend, de andere hand uitgestoken in mijn richting. Ik drukte de zwarte handschoen en keek tegen een zwart gezicht aan met felrode lippen. Inderdaad, dit gezicht kwam mij bekend voor. Naarstig zocht ik mijn database af naar corresponderende namen die pasten bij het hoofd onder de pietenmuts. Piet zag mijn aarzeling en fluisterde in mijn oor : "Van in het zwembad".

Rarara, weten jullie wie het is ?

Urbanus

Na een dikke 2 uur tegen een stormachtige wind te hebben gevochten mocht ik maandag 60K in mijn trainingsdagboek bijschrijven. Gisterenavond dan in de donkere de veldwegeltjes opgezocht en bijna 14K gelopen. Het is verbazingwekkend hoeveel auto's er 's avonds die weggetjes opzoeken. Meermaals moest ik dan ook met de hand voor de ogen lopen om niet stekeblind van de lichten achter te blijven.

Volgende week is de officiele start van de voorbereiding richting Klagenfurt. Hoever staat de conditie momenteel ?
Het zwemmen als eerste. Is zeker niet slecht ondanks de weinige training tot dusver. Ik weet dat 1 maal 3-4/week zwemmen mij na een week of 3-4 al heel ver kan brengen. Dus so far so good.
Het fietsen. ik verbaas mezelf telkens weer ik op de fiets stap. Het gevoel bij het fietsen is, en dit ook ondanks zeer weinig kilometers de laatste weken, goed tot zeer goed. Zeker voor de tijd van het jaar. Maar, en toch is er een maar. Ik voel dat mijn linkerbeen pas sinds een week of 2 echt mee wil. Ik heb dan ook lang gesukkeld met die zenuwaandoening die voortkwam van een geblokkeerde rug en te pas en te onpas opdook.
Vooral het lopen heeft daar veel onder te leiden gehad. Daar kon ik dit jammer genoeg niet opvangen met rechts. Dus pas vanaf een week of 2 geleden is dit hopelijk helemaal van de baan. Ik heb dan ook het gevoel dat alles wat ik er voor gelopen heb niet veel afgedaan heeft en ik nu eigenlijk pas een beetje in gang begin te geraken.

Conclusie : vooral in het lopen is er nog veel werk voor de boeg, de rest is meer dan goed voor de tijd van het jaar. Nog iets, het wordt tijd dat ik terug een beetje als atleet begin te leven, als een sportend mens, want ook dat voel je aan je lichaam, toch zeker wanneer er een 4 aan de deur staat te kloppen. 10 jaar geleden draaide ik m'n hand niet om voor 3 dagen doorzakken. Nu is 1 nachtje er soms al te veel aan.

De titel nog natuurlijk. Ik heb me gisteren de CD van Urbanus cadeau gedaan waarop allerhande artiesten liedjes van de Vlaamse komiek op hun manier te berden brengen. Urbanus is voor mij puur jeugdsentiment. Ik kende nagenoeg zijn shows van buiten. En het horen van die liedjes geeft me een goed gevoel vanbinnen, en ... ook dat is belangrijk, zoniet "Het belangrijkste".

Op de you tube playlist links van de blogs kan je enkele filmpjes bekijken van "Urbi"

November

Als je de getallen en cijfertjes bekijkt van de afgelopen maand is het niet echt om onder de indruk van te zijn

Swim : 10.7K
Bike : 217.5K
Run : 177.7K

Alleen het lopen lijkt ergens op, maar valt eigenlijk ook wat tegen als je de intenties van het begin van de maand bekijkt. November had een loopmaand moeten worden waar mijn maandafstandsrecord eraan moest geloven. Dat record staat op 303.6K en dateert van 2 jaar terug. Met daarin een week van 105.6K, nog zo’n record waar ik deze maand in de verste verte niet aankwam.

Dus in december hopen we het iets beter te doen. Vanaf volgende week staat er sowieso 3x zwemmen/week op het programma.
Fietsen zal ook op meer regelmatige basis moeten gebeuren. 2-3x/week
Lopen gaat een 4 tal keren per week op het programma staan.

Voor de cijferfreaks, hier de loopmaand van 2 jaar geleden

Week 1 : 63.9K (5 looptrainingen)
• 1hr DT2
• 1hr30 DT1
• Koppeltraining 2hr mtb + 10K run DT2
• 1hr15 DT1
• 1hr fartlek

Week 2 : 86.6K (6 looptrainingen)
• 1hr10 DT1
• 1hr fartlek
• 1hr45 DT1
• 1hr DT3
• 1hr20 DT1
• 1hr15 DT2

Week 3 : 105.6K (7 looptrainingen)
• 1hr fartlek
• 1hr15 DT2
• 2hr DT1
• 1hr15 DT1
• 1hr20 DT2
• 10K DT3
• Koppeltraining : 1hr30 run hilly DT1 + 2hr mtb

Week 4 : 47.5K (4 looptrainingen)
• 1hr20 fartlek
• 1hr30 DT1
• 40’ loslopen
• Lopen wintersprint 5K : 18’31”

Totaal : 303.6K

Top 50 Sports Bloopers Recap

Knopke omgedraaid ?

Blijkbaar is er samen met het schrijven van de blog :"No time to waste" ook ergens een knop omgedraaid, de schakelaar terug opgezet, in mijn hoofd. Op 3 dagen tijd heb ik deze week al bijna 7hr getraind. Ik twijfelde gisterenavond nog om vanmorgen een zwemtraining te gaan doen maar Kurt zijn sms (of ik ook ging zwemmen) overtuigde mij zodat ik reeds om 10 na 7 het ruime sop koos. Ook "Velo" was daar en na een uurke had ik 3k op de teller. Dit samen met de 2hr fietsen van namiddag goed voor 3 hrkes sport. Tel daar nog bij de 10K lopen van gisteren + het naar het werk fietsen + de 2hr mtb van maandag en dan is het niet verwonderlijk dat de weegschaal van het absolute dieptepunt (of hoogtepunt) tis zoals ge het zelf wilt noemen van 75.3kg naar 73.8kg is gezakt. Een zucht van opluchting vult de kamer.

En nu moedde mij excuseren, I got a deadline ta reach. Welke ? Dat zal jullie één van de komende dagen wel ter ore komen zeker.

Ultraman

Op dit moment is men op het eiland Hawaii bezig aan de Ultraman. 3 dagen lang geven een 30 tal moedigen het beste van zichzelf. Dit staat er op het programma.

Dag 1 : 10K zwemmen + 90 mijl (+/-145km) fietsen om een hoogteverschil van 2650m te overbruggen.
Dag 2 : 171.4 mijl (+/- 275km) fietsen
Dag 3 : 2 marathons lopen, dus 84.4km

Na dag 2 staat Jonas Colting aan de leiding. Hij heeft een voorsprong van 1hr10’ op de tweede en is goed op weg om het record van Holger Speigel (1998) te breken. Maar dan zal hij 6hr58 moeten lopen op de afsluitende marathons. In 2004 liep Colting 7hr14 (3hr12 en 4hr02) Hieronder de cijfertjes van dag 1 en 2

Jonas Colting (Swe) Swim 2:26:21 Bike 4:42:36 TOT 7:08:57

Jonas Colting (Swe) Day 1 - 7:08:57 - Day 2 - 7:34:16 TOT 14:43:13

No time to waste ?

Wie herrinert zich niet het grote zwarte opschrift op de witte T-shirts van Greenpeace. Ook ik heb er met zo eentje rondgelopen. Tegenwoordig zien ze er iets blitser uit (zie foto)

Maar je moet dit niet letterlijk nemen. Het is nog niet hoog tijd om erin te vliegen. Daarom zijn de laatste week en ook volgende week nog te druk. Veel te veel nevenactiviteiten. En vermits ik niet echt een schema volg op dit moment is de "druk" er ook niet om te moeten trainen. Daarom zal het trainen ook volgende week nog op een klein vuurke staan pruttelen en waarschijnlijk niet aan de kook geraken. Maar ik heb me zelf beloofd er dan een eind aan te stellen. Het schema is gereed om er vanaf 3 december mee te beginnen.

Dara Torres

Ik vond dit een mooie foto. Dara Torres is the name. Haal die maar eens door google en je zal zien dat deze dame al heel wat op haar palmares heeft staan.

Ze is intussen 40 en zwemt sneller dan ooit. Ze won afgelopen zomer op de Amerikaanse kampioenschappen de 100m vrij en de 50m vrij in een nationaal record. Technisch is ze brilliant en haar coach zegt dat het enkel mogelijk is om op dit niveau te presteren op 40 jarige leeftijd omdat ze sinds ze begon te zwemmen nooit een dag uit vorm is geweest !!!!

Red Bull Crashed Ice

There are really crazy people out there !!!! Wow

Run 15 in 20 days

Gisteren loop nummer 15 gedaan. Ik deed het kalm aan maar toch kreeg ik op het einde van de training wat steekjes onderaan de kuit. Achteraf voelde het dan ook wat stijfjes aan en dus besloten het lopen 1 à 2 dagen te laten voor wat het is om dit kwaaltje niet erger te maken.

Ik had er toch al niet veel zin meer in. Elke dag lopen is niets voor mij. Ik heb het geprobeerd en ben dan ook de eerste om toe te geven dat dit niets voor mij is. Ik heb afwisseling nodig. Elke dag hetzelfde, ik zou het niet lang volhouden.

Maar wie het niet probeert weet het niet hé !

Run 14 in 16 days

Vandaag eens een snelle duurloop gedaan, over een heuvelachtig parcours. Maar al direct van bij de start had ik steken achteraan de knieholte. Ik herkende direct de zenuwsteken die ik een tijdje terug ook al had. Eventjes het tempo laten zakken tot alles goed opgewarmd was en toen ging het terug maar toch bleef dat altijd een beetje ambetant opspelen. Het deed nog eens goed wat sneller te lopen na al dat schildpaddengeweld.

Wat dit weekend betreft vrees ik dat er niet veel kilometertjes zullen bijkomen want we trekken er op uit. Maar van 2 dagen nie trainen zal de wereld niet vergaan.

Tzal dus tot maandag zijn.

Run 13 in 15 days

Halfweg. 13 op 15. De teller staat op 125km.
Twas een kort loopje vandaag van 6K. Moest werken van 11u-19.30u en dan blijft er weinig tijd over omdat er seffes nog zwemmen op het programma staat. Doordat ik gisterenavond gelopen had en dus vanmorgen opnieuw aan de bak moest was er weinig recuperatie en dat voelde ik wel in mijn bovenbenen. Ze waren redelijk stram en de koude buitenlucht was niet echt een hulp. Eerst wou ik een vetloop doen maar ik ben niet meer de vroege vogel van enkele jaren geleden.

Voor de Kasterleemannen is het bij deze weersomstandigheden waarschijnlijk niet echt makkelijk om alle trainingen af te werken, maar ze moeten 1 ding onthouden. De dag van de wedstrijd zal de Hel ook geen compromissen maken.

Run 12 in 14 days

De bovenbeentjes hadden toch wel wat last vandaag dus besloot ik het rustig aan te doen. Ik bekijk het van dag tot dag en hou mij niet aan een schema. Lijkt me makkelijker rond deze periode.

Kurt heeft besloten in januari de Louis Persoons marathon mee te gaan doen in Genk. Even zat ik met de handen in het haar maar na wat puzzel en denkwerk hoop ik hem in 8weken klaar te krijgen voor een marathon. Je moet op voorhand geen marathon lopen als je een IM gaat doen maar hij wou absoluut dus vond ik het beter die zo vroeg mogelijk te laten lopen ipv ergens in mei. Want je moet toch op een serieuze recuperatie tellen na zo'n inspanning.

Bjorn Anderson heeft tijdens het afgelopen 70.3 Wk weer van zich laten spreken. Hij deed minder dan 2hr (1hr59'37")over de 90K en brak daarmee als eerste de 45km/u barrière. Hij viel dan wel nog uit de top 20 (hij liep 1hr32) maar hoe je het draait of keert, iedereen weet het en praat erover en dat kan je niet zeggen van de winnaar. Weet je ook wie dat was ?

Run 11 in 13 days

Heb de titel wat aangepast nu ik 2 dagen achterstand heb. De looptraining vandaag was er een "zuur verdiende". Jongens, jongens, wat een weer, wind en regen en daarbij de aard van het parcours + de 3° op de termometer. Blij toen ik toch wel half verkleumd terug thuis was. het parcours dat ik in gedachten had bleek iets langer dan ik eigenlijk wilde. 13.8K in 1hr13. Je kan het zoals altijd nakijken op map my run. ik hou het tegenwoordig altijd bij goed heuvelende omlopen. Ik loop dat liever dan vlakke wegen. Alhoewel, echt vlak is het hier nooit.

Het is alom bekend dat Jurgen Zack en Thomas Hellriegel nog steeds de snelste Bike splits in een IM race op hun naam hebben staan. Maar what about the women ? Tijdens IM Florida zette ene Tyler Stewart zich bovenaan de lijst van de 10 snelste IM bike splits. Als je sneller fiets als een Karin Thürig heb je wel wat in je mars natuurlijk. Tyler finishte 3de in Florida.



Top Tien Vrouwen Iron-Distance Bike Splits

Tyler Stewart (USA) Ironman Florida 2007 4:47:59
Karin Thürig (SUI) Ironman Switzerland 2005 4:48:08
Paula Newby-Fraser (ZIM) Ironman Hawaii 1993 4:48:30
Robin Roocke (AUS) Almere 1999 4:49:30
Paula Newby-Fraser (ZIM) Ironman Europe 1994 4:49:48
Erin Baker (NZL) Ironman Hawaii 1993 4:50:16
Karin Thürig (SUI) Ironman Hawaii 2005 4:50:16
Karin Thürig (SUI) Ironman Hawaii 2003 4:50:41
Lisbeth Kristensen (DEN) Ironman Western Australia 2006 4:50:49
Yvonne Van Vlerken (NDL) Quelle Challenge Roth 2007 4:51:48

Day 10,11,12 : Run 10

Inderdaad, dit weekend niet gelopen en dit om 2 redenen. Zaterdag toch nog last van mijn rechterknie waar ik was op gevallen en dus besloot ik het zeker te spelen en niet te lopen. Zaterdagavond hadden we dan ons (Els en ikzelf) verjaardagsfeestje en het was er weer eentje om u tegen te zeggen. Vooral mijn nieuwe Nederlandse buur hield het het langste uit en om 3 uur kroop ik in mijn bed. Dit na +/- 1 fles schuimwijn, 1 fles wijn, 3 duvels en een halve fles whisky (deze laatste wel met 2 personen). Een beetje logisch dat het de dag erna niet echt van een leien dakje liep en ik moest trouwens ook nog kermis gaan vieren bij mijn broer dus gaf ik weer verstek.

Vandaag dan maar terug in gang geschoten voor nummer tien. Een uurtje gelopen. Details in mijn on line trainingsdagboek.

Kurt is op zijn beurt , weliswaar met een beetje achterstand, aan zijn loopmaand begonnen. Hij moet nu ongeveer aan 7runs/12days zitten. Misschien dat hij er wel eens wat over vertelt.

In alle geval Kurt, bedankt voor de lekkere wisky

Day 9 : run 9 (de val)

Inderdaad, tegen de grond gegaan en het deed nie goed zunne. Na +/- 1K draaide ik een klein paadje op. Mijn steunbeen gleed weg op het vettige bladerdek en daar lag ik. Eventjes op een bankje gaan zitten om te bekomen en dan stilletjes verder gewandeld, na een paar honderd meter terug beginnen lopen. OK het ging wel en de fartlek die ik wou doen begon ik dan na +/- 15'. Maar 3 K verder gaf ik het op. Bij thuiskomst en na wat stilzitten doet mijn rechterkie toch behoorlijk pijn. Daarmee geef ik dan forfait voor de mtb duatlon van morgen. Misschien dat ik morgennamiddag eventjes wat ga proberen los te lopen en te kijken hoe het gaat. Hopelijk is dit niet het einde van mijn uitdaging !

Day 8 : Run 8 (met de billen dicht)

Bijna, bijna had ik forfait moeten geven. Klachten uit Darmstadt, serieuze klachten al gans de dag. Tot Els me er om 20 na vier op attent maakte dat ik nog moest gaan lopen ! Tzal nie voor lang zijn riep ik nog toen ik de deur achter me dicht trok. Met de billen op mekaar begon ik er aan. Nie makkelijk maar het went wel zodat ik toch nog 8K liep tegen een gezapig tempo zodat ik alles onder controle kon houden. Kon ik het tijdens het lopen nog beschaafd houden, één maal thuis was het alle remmen los, inderdaad diami, dat is een trap hoger als diare(e). Daarom skip ik het zwemmen vanavond. Het zou niet smakelijk zijn voor degene die in mijn zog zwemmen !

Day 7 : run 7

Nummer 7 al. Een DT2 over 9.8K. Tot 6K kon ik aan 5'/km blijven lopen maar dan viel ik terug. Veel bergop het laatste stuk en wind die plots van richting veranderde ? (je kan het parcours checken op mapmyrun)

Net vandaag vieren vieren we 150 dagen zonder federale regering. Net op 7 november, net op mijn verjaardag. Misschien schudden ze nog een konijn uit hun hoge hoed ... en wordt 7/11 een dag die de geschiedenis zal ingaan.

Dat verandert natuurlijk niets aan het aantal herfsten die nu achter mijn naam staan. Nog 1 jaar te gaan voordat we halfweg zitten !!!!!

Day 6 : run 6

Nog altijd op schema. 12K gelopen vandaag in weer en wind en regen en zonneschijn. Kortom, echt herfstweer. Ik weet niet of jullie het al gezien hebben maar aan de linkerkant (boven Tri Blog Wil)staat een link naar mijn on line trainingsdagboek. Zo kan je daar ook volgen wat ik hier vertel en ben je bijgevolg van alles op de hoogte. Na 6 dagen staat er 58.2K op de teller, doe dit maal 5 en je komt op 291 uit. Kzou graag de 300 halen dus er is nog werk aan de winkel.

7 voudig Ronde van Frankrijk winnaar Lance Armstrong verbeterde zondag in de NY marathon zijn tijd van vorig jaar met meer dan 10 minuten. Hij liep 2hr46’43” over de 42,195 km en finishte daarmee 698ste van de 39085 lopers die deelnamen.

In het verleden waren er nog andere ex renners die zich aan de marathon waagden. Laurent Jalabert liep in 2005 een tijd van 2hr55’39”. Rolf Aldag deed in april laatsleden in Hamburg nog beter met 2hr42’57”. Vorig jaar november liep Abraham Olano in San Sebastian 2hr39’.

Day 5 : Run 5

Vanmorgen opgestaan met toch wel een slecht gevoel. Een maag die niet mee wou en mijn darmpjes die wat grommelden. Jelle heeft de buikgriep dus was het wel duidelijk in welke richting ik denken moest.

Daarom duurde het tot half vijf eer ik mezelf ervan kon overtuigen om toch maar op pad te gaan. Een uurtje tegen joggingtempo. Ik moet blijkbaar nog wennen aan dat winteruur want het laatste stuk werd het al aardig donker en daar had ik niet zo op gerekend. Dus volgende keer dat fluo ding aandoen.

Kga het vanavond houden op een lichte maaltijd om het maagdarmstelsel niet te fel te belasten en hopelijk volstaat dat om morgen fris en monter de dag door te komen.

Als je naar onderstaande map my run gaat en je klikt op view this route in mapmyrun dan kan je via view user profile naar mijn public training log gaan en mijn trainingen van deze maand bekijken. (mocht je het al niet gevonden hebben natuurlijk)

Day 4 : run 4

Na een avondje en half nachtje doorzakken was het zeker niet gemakkelijk vandaag. Rond 12 uur vertrok ik voor een nuchter (what's in a name) loopje. Verder dan 35' ben ik niet geraakt. Maar gelopen is gelopen. Dus 4 dagen = 4 x gelopen.


Verder zou ik het eens willen hebben over ene Joe Bonness. Hij is 52 jaar oud en finishte in Florida zijn 52ste Ironman. Het was trouwens zijn 4de IM in enkele maanden tijd. Hij zette in Wisconsin op 7 september een nieuw age Group record op de tabellen. Op 13 oktober won hij zijn age Group in Hawaii. Een week later won hij overall de “Great Floridian”, ook een wedstrijd over de volledige afstand en nu vandaag won hij opnieuw zijn age Group in Florida. Ik zou zeggen Way to go, Joe.

Day 3 : run 3

Na de rustige zwemtraining (2500m)van vanmorgen, Nar was er niet, in de namiddag dan nog eens op pad geweest met de loopsloefkes aan. Via map my run heb ik mijn favoriete loopparcours op mijn blog kunnen zetten. Deze route loop ik meermaals per week en soms, zoals vandaag lap ik daar nog een klein rondje bij aan. 1hr12 was het verdict van de jury voor vandaag. Nog 27 te gaan.

Day 2 : run 2

De foto is een afbeelding van de Samhain. Hij ligt aan de oorsprong van Halloween, Allerheiligen en Allerzielen, maar daarvoor moeten we ver terug in de tijd. De tijd van de Kelten. Op deze dag vierden zij Samhain.

Bijna een uurtje gelopen vandaag. Blijkbaar komt er weinig reactie op mijn uitdaging. Veel mensen hebben waarschijnlijk schrik voor blessures. Kan daar alleen op zeggen dat die kans er natuurlijk wel in zit. Maar die is er ook als je 3-4 trainingen per week doet. Belangrijk is dat je tempo’s niet te hoog liggen en je regelmatig dagen inlast van een half uurke loslopen. Ik loop mijn meeste trainingen tussen de 5’ en 6’/km.(dit is natuurlijk wel wat afhankelijk van je niveau, maar als je in het seizoen je lange trainingen tegen bv 4’30/km afwerkt dan lijkt het mij logisch dat je dit nu NIET doet). Ik weet dat voor sommigen tegen 6’/km lopen geen lopen meer is en dat ze dat ook weigeren te doen. Maar dit is basistraining en dan is het ook niet nodig van sneller te lopen of denk je dat de Bekes en Vanhoenackers van deze planeet in de winter tegen 4’/km lopen, forget it !

Misschien ook nog een nuttige opmerking maken, een hartslagmeter dient om je aan je vooropgestelde hartslagniveaus te houden tijdens de training en niet om achteraf te bekijken om te zien aan welke hartslag je gelopen hebt, dan kan je beter je geld aan andere zaken uitgeven.

Dag 1 : Run 1 en DE MENS

Gisterenavond nog eens een optreden meegepikt. Nederlandstalige rock met ballen. Een bassist die aan ADHD lijdt, de beste drummer van ons landje en een kale zanger die qua teksten in België zijn gelijke niet kent. Kortom De Mens. (zie filmpje)

Op deze dag der Aller Heiligen moest ik werken dus werd het een kort loopje van 32min. Kon het toch niet maken de eerste dag al forfait te geven hé.

De Mens : Zonder Verlangen

November loopuitdaging : 30 days – 30 runs !!!!

Een uitdaging, vanaf 1 november tot 30 november ga ik proberen elke dag te lopen. Minimum 30’ maximum ????. Geen vereisten wat betreft snelheid of afstanden. Wel alles binnen de grenzen van de duurtraining, dus tot max. DT3. Het is een goede manier om je loopconditie wat aan te scherpen, vooral de basisuithouding en ook om terug dagelijks in de gang te schieten. Eigenlijk is het simpel : wil je beter lopen, dan moet je lopen.

Misschien zijn er ook anderen die mee willen doen, ze kunnen bij de comments hun ervaringen en trainingen posten als ze de uitdaging aandurven ? Ieder naar zijn niveau en zijn kunnen. Bv 30 dagen elke dag 6K lopen is goed voor 180km/maand, voor de ene misschien niks, voor de andere een hele uitdaging.

Ik post dagelijks mijn bevindingen, zo heb ik de volgende 30 dagen steeds inspiratie voor mijn blog. Als er zijn die meedoen stel ik voor dat er ook dagelijks bij comments iets gepost wordt. Dat werkt beter qua motivatie en met een paar is’t altijd fijner dan alleen.

Misschien nog enkel tips.

Wil je toch een dagje vrij, loop dan 1 dag ’s morgens en de dag erna ’s avonds.
Is er eens een dag dat het moeilijk gaat kan je wat ze noemen de run-walk doen. Begin met wandelen een minuut of 3 en start dan met lopen voor +/- 15 minuten. Wandel weer een minuut of twee en loop verder …

Ik zuig hier niks uit mijn duim. Ga eens naar http://www.tricows.com/ en kijk bij message board/forum.

Misschien dat bovenstaande foto van Kim Gevaert als inspiratie kan dienen.

We're back !

Eindelijk terug on line. Mijn computer begaf het vorige week woensdag, moederbord kapot en pas gisteren was hij terug herstelt.

Nu veel is er de afgelopen week niet gebeurd. Het was een rustige week. Daarbij kwam dan wel nog dat ik terug die blessure kreeg van tijdens de zomermaanden. Waar soms alle kracht verdwijnt uit mijn linkerbeen. Terug osteopaat opgezocht en het gaat al weer wat beter. Moet volgende week wel nog terug maar het gaat al weer de goede weg op.

Straks post ik er nog eentje van wat ik en misschien ook jullie kunnen doen in de maand november. Ik verklap alvast de titel. "30 days, 30 runs" !!!!

De waarheid komt uit een kindermond ?

Zatte mensen en kleine kinderen vertellen vaak de waarheid wordt wel eens smalend gezegd.

Zondag jongstleden op de 6 Kerkenloop in Kortessem was Zltc niet alleen goed vertegenwoordigd in de wedstrijd maar er liepen opvallend veel clubleden langs het parcours. Ook Kurt en Jimmy waren ter plaatse, met de fiets om zo de wedstrijd beter te kunnen volgen.

Dit inspireerde onze jongste telg, Jelle, tot de volgende woorden.

“ Kurt fiets, Kurt kijken, Kurt kan nie lopen “

Totalen

We zijn nog wel niet op het einde van het jaar maar het is misschien eens interessant om effe tussentijds enkele totalen te posten. Tot op heden heb ik :

Gezwommen : 250km
Gefietst : 8690km
gelopen : 1280km

Goed voor een totaal aantal uren training van 478. Dit in 333 trainingssessies en 59 dagen niet getraind. Het is na Klagenfurt eigenlijk op geen enkel vlak nog veel soeps geweest. Het zijn vooral de maanden april, mei en juni die goed zijn voor de helft van wat hierboven staat.

Nog iemand ?

A nice week of training

Week 3 sinds het begin van de trainingshervatting. Ik som even op.

Maandag : 40K bike gevolgd door een 5K T-run
Dinsdag : rust
Woensdag : 13K hoge DT1 in de regen en de wind
Donderdag : 60K bike + techniektraining zwemmen
Vrijdag : 11K DT2 geen goed gevoel
Zaterdag : zwemtraining Nard op uithouding + lage DT1 looptraining 13K
Zondag : 40K bike + T-run 8K tegen 5’/km

Goed voor 11hr30 training. Ik hou het allemaal heel rustig en voel dat het de goede weg op gaat. Heb nog tijd genoeg dus ik forceer niks en las dan ook volgende week een rustweek in. Halleluja !

Pacing your Ironman Marathon

Als je Gordo’s blog leest wordt er daar tot vervelens toe op gehamerd. Begin rustig aan je marathon tijdens de Ironman, zo heb je weinig verval, en misschien zelfs nog wat over op het einde.

Dikwijls ben ik het nog niet tegengekomen, meestal wordt er “snel” vertrokken om dan stilletjes aan te crashen. Maar wat Sindballe in Hawaii uit zijn witte mouwen schudde, haalt een 10/10 voor marathonpacing.

Ik zet even de tijden van Sindballe, Deboom en Vanhoenacker naast mekaar.

Sindballe Deboom Vanhoenacker
Eerste 8.5 K 4’06/km 3’43/km 4’03/km
Volgende 20.5K 4’21/km 4’01/km 4’06/km
Laatste 13K 4’06/km 4’10/km 4’10/km

Ok, Marino heeft ook weinig verval, maar Sindballe loopt wel het snelst op het moment dat het pas echt moeilijk wordt, de laatste 10K. Deboom en Vanhoenacker waren heel kort genaderd, tot op 10” een bepaald moment. Maar de witte krijger versnelde en liep nog 1’ weg van Deboom.

Het is gewoon een kwestie van weten wat je kan en niet boven je kunnen lopen zoals bv Lieto deed. Hij liet zich verleiden tot een ultra snelle start maar crashte volledig na 32K.

The Coral - Dreaming Of You

Als ik dit nummer hoor heb ik telkens zo iets van, come on lets move that ass. Kan er niet stil bij blijven zitten en it's makes you feel good again. Dus als je zo een onnozel danspasje voelt opkomen, do it !!! Je zal je er alleen maar beter bij voelen.

Groen

Vorige week al mijn trainingen kunnen doen. Kmoet zeggen dat het lopen mij al beter afgaat dan de week ervoor. Ik had zelfs al goesting om de training van zaterdag met een minuut of tien te verlengen. Heb het niet gedaan, maar tis een teken dat het goed zit. Zaterdagmorgen bij het zwemmen vooral de kaart uithouding hoog gehouden. 20x100. Rustig begonnen aan 1’37 en na een keer of 6-7 naar 1’27-28 gegaan en daar gehouden. Om af te sluiten een 800 met om de 40m 10m benen. Ging vlotjes. Na de middag dan mijn lage DT1 training gedaan onder een warm zonnetje. Zondag dan de DT3 training omdat ik die vrijdag niet had kunnen doen. En zo een uurtje meer getraind dan de week ervoor. Deze week doen we er een klein schepje bovenop.

Zwemmen : 2 trainingen (1x techniek op donderdag en zaterdag training Nard)
Fietsen : 2 trainingen onderhoudend
Lopen : 4 trainingen

Looptrainingen

Maandag : vandaag een T-run (transition run = direct na fietsen) gedaan van 5K
Wou vandaag absoluut nog eens lopen, zo heb ik 3 dagen achter mekaar een looptraining gedaan. Vooral om te zien hoe mijn lichaam, vooral de spieren en pezen hierop reageren met het oog op de loopmaand.
Woensdag : 1hr10’ hoge DT1
Vrijdag : 1hr DT2
Zaterdag of zondag : 1hr20’ lage DT1, mss zondag nog een DT3 training, idem vorige week.

Vrijdag gaan shoppen in de Decathlon. Heb daar tegen wel erg lage prijzen wat loopkledij van het merk Kalenji op de kop kunnen tikken. Tijdschrift Runners had er al reclame over gemaakt. Als je dus iemand ziet lopen met een schijtgroen loopshirt aan. IT’S ME.

Hij die ze ging opeten ...

... heeft gewonnen. Het werd Macca wel erg makkelijk gemaakt. De Duitse armada had te kampen met een voedselvergiftiging zodat ze hun kansen al voor de wedstrijd (Sultan) of tijdens de wedstrijd (Stadler) in diarree of overgeven zagen opgaan.

Mc Cormack speelde het taktisch perfect en liet de juiste mensen wegrijden, wetende dat die toch niet tot de betere lopers behoorden. 2hr42' had hij nodig voor de afsluitende marathon en dat is in die omstandigheden razend snel, als je hem uit T2 zag spurten, wist je al genoeg. Marino kon als enige Belg een vuist maken. Sindballe "The man in White, volgens mij wordt dit de nieuwe mode" was weer een beest op de fiets maar door zijn perfecte "pacing strategie" in't lopen kon hij de derde plaats behouden. Van Lierde legde de lat op de top 10. Dan kan je niet anders dan tevreden zijn, maar toch, met 2hr55 als looptijd moet hij beter kunnen. Wat opviel was dat hij in de wissel T2 1m30s verloor op Macca. Dat zou hem in zijn goeie dagen niet overkomen zijn. Bertje Jammaer haalde volgens mij het hoogst haalbare en Beke. Tja, eigenlijk petje af dat hij op die manier de wedstrijd nog uitdeed. Er zijn er die voor minder opgeven.

Mijne pronostiek. Khad net als vorig jaar weer de winnaar goed en Bink zijn 5de plaast ook. Maar ja, als ze beginnen vanalles in't eten te doen, da kan ik ook nie weten hé !

Pronostiek

Bij de vrouwen lijkt me een winnares zoeken niet moeilijk. Ofwel de immer goedlachse Natascha Badmann of de winnares van vorig jaar Michellie Jones. Misschien dat een Desiree Ficker roet in het eten kan komen gooien maar volgens mij gaat het tussen de 2 eerst genoemden. Met een licht voordeel voor Badmann.

De mannen dan.

Iedereen spreekt van Stadler, Macca en Sultan. Maar voeg aan dit lijstje maar Cam Brown, en de 3 Belgen toe. Van deze groep zijn er 2 zeker en misschien 3 die hun marathon onder de 2hr50’ kunnen lopen. Macca, Beke en Van Lierde. Niet Stadler of Sultan maar McCormack zal dan eindelijk winnen, met Beke op 2 en Van Lierde op 3. Stadler 4, Vanhoenacker 5. Dan Sultan en Brown. Vervolgens Eneke Llanos …..


Het scenario. Stadler en Marino rijden weg en komen met een beperkte voorsprong, niet meer dan 6 minuten binnen na het fietsen. Macca speelt poker in een groep met Sultan, Beke, Van Lierde en Brown. Mc Cormack schiet uit de startblokken en pakt halfweg de 2 koplopers terug die zij aan zij lopen. Beke komt uiteindelijk nog sterk opzetten maar zal stranden op een handvol seconden van de felbegeerde titel.

Kona stuff

Het begint te korten. Iedereen maakt zich op voor wat misschien een spetterende editie Hawaii Ironman 2007 kan, hoop ik mag, worden. Enkele grepen uit het nieuws van de laatste dagen.

* Cam Brown, Faris en Chris Lieto en onze eigen Rutger Beke SRM power meter readings zijn tijdens de wedstrijd te volgen op www.2peak.com site. (Hieronder een foto van Beke zijn Cervelo P3, race klaar)


* Laurent "Ja Ja" Jalabert zal zaterdag aan de start staan van zijn allereerste Kona Ironman. Hier op de foto met Michelle Jones. Volgens mij heeft hij tijdens zijn wielercarriére nooit zo scherp gestaan.


* Marc Allen, 6 voudig winnaar op Hawaii geeft een antwoord op de vraag wie bij de mannen gaat winnen.

Mark: I'm going to give you three names and they are very obvious...no insider's
revelation. Norman, Macca, and Faris. The one hitch in this prediction is
that these guys could get caught eyeing each other out so much that another
less obvious choice could just waltz away with things unnoticed until it is too late for any of those three to respond.

* Normann Stadler geeft Macca al vast weer een veegje uit de pan op de vraag wat hij vond van de commentaren van McCormack vorig jaar na de wedstrijd.

Normann: Was there something? FYI, in a previous interview he said he wouldn’t need 7 years to win in Hawaii, but 2007 is his 7th year. No further comment needed. (Hieronder een foto van Normann Running on the Queen K Highway)


* Faris met zijn nieuw race machien, de nieuwe Cannondale Slice.


Morgen doe ik een poging om de uitslag te voorspellen !

Ironman Hawaii 1989, Dave Scott v Mark Allen. Part 5

Schitterend duel op het scherp van de snee. Allen versus Scott. Voor mij is Marc Allen nog steeds één van de grootste triatleten aller tijden.

Misschien krijgen we dit jaar weer zo'n nek aan nek race. Met Belgen in de hoofdrol ????

Kueen K

Toch nog even iets over de nieuwe Kuota. Kueen K genoemd naar de Queen K Highway op Hawai waar Stadler het nieuwe fietsrecord neerzette. Queen met een K geschreven omdat Kouta nu eenmaal blijft houden aan het feit dat alle namen van hun fietsen met een K moeten beginnen.

De geschiedenis herhaalt zich. Daarmee bedoel ik dat in de beginjaren dat de triatlonfietsen uitkwamen men al goochelden met zithoeken van 78° tot zelfs 80°. Dit gepaard gaande met 26 ich wielen. Amerika was toen het land dat aan de bakermat stond van deze evolutie.

Iets later sloeg ook in Europa de vlam in de pan. Na wat na-aperij werden de tri fietsen plots Europese stijl. De zithoeken gingen van 78 naar 76°. Amerika volgde maar de roep om terug naar de rechtere zithoeken te gaan was groot.

Daarom nu terug die ommekeer. Niet meer naar het puntje van het zadel kruipen, gewoon in’t midden van het zadel blijven zitten. Volgens Stadler is de nieuwe fiets nog sneller dan de Kalibur die hij de beste tri fiets op de markt noemt (wat wil je als ze u sponseren). Ben dan ook benieuwd of hij ze weer minuten aan hun broek kan lappen op de Q(K)ueen K. (dat is nog al een woordspeling die ik hier uit mijne mouw schud hé !!!)

Morgenavond op Canvas, de film over Marc Herremans. Voor degene die hem nog niet gezien hebben, kijken zou ik zeggen. Voor degene die hem wel al gezien hebben, kijk opnieuw !!!

Normans new ride

We zitten in de laatste rechte lijn voor Ironman Hawaii. En daar zijn ze er al mee. Hot news. Stadler zal in Hawaii de nieuwe Kuota Kueen K berijden. Nieuw aan deze fiets is vooral de seat angle. Bij de Kalibur was die 76°, bij deze fiets 78.5°. Ook de remmen zijn weggewerkt.

Kijk op recovoxnews.blogspot.com voor een filmpje over de fiets.

Overstims

Ben eens op zoek gegaan naar andere sportvoeding en mijn oog is gevallen op het merk Overstims. Heeft er iemand ervaring met deze voeding. Naar’t schijnt zou ze te krijgen zijn bij Vanhee in Lafelt ?? Zal daar eens moeten gaan kijken.

Op hun site www.overstims.com staan zelfs uitgewerkte voedingsschema’s. Mooie overzichtelijk en hun gamma is zeer uitgebreid zonder eigenlijk verwarrend te zijn.

Wat brengt deze week nog.

Zwemmen : 2x, donderdag techniek en zaterdag training Nar
Fietsen : 1 of 2x onderhoudend
Lopen : 4x, lage DT1 1hr10 * hoge DT1 1hr * DT2 50’ en DT3 20’ met opwarming en uitlopen van +/-

Over spaken, apothekers en …

Gisteren de eerste zwemtraining van Nar van het nieuwe zwemseizoen in Millen meegemaakt. Het was ook voor hem effe wennen maar hij had goede benen dus dat viel mee. 10x200 om mee te beginnen. Ikzelf begon rustig en hield het zo. Van 3’14 in de eerste tot 2’52 in de laatste. Gevoel was super. Waarom zwem ik toch altijd goed als er enkele kilootjes te veel aan zitten ????

Na de middag dan 40’ gelopen. Ook dat viel eigenlijk reuze mee na de joggingloopjes eerder van de week.

Vandaag om 14u stonden Marc M. (gisteren nog 3de op de loop voor de Brandweer !!! Heb ge hem ???), Kurt (52x12, maar nu net iets minder) en Jimmy (ik ben pas wakker) thuis aan de deur voor een fietsritje. Waar we heen gingen wist geen mens. Dat we na een dikke 20K al stopten lag aan die ene spaak in mijn achterwiel die met een luide droge knap de geest gaf. Een tang, neen het gereedschap, niet de schoonmoeder werd er geroepen en onze ex verkoper zag een Opel staan en belde aan. Plots zwaaide de deur open en een Duitse herder zette zijn neus en muil toch wat fel in Kurt zijn gat. Maar we hadden een tang waar ik vakkundig de spaak mee doorknipte. Omdat we toch in de buurt van Tongeren waren, reden we naar de Loix zijn thuis voor een reservewiel en een kakske van de heer des huizes. Even verder dan een plasstop en dan konden we eindelijk op weg. Man man man. Valmeer city werd aangedaan. We kregen de beruchte apotheek te zien waar op zondagochtend menig wielertoerist voor de deur wacht. Elke vorm van bergop werd zo veel mogelijk gemeden al moesten we de nieuwe Hallembaye er toch nog bijnemen om niet te ver om te rijden. Na 66K en 2hr20 was het genoeg geweest. Marc merkte onderweg al op dat ik wat van de luie kant was. Mijn antwoord, een mens moet niet te vroeg in vorm zijn hé.

Zo zit deze week er op en met net geen 7hr training een mooi begin, iets om verder op te bouwen me dunkt.

ironman

Nog een week te gaan en dan is het weer zo ver. Hawaii. Hope I'll be there one day.

15 op 12 maanden !!!!!!!!!!!!!!!!

Eén volledige triatlon, dat is 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,195 kilometer lopen. 15 Ironman's op amper twaalf maanden tijd, dat is bijna gekkenwerk ...

Stefaan Engels gaat zijn ultieme uitdaging aan op 2 december 2007 tijdens de Ironman in Busselton, Australië. Legt hij 15 volledige triatlons af, dan zal de uiteindelijke teller staan op 57 kilometer zwemmen, 2700 kilometer fietsen en 632,925 kilometer lopen.

Hieronder vind je alvast een lijstje met de data van de 15 wedstrijden:

1. 2/12/2007 Australië, Busselton
2. 23/02/2008 Maleisië, Langkawi
3. 1/03/2008 Nieuw-Zeeland, Taupo
4. 6/04/2008 Australië, Port-Macquarie
5. 13/04/2008 Zuid-Afrika, Port Elisabeth
6. 20/04/2008 China, Haikou
7. 24/05/2008 Lanzarote, Lanzarote
8. 22/06/2008 Frankrijk, Nice
9. 6/07/2008 Duitsland, Frankfurt
10. 13/07/2008 Oostenrijk, Klagenfurt
11. 20/07/2008 VSA, Lake Placid, NY
12. 17/08/2008 Groot-Brittannië, Sherborne
13. 24/08/2008 Canada, Penticton
14. 7/09/2008 VSA,Madison, Wisconsin
15. 3/11/2008 VSA, Panama City Beach, Florida

Indrukwekkend als hij dat tot een goed einde brengt. Vooral de trio's nummer 4,5,6 en 9,10,11. Telkens 3 Ironman wedstrijden op 3weken. In reeks 1 moet hij dan nog eens de halve wereld rondvliegen.

Je kan alles volgen op www.worldtour2008.org

Hallo ....

Mijn Gsm rinkelt.
Ikke : Hallo
WW :"Hallo meneer Cuypers, met de weight watchers".
Ikke : Wat de weight watchers.
WW : Ja meneer Cuypers, we hebben gehoord dat u kampt met overgewicht.
Ikke : Is dat om te lachen of wat.
WW : stilte
WW : Ik heb gelezen op uw persoonlijke website dat u kampt met enkele kilootjes te veel
Ikke : Ik doe aan triatlon en buiten het seizoen is dat wel meer het geval dat er enkele kilootjes bijkomen !

WW : Hey tis Kurt hier, begint te lachen
Ikke : Godverdomme Lambrichts .......

Vandaag nog maar eens de loopsloefkes aangetrokken en het gevoel was al iets beter. En maar goed want een mens zou er anders nog depri van worden ook.

De eerste training ….

… gisteren was er al meteen eentje om u tegen te zeggen. Niet omwille van de snelheid of de afstand. Eerder om het tegenovergestelde. In de stortregen werkte ik mijn eerste looptraining af. De verkavelingswegen waren omgetoverd in kleine beekjes. De fruitboeren zorgden dan nog voor een sopje van modder en gemaaid gras. Even na 5K moest ik al een pitstop maken wegens krampen in de onderbuik. You know what I mean. Er was groen genoeg langs de weg om achter te schuilen, dat was geen probleem en wat dan nog, welke mens waagt zich met dit weer buiten ? Even verder tijdens een stukje bergaf kreeg ik plots kramp in mijn rechterbovenbeen. Kan toch niet tegen dit veredeld snelwandeltempo. Maar het was zo, en het bleef eigenlijk de ganse weg nog opspelen.

Het tempo dat ik liep had veel te leiden onder de overtollige kilootjes. Vorige week waren die erbij gekomen met de snelheid waaraan het poolijs tegenwoordig smelt. Deze trend was evenwel al enkele weken vroeger ingezet en bereikte na de snack en snoepweek een bijna historisch dieptepunt. Eerst dacht ik nog dat de batterijen van de weegschaal hun beste tijd gehad hadden maar ik moest met lede ogen toezien hoe ze langzaam richting 74 klom en ook nog voorbijstak. Tijd dus om terug in gang te schieten en toch een beetje op de voeding te letten want zo kan het niet verder, anders kan ik binnen een aantal maanden gaan sumo worstelen. Ge moogt af en toe eens overdrijven hé !!!!

Een nieuwe start !

Vanaf vandaag start ik langzaam terug met trainen. Met de nadruk op langzaam. Zal proberen toch minstens een dag of 5 te trainen van de week. Alles in de uithoudingszones natuurlijk. En dat zal zo blijven voor een hele tijd.

Wat voorzie ik dan voor deze week.

Zwemmen : 1 of 2x donderdagavond techniek, zaterdag training Nard
Fietsen : 1x 1hr30
Lopen : 2 of 3x : lage DT1 : 1hr, DT2 40’, en eventueel een hoge DT1 van 50’

Als uitsmijter nog zo’n song die je van je sokken veegt. Blows your brains out. Yeah, kan zo onder een Ironmanfilmpje.

Foo Fighters - The Pretender