Ne kapotte gsm en een blote kont

Nog effe een update voordat we overschakelen naar Twitter.

Na de lange duurloop achtergebleven met pijnlijke knieën. En daarom, was het eigenlijk al op voorhand van plan maar dit gaf de doorslag, besloten geen lange looptrainingen meer te doen maar het te houden bij het kortere werk en enkele fietstrainingen van om en bij de 100 erbij te nemen.

Woensdagavond dan de daad bij het woord gevoegd en in m’n uppie en met dikke poten 100K afgehaspeld. Verzeilde dan ook nog een heus onweer op de koop toe.

Donderdag 40’ gelopen en een uurke gezwommen

Vrijdag met de mannen van Steegmans Banneux aangedaan en namiddag samen met Jarno de 5K gelopen in Tongeren.

Ook gaf mijn gsm vandaag de geest, dus morgen een nieuw exemplaar gaan halen anders kan ik niks updaten van op stage.

Morgen nog wat zwemmen en een beetje lopen, inpakken, fiets nog eens onder handen nemen, materiaal inleveren en ..

… zondag zijn wijle weg.

Wat vandaag speciaal op mijn netvlies is blijven plakken is the blote kont die Jonathan ons toonde tijdens de 21K in Tongeren. De “rat” is zijn streken nog nie verleerd.

De laatste ...

De laatste lange duurloop voor IM Lanzarote is een feit. 2hr33'. Vooral mentaal een zware dobber. Vertrokken in de regen en de kou, verdomme maar 7° en dus lange broek en jasje aan getrokken. Na ongeveer 2hr kwam de zon er plots door en was de kledij die ik aan had te warm, maar er was geen weg meer terug, dus toch nog effe moeten puffen eer ik thuis was.

Vanaf zaterdag zal de Twitter update in de linkerkolom gewoon bovenaan dit blad komen. Zo kunnen de thuisblijvers volgen wat we ginder op stage uitspoken want ik kan dat updaten met de gsm.

Voor de rest weinig nieuws. Het is uitkijken naar volgende week om zo hopelijk een laatste hand te leggen aan de fietsconditie, want dat zal nodig zijn.

4 op een rij

Jelle en Els zaaiden het virus, Jarno en ikzelf begonnen donderdagavond en vrijdag met de oogst. Vorige week had het buikgriepvirus de hele familie onder de knoet.

Ik had er al een flinke portie training opzitten deze week.

Maandag : 2hr30 fartlek bike gevolgd door 1hr05 run
Dinsdag : 85K bike
Woensdag : 25K run + 1hr swim
Donderdag : 2hr bike easy

Normaal had daar nog een uur zwemmen moeten bijkomen maar plots rond een uur of 6 voelde ik mij moe worden en zocht de zetel op. Het avondeten ging nog naar binnen maar de moeheid hield mij weg van de zwemtraining en rond 10 uur zocht ik mijn bed op om het een kwartier later als een razende te verlaten en boven de pot mijn hele maaginhoud richting riolering te sturen.
Tegen de ochtend begon Jarno dan zodat we in de voormiddag samen bij de dokter zaten voor een ziekenbriefje en de rest van de dag broederlijk de zetel deelden. Meer zat er echt niet in.

Vandaag gaat het al een stuk beter maar een trap op gaan kost toch wel wat moeite dus van trainen, no way..
Ik zei vanmorgen tegen Els :”ik ga mij vandaag rustig terug op gang trekken”.
“Wat bedoelt ge met rustig terug op gang trekken ?”
“In elk geval niet de hele dag in de zetel liggen !!!”

De weegschaal haalde vanmorgen zelfs de 70 kg niet meer. Ze sloeg zelfs de 69, toch één van mijn lievelingsgetallen, over en bleef stille staan op 68.6 kg. Ik hoop dat Witse een intense kookcursus heeft gevolgd en mij wat extra te eten kan geven op stage !

Wat ik niet getraind zal hebben deze week !

Donderdag : 1hr swim
Vrijdag : 20K bike werk + 8k easy run
Zaterdag : 170K bike + 30’ run
Zondag : 3hr bike

Spijtig but that’s the way it is …
Op naar de volgende hopelijk betere weken.

Theo Bos and Daryl Impey Crash (slow mo) - Tour Of Turkey stage 8

Theo "ik heb niks gedaan" Bos moet wel erg boos geweest zijn op Daryl "ik lig nu in't ziekenhuis met een gebroken wervel en moet 3 weken blijven liggen" Impey

Nieuwe site

Klik eens op http://www.zltc.be/

Here we go again.

Twas een beetje stilletjes vorige week op trainingsvlak. Alhoewel met iets meer dan 13 trainingsuren een goede “rustige” week. Deze week opnieuw volle gas.

Zaterdag trouwens gemerkt dat mijn lopen goed bolt. Liep weer eens tijden die ik kan vergelijken met 3 jaar terug toen het ook goed ging. De voorbije jaren niet meer in die buurt gewoond, nooit meer dat niveau gehaald. Dus het lopen zit wel goed.

Vandaag 2hr30 fartlek met de fiets. Gevolgd door een uurke lopen. Ja en soms doet da pijn en dan moet ge doorbijten. Part of the job zekers ?

Wat lopen betreft, kijk eens naar http://sergio-marques-blog.blogspot.com/2009/04/ole-ole-ole-oleeee.html

Leesvoer + een apotheekkastje !

Op onderstaande links vind je 2 interessante artikels.

http://chuckiev.blogspot.com/2009/04/seven-deadly-spins.html

http://www.menshealth.nl/Artikel/BangVoorSpierpijnDrinkKoffie.htm

En dan is er nog Scott Molina die zijn dagelijkse vitamine inname aan de wereld bekend maakt. Hij lijkt wel een wandelend apotheekkastje.

1x Multivitamin/Minerals tablet

Dry vitamin E – 400-800 units

Vitamin C powder (ascorbic acid form) 2-8 grams. (I stir it into every drink I drink other than booze or coffee.)

Selenium 200-400mcg

Beta Carotene 3-6mg

Co-enzyme Q10 (CoQ10) 60mgs/day

L-glutathione – 350mgs/day + 350mg n-acetyl cysteine which also boosts

glutathione level

Fish Oil – 1-5 grams

Glucosamine – 1,000-2500mgs

Boron – 3mgs

Magnesium – 400mgs

DMAE – 100mgs

DHEA – 50-100mgs am and pm

Melatonin – 3mgs @night

astenblief

Back on the road

Ik had deze week een wat rustiger week gepland. Na maandag zeker een paar wat mindere dagen. Door het nekje is dat tot dusver geen enkel probleem geweest. Zwemmen zat er gisteren zelfs niet in. Ik adem bij het zwemmen vooral links en vermits ik mijn hoofd amper naar die kant kon draaien ging dit zeker niet goed aflopen. Vandaag dan maar een afspraak gemaakt met de osteopaat voor morgen.

Tis niet dat het niet betert maar beter het zekere voor het onzekere nemen.

Dinsdag dus nada gedaan.
Woensdag een kort ritje met de fiets +/- anderhalf uur, vooral souplesse.
Vandaag 1hr30 gelopen met een goed gevoel, ik schrijf niet super omdat die nek en schouders toch nog wat opspelen.
Straks dan toch zwemmen.

Weekend zal ook gene vette zijn omdat ik moet werken. Vanaf volgende week zetten we ons nog een versnelling hoger … en ....

… eigenlijk snak ik een beetje naar onze stage !!!

The day after

Was de euforie maandagavond nog groot na de Velo Classic over mijn goede benen, gisterenmorgen was het andere koek.

Ik vond het eigenlijk niet het vermelden waard die keer dat ik tegen de grond ging in de bossen van Kanne (dat stuk waar we over de omgevallen bomen moesten kruipen). De val was niet meer dan gewoon omvallen toen iedereen de remmen dicht kneep en ik het achterwiel van Kurt raakte en mijn evenwicht verloor en op de malse bosgrond terecht kwam. Geen schram, geen buil niks aan de hand tot .. ..


... ik gisterenochtend opstond en mijn nek en schouder verschrikkelijk pijn deden. Tis eens iets anders met een stijve nek wakker te worden dan met een ....

Na een dagje op stap met de kids was de zetel vanaf 19u nog de enige optie voor de rest van de avond. De looptraining nog voorzien voor gisteren kon er echt niet meer bij. Toen om iets voor 22u ook nog het licht letterlijk uitviel ben ik dan maar in mijn bed gekropen.

Marco Velo Classic.

Marc maakte er ook dit jaar weer een pareltje van, dat mag gezegd worden. De 100K lange MTB rit die al enkele jaren doorgaat op Paasmaandag kende dit jaar een goede opkomst. Maar liefst 11 man vertrok vanuit Bilzen met de bedoeling de volledige toer vol te maken. 2 man vertrok vanuit Bolder, dan hadden we al een 45K vochtig Haspengouw achter de kiezen. Uiteindelijk haalde 6 man de finish van de volledige tocht. De rest sloeg vroeger af wegens tijdsgebrek ?? of gewoon choco.

Ik vertrok vanmorgen samen met Denis vanuit Vliermaal richting Bilzen. We hadden dan ook reeds 10K erop zitten voor de start. Kurt en Jimmy deden nog beter met 15K op de teller. Het eerste stuk ging door een wat minder vochtig Haspengouw alhoewel, vraag maar aan Kurt, sommige plassen kunnen toch nat zijn als je er in gaat liggen. Alles ging voortvarend tot William verkoos de ondergrond even van dichtbij te bekijken. Enkele kleerscheuren hield hij er aan over maar we moesten verder want bij hem thuis wachtte er lekkere rijsttaart op ons met koffie en andere dranken, neen geen alcohol ! Bij deze nog een glansrijk 45ste levensjaar toegewenst aan Free Willy. Vanuit Bolder ging het richting Kanne via de onverharde kant van de Hallembaye. Even lastig als het verharde gedeelte, geloof me. De lekke band van William, tja op je 45ste loopt het niet altijd meer hoe dat je zelf wil was onze tweede van de dag. Velo reed ook nog lek even voorbij Hern.

Intussen vertelde Els op de radio (Q music) over mijn Ironman plannen in Lanzarote zodat we met ons 2 nog gratis een filmpke op kosten van Q mogen meepikken. De familie komt wel erg veel in de media deze week. Woensdagavond zou onze Jelle op het scherm komen in "ook getest op mensen".

In Kanne begon het dan pas voor echt. Singletracks, steile klimmetjes, technische passages, snelle dalende stroken, kortom, alles zat er in zodat we ons hartje eens konden ophalen en onze stuurmanskunsten en klimmersbenen konden aanspreken.

Dan ging het in razende vaart naar de Gellikse bossen om via Zutendaal en Munster terug in de heimat van Marco Velo te landen. (Wist je trouwens dat de “echte” Velo tegenwoordig voor Quickstep rijdt ?)

Na weeral taart op het terras bij Marc en een paar liter Cola reden Denis en ikzelf terug naar huis. De 100K waren er uiteindelijk 110 geweest + 20 = nog steeds 130K in 5hr55. En nu komt het belangrijkste. De beentjes deden het nog prima na bijna 6 uur. Ben al een beetje meer gerustgesteld nu. Maar dat wil niet zeggen dat ik op mijn lauweren zal gaan rusten.

Aan Marc een dikke merci voor de prachtige rit, als de benen goed zitten is het amusement natuurlijk eens zo groot.

Fietsen met de mannen van “Kotshoven”

Vandaag stond weer een “langere” dag op het programma. Deze begon vanmorgen in Mal met een uur non stop zwemmen. Ik deed het heel rustig aan omdat ik in de namiddag dacht nog veel van mijn krachten nodig te hebben.

Naar huis, eten en de fiets op. Plan was om alleen een dikke 50 te rijden en dan na een tussenstop thuis om bij te tanken met de mannen van Kortessem mee te gaan. Via Ludo had ik gehoord dat ze er een strak tempo op nahielden en ik kan wel wat snelle kilometers gebruiken. Ook Kurt en de Mauermaker waren van de partij toen ik om iets voor 1 uur in Kortessem achter de kerk aankwam. Van de 9 wachtende gingen er slechts 7 mee op pad, geel schrikt waarschijnlijk af of was het Kurt zijn afgetrainde lichaam dat hen angstig de andere richting deed uitrijden.

Direct werd het spel op gang getrokken en we reden goed rond. In het begin iedereen uiteindelijk nog een man of 4-5. Hat was zeker geen vlakke rit met de Slingerberg als zwaarste punt. Kurt en ikzelf deden meer dan ons kopwerk maar in Tongeren haakte Lambrichts dan af. Ik ging nog mee tot Bommershoven waar de mannen besloten een pint te gaan pakken. Ik was maar wat blij dat ze dat wilden doen want mijn lampke ging langzaam uit. We hadden dan ook een gemiddelde van 32km/u bij mekaar gereden over de 70 gereden kilometers.

Samen met Ludo peddelde ik dan maar naar huis om af te stappen met 131.5K in 4hr21.

Ik zat compleet choco en moest toch effe gaan liggen. Een dik half uur later was ik dan al wat meer bij mijn positieven en heb dan nog maar wat in de tuin gewerkt.
Op zoek naar een passend nummer voor dit gevoel kwam ik volgende tegen : Death van White Lies

White Lies - 'Death'

Wildkakker teistert Lissewege

In Lissewege hebben ze last van een wildkakker. Iemand die de straten en pleinen en gevels besmeurd met zijn uitwerpselen. Ze hebben hem/haar nog steeds niet gevonden. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden wie het zou kunnen zijn!

Want deze comment stond onder één van mijn blogs :

"Ik vind zelfs niet altijd een stal."

Kurt, de wildkakker

Langer

Vanmorgen rond 9u vertrok ik thuis voor wat mijn langste fietstraining tot nu toe moest worden. Ik had iets van 5 uur in gedachten maar de tijd en vooral de benen zouden wel uitwijzen hoever ik zou geraken. Ik was zeker niet van plan mijn snelheid te laten beïnvloeden door een gemiddelde dat hoog genoeg moest liggen. Neen, gewoon rustig aan doen, ook bergop en ervoor zorgen dat ik toch in de buurt van die 5 uur uit te komen. Via een vlakke aanloop reed ik de Voerstreek in en merkte al dadelijk dat bergop rijden nog niet veel op het programma had gestaan dit jaar. Dat was in elk geval de eerste conclusie die ik onderweg kon trekken. Ik reed op de terugweg nog snel langs de sportoase en zag nog net Jarno zijn zwemtest over 100m afleggen in een PB van 1’52. Om een lang verhaal kort te maken, thuis aangekomen stond net 140K op de teller in 4hr53’. De benen waren niet kapot maar je voelde dat ze het nog niet gewoon zijn, beetje logisch denk ik.

Nu slecht was het zeker niet. Maar als ik een groot pluspunt mag aanhalen is het wel het volgende. Mijn voeding en drinken staan al redelijk goed op punt. Met 2 grote drinkbussen van 750ml (AES iso + carbo mix), 2 gellekes AES, een powerbarreep kwam ik toe voor dit tochtje. Een snelle berekening leerde mij dat ik voor +/- 2000 calorieën had opgegeten, gedronken en het verbruik lag een 1000 cal. hoger, maar als ik daar nog een goed uitgebreid ontbijt meetel kom ik er ongeveer. Mijn zoektocht naar een goede bevoorrading is dan toch niet nutteloos geweest. Ik had ook geen extreme honger of dorst toen ik thuis aankwam en dat is op zich een goed teken.

Deze week is dan ook meteen de zwaarste tot nu toe met z’n 18hr45’.
Swim : 8.3K
Bike : 362K
Run : 36.5K

Heb dan dit weekend ook vernomen dat na Koen ook Marc VGN niet zal starten in Lanzarote. Hij zal wel naar daar gaan en komen supporteren. Zal alle extra steun kunnen gebruiken daar dus dat is wel fijn.

Op naar de volgende week die in uren niet ver van deze zal afliggen maar iets meer op het lopen is gefocust.

Trainingsdag : sprintjes, gebroken kaders en een hijger !

Hij zit er al weer op onze jaarlijkse trainingsdag van de club. Wie dacht deze morgen een uurke rustig los te zwemmen had het mis. Nard had een serietje 10x120 in petto met afw. 1 baan snel, 1 baan los.

De benen losgooien in het eerste stuk van het fietsen met de wind in de rug om dan langs het kanaal te belanden en een tegenliggende fietser tegen de grond te zien gaan. 1ste stop. Even later een lekke band, 2de stop. Halfweg moet het geweest zijn, aan de sluis in Diepenbeek, zal Kuota een herdenkingsteken moeten zetten. Door een foute inschatting kwakte P.D. tegen de Kuota van D.N. en tegen de grond. Met als gevolg, wat schaafwonden en een Kuota die in 2 brak. Lang leve de Carbon ?????

Na wat telefoonverkeer kon de rest verder de rit afwerken.

Het lopen dan, de derde fase van deze dag. Meestal weining bevolkt, velen beginnen maar weinig voelen zich geroepen om de volle 10K te lopen.

Ditmaal bleven Marc, William, een wel erg fel hijgende Eddy en ikzelf overeind en liepen tegen een stevig tempo de 5 toerkes van 2K.

Op naar de laatste fase, de "laadfase". Spaghetti.

Voor mij kwam fase 5 dan nog. Gaan shoppen en een terraske doen met het vrouwke, een beetje genietend van het voorjaarszonneke.

Eindelijk Last song van Foo Fighters (zie blog maandag) erop gekregen, voor degene die het niet kennen. Just play it loud.

Foo Fighters - The Last Song (Werchter Festival 2005)

Weekoverzicht

Het wordt hoog tijd dat ik nog eens iets blog. Was al van maandag geleden. Ligt misschien aan het mooie weer. Heb nu wel iets anders te doen dan achter de computer te zitten.

Maandag rustig gehouden en samen met Jarno een uurke gaan fietsen

Dinsdag een uurke gelopen

Woensdag 3 uur gaan fietsen, djezus wat een felle wind dat er stond. 's Avonds dan nog een uur rustig gezwommen.

Donderdag: toerke van de Kerkenloop gedaan, voor het eerst onder de 5'/km gelopen. Gevoel was niet echt top maar de tijd maakte veel goed, net als de hartslag (143). 's Avonds dan weer een uur zwemmen, uithouding.

Vandaag een dikke 40K gefietst vooral op heel veel souplesse.

Het weekend wordt een dikke boterham om op te eten, noem een een groot bananenbrood !

Morgen is't trainingsdag van de club en dan ben je toch gauw een 4hr en half in de weer. Zondag wil ik dan een lange fietstraining doen van 4hr-5hr. Hopelijk vind ik ergens goed gezelschap om mee op pad te gaan.

Allez train ze nog ik zal dat ook proberen te doen.

Een dieselken en de GTI

“Last song” van de Foo Fighters knalt in mijn oren terwijl ik dit neertik. Het was gisteren een mooie wedstrijd. Ik keerde tevreden naar huis terug met een 3de plek H40 op zak.

Maar laat ons beginnen bij het zwemmen. 7’13 was dan wel 7” beter dan vorige week in De Haan, maar eigenlijk was het feit dat ik voor Jimmy en Olivier kon starten meer van belang. Vooral met het oog op naar voor rijden. Naar voor is dan het groepje waarin William zit, die een goeie 30” sneller zwom.

Zo gebeurde het ook. Ik ben niet die snelle starter en moest effe bekomen in het wiel eer ik kon overpakken, maar éénmaal mijn dieselken op gang … Blijkbaar reed Olivier gisteren rond met een opgedreven GTI versie van zichzelf want hij was zeker de sterkste fietser van onze groep. Ik deed mee aan het kopwerk maar toen Jimmy het hazenpad koos in de laatste ronde liet ik begaan. Mijn fietsen was wel goed maar ik miste toch dat beetje extra om eens te zeggen, voila mannekes, nu ziet ge alleen nog mijne achterkant. Dat zal er nog wel komen, hoop ik.

Het lopen dan. Geen meter vlak en direct over mijn toeren gegaan en met een beetje geluk terug in’t spoor van de mannen voor mij toen die effe verkeerd liepen. Lopen zal wel nooit meer mijn sterke punt zijn, worden maar zoals ik in de voorbeschouwing al zei, het is ginder kort genoeg om niet te veel plaatsen te verliezen zodat ik toch 4de van de club en lekker de 3de H40 werd. Mooi meegenomen en goed voor de moral om in april een trainingstandje bij te schakelen.

Deze wedstrijd begint steeds hoger op te klimmen in mijn lijstje favoriete wedstrijden. Eindelijk nog eens een stayer triatlon waar je je niet echt in de wielen kan wegsteken en een sterke fietser er zijn voordeel kan uithalen.

De uitslag vind je op http://www.wielerschool.be/pdf/Uitslagen_Herderen_2009.pdf

Foto’s kan je bekijken op http://fotoalbum.ergomo.be/#26.0 (zelf fototoestel vergeten !)

Iets meer ....

Toen we vanmorgen tijdens Jelle zijn zwemles een "fokkietje" aan't drinken waren in het cafetaria vertelde Jarno mij dat de man aan de tafel naast ons heel waarschijnlijk een politieman was.

"Waar ziet ge dat aan ?" vroeg ik hem.

"Ja die hebben altijd iets meer" !

"Hoe iets meer ?"

"Kijk, Filip is toch ook een politieman en die heeft ook iets meer"

Ik begreep het nog steeds niet.

"Hoe iets meer ?"

Jarno maakte met zijn hand een wat bolle halve cirkel over zijn buik !!!!!

En ik die dacht dat elke "flik" een snor had !

Herderen

Dacht altijd dat het meervoud van herder, herders was maar sinds vorig jaar weet heel triatlonminded België dat dit niet waar is. Vooral de laatste zondag van maart ergens om iets na 16u weet het merendeel van de finishers u met zekerheid te zeggen dat het “herderen” is.

Allez, kom genoeg gezeverd. Morgen is het weer zo ver. Vorig jaar Flandrien- weer, als dit jaar die lokale bui valt waar de meesten hopen dat ze niet valt is’t weer van datte. http://www.skynet.be/nieuws-sport/weer/mijn-weer?cityId=1003770
1 zaak is zeker, het parcours is er iets makkelijker op geworden nu die ene klim eruit is. Vind ik althans. Voor de rest zal het van de wind afhangen hoe moeilijk het precies zal zijn.

Veel zltc volk aan de start maar de prijzen zullen waarschijnlijk voor een groot stuk naar de Planet x-ers gaan die er een eer van zullen maken de zegebloemen af te geven aan hun “baas”.

De onderlinge clubstrijd zal een ander paar mouwen zijn. Er zijn een aantal gegadigden om daar met de eer te gaan lopen. Hoe ik mezelf zie in die strijd ?
Hopelijk gaat het zwemmen mij iets beter af dan vorige week in de Haan en kan ik nu wel wat opschuiven in’t fietsen. Het lopen is dan kort genoeg om niet te veel plaatsen te verliezen dus hoop ik op een plaatsje in de top 5 van de club.
Het is mijn laatste wedstrijd vooraleer ik mij in de hopelijk mooie april trainingsmaand stort en met de vele mails over de stage begin mei begint het echt te kriebelen om naar het Zuiden te trekken.

Rustig

Het is deze week redelijk rustig op trainingsgebied. Stilte voor de storm ? Ja, want in de maand april wil ik nog eens het trainingsbeest in mij bovenhalen, zal nodig zijn !

Maandag had ik in elk geval een goed gevoel bij het rustig loopje dat ik deed. Breidde er 3K meer aan dan voorzien. De weersomstandigheden waren er wel niet naar, maar het zat goed in't hoofdje dus dan gaat dat allemaal.

Dinsdag dan een rollentraining gedaan. Die viel ook goed mee vooral omdat er buiten maartse buien uit de lucht vielen.

Gisteren dan opnieuw gaan lopen. Ditmaal toerke van de kerkenloop gedaan. Ondanks weeral de fikse regen en wind was ik content maar voelde toch op het einde een beetje terugval.

Vandaag dan, straks enkel zwemmen.

Morgen staat er dan nog een fiets en looptraining op het programma. Zaterdag wat zwemmen en losrijden en zondag "Jodere". Voor de mensen die niet zo in zijn in het dialect betekent dit gewoon "Herderen".

Swimming in the pool

Misschien een ideetje voor achter in de tuin ?

De Haan

7’20, ik dacht eerst dat ik de meneer die de banen telde niet goed gehoord had toen hij mijn tijd over de 500m zwemmen zei. Pas toen het blad met de tijden onder mijn neus werd geduwd wist ik het zeker, gewoon rotslecht gezwommen.

Die 10-15” die ik andere jaren sneller was zorgden er nu voor dat ik zeker niet op jacht kon gaan, of meegaan naar de eerste grote groep achter de koplopers. Zoals ik al had verwacht vertoefde ik in een groepje daarachter waar de samenwerking soms ver te zoeken was daar er altijd wel iemand probeerde te demarreren en het spel daarna weer stil viel. Het fietsen was achteraf gezien dan ook het makkelijkste onderdeel.

In het lopen zat ik direct in een goed ritme en ergens halfweg verwachtte ik dan toch Marco Velo maar die liet op zich wachten. Ik had al een paar keer omgekeken maar nog steeds was er niks geel zwarts te zien. Op een goeie anderhalve kilometer van de streep was hij er dan wel. Ik begon mij al ongerust te maken. Het lopen ging dus wel eens goed en een dikke 40” na Marc kwam ook ik over de eindmeet.

44ste alg. en 7de H40. Op het zwemmen na een geslaagde test voor Herderen. Hopelijk is het thuisbad in Bilzen mij beter gezind !

Foto's staan in fotoalbum. Misschien dat ik ze één van dees nog aanvul met die van Filip (hint Flippe) of van nog enkele andere.

Het nekje

Vandaag gaat het al weer heel wat beter dan gisteren. Ik had de laatste weken heel veel last van mijn maag en darmen en kon zeer slecht slapen. Ik heb dan een vrouwtje dat logisch kan nadenken en direct linken begint te leggen en mij zo naar de osteopaat stuurde.

Ik ben van jongs af aan een buikslaper met het gevolg dat mijn nek heel wat te verduren krijgt tijdens de nachtrust. Na een tijdje gaat het spel helemaal vastzitten met als gevolg dat mijn systeem ook nog eens helemaal in de knoop draait. Het misselijk makende gekraak van mijn nek dinsdagavond heeft er wel voor gezorgd dat ik nu 2 dagen later al heel wat beter slaap en mijn vertering terug vlotter verloopt. Door die aanhoudende klachten staat de weegschaal momenteel op 71.2kg. Houden zo zou ik zeggen.

Ook slaap ik nu met een ander speciaal kussen (om te proberen), en als dat goed meevalt schaf ik het mij ook aan. Hopelijk ben ik dan verlost van mijn nekklachten en de daarbij gepaard gaande andere ongemakken.

Gisteren dan op aanraden van Els helemaal niet getraind. Zij heeft daar een meer realistische kijk op dan ikzelf bij momenten en ik weet dat ik op die tijdstippen beter naar haar luister. Want ... vrouwen hebben toch altijd gelijk ...!!!!

Off day, ziek, ... ???

Reeds 2x de laatste 4 jaar werd, was ik ziek in De Haan.

Gisteren wou ik nog een flinke fietstraining doen maar de benen hadden het anders begrepen. Geen kracht, niks, nada, nul, en dus maar een poging gedaan om anderhalf uur los te rijden. Maandag ging de looptraining wel goed en dus gisteren blijkbaar de terugslag van het weekend, een off dagje.

Vanmorgen dan wat keelpijn en beslist enkel te gaan zwemmen vanavond en niet te lopen maar wel mijn fiets in orde te zetten, korter tri-stuur en Jarno eindelijk zijn fietscomputertje op te zetten. Ondertussen kreeg ik telefoon van "den dikke" die ziek in bed lag. Diaree, overgeven, ... ge wilt het verder nie horen. Hij bekeek het positief, "Het is wel goed voor mijn gewicht".

Gisteren trouwens die andere "dikke" gezien en gesproken die mee op stage gaat, ja die van Vechmaal. Ook die wil nog wat aan de kilootjes doen.

Blijft dus de vraag. Zal Kurt starten in de Haan ? Zal mijn keelpijn zich niet verder uitbreiden in ik weet niet wat ? Kan het eten van duiven (Wellens food bij uitstek) er nog iets aan verhelpen of toch beter die "janette kuikens" ?

Moegestreden

Ik denk dat dit het juiste woord is na de fietstraining van vandaag. Het doel was om 4hr bijeen te rijden en dat lukte net niet.

Ik was alleen op pad gegaan en de benen voelden wat strammetjes aan na gisteren. Alles verliep vrij vlotjes maar toch voelde ik na een tijdje dat de stukjes bergop in de kleren begonnen te kruipen. Dat deed me er aan denken dat ik dringend een drink en voedingsschema op poten moet zetten. De Squeezy van vorig jaar heb ik wegens te veel drinken onderweg met gevolg te veel plasbeurten afgevoerd. Ben nu op zoek naar iets anders en denk dat ik het wel gevonden heb. Eén dezer dagen meer hierover.

De rit duurde dus net geen 4hr en dat kwam vooral door de tegenwind het laatste anderhalf uur toen ik uit de richting van Visé terug huiswaarts reed. In de laatste kilometers kwam "Schink" mij nog luid toeterend voorbij toen ik nog aan het afzien was op een stukje vals plat met de wind op kop. Hij heeft blijkbaar altijd de perfecte timing.

In zo'n solotraining kan je je dus niet wegsteken, geen wiel om in te kruipen als het effe niet meer gaat, geen rug om achter weg te kruipen zoekend naar een plaatsje uit de wind en de groepjes onderweg met wielertoeristen reden eigenlijk niet snel genoeg om er in te blijven wonen. Maar "what kills you makes you stronger", wie zong dat ook al weer, juist ja ...

Dit was een redelijk stevige trainingsweek met als eindscore

Swim : 11.2K

Bike : 296.5K

Run : 41K

Totaal goed voor 17hr23' training. Meteen de langste week tot nu toe.

Untouchable

Half drie in de namiddag en de training voor vandaag zit er godzijdank al op want ik zie dat het net begint te regenen. Wat een geluk dat we er al vroeg aan begonnen zijn.

Deze morgen 3K gezwommen, rap naar huis want om 10uur had ik met Kurt afgesproken om een 80K te gaan fietsen. Ik had geluk dat “den dikke” niet zijn dagje had of ben ik dan toch stilaan de rollen aan het omkeren. Om een lang verhaal kort te maken, er stond veel wind en na 2hr48 zat de rit er op.

Ik had evenwel nog discipline 3 uit de triatlon op mijn schema staan en even later vertrok ik dan ook voor 8K lopen. Na een moeilijke eerste 100 den meters kwam ik in mijn ritme en het ging vrij goed tot even over halfweg ik honger begon te krijgen. Volgende keer er toch op letten nog iets naar binnen te slaan net voor eer ik vertrek of een gelleke mee te nemen. 38’30” later stond ik terug aan de voordeur en zat de "mijn dag" er op.

Over hongerklop gesproken, net Contador zien “parkeren” in Parijs Nice. Amai, zijne Cola na de finish kon nie rap genoeg binnen zijn. Bèrke, Bèrke, Bèrke toch. Dan toch niet “Untouchable”.

Cultuurschok

Na het wedstrijdweekend maandag dan maar een dagske rust ingelast.
Dinsdag de loopschoentjes aangetrokken voor +/- 10K maar ik lapte er nog een rondje van een dikke twee aan vast because it felt great.
Woensdag. Get on your bike. Een fartlek van iets meer dan 2 uur. Met een 10 tal kleine hellingetjes.
’S Avonds dan mijn langste zwemtraining tot nu toe. 5.6K
Vandaag looptraining 20.5K Lsd en 7’ rapper dan 2 weken terug. Straks nog een uurke zwemmen en dan maken we ons op voor een weekend met de nadruk op iets met 2 wielen.

En een cultuurschok, Borsato zaterdagavond, na Metallica vorige week gaat dat pijn doen, amai. En dus om het nooit meer af te leren, METALLICA

Geel bis

Uitslagen van Geel kan je terugvinden op

http://www.runbikerun.be/PDF/2009/geelbel2009_recreatief_reeks.pdf

en voor de kids op

http://www.runbikerun.be/PDF/2009/geelbel2009_kidsrun_scratch.pdf

en als we dan toch bezig zijn er staat een mooie video, wel van de hoofdwedstrijd op

http://www.vimeo.com/3539820

Toch opvallend als je de uitslag van ons bekijkt is de snelle fietstijd van William tov mezelf en Marc. William die zaterdag in de tijdrit toch op anderhalve minuut van mij eindigde is blijkbaar meer MTB-er dan ikzelf en zeker dan Marc want die verliest nog meer terrein.

Geel

Na de tijdrit van gisteren stond er vandaag de recreatieve winterduatlon van Geel op het programma. Jarno startte in de kids wedstrijd en kon een derde plaats in de cat. 10-11 jaar bemachtigen. Kapot na zijn wedstrijd moest hij dan nog voor papa supporteren.

Ik had gisteren veel, heel veel gegeven in de tijdrit, want besefte op voorhand dat dit misschien een once in a time chance was om de tijdrit te winnen. Toen Kurt om familiale redenen ook nog afbelde viel die drive ook nog weg en was het zo’n beetje van, we zijn toch hier dus zullen we maar deelnemen. Ook Filip gaf verstek wegens ziekte dus bleven enkel buiten mezelf, Luc P., Marc en William nog over.

4K lopen, 24 MTB en 2K lopen. De start werd gegeven en ik trok me langzaam en traag op gang want de benen wilden dit niet echt meemaken. Gaandeweg kreeg ik toch mijn hartslag in de buurt waar ik hem wou maar het draaide vierkant. De benen gingen niet vlotjes rond en Luc bleef maar in mijn rug hijgen. William en Marc waren al lang in het bos aan’t crossen toen ik mijn mtb ophaalde in de wissel. En … dat ging wel goed, raar toch ? Ik heb dan ook de ganse wedstrijd ingehaald en slecht een paar man moeten laten rijden maar het kalf was natuurlijk al lang verdronken van bij het lopen. De laatste kilometers begonnen dan toch te wegen en het afsluitende lopen heb ik dan ook niet meer echt doorgeduwd.

William klopte Marc en die twee stonden nog te keuvelen na de finish toen ik binnenliep. Even later kwam ook Luc ons vergezellen en zo waren we weer compleet. Ik ben mijn honger dan achteraf nog in de Mac Donalds gaan stillen als afsluiter van dit wedstrijdweekend en met een trainingsweek van 13hr30’ heb ik zeker niet slecht geboerd deze week. Nu effe een paar rustige dagen eer we weer aan een zware trainingsreeks beginnen.

Want zegt Els, woensdag nog 10 weken hé manneke en dan vertrekken we. Het koude zweet breekt me weer uit.

Filmpje : het koekje

Jarno speelde fotograaf maar plots stond de video opname aan. Tis wel een heel kort fragment omdat hij eigenlijk niet door had wat hij precies aan het doen was. Maar de discussie gaat tussen de Heer Droogmans en mezelf. Hij haalde aan dat ik bij mijn koffie nooit het koekje opat maar nu wel vlaai aan't eten was. Mijn antwoord in dit filmpje.

Tijdrit"ten"

Al vanaf het eerste jaar dat we de wintersprint hadden uitgevonden eindigde ik steevast in de top 3 van de tijdrit. Altijd was er wel iemand die me de loef afstak. Er waren de Lievens, de Raymonds, de Chads en de Appermansen die telkens roet in het tijdriteten kwamen gooien.

Dit jaar stond enkel van bovenstaande Lieven aan de start, maar die heeft het actieve sportleven de rug toegekeerd, dus daar zou de tegenstand niet van komen. Van wie dan wel. Wel ik verwachtte toch Jimmy en Marc en, sorry maatje, in mindere mate Kurt.

Om 20K tijd te rijden moet ge u nie sparen in't begin, gewoon knallen en zien waar ge eindigt. Meestal rij ik net geen 40km/u (=30') en daar probeer ik mij dan ook op vast te pinnen.

Mijn start was goed maar 1x in de open vlakte aan de windmolens blies de wind alle kracht uit mijn benen en daalde de kilometerteller tot 31 verdomme. Dikke poten tot gevolg en ne dikke "shit man" erbovenop. Aan de overzijde was het dan wel OK. Wind in de rug en een tweetal voor mij waar ik langzaam op naderde. 1 ervan bleef hangen tot we terug de overkant opreden. Tegen de wind in kreeg ik mijn buurman er niet af. Denis had me trouwens een extra premie beloofd als ik hem naar een goeie tijd leidde. Na 1 ronde gaf mijn chrono bijna 16' aan. Dat is een kleine 30" boven de 40 gemiddeld tijd. Al weer, verdomme toch.

Heb mij er dan maar eens extra voor gezet en in ronde 2 ging het blijkbaar al iets sneller 14'14 over de 9.5K. Eindtijd 30'10 en eindelijk de overwinning in de tijdrit van de club.

Loix reed 26" trager en Kurt pakte plaats 3 maar dat was al op 54". Marc 4" achter Lambrichts en dan Wim al (30'11). De strijd om het eindklassement was dan toch nog spannend geworden. Jimmy bleef Wim en Marc voor.

Content natuurlijk en met frisse moed op naar morgen. Maar een winterduatlon is nog effe iets anders dan een tijdritje.

Wat heb je nodig voor een tijdrit. Goeie benen en ne fiets.

De benen zijn van Roel en de fiets van Loixie.

Jarno nam nog wat foto's met al dan niet mensen op staan en die zet ik in mijn fotoalbum, ongecensureerd zal ik maar zeggen.

Mijn week

Deze week, zal het maar eerlijk vertellen, een beetje verstoppertje gespeeld. Het idee kwam eigenlijk nadat Kurt maandag zijn dubbelslag had aangekondigd. Ik besloot mijn ziekte zogezegd wat te rekken en geen training in te vullen in mijn trainingsdagboek.

Ok, het buikgriepvirus dwaalde rond in mijn darmpjes verleden weekend. Maar maandag was het ergste geleden en toen Lambrichts belde zat ik inderdaad op de pot maar gewoon, usual business of every day. Neen, geen gespetter. Maar de telefoon lag nog niet goed en wel neer of ik knalde wel een spetterende fartlek looptraining uit mijn sloffen.

Dinsdag dan een fietstraining met enkele intensieve blokken die voor ne keer eens aan de mijn gehoopte snelheid gingen.

Woensdag een rustige duurloop van 1hr35 met ’s avonds een zwemtraining waar ik als een groentje bij de 10x200 veel te snel vertrok en in nummer 8 de deksel op de neus kreeg en er niet meer in zat dan gewoon rustig uit te zwemmen.

Donderdag nog ne keer mijn mtb van stal gehaald. Een goeie 50K afgemaald met om te eindigen een sprintje bergop waar … een spaak het begaf in mijn achterwiel. Oef beter vandaag dan zondag.
’s Avonds Metallica in’t Sportpaleis, vandaar de foto’s. En vermits het zwemmen niet doorging wegens geen licht, dus ook geen zwemtraining moeten missen.

Vandaag dan 8K zone 2 gelopen. Goed gevoel, hartslag onder controle, kortom fijn loopje.

Laat het weekend maar komen, om het met de woorden van James Hetfield te zeggen, ooh Yeah

Metallica LIVE

Straks zien we ze in levende lijve. Yeah Metallica LIve

In de dip

Vanmorgen voor 8 uur stond er al een berichtje op mijn Gsm. Afzender Lambrichts Kurt. De sms was kort en duidelijk. Zit in een serieuze dip. Heb dan maar dadelijk de koe bij de horens gevat en hem opgebeld.

Iedereen weet dat Kurt op 5 april de marathon van Rotterdam gaat lopen, en wist ge het niet dan weet ge het nu, en hij zit nu middenin enkele zware loopweken. Maar omdat zijn algemen conditie zo goed is wil hij ook nog her en der wedstrijdjes meepikken. Gevolg daarvan is dat hij dikwijls, lees meestal, 's avonds op pad moet om zijn looptrainingen af te werken daar er in het weekend geen of te weinig tijd overblijft om dit te doen omdat er wedstrijden op het programma staan. Als je dan om 19u nog moet vertrekken voor 2uur, ja dan wordt het soms te veel. Ik had hem er nog voor gewaarschuwd ! Maar ja, als alles goed bolt denkt een mens alles aan te kunnen tot plots ...

Het kan natuurlijk ook zijn dat hij gewoon goed uitgerust aan de start van het weekend wil staan !!!!

Morgen mijn week. Weet zeker dat er eentje SHIT gaat zeggen.

Dubbel !

Kurt had maandag nog maar pas gelezen dat ik door de buikgriep geveld was of hij hing al aan de lijn. Ik zat net op de pot te spetteren toen hij na een tijdje zonder schroom zei :"Ik denk dat ik dit weekend voor de dubbel ga. Zal u zowel in Geel kloppen als in de tijdrit zaterdag !". Ik stopte even met mijn gespetter, en moest dit even laten bezinken waarna ik gewoon verder deed met wat ik bezig was. De koude oorlog is dus weer begonnen en hij maakt dankbaar gebruik van het feit dat ik ziek ben natuurlijk. Maar weet dat een gewond dier altijd gevaarlijk uit de hoek kan komen.

Wordt zeker vervolgd !

Een offensief vanuit de buik !

Terwijl Kurt zondag de benen nog eens ging testen in de strandrace in Knokke had ik zaterdag een flinke looptraining gepland met wat snellere elementen erin. Maar helaas, zo ver is het nooit gekomen. Toen ik omstreeks 15u thuis kwam van werken speelde mijn maag serieus op. Snel vertrekken dacht ik want dan kan ik de finale van de koers nog zien. Ik vertrok, zij het niet echt snel. want na een paar 100m klotste mijn maag bijna tegen mijn adamsappel zodat ik na een goeie 500m onverricht ter zake terug naar huis keerde daar ik geen zin had om de "mooie kotsende atleet" uit te hangen.

Thuis de zetel op en nog bijna de finish gemist wegens slapen.

Zondag ging ik dan toch maar met de fiets naar het werk maar meer dan een wielertoeristentempootje zat er niet in. Geen greintje kracht en nog steeds het maagje natuurlijk.

Zo is een mooie weer weekend al weer snel naar de kloten gegaan. Het is wel altijd ergens iets en altijd wat. Hopelijk kan ik dan vandaag terug aan de slag en zet het sluimerend griepje zich niet door.

Voor de uitslag van Kurt kan je kijken op http://www.mountainbikebeachchallenge.be/ bij de 48K.

Bommetjes

Geel, het derde luik van de confrontatie tussen Kurt en mezelf is nog iets meer dan een week van ons verwijderd. Maar dat doet niets af aan de trainingsijver die wij twee ons tegenwoordig troosten om de ander nog maar eens op zijn doos te geven (in geval van Kurt) of eindelijk eens terug de rangorde te herschikken (in mijn geval).

Als we dan al eens samen trainen kunnen we het niet laten mekaar met noem het bommetjes te bestoken van hoe goed we wel getraind hebben en hoe snel die of die training wel gegaan is. Mocht de ander dan al enige vorm van zekerheid hebben opgebouwd ivm het overwinnen van de ander dan wordt dit met een scherp gemikte bom direct de grond in geboord.

Zo blijven we dus allebei nog steeds achter met de vraag. Wie gaat het worden zondag ? Is hij echt zo goed als hij laat uitschijnen ? Welke is de beste taktiek ?

En ik mag dan intussen wel niet vergeten dat ik eigenlijk aan het trainen ben voor een Ironman

Er is slechts 1 antwoord Yellow sunday 8 mars 12hr30 Het zal een zwaar bombardement worden !

De langste .... deel 2

Na de lange looptraining van dinsdag stond woensdag een lange, tot nu toe langste, fietstraining op het programma. Vermits ik in't weekend moet werken en het er dus nie van zal komen plande ik ze dan maar tijdens de week. Het werden er uiteindelijk 121K in 4hr16 hoofdzakelijk over vlakke wegen en alles op 't gemakske.
's Avonds dan nog een uurke gezwommen met Nard maar ook tegen mijn normale doen in op het gemak.
Khad geen zin, en 't heeft ook geen zin, om mij tijdens mijn langste trainingsdag tot nu toe compleet choco te trainen. Long days are slow days.

Dat ik alles goed verteerde bewees het korte loopje van vandaag. De 8K gingen makkelijk ondanks de wat stroeve benen in't begin.

De langste ...

Neen niet "DE LANGSTE", maar gewoon de langste looptraining tot nog toe. Na de 1hr47' van vorige week ben ik net niet aan 2hr geraakt vandaag 1hr59'50 over de 20.47K. Rustig gelopen maar de benen draaiden stroef en wilden niet echt mee. Ben dan vooral content dat ik toch heb doorgedaan en niet vroeger ben afgeslaan. Op volgende link kan je mijn, eens anders gelopen dan anders, loopronde zien.

http://www.mapmytri.com/run/belgium/kortessem/717748755734

Vandaag : rustdag

Lege batterij

Na de lange looptraining van vrijdag, het zwemmen en de langste fietstraining tot nog toe op zaterdag voelden de beentjes niet echt lekker aan vandaag. Toch zou en moest ik nog een looptraining doen.

8K waarvan 4K in zone 3. De opwarming viel vies tegen want de benen deden pijn. Na 2K begon ik te versnellen en de eerste kilometer ging het stroef maar langzaamaan kwam ik dan toch in mijn tempo en liep het wel vlotjes. Als je weet dat ik nu tegenover een maand geleden op dezelfde afstand bijna 1' sneller loop, dan weet je het wel. Na de 4K wou ik echter niet van ophouden weten en besloot er nog een kilometertje aan vast te knopen. Niet in zone 3, maar een viteske hoger in zone 4. De laaste 500m licht tot matig bergop stak ik dan het houtje tussen de tanden om de pijn te verbijten en duwde ik het gaspedaal helemaal in. Toen ik mijn chrono stop zette gaf die aan "low battery". Toch straf dat die horloges tegenwoordig weten hoe dat de atleet zich voelt ging het door mijn hoofd in een flits. Of zou het dan toch de "pil" van dat spel zijn die het niet lang meer gaat trekken ?

Genoeg gezeverd, thuis gekomen trok ik de rollen op en reed nog een 40' los. Ik sluit deze week af met een goed gevoel en een mentale boost maar luister nu toch effekes naar mijn lichaam dat mij in alle verrouwen toesprak en zei dat het wel een dagske rust kon gebruiken. Dus morgen rustdag. Zo simpel kan het zijn !

De eerste +100

Vorige week zaterdag zat ik al 3hr30 op de Mtb (naar Heusden gereden + wedstrijd + terug naar huis) maar als je niet bij afstand een 3 cijfergetal kan invullen is het niet "officieel".

Vandaag dan een nieuwe kans. Het weer was eindelijk eens aangenamer dan de laatste dagen en samen met Kurt trok ik op pad voor mijn eerste fietstraining +100K. De eerste helft deden we enkele klimmetjes en daarna zochten we vlakkere oorden op. Kurt reed op een slecht moment lek, net toen we in een groepje aan het rijden waren, en van dan af aan reed het eigenlijk niet meer echt lekker.

Wat opviel was dat we geen van beiden wilden toegeven dat de ander sterker was. We bleven of naast mekaar rijden of in mekaars wiel met regelmatig overnemen. Toen ik thuis kwam stond er 105.5K op de teller en was mijn eerste +100 training dit jaar een feit. Haleluja !

Doorweekt en een banaan ????

Lange trage duurloop stond er vandaag op het programma en liefst nog een beetje langer dan die van vorige week. Na 1hr47 stond ik terug in een warm huis. Doorweekt, kleddernat zocht ik snel de douche op. Man, ik val misschien in herhaling, wat een kutweer !

Maar er is goed nieuws (bron Men's Health). Britse onderzoekers hebben uitgevist, hou u vast, dat een man met elke 100 orgasmes die hij heeft, zijn sterftekans met 40% afneemt. Elk orgasme maakt ons dus een beetje gezonder.

Daar komt dan nog eens bovenop, of als je wil langs achter, dat vrouwen die geregeld in aanraking komen via sex met mannelijk zaad minder depressief zijn.

Dat zijn dus 2 vliegen in 1 klap. Gedaan met zagen en klagen en hoofdpijn en weet ik wat nog, gaan met die banaan en we overleven iedereen !

Een letterlijke cool down

Vandaag zag het er zeker niet slecht uit om te gaan fietsen. Het was droog en het leek achter glas zeker niet te koud. 3-4° was het en ik was van plan om een enkele intensieve blokken te fietsen langs het kanaal. Uiteindelijk heb ik die training goed kunnen afwerken maar de cool down viel wel heel dik tegen. Door de toch gure wind had ik het koud gekregen op weg naar huis.

Thuis gekomen in een warm huis kreeg ik ne klop om u tegen te zeggen, amai. Mijn cool down heeft dan letterlijk nog wel effekes geduurd. Het duurde even voordat ik door de dip was en terug een warm gevoel kreeg. Klotewind.

Arbeid adelt:De dag dat het zonlicht niet meer scheen (1982)

Knotsgek nummer met een nog erg jonge nog gekkere Marcel Vantilt. 100% jeugdsentiment

Het Duel

Je kan ons duel van zaterdag samenvatten in een paar foto's.

Foto 1 : ik ben er wel maar je ziet mij niet, ik loste hem voor geen vin in't eerste lopen

Foto 2 : de technische problemen van Kurt die ook zorgden voor de valpartij en de opgelopen achterstand

Foto 3 : Hij op de voorgrond, ik verdrongen tot de achtersgrond, ere wie ere toekomt.

Foto's van de winterduatlon in Heusden Zolder staan in mijn fotoalbum. Een aantal van de site van de wedstrijd gepikt en een aantal door Els gemaakte foto's.

2-0

What can I say : de sterkste heeft het gehald, zeer zeker. Even het wedstrijdverloop.

We reden samen met de fiets op naar Heusden, zodat we toch al een goede opwarming achter de rug hadden. Na nog wat ingelopen te hebben klonk het startschot en Kurt ging weer zeer snel van start. Ik wist dat hij deze keer niet zou stilvallen dus moest ik wel aanklampen om er voor te zorgen dat ons duel dan al niet was afgelopen. Het heeft echt niet veel gescheeld of ik moest lossen en was dan ook blij toen hij in het zicht van het fietsenpark effe inhield. Eén keer op de fiets was het al snel duidelijk dat we niet van mekaar konden wegrijden. Kurt had evenwel problemen bij het schakelen waardoor hij telkens op het einde van de ronde een gaatje moest dichtrijden op mij. En toen gebeurde het in ronde 3 bij het inrijden van het bos ging hij over kop. Ik wist niet hoe ver hij achter was maar in de laatste ronde zat ik steendood. Hij reed rond met een adrenalinepeil dat ongekende hoogtes had en stilletjes aan verkleinde hij de achterstand. Marco Velo liep net uit de wisselzone toen ik binnen kwam en Kurt deed net hetzelfde toen ik uit liep. Leek me een vrij haalbare zaak en liep dan ook wat ik kon maar blijkbaar was dat niet snel genoeg. Halverwege had hij mij al te pakken, ik probeerde nog aan te klampen maar het ging te snel en moest hem even laten gaan. Een meter of 20 liep hij voor mij en ik kwam geen meter meer dichter. Na zo'n wedstrijd verdiende hij dit zeker. Dacht nooit dat hij nog terug zou komen.

Dus 2-0 en met enkel Geel nog te gaan kan ik alleen maar de eer nog redden. Daarom hebben we besloten ook De Haan en Herderen nog aan het lijstje toe te voegen. Kwestie van de motivatie voor ons 2 hoog te houden en spanning hopelijk wat langer te rekken en zo het voorjaar af te ronden.

De teleurstelling was er deze keer niet vooral omdat ik content was over mijn wedstrijd en van een wel zeer sterke Kurt verloor. Mijn conditie gaat in stijgende lijn dus dat zit wel snor.

Vervolg dus over een paar weken in Geel.

Na de wedstrijd dan nog terug met de fiets naar huis samen met Denis. Amai dat deed pijn hoor maar vandaag zijn de beentjes al goed hersteld mss dat ik dat aan de terugrit te danken heb.



PS : Comments zonder naam onder plaats ik niet, de bedoeling is mss wel goed maar zet je naam er dan ook onder. Ik kan er mee leven hoor als iemand Kurt proficiat wenst met zijn 2-0 maar maak je dan ook bekend.

Het duel : part 2

Eigenlijk had er nooit een deel 1 laat staan een deel 2 mogen zijn, komen. Ok denk je dan, het moest er ooit eens van komen en in Zonhoven was dat het geval. Een mens moet diep vallen en in het donker terecht komen vooraleer er een lichtje gaat branden en de knop wordt omgedraaid. Na die winterduatlon was dat het geval. Ik begon eindelijk terug te trainen want wat er voordien gedaan werd kan niet onder die noemer vernoemd worden.

Morgen in Heusden Zolder zal de Heer Lambrichts dus weer extra gemotiveerd aan de start staan om de stand naar 2-0 om te buigen. Ikzelf ben natuurlijk extra geprikkeld om er een gelijke stand van te maken en dan de klus in Geel in de verlengingen in mijn voordeel doen uit te draaien.

Mijn conditie is zeker beter dan enkele weken geleden. Dat ik hem vorige week versloeg bij de wintersprint lopen is zeker een mentaal voordeel al stond hij er niet fris aan de start.

Het kan dus alle kanten uit op het supersnelle parcours in Heusden dat er gezien de weersomstandigheden van de laatste weken dagen nog heel goed bij ligt.

Taktiek is meestal niet aan mij besteed maar als het toch moet, allez dan. Eigenlijk is het heel simpel. Zorgen dat hij me er in het eerste lopen nie afloopt. Bij het fietsen zal het op zo'n parcours moeilijk zijn om het verschil te maken dus zal het in de afsluitende loopproef moeten gebeuren. Misschien dat dan de slimste wint ?

Mocht het niet in mijn voordeel uitdraaien zal de teleurstelling er natuurlijk weer zijn maar deze keer is het ingecalculeerd, laat het ons daarop houden.

We'll see tomorrow !

Hij werd geboren in een stal

Gisterennamiddag had ik een langere duurloop gepland. Maar reeds van na het middageten speelden mijn maag en darmen serieus op mijn systeem. Maar kon zijn wat wilde, ik zou en moest mijn langste duurloop tot nog toe doen.

In het begin vielen de darmkrampjes nogal mee maar na een tijdje besefte ik wel dat een pitstop onvermijdelijk zou zijn. Nergens werd de deur voor mij opengehouden dus koos ik voor een kleine geiten/schapenstal ergens in een verlaten weide. Aldaar werd hij geboren, onttrokken aan het zicht van de mensheid werd hij op de aarde geworpen. Vermits het toiletpapier niet voorhanden was en men beter niets van de grond raapt in zo'n stal zag mijn rechterhand niet wat de linker deed.

Een zucht van opluchting en een vrij gevoel maakte zich van mij meester toen ik mijn weg verder zette en hem alleen achterliet in een koude stal. Het ga je goed mijn kortstondige vriend ...

Kl*teweer

Meer kan je er niet van zeggen. De opwarming van de aarde mag dan al een feit zijn, daar hebben we deze winter nog niet veel van gemerkt. Dit is wat ze noemen een goeie oude winter, gewoon kutweer, waar een mens niet echt happy van wordt. Alhoewel er natuurlijk altijd uitzonderingen zijn op de regel.

Na de wintersprint lopen van afgelopen zaterdag had ik zondag met Kurt afgesproken een uur of 3 op de fiets door te brengen. Ik had echt slechte benen zondag, en gelukkig voor mij 'den dikke" ook. Tegen een gezapig tempo hebben we dan maar het kanaal opgezocht en zijn we richting Terlamen gereden. Verdomme tegen de wind in, we vielen net niet van onze fiets. De terugtocht was al iets makkelijker.

Op een bepaald moment rijden we een wat oudere fietser voorbij die ons mededeeld dat "zijne maat" een 200m voor ons rijdt. De man was zich al aan het geven horende aan zijn gehijg. Wij goede zielen trokken het tempo dan maar wat op (dat deed effe pijn) en reden onze "makker" tot bij zijn maat. We waren nog niet goed en wel bij de man in het wiel of plots demareerde meneer vanuit ons wiel. Het was zo'n demarrage waarvan ge op voorhand kunt zien dat ze niet ver zal dragen en vermits de man al boventegen zat in ons wiel ...

Inderdad, geen 100m verder hield hij plots de benen stil en begint te hoesten en te proesten alsof het zijn laatste adem is. Wij zijn al omkijkend doorgereden en hebben nog een tijdje zitten te kijken hoe de onfortuinlijke maar bleef hoesten tot we ze uit het oog verloren. Of de man zijn "tweede adem" teruggevonden heeft is mij niet geweten.

Wintersprint lopen

Het lopen van de wintersprint voor het tweede jaar op rij op de atletiekpiste van de Motten. We verdeelden de boel in 2 reeksen. Boven de 20' en onder de 20'. Velen voelden zich geroepen om in reeks 1 van start te gaan. Even terzijde. We vertrokken verdorie een meter of 10 voor de 200m streep, maar dit geheel terzijde want Kurt nam direct het voortouw en het leek alsof de wedstrijd al na anderhalve ronde zijn winnaar kende. Maar ikzelf kwam terug met in mijn spoor good old Ludo en Denis. Kurt parkeerde zoals een ex opel verkoper kan parkeren. Denis nam Ludo op sleeptouw en ik keek maar kon niets doen, het ging gewoon te snel. Denis (20'18) liep uiteindelijk als overwinnaar van de reeks +20' over de streep met Ludo (20'37) als 2de en ik als 3de (20'43). Kurt kwam een halve minuut na mij over de lijn gebold, een opsteker voor mij voor volgende week in Heusden waar we deel 2 van ons duel gaan uitvechten.

Reeks 2 trok slechts 7 man aan waarvan Wim als een schicht van start ging. Marco en William probeerde te volgen maar alleen Marc kwam terug en ging ervover en liep als totaalwinnaar over de eindmeet in 17'36. Wim op een mooie 2de plaats en die doet de beste zaken met het oog op het eindklassement. William werd nog door een man of 3 verorberd wegens steken aan de zij.

Na het lopen en het zwemmen met dus enkel nog een tijdrit van 20K te goed ligt de top 4 kort bij mekaar. Wim op 1, Jimmy en Marc op 2 op slechts 13". William 4de op 24". Tzal weer hard tegen onzacht gaan langs het kanaal binnen een maand. Ikzelf sta op plaats 5 maar al met 1'45 achterstand dus weinig kans dat ik nog de top 3 kan induiken.

Zweepslag

Neen ik heb mij niet bekeerd tot SM achtige toestanden. Maar tijdens het zwemmen woensdagavond kreeg ik te maken met wat ze noemen "de zweepslag". De zweepslag dankt zijn naam aan de plotselinge felle pijnscheut die optreed tijdens het moment van ontstaan. Een zweepslag kan een kleine verrekking tot een totale scheur van de spier inhouden.

Tijdens het laatste sprintje dat we trokken voelde ik inderdaad een steek ter hoogte van mijn nek/schouder. Verder zwemmen was uit den boze. Die avond en nacht verschrikkelijk pijn gehad want elke beweging van mijn linkerarm leverde een nieuwe pijnscheut op. Gisteren ging het dan al wat beter net als vandaag trouwens. Zwemmen zal wel nog niet voor morgen zijn en voor volgende week ook nog niet maar er zit vooruitgang in de zaak en dat is positief.

Hij die voorlopig niet kan zwemmen groet u.

Caloriebommen

Men's Health maakte een top 20 van het "slechtste" eten dat er in de States te vinden is.

http://www.menshealth.com/eatthis/20-Worst-Foods-2009/1_The_Worst_Food_in_America_of_2009.php

Nummer 1 werd " a large Baskin Robbins Chocolate Oreo Shake".

2,600 calories

135 g fat (59 g saturated fat, 2.5 g trans fats)

263 g sugars

1,700 mg sodium

De nagel op de kop slaan !

Lees volgende schrijfsel eens van de hand van Karel Pardaens. Hier slaat hij nog maar eens de nagel op de kop. Vooral over dat "rusten". Prent dat maar eens goed in't koppeke. Geloof me tis zo en niet anders. Alhoewel een mens, ik ook, maar al te vaak denkt dat hij eeuwig kan doorgaan zonder die "rust".

http://www.karelpardaens.be/?pg=full-article&newsid=193

Opa !

Zondag was ik aan het werk toen ik plots telefoon kreeg van mijn broer. Hij was een beetje over zijn toeren omdat hij net telefoon had gekregen dat onze pa met de fiets gevallen was en ze de 100 hadden moeten bellen. Toeval, het zou ergens op de verkavelingen rond Vliermaal gebeurd zijn. Maar waar precies wist hij niet.

Ik kon niet weg op het werk maar Els was wel thuis, misschien dat die eens kon gaan kijken. Karla, onze buurvrouw (en tevens echtgenote van Denis) was zo vriendelijk samen met Els op pad te gaan, maar waarheen. Dat was ook de vraag die de ambulancier zich stelde.

Wat was er dan intussen allemaal gebeurd ? Pa was uitgeschoven op een ijsplek en had redelijk hard de grond geraakt. bij het terug rechtstaan zakte hij dadelijk door zijn heup en wist direct hoe laat het was. Hij heeft zich dan langs de kant van de weg gelegd in de hoop dat er snel iemand zou passeren. Iets later kwam er een andere fietser voorbij die dan de 100 heeft gebeld en is gaan kijken hoe de weg heette waar de verkaveling op uit kwam. Intussen was hij ook aan een huis 2 dekens gaan vragen. Pa had ondertussen al het gezelschap gekregen van een wandelaar en nog een paar fietsers.

Na 45' minuten daar te hebben gelegen is de ambulance dan toch ter plaatse geraakt met Els in zijn spoor. Voor de kids was het nogal verwarrend. Opa gevallen en weg met de ambulance, er werden vele vragen opnieuw en opnieuw gesteld ...

Diagnose. Heup gebroken en zondag al direct onder het mes. Zal wel een lange revalidatie worden maar hij ziet het volledig zitten. Hij was gisteren al enkele kleine oefeningen aan het doen en vandaag mocht hij al stilletjes uit het bed. Dat zal hij van mij hebben waarschijnlijk !!!!!!!

Toch nog een dikke merci aan iedereen die zijn steentje hoe klein dan ook heeft bijgedragen.

Ge ziet, dat er ook nog mensen van goede wil rondlopen op deze aardbol.

Koning ... Albert