Week 2

Ook week 2 zit er al weer op. Deze week in feite al mijn geplande trainingen kunnen afwerken.

Maandag : een uurke op de rollen gefietst ipv een looptraining omdat mijn benen nog niet helemaal goed aanvoelden na de duatlon.
Dinsdag : dan de looptraining van maandag gedaan maar met 11K in 1hr05 (133) voelde dit helemaal niet goed aan. Vooral mijn linkerbeen was nog niet gerecupereerd en dat voelde ik.
Woensdag : 2500m gezwommen in de chaos in Bilzen
Donderdag : looptraining 2 van deze week 8K (145) 41'12. Ook hier weer geen goed gevoel. het liep stram en mijn hartslag leek 5 slagen te hoog.
's avonds dan een zwemtraining van 3K met het teenincident. Daarbuiten ging het zwemmen wel goed.
Vrijdag : nog een rollentraining van een kleine 50'
Zaterdag : 's morgens 3500m gezwommen. Met 2x400 V 7' en 15x100 V 1'45 toch een straffe training. Ik had wel een goed watergevoel maar hield een beetje in omdat in de namiddag de Memorial Vos op het programme stond. (zie Memoriallen)
Zondag : geen fietstraining op de weg. Had geen zin in de winderige en regenachtige weersomstandigheden en dus maar weer de rollen op voor anderhalf uur dit maal. De benen voelen goed aan na gisteren. Een loopwedstrijd is er blijkbaar vlugger uit dan een duatlon, zal aan de combinatie fietsen lopen liggen.

De totalen : zwemmen 9K, fietsen 94K en lopen 30K, goed voor bijna 9hr training. Vooral het weekend zorgde ervoor dat ik aan deze week een goed gevoel overhoudt. Op naar week 3 en dan 1 weekske recupereren.

"Memoriallen"

Deze morgen zag mijn teen er echt niet goed uit. Was bijna zwart en volgens Mario betekende dit ofwel een zeer zware kneuzing ofwel een breuk. Maar vermits het hier toch om mijn linkervoet, de slechte dus, gaat en ik dit toch niet voel, liet ik het niet aan mij hart komen en trok ik toch deze namiddag naar Kanne om er de Memorial Vos te lopen. De voet een beetje ingetaped op advies van kiné Appermans en samen met Kurt naar Kanne gereden

Ik had de eerste editie reeds meegedaan en wist dus wat me te wachten stond. Onze club was trouwens goed vertegenwoordigd. Na een korte opwarming waarin Kurt mij vertelde dat hij mij zo lang mogelijk zou proberen te volgen, gingen we van start. We moesten 2 rondjes van 5.5 km afleggen met telkens een klim tot op de "Observant". Ik nestelde mij dadelijk in het spoor van Luc L. in de hoop dat te kunnen houden. Kurt staakte zijn voornemen reeds na 500m. Toen zagen we vooraan al 3 zltc'ers lopen, Mario, Guy en William. Luc riep nog :"Dat gaat Mario nooit kunnen houden". Maar... ik wist wel beter !

Enfin, Luc loopt stilletjes weg maar op het steilste stukje klim en de trappen kom ik terug in zijn spoor. De afdaling die volgt is er ééntje om u tegen te zeggen. Ik weet het nu zeker, bergaf lopen is ook een kunst. Kon ik tijdens de klim terugkomen op Luc, nu liep hij terug van mij weg. Zijn "valvermogen" is blijkbaar groter dan dat van mij. Kan ook zijn dat zijn gewicht er iets mee te maken heeft ? Feit is dat ik me, en dan vooral op de ondergrond van stenen, gras en af en toe modder, niet echt in mijn element voel bergaf. Dat heeft vooral te maken met stabiliteit. Want die mis ik vooral in dat linkerbeen. En als je al niet echt durft is zo een afdaling een grote merde. Luc loopt een 20" weg maar in ronde 2 kom ik weer terug bij hem.

Intussen zie ik de andere afdalen en merk dat Mario, beste van de club wordt, iets voor Guy en William. Appermans deed het ook in den bergaf waar hij zich met ware doodsverachting naar beneden stortte volgens zijn achtervolgers.

Ik sta intussen 3 trappen van het einde van de beklimming in het spoor van Luc, maar de voorlaatste en laatste trap zijn er te veel aan voor mijn kuiten die plots in 2 stevige brokken beton veranderen. Een mens wil dan wel even op adem komen maar de afdaling was al weer daar en weer liep die verdomde Lenaerts van mij weg. Ik had nochthans volgens mijn gevoel een betere downhill dan de vorige ronde maar het mocht niet baten.

De Polarcijfertjes voor de freaks

ronde 1 : 23'03 (168)

ronde 2 : 23'11 (170)

totaal : 46'14 (169)

max. hartslag 179

Geslaagde loop, spijtig dat ik de afterpaty in "Het Brökske" niet kon meemaken. Misschien eens iets voor volgend jaar.

Blauw

Lang heb ik niet moeten zoeken waarover ik vandaag ging schrijven. Toen ik deze morgen opstond was dat meteen duidelijk. Ja Mario, hij ziet blauw.

Een incidentje gisteren bij het zwemmen. Tijdens enkele baantjes schoolslag komen de voeten van Mario en ikzelf met elkaar in aanraking. Mijn kleine teen kreeg de volle lading. Nog een geluk dat het hier om mijn linkervoet gaat. Daar is het gevoel toch helemaal anders dan bij de meeste mensen. Echt pijn doet het niet maar ik voel wel bij het stappen dat er toch wel iets aan de hand, in dit geval voet, is.

Brengt dit de deelname aan de loopwedstrijd morgen in Kanne in gevaar ? Ik weet het niet, ga nog efkes wachten tot morgen en dan zukllen we wel zien. Als ik Klagenfurt kan uitdoen met een strssfractuur zal een blauw teentje mij normaal ook niet tegenhouden om 11km te lopen.

Bellen !

De comment van Raymond deed me denken aan een verhaal dat Kurt me vertelde. Hij zal het mij wel niet kwalijk nemen als ik het hier even vertel.

Kurt en Vladka waren op hun gemakske aan't fietsen ergens in de Walen op een jaagpad. Een man en vrouw reden een 50-tal meter voor hun zoals het "past" in't midden van het jaagpad. Kurt roept tijdig :"Pardon". Maar niemand gaat opzij. Hij hoort wel de man tegen de vrouw zeggen :"Zeg hebben die geen bel ?" (maar dan wel in' t Frans) Waarop de vrouw zegt :"Neen" (natuurlijk ook in't Frans). Waarop de man opnieuw :"Wel, dan ga ik ook niet onder de voeten uit!"

Kurt die een aardig mondje Frans spreekt had natuurlijk de hele conversatie gevolgd en schiet in zijne Franse colère (hetgeen hier wel op zijn plaats was natuurlijk). Hij wringt zich langs de man en roept hem toe terwijl hij hem langzaam richting kanaal dwingt :"Ah gij wilt niet opzij gaan". Gelukkig hield Vladka er het hoofd bij en kon ze Kurt tot bedaren krijgen vooraleer de man in het kanaal verdween.

Zo ziet ge maar tot wat een bel al dan niet leiden kan !

De golvenmakers

Vanmorgen reeds vroeg uit de veren om te gaan zwemmen. Anders kom ik nooit aan mijn 3 zwemtrainingen deze week. Ik verwachtte wel wat zltc volk in Bilzen, maar noppes, niemendal. Zelf mijne poulain was vergeten te komen. Maar hij heeft gezegd dat hij die training wel zal inhalen.

Dus dan maar alleen opboksen tegen het dobberende schoolslagvolkje en de would be crawlzwemmers. Eigenlijk moet je soms wel eens lachen als je ze bezig ziet. Met pull boy tussen de benen, gene meter vooruit komen en na 1 lengte al hijgend de kant opzoeken. Een ander zwemt dan weer met peddels maar vooruitgang zit er niet in. Meestal haal je ze 2x per 100m in. De golvenmakers of schoolslagzwemmers eigenen zich dan ook nog 3/4 van de baan toe. Een stamp hier en een por daar zijn nooit veraf. Eén dezer dagen ga ik toch eens uit mijn krammen schieten.

Enfin na 2500m hield ik het voor bekeken en hoop de volgende keer op wat meer zltc steun om de baan vrij te maken !!!

Stilstaand water

Vandaag zal ik gedurende 10 dagen 7 jaar ouder zijn dan Els. Vanaf 17 november zal dat weer zoals het ganse jaar door 6 jaar zijn. Bedankt aan iedereen die daaraan gedacht heeft. God zal het u lonen. Of hij ene gaat betalen, dan moet ik in het Grote Traditieboek van de club gaan snuiten, ik zal het jullie weten te zeggen.

Gisterenavond op Nederland 3 naar Holland Sport gekeken. Marleen Verldhuis en haar nieuwe trainer Jacco Verhaeren (ook trainer van Pieter Van den Hoogenband) waren er te gast. Voor de mensen die niet van deze planeet zijn, het gaat hier over zwemmen. Zeer goed beeldmateriaal en uitleg van Jacco over wat er fout ging bij de vrijeslagbeweging van Marleen. Uitspraken als "Je moet iets vastpakken om kunnen te trekken", of "Stilstaand water opzoeken" zeggen een leek waarschijnlijk niets maar de zwemmers onder ons snappen wat hij bedoelt. Zijn uitleg was duidelijk, de beelden erbij maakten alles nog duidelijker". Voor de mensen die het gemist hebben, vanaf morgen kan je op http://hollandsport.vpro.nl de volledige aflevering opnieuw bekijken. Het is helemaal op het einde van de aflevering, je moet er wel realone player voor downloaden (kan op de site zelf) maar het is zeker de moeite waard.

Nu ik toch een Kuota waard ben, heb ik er maar dadelijk eentje besteld. Volgende week zou de kader al bij Rampen zijn. Hij moet dan alleen nog afgemonteerd worden. Volgens de Heer Rampen himself zou ik op deze fiets 1.5-2km/u harder rijden. Jullie zijn gewaarschuwd.

(Dat laatste is niet waar hoor, maar er waren er toch al een paar aan't zweten, denk ik.)

Compliment !

Bij het begin van deze nieuwe week mijn schemaatje ietsjes verandert. Wilde nog een dagje extra looprust, dus gewoon dinsdag en maandag gewisseld. Ja, ben tegenwoordig erg voorzichtig als het om lopen gaat. Een dagje meer rust kan geen kwaad. Vandaag na de rustdag van gisteren toch nog een recuperatietrainingske op de rollen gedaan.

Zaterdagavond kreeg ik nog een mooi compliment. Ik vond dat toch een compliment, of het zo bedoelt was ?

Mario feliciteerde mij met mijn tweede fietstijd op de duatlon en zei toen :"Gij zijt een Kuota waard". Als dat uit de mond van iemand als Appermans komt, is dat volgens mij toch een compliment, of niet soms ?

Voor de rest niet veel nieuws. Kurt is back in town na een weekje Tjechië zodat ook hij aan zijn voorbereiding voor Oostenrijk kan beginnen. Ik heb zo de indruk dat ik hem vooral zal moeten intomen want hij wil volgend jaar absoluut beter doen dan dit jaar. Misschien beseft hij nog niet wat voor prestatie hij voor zijn kunnen heeft neergezet maar beter doen zal niet gemakkelijk zijn. Hij zal mijn schemaatjes tot in de details moeten volgen en alle info over zijn trainingen nauwgezet moeten doorgeven. Dit jaar had hij de perfecte wedstrijd, maar kan hij ook een tijd neerzetten in een wedstrijd die niet zo loopt zoals hij zelf zou willen ? Maar als ze hem zo gaan aanmoedigen zoals hierlangs, gaat hij vleugels krijgen !!!

Week 1 zit er op

Week 1 van mijn voorbereiding zit er op. Ik had ze eigenlijk gisteren al afgesloten met een goed gevoel. Wat passeerde er allemaal de revue deze week.

Maandag : loop 8K (144) 40'41
Dinsdag : Fiets 30K op de rollen in 59' (extensief)
Woensdag : Loop 10.6K (132) 59'16 + 2 heuvelsprintjes
Donderdag : zwemmen 3000m in 57'. Ik had een zeer goed gevoel bij het zwemmen. Zelden zo een controle gehad over alles wat er in en boven het water gebeurde. Zelfs bij de techniekoefeningen, deze keer zonder zwemvliezen, schoot ik door het water. Waar ik vroeger altijd bij zulke oefeningen met mijn beenbeweging in de knoop lag, vond ik nu de perfecte beenslag zodat het gevoel hetzelfde was alsof ik met vliezen zwom. Rare gewaarwording. Ook in de afsluitende 3x500 geen problemen. Ik kruip tegenwoordig op donderdagavond supercontent uit het zwembad. in het verleden was dat meestal het omgekeerde, daar ik geen meter vooruitkwam bij het avondzwemmen. Ik heb dus zeker gene spijt van mijne transfer naar baan 3.
Vrijdag : 45' spinnen. Mijn allereerste spinningervaring. Vermits ik toch nog al wat schemaatjes op de rollen rij had ik wel een vaag vermoeden wat me te wachten stond. Het was eens iets anders dan alleen op de rollen rammelen. Ik moet toegeven dat ik er wel plezier in had. Dus misschien wel voor herhaling vatbaar.
Zaterdag : MTB duatlon (zie gisteren) Daarbij dan nog de weg heen en terug met de fiets zodat ik mijn zondagse fietstraining kon schrappen.
Zondag : rust

Door werk en feestdag en duatlon miste ik 2 zwemtrainingen. Hopelijk kom ik volgende week wel aan mijn drie zwemtrainingen.
De getallen van week 1 zijn: Zwem 3000m, fiets 115.4K en loop 24.6k, goed voor 7hr en een half trainingsarbeid.

Op naar week 2.

MTB duatlon : the story

Om 7u reeds uit de veren, ontbijten, nog een shakeske gedronken en toen om 8u samen met Jens en Denis met de fiets richting Gellik. Ik had na de spinningsessie van gisterenavond toch wel wat schrik dat dit nog te veel in mijn benen ging zitten (ook al had ik me wat ingehouden). Maar na een paar stevige trappen op de pedalen wist ik het al, wauw, goede fietsbenen.

Daar aangekomen het fietsparcours van lintjes voorzien en na een verkenningsronde ging het zoals het in een duatlon past verschroeiend hard van start. Ikzelf deed het ietsjes minder maar kon in de buurt van Jules wisselen en dat vond ik toch al zo slecht niet. Ook al omdat mijn hartslagmeter constant boven de 170 aangaf, dus sneller ging toch niet.
Eenmaal op de fiets haalde ik al snel Denis, Donald N. en Luc L. bij. Ik liet ze direct in de steek. Denis probeerde nog maar in een roekeloze afdaling maakte ik het gat snel groter. 2de ronde, Jens in zicht. Ook hij bood niet veel weerstand maar wist me wel te zeggen dat de anderen (en dat waren er 5) een stuk voorop waren. Ik besloot toch mijn tempo te handhaven, vooral met de bedoeling niemand uit de achtergrond terug te laten komen om zo rustig de afsluitende loop te kunnen doen. Maar in de 3de ronde zag ik plots een glimp van Jimmy, op het lange rechte stuk. Hij verdween net tussen de bomen, maar ik had hem gezien. Allez dan, op naar de volgende. Het duurde wel een dikke ronde eer ik tot op 20m was gekomen, en daar bleef ik hangen, ik kwam geen meter meer dichter. Op het stuk asfalt sprintte ik dan maar tot op Loix zijn wiel. Er restte ons enkel nog de afdaling, dus bleef ik daar maar zitten. Het afsluitende lopen was een maat voor niets want ik kon toch geen plaasten meer winnen of verliezen. Uiteindelijk liep ik als 6de over de meet.

Ik was achteraf zeer tevreden. Ook over het 1ste lopen (afgelegd aan 3'50/km) maar vooral over mijn fietsen (2de fietstijd) Marc op een halve minuut en, mag ik zeggen "slechts" 1'41" achter de ongenaakbare Appermans.

Mijn Polar regristreerde weer allerlei cijfertjes die ik hier even op een rijtje zet.

Lopen : 1ste ronde 7'40" (170) - 2de ronde 7'41" (174)
wissel : 32"
Fietsen : 1ste ronde 10'01" (166) - 2de ronde 9'49" (165) - 3de ronde 9'49" (165) - 4de ronde 9'51" (162)
wissel : 27"
Lopen : 8'03" (167)
Eindtijd : 1:03:57 (167)
Cal. verbruik : 1041 Kcal

Mijne pronostiek was er al weer op, op Jonathan had ik letterlijk niet geteld, maar de rest zat op zijn door mij voorspelde plaats. Misschien dat ik bij Jan Bardi maar eens voor werk moet gaan kijken ?

Zltc Mtb duatlon 2006

Morgen gaan we weer de Gellikse boskabouters wakker schudden. Al voor de 4de keer. Dit jaar zal een pronostiekje uit de mouw schudden niet zo makkelijk zijn. Ten eerste omdat, zoals Marc al zei, je niet weet wie er allemaal meedoet. En ten tweede, voor de meesten is dit een dooie periode. Daartegenover staan de Kasterleegangers die naar een topconditie aan't opbouwen zijn.Maar enfin, we doen toch een poging.

Even effe alles op een rijtje zetten.

Marc : pas genezen van een serieuse kou en onder de antibiotica + last van de enkel

Mario : gaat naar Kasterlee dus die zit wel goed

Jens : een maand niet gelopen, niet gefietst

William : top 3 als hij niet verkeerd rijdt

Jimmy : lopen zal wel goed zijn maar fietsen niet

Denis : nog zo een Kasterleeganger die goed in conditie zit

Eddy : als hij meedoet, hij moet nu zo ongeveer in vorm zijn voor het WK 70.3 in Florida volgende week

Geen makkelijke keuze maar hier toch mijn top 3

1. Mario

2. Marc

3. William

Wat mezelf betreft. Vorig jaar deed ik het zeer goed met een 2de plaats. Die zal er dit jaar niet inzitten wegens te veel achterstand na het eerste lopen. Ik zal in het fietsen waarschijnlijk een aantal mensen bijhalen maar ik schat mijn achterstand na het lopen toch op een minuutje of 2. En maak dat maar eens goed. Maar dit is geen doel op zich, dus wat ook het resultaat zal zijn, ik zal er niet mee inzitten.

Dit brengt me tot het volgende. Heb dan toch beslist iets meer wedstrijden te gaan doen volgend jaar maar gewoon zonder ook maar iets in mijn trainingen te veranderen. Bij slechts 2 wedstrijden zal ik op voorhand taperen. Namelijk Kruiningen en natuurlijk Klagenfurt. Alle andere die ik doe staan in functie van.

Nog iemand een weddingschapje afsluiten voor morgen ? Koen ???

Kilo's

De donkere dagen van het jaar zijn begonnen. Het was al weer een tijdje geleden dat ik nog eens een lange broek aantrok om te gaan lopen. Ook de muts was weer van de partij. De opdracht van de muts was tweeledig. Ten eerste de oren en het hoofd warm houden (ja waar dient een muts anders voor) en ten tweede mijn nieuwe mp3 oortjes beter in mijn oren houden. Het was een succes voor beide opdrachten mag ik wel zeggen.

De training bestond uit een trage duurloop (HS 128-142) van 60'. Het werden er uiteindelijk 59'16", de afstand 10.6K en gemiddelde hartslag 132, wetende dat er weer een aantal heuvels in het parcours voorkwamen. Aangevuld met 2 heuvelsprintjes op het einde van de training. ( meer daarover in ons clubboekje).

Onder begeleiding van Jarno verliep de training perfect. Had een heel goed gevoel, het liep soepel. Dat heeft volgens mij ook veel te maken met mijn gewicht dat tegenwoordig op 72.5 kg staat (ben 1m80). Dit was in het verleden mijn gewicht in de zomer, de wedstrijdperiode. In de wintermaanden kwam daar dan al snel een kilootje of 3-4 bij zodat je echt een papzakkengevoel kreeg . Awel, dat gevoel heb ik helemaal niet nu. De 3 kg zijn er wel bijgekomen maar mijn gewicht was deze zomer dan ook maar 69.5. Dus dat scheelt natuurlijk. De bedoeling is dit de hele winter zo te houden en dan in het voorjaar reeds naar 70 kg te gaan en in de zomer rond de 68 kg te wegen. Dat gaat in het lopen echt een flyergevoel geven. loop maar eens met 4-5 kg extra rond, dan weet je wat een kilootje meer of minder teweeg kan brengen.

Dag 2

Vandaag stond een rollentraining op het programma. Spijtig eigenlijk dat Tacx zijn site heeft vernieuwd. Nu staan er geen rollentrainingen meer op. Het was anders wel makkelijk. Maar goed dus dat ik ze allemaal heb afgeprint zodat de keuze wel ruim genoeg is om de winter door te komen.

Een uurtje op de rollen en de sportieve prestatie voor vandaag zat er al weer op. Vrijdag ga ik trouwens voor het eerst in mijn leven eens aan spinning doen. Ben eens benieuwd wat dat gaat geven ?

Nieuws heet van de naald. Norry en Nard gaan mee naar Klagenfurt om ons ginder aan te moedigen en de sfeer eens op te snuiven. Al weer een extra motivatie om ons beste beentje voor te zetten ginder.

Alleze, nu ga ik wat griezelen want het is Halloween night !!

1 detail

We zijn eraan begonnen. Nadat vorige week onze logies voor Oostenrijk in orde waren zei Mario : "Nu rest er ons nog 1 klein detail, namelijk, trainen". Awel, vandaag ben ik aan dat detail begonnen.

Heel rustig aan zal ik opbouwen. De eerste periode is een reeks van 3x4 weken. Zoals al eerder gezegd, 3 weken trainen en 1 week recupereren. Normaal (als de feestdagen en enkele andere activiteiten geen roet in het eten strooien) ziet het weekschema er zo uit. zwemmen 3x, fietsen 3x (2x rollen en 1x op de weg), lopen (1 week 3x, 1 week 4x). Deze periode gaat het vooral frequentie, niet om volume. (zie blog heuveltraining).


Vandaag dus het startschot gegeven met een loopje van 8K. Het liep nog eens soepel aan een gemiddelde hartslag van 144 (tempo was 5'05/km). Ik had meer moeite met de nieuwe oortjes van mijn mp3 dan met de training zelf. En dat is toch al een goed teken. Hopelijk blijft dit zo tot en met 8 juli volgend jaar.

Geluk gehad !

Gisteren op mijn gemakske de gazet aan het lezen. Kwam plots een artikel tegen van een jongeman uit Wellen die door een arbeidsongeval zijn been verloor. Dadelijk speelde de film van mezelf in mijn hoofd af.

Tijdens het lezen kwam ik nog maar eens tot het besef dat ik 8 jaar geleden immens veel geluk gehad heb. Niemand dacht er toen aan dat ik nog ooit aan triatlon zou doen, laat staan finishen in een Ironman. En nu wil ik volgend jaar liefst tussen de 10-11 uur over de finish lopen in Oostenrijk. En de eerlijkheid gebied mij te zeggen, liefst nog onder de 10 uur.

Maar als ik dan zoiets weer lees, denk ik bij mezelf, verdomme, het had anders kunnen aflopen en wees blij met wat ge nu hebt.

Blijkbaar is dit nog niet voor 100% verteerd, maar zal het dat ooit helemaal zijn ?

Een rustige week

Deze week zoals al zo vaak gezegd op mijn blog was rustig. Na 3 weken opbouwend trainen, dit na een periode van relatieve rust, was het tijd eventjes de riem eraf te gooien. Dit vooral om eens te kijken wat het gevoel eigenlijk zei op het einde van zo een rustige week. Waarom ? Wel omdat ik vanaf nu telkens per blokken van 3 weken ga trainen gevolgd door 1 week rust. in die ene week veel zwemmen maar slechts 1 loop-en 1 fietstraining. Hetzelfde als deze week dus (behalve dat van het zwemmen). Ik overloop eventjes de week.

Maandag : na de Kerkenloop een dagje rust, enkel gaan werken met de fiets.

Dinsdag : omwille van het wel zeer slechte en waaierige weer, trapfrequentietraining op de rollen gedaan.

Woensdag : niks

Donderdag : 3000m gezwommen. Na een inleiding met techniek, enkele kortere sprintjes en wat kort tempozwemmen stond er 3x400 op het programme, met als rec. 10" Appermans ging veel te snel voor mij en ik liet dan maar begaan. Zijn rustig tempo ligt blijkbaar hoger dan dat van mij. Zoals ik gisteren vertelde laat je dan best je ego in de kast en zwem je je eigen tempo. Dat lag rond de 6'.

Vrijdag : korte rustige looptraining van 40'

Zaterdag : naar het werk met fiets

Zondag : idem zaterdag

Ik moet zeggen dat op het einde van de week de benen zeer goed waren. Het lopen verbaasde mij daar ik aan zeer lage hartslag een stuk sneller liep dan de week voordien (+/- 15"-20"/km). Ik kan nu met een uitgerust lichaam maandag aan mijn voorbereiding op Klagenfurt 2007 beginnen. Neen, ik ga nu al niet echt de pannen van het dak trainen, maar ge moet toch ergens eens beginnen hé.

Heuveltraining

Heuveltraining inpassen in je trainingsschema voor de lange afstand (kan eigenlijk ook voor de korte afstand, want vroeger heb ik dit ook al eens gedaan). De meeste lange afstandswedstrijden gaan over een licht tot zwaar golvend parcours. Dus is het zeker interessant om je lichaam daar op voorhand aan te laten wennen. Hoe kunnen we dat het best doen ?

Wel dat lees je in ons laatste clubboekje van dit jaar. Kwestie van het hier niet te ingewikkeld en te saai te maken.

Valt dat effe tegen hé. Maar om het goed te maken even een woordje over hoe je best in de winter kan trainen. Ik zuig dat hier niet uit mijn duim maar haal veel van dit soort stuff op de site van Gordo Byrn. Heb daar veel van geleerd en de man weet waarover hij praat. Check out www.Gordoworld.com Op de foto zie je de man in actie.

Trainen rond deze tijd van het jaar. Je moet altijd in je achterhoofd houden dat het nog VROEG is. Er is nog een lange weg af te leggen tot aan je doel in de zomer.

Enkele in het oog springende uitspraken ivm daar mee. Denk hier maar eens over na.

- Pace your season like your races, be strong at the end.

- Lopen bv doe je veel aan lage hartslagen. Als je dan eens bergop loopt hou je dan ook aan die hartslagen. Wandel desnoods !!! (dit vind ik wel een harde hoor)

- Je moet jezelf constant intomen. Sommige mensen kunnen dat gewoonweg niet omdat ze te veel aan hun eigen ego houden. Maar als we andere resultaten willen dan de massa, moeten we ook slimmer trainen dan de massa.

- Je moet jezelf niet rushen naar de conditie die je vorig jaar had. Neen, je moet een heel ander conditieniveau opbouwen. Zo kan je vooruitgang maken.

- Nu in de winter kan je het beste vooruitgang maken door volume te bouwen dmv frequentie, niet door sneller of langer te trainen.

- Dit vind ik ook een mooie : conditie bouw je op door een programma te volgen dat voor jou doenbaar is en waar de nadruk ligt op regelmatigheid over een zeer lange periode. You want to be a rockstar in the summer, not in March !

- Zelfs al heb je het gevoel dat je meer en beter en sneller en langer kan. Don't do it. Je moet er staan wanneer het nodig is en dat is niet nu. Steek je ego waar er vooral geen zonlicht kan komen (dat laatste is van mezelf)

Conclusie die ik daar uit trek : de bedoeling is een heel stevige basis te bouwen in de winter en dat kan alleen maar door rustig te trainen en je ego in de ijskast te laten. Doe je dat niet dan is je basis niet breed genoeg en krijg je gans het jaar door een soort van jojo (en dat is niet Bodson) effect in je conditieniveau. Een paar uitschieters gevolgd door een paar dieptepunten.

Uch, ik heb gezegd !!!!

Fietsloos

Ik doe het deze week een beetje rustig aan. En het wordt mij wel heel gemakkelijk gemaakt. Ik was eigenlijk van plan deze namiddag te gaan fietsen. Maar deze morgen kreeg ik een telefoontje van iemand die interesse had om mijn fiets te kopen. Hij wou vandaag nog afkomen en kwam vanuit de buurt van Knokke. "Waarschijnlijk een stille bewonderaar die mij al door de vlakke polders heeft zien vlammen bij de Zwintriatlon" dacht ik.

Enfin, een paar uur later was hij er en na inspectie van de fiets, hij heeft er vanop afstand eens heen gekeken, maar ik zag al dadelijk dat hij verloren was bij de eerste blik. Fiets ingeladen en geld in mijne zak gestoken en bye bye cannondale, Kuota here I come !

Mijne computer opgestart om nog enkele geinteresserden te mailen dat hij al verkocht was, maar wat was dat, kreeg niks meer open en hoorde steeds een weerkerend bromgeluid als ik iets wou open of uitklikken. Mijne computerexpert opgebeld en hij voerde mij al door allerlei instellingen die ik aan en uit moest vinken toen ik mijne gsm tegen het scherm hield om hem het geluid te laten horen. "Mm, precies of er ergens een toets vast hangt zegt hij. Ik kijk naar mijn toetsen bord en inderdaad <-- hing vast. Verdoeme Jelle. Mij geexcuseerd bij den expert maar die kon er wel mee lachen en zo kan ik dus ook nu weer wat zeveren op mijn blog.

Seffes eens naar Rampen om nog wat te onderhandelen over de prijs van de fiets en straks een schoon zwemtrainingske zo op het eerste zicht. (Ja onze zwemtrainer stuurt die altijd op voorhand naar ons door, wat een luxe)

Morgen vertel ik iets over hoe je heuveltraining kan opnemen in je trainingsschema's. Heel interessant.

Beetje van alles

Het is niet altijd simpel een onderwerp te vinden om elke dag iets op je blog te zetten. Soms ontbreekt de inspiratie, soms heb je er gewoon geen zin in. Zoals vandaag. Gisteren onze hond laten afspuiten. De trouwe viervoeter was iets meer dan 12 jaar bij ons. Ja, dan pinkt zelfs een Ironman al eens een traantje weg.

Gelezen wat het geheim van Stadlers overwinning op Hawaii is ? De laatste 6 weken voor de wedstrijd is het hij alleen, zonder junkfood, chocolade of vriendin. Dus 6 weken geen sex. Den Eddy bij ons zweert bij 3 weken. Verdubbelen Eddy, verdubbelen.

Deze week doe ik het rustig aan na 3 weken opbouwend gewerkt te hebben. Vanaf maandag start ik mijn voorbereiding op Klagenfurt. In feite zal er niet veel veranderen. Heb gezien dat ik al een paar zwemtrainingen zal moeten skippen met de feestdag (1 nov) en onze duatlon.

But don't panic, pace your season like your races, be strong at the end.

Slechts 1 kerk gezien

De 6 Kerkenloop dateert nog uit de tijd dat er van kerk tot kerk gelopen werd in groot Kortessem. Toen nog op een zaterdag met een 40-50 deelnemers, intussen uitgegroeid tot een stratenloop met naam in de provincie.

Na een goeie 3 weken terug lopen na een blessureperiode van bijna 3 maanden twijfelde ik lang of ik zou deelnemen. Ik had er niet echt een goed oog in en ook geen enkel benul qua loopconditie en tijd. Het feit dat ik het parcours kende (het is mijn trainingsterrein) was in deze omstandigheden ook al geen voordeel.

Om half drie waren we vertrokken en na 1km liep ik in het zog van Ludo. Maar die begon dadelijk met inhalen zodat ik hem liet gaan, twas gewoon iets te snel. Even later liep ik in het gezelschap van Jaeken en dit tot 9km. Daar dimde het licht voor een eerste keer. Na een goeie km kwam ik er terug een beetje door maar kon net niet meer aanpikken bij het groepje waarin ik tot dan toe had gelopen. Op km 12 kreeg ik plots David Byloos in het vizier en een km verder liep ik mooi achter hem beschut tegen de wind.

Maar iets verder doofde het licht weer een beetje en ik moest een gaatje laten vallen. Nog anderhalve km. Vanaf nu was het alles eruit wat er nog in zat en met een tijd van 1hr05'40 mag ik zeker niet ontevreden zijn. Het is zelfs sneller dan 2jaar geleden (toen het parcours iets korter en betere weersomstandigheden).

De cijfertjes

km1 : 4'14 (162)

km2 : 4'15 (169)

km3 : 3'58 (168) tevens de snelste km, was een heel stuk bergaf in.

km 4 : 4'16 (168)

km 5 : 4'27 (169) tijd 5km : 21'13

km 6 : 4'13 (166)

km 7 : 4'26 (170)

km 8 : 4'12 ( 170)

km 9 : 4'16 (171)

km 10 : 4'22 (170) tijd 10km : 42'44

km 11 : 4'34 (170)

km 12 : 4'11 (170)

km 13 : 4'28 (173)

km 14 : 4'25 (173)

km 15 : 5'15 (175) = 1.2km

eindtijd : 1hr05'40 (170)

Max hartslag 182

Cal verbruik 1108

Wie niet waagt ...

Wie Hawaii wil winnen moet iets durven riskeren hoor je dikwijls zeggen. Dit jaar was het dan ook al weer van datte. Vorig jaar speelde Sultan alles of niks en dit jaar was het de beurt aan die andere Duitser, Norman Stadler.

Maar eerst was er weer Faris. Hij wou al in het zwemmen voor de nodige verschillen zorgen maar trok in plaats daarvan 20 man in zijn zog mee, waaronder een groot deel van de favorieten. Poging mislukt.

De volgende was dan Stadler. Die draaide de kraan in het fietsen zo ver open dat niemand durfde volgen, iedereen speelde op safe. Na 40K al 2', na 180K 11'. Mc Cormack kwam nog kort, Sultan had niet de guts van vorig jaar. Beke durfde, kon, het gat niet dichten in het begin van het fietsen, Vanhoenacker was al lang blij dat hij daar zat, Brown had in het fietsen blijkbaar op zijn adem getrapt.

Stadler waagde zijn kans en won. De rest durfde niet en deed mee voor de tweede plaats. Naar' t schijnt had de Duitser het op zijn heupen gekregen nadat Peter Reid had gezegd in een interview dat hij niet kon lopen ! Nu, een nieuw fietsrecord bij mekaar trappen (41.8km/u) en dan nog 2hr55 lopen. Niet voor niets dat Reid er de brui aan heeft gegeven.

En wat ons betreft, wie van zltc waagt zijn kans eens in Hawaii. De eerste zltc'er aan de start in Kona moet nog altijd opstaan. Wie weet, misschien volgend jaar ?

Hoor wat ronkt daar kinderen ?

Straks zal mijn computertje tot laat in de nacht ronken om de Ironman op Hawaii te kunnen volgen, maar eer het zo ver is eventjes mijn week overlopen.

Maandag : 10K [(145) 53'22] op heuvelachtig parcours. Na de euforie van vorige week in het lopen waarin het wel elke training beter ging, brachten de heuveltjes mij terug met de voetjes op de grond.

Dinsdag : spaak over in wiel van de koersfiets en daarom de MTB genomen en 52K in 1hr50 op de weg gereden in een soort van fartlek training. Gevoel was goed, mijn fietsconditie is meer dan in orde.

Woensdag : terug een lange trage duurloop van 12K [(134) 1hr10'55] Liep van geen meter. Pfff

Donderdag : avondzwemmen, 3000m geen idee van de tijden die we zwommen, maar 't ging in alle geval redelijk snel, allez, dat gevoel had ik toch. Ook 's morgens mijne hartslag in rust eens genomen, het resultaat, 43. ook nog eens op de weegschaal gaan staan, 72.5 kg.

Vrijdag : na een opwarming dezelfde 4K (150-157) als vorige week gelopen maar nu wel 30" sneller alhoewel ik er geen goed gevoel bij had. De rest van de dag met het werk op teambuilding geweest. Om middernacht pas thuisgekomen en de Duvel was weer lekker hoor !

Verder toch slecht nieuws ivm onze hond, hij is er slecht aan toe en zal één dezer dagen waarschijnlijk zijn verlossend spuitje krijgen. Gisterenavond heeft hij van de veearts nog een spuitje anabolica gehad en ... als dat op een mens ook zo'n effect heeft als op dit beestje amai, het hondenleven zag er dadelijk weer wat rooskleuriger uit. Spijtig genoeg is dit een druppel op een hete plaat, het rekken van iets waar je geen afscheid van kan nemen. Vroeg of laat moeten we die beslissing toch nemen.

zaterdag : 3600m gezwommen in Millen. Ook nu smaakte ik soms nog Duvel. Heb er dan maar een extensieve uithoudingstraining van gemaakt. Seffes ga ik nog eens 50K fietsen.

Morgen staat in principe de 15K van de Kerkenloop op het programma. Verwacht er niet veel van. Wou eerst met Ludo meelopen maar toen ik die zijn tijd van Hasselt zag heb ik die gedachte al laten varen. Ik zal in elk geval voor Marc eindigen want die doet niet mee, ligt met griep in bed. Bij deze Marc, een spoedig herstel gewenst.

Misschien dat de slechte toestand van onze hond mij inspireerd tot een knalprestatie ! In't wielrennen lukte dat toch ook iemand, maar die had waarschijnlijk wel den overschot van't fleske mee naar huis genomen !

En dan nu aftellen tot 19uur vanavond en duimen voor den Bink en Rutger. Maar ook genieten van Sultan, Stadler en de rest. Aloha !

Geheimen ?

Op teletekst las ik vanmiddag dat Beke zijn geheimen over zijn training bekend maakte. Vlug zijne site opgezocht maar ik kwam van een kale kermis thuis. Wat hij daar vertelt is geen geheim. Dat hij de laatste 8 weken in Font Romeu, Lanzarote en Hawaii zware trainingen doet had ik ook wel kunnen raden.

Vanhoenacker heeft trouwens ook 2 x 3 weken op grote hoogte gezeten in de Sierra Nevada. Cameron Brown zocht Australië op om zich specifiek voor te bereiden. En zo zal elke atleet wel zijn of haar plaatsjes hebben om de puntjes op de I te zetten, maar of dat een geheim is, kweet het niet ?


Het is zoals bij zovelen, zeggen wel a maar de rest van het alfabet blijft achterwege. Wat maakt het nu uit dat iemand anders weet wat je traint, iedere atleet is anders en ieder zijn schema is specifiek voor die persoon zelf.


Bij deze geef ik nu ook mijn favorieten voor de overwinning. Stadler, Sultan, McCormack, Brown, Beke en niet te vergeten, hou hem in de gaten Vanhoenacker. Hij staat messcherp en barst van het vertrouwen.

NORMINATOR

Zaterdagavond om 19 uur is het dan zo ver. De Triatlon van het jaar. Al is er vooraf toch al weer het één en ander te vertellen.

M.Saenen zorgde voor veel financieel leed. Luc Van Lierde voor het fysieke leed. Een aardbeving waarschijnlijk voor beide. Volgens de laatste berichten zou enkel een woelige oceaan roet in het eten van dit Ironman World Championship kunnen gooien.

Maar de meeste Ironman atleten laten dat niet aan hun hart komen en staan zaterdag aan de start. Ook Norman Stadler en wel op deze fiets.

Amai, ja dat dacht ik ook toen ik hem voor het eerst zag. Merk ook het opschrift op de horizontale buis "Norminator". En er is aan alles gedacht, zelfs zijn "tenuke" is "a sorti"

Hij is in elk geval één van mijn favorieten.

Het menselijk lichaam !

Nadat enkele hardnekkige wormpjes die mijn computer onveilig maakten verwijderd zijn kunnen we weer aan de slag.

Ik overloop snel even de trainingen van vorige week

Maandag : loop 10K (148) 50'24

Dinsdag : fiets 56.3 in 1hr53'

woensdag : loop 12K (133) 1hr11

donderdag : zwem 2800m idem vorige week

vrijdag : loop 2K opw - 4K (149-156) 19'14 - 2K uitlopen

zaterdag : zwem 3500m (pyramide) + fiets samen met Ludo 61.7K in 2hr06'

zondag : niks, rust

Waarom ik dit allemaal op een rijtje zet. Zie dat ik 3 looptrainingen gedaan heb tegen telkens een andere hartslag en dit allemaal binnen het uithoudingsniveau. Bedoeling is dat je je lichaam verschillende signalen geeft zodat het lichaam zelf uit die verschillende signalen de beste weg kan zoeken om zich optimaal in conditie te stellen. Variatie in snelheid en duur zijn belangrijke factoren om het neuromusculair systeem in werking te stellen zodat het een nieuwe en betere weg vindt om te "vlammen". Naast variatie is ook herhaling zo'n belangrijke factor. Telkens je de pedalen weer ronddraait, of je voet tijdens het lopen op de grond plaats, telkens weer, keer na keer, zet dit het hele systeem weer in werking om bovenvernoemd resultaat zo optimaal mogelijk na te streven.

Veel atleten sporten nog veel te veel tegen dezelfde hartslagen. Hebben enkel een hartslagmeter op om achteraf te kijken tegen welke gemiddelde hartslag ze gesport hebben. Dat is de omgekeerde wereld. Je moet bij het begin van de training al weten tussen welke hartslagen je de training gaat afwerken.

Als je altijd aan dezelfde hartslag sport ga je uiteindelijk geen vooruitgang meer maken, omdat je lichaam steeds maar dezelfde prikkel krijgt.

Spijtig eigenlijk dat er veel mensen zo trainen want ze laten zo hun eigen "slimme lichaam" in de steek, spijtig.

Eten en drinken bij lange afstandstriatlons

Filip vraagt en wij draaien. Dit is één van de makkelijkste blogs tot nu toe. Wat je hieronder kan lezen is hetgeen ik Kurt toestuurde een paar weken voor zijn Ironman.
Let wel, 2de stuk is een soort van taktische bespreking.

3 uur of meer voor de wedstrijd

Je hebt de dagen voor de wedstrijd reeds goed geladen.

Neem een uitgebreid ontbijt, of maaltijd als de wedstrijd in de namiddag is, 1000-1500 cal. Eet iets dat je gewoon bent te eten en probeer niks uit.
Heb je een nerveuse maag, hou het dan bij vloeibaar of semi vloeibare voeding (zoals bv. Shakes, of die W-cup pudding van Mario.

minder dan 3 uur voor de wedstrijd

Neem niet meer dan 1gr.per kg lichaamsgewicht/uur in. Hou het bij vloeibaar (energiedrank) of semi vloeibare voeding.

Tussen 1 uur en 1u30 voor de start

Eet een energiebar en drink sportdrank

laatste uur voor de start

niks meer eten of drinken behalve water.

5-10 min. Voor de start

Drink zo veel sportdrank als je opkunt.

tijdens de wedstrijd

- probeer elk uur tss de 70gr koolHydraten. In te nemen.
- Dit staat gelijk aan een reep of een zalkje gel (+/- 40 gr. Afhankelijk van het merk) elk uur, vrij te kiezen + drinken sportdrank (750ml = +/- .)
- Let op. Drink of eet pas iets nadat je een minuut of 10 op de fiets zit.
- Bij warm weer is 1 drinkbus van 750ml sportdrank per uur aan te raden.
- Tijdens het lopen neem je vooral gels. Bv. Een w-cup gel is 40gr. koolh. Daar moet je mee toekomen voor +/- 40’. Drink water na het innemen van een gel, zo wordt het sneller in je lichaam opgenomen. Richt je op 70gr./uur.

Specifiek voor de Ironman.

Eigenlijk is het heel simpel en kan ik het volgende samenvatten in 1 zin. Rustig aan doen en blijven eten en drinken.

Zwemmen

Hou in bij het zwemmen, je gaat constant het gevoel hebben dat je te traag gaat, maar dat is niet waar. Je bent nu volledig opgeladen en beschikt over je volledige krachtenarsenaal. Hou dat dus voorlopig nog intact. Denk eraan, liever 2’ te traag, dan 2’ te snel.

Fietsen

We verdelen het fietsen in 4 stukken

- 1 - 45km
Begin dadelijk met drinken van water, de eerste 20’, daarna mag je met gels en repen en toestanden beginnen. Niet racen tegen anderen. Hou je aan je eigen tempo. Dit is het traagste gedeelte van het fietsen. Doe het rustig aan dus.

- 45-90km
Probeer je tempo vast te houden. Je moet het gevoel hebben dat je overschot hebt.
Anders loopt het fout. Als je denkt, dit tempo kan ik 180K volhouden ben je fout bezig. Je moet constant het gevoel hebben dat je met overschot zit. Goed blijven eten en drinken. Lukt het niet meer met de repen, hou dan aan de gels. Drink ook genoeg water, niet alleen energiedrank.

- 90-135km
Je zal zien dat dit waarschijnlijk het stuk gaat zijn dat je mensen begint in te halen. Blijf in je tempo en versnel niet. Blijven eten en drinken. Op de fiets is het makkelijker dan bij het lopen. Hou je aan 1gr cal./kg lichaamsgewicht per uur

- 135-180km
Blijven energie tot je nemen, ook heb je het gevoel dat je ze niet nodig hebt.


Lopen

- eerste 20’
Doe het rustig aan en neem genoeg energie tot je (1gr/kg lichaamsgewicht.)

- 20’ tot 28km
Probeer je tempo vast te houden, zeker niet versnellen, moet lukken tot +/- 28K. Neem alles aan wat vocht is in de bevoorrading, Cola, water, .. Als je gels inneemt drink altijd water bij, NIETS anders.

- 28-42km
Het laatste stuk, blijf lopen, ik hamer erop, blijven lopen, je kan aan de bevoorradingen een klein stukje stappen om alles goed binnen te krijgen maar zeker niet stilstaan of te lang stappen. blijf drinken en eten. Je gaat er hier veel inhalen, blijven gaan is het devies.


Finish, je hebt het gehaald.

Weet dat moest ik het niet halen, dat ik toch een stukje fier zal zijn dat jij het gehaald hebt.

Wie schrijft die blijft

Sporters hebben blijkbaar een gat in de markt ontdekt. Boeken schrijven dat ze tegenwoordig doen, ongelofelijk!

Na Boonen, Armstrong (deel 2), Meirhaghe (deel 2), Everts, hebben nu ook Marc Wouters en Sven Nijs een boek op de markt gegooid. Wie dat allemaal gaat lezen ? Kweet het niet maar gezien de periode waarin ze beginnen uit te komen, zouden ze wel eens onder veel kerstbomen kunnen komen te liggen.

Wie weet wat ons nog allemaal te lezen staat. VDB zou plannen hebben, het zal waarschijnlijk een trilogie worden. Misschien brengt Ullrich wel een boek uit :"+30kg later". Misschien slaan Berden en Bruylandts de handen in mekaar :"Waarom wij plots wel konden volgen !". Of Luc Van Lierde :"Gekwetst". (Van Lierde zou gisteren tijdens een lange looptraining een beginnende stressfractuur ??? opgelopen hebben).

Dus sporters waar wachten jullie nog op. Je kan misschien eerst beginnen met een Blog. Want denk eraan, wie schrijft, die blijft !!!!

Een dag uit het leven gegrepen

Gisterenavond kreeg ik een berichtje van Super Mario (ge moet dat tegenwoordig met hoofdletters schrijven, niet vanwege de nieuwe spelling maar wel vanwege zijn prestaties) om te vragen of ik zin had vandaag in de voormiddag mee te gaan naar Math Salden ivm de nieuwe tweewielers die we wilden kopen. Wij dus de hele voormiddag bij Salden rondgehangen en ook voor de nieuwsgierigheid gevraagd wat ze nog voor mijne fiets teruggaven. Nu, voor die habbekrats leg ik hem morgenvroeg tussen mijne boterham en eet hem op.

Terug thuis, vlug gegeten en alle materiaal bijeengezocht en geladen want het was jeugdtraining deze namiddag. Samen met de kleintjes een anderhalf uurke gefietst en toen terug naar huis want ..

Jarno moest voetballen. Jarno naar de training gebracht, zelf de loopkledij aangetrokken en vertrokken voor een duurloopje van 1hr10'. Heel rustig, de zogenaamde vetverbranding of pure uithouding. Want je lichaam kan alleen maar vetten verbranden als het daar energie genoeg voor heeft en dat kan dus niet tegen een te hoge hartslag. Dr Mouthon heeft mij dat een jaar of 9 geleden eens allemaal uit de doekjes gedaan. Hij heeft mij de basisprincipes van trainen toen bijgebracht en eigenlijk train ik nog steeds op die manier. Kan ook moeilijk anders want er is geen andere manier. De begeleiding is uitgebreider, gesofistikeerder dan vroeger maar de basisprincipes zullen altijd blijven bestaan. "Uch", ik heb gezegd.

Dus heel rustig 12K gelopen met een gemiddelde hartslag van 133. Pure uithouding, heel belangrijk als je een goede basis wilt leggen. Dus nu in de wintermaanden zal deze training verder opgebouwd worden tot 2hr. Niks forceren, MP3 op de oren en genieten (dit laatste speciaal voor onze voorzitter).

Vanavond nog een gesprek met ouders over de opvang van hun kind en de dag zit er al weer op.

Wie zei daar ook weer dat ik veel tijd had om te trainen ?

Het jaar van Tom Boonen

Titel in "Het Nieuwsblad" : 232 voetbalmatchen op de fiets en 1 keer rond de aarde.

Tom Boonen heeft dit jaar dus de wereld rond gefietst. +/- 15000 competitiekilometers en +/- 25000 trainingskilometers legde de Balenaar af. Hij zat 348 uur in het zadel tijdens wedstrijden en dat is goed voor 232 voetbalmatchen. Waarom ze de vergelijking maken met het voetbal, tja wie dit weekend weer niet gekeken heeft beseft intussen wel waarom.

En dit allemaal terwijl de kasseifreiters (de supportersclub van Boonen) de pijp aan Maarten geeft.

Saaie job, wielrenner ?

Story van de dag. Natuurlijk, effe eentje verschrikkelijk zitten te jennen langs het kanaal. Twas wind tegen en hij probeerde in mijn wiel te komen, bleef een tijdje hangen op een meter of 20 en deed dan een ultieme poging, maar khad het in de mot en versnelde tot 40km/u. Keek om en zag nog enkel een steeds kleiner wordend stipje, ocharme.

De getallen van de dag : 56K (127 ) 1hr52

Keep on running

Blijven volhouden is de boodschap. Als je na 3 maanden terug de loopschoenen aanbindt, weet je dat het in het begin tanden bijten is, pijn lijden is, blijven knokken en blijven geloven in je hoofd dat het ooit op een dag wel weer goed komt.

En inderdaad, vandaag was het gevoel al weer wat beter. 10K stonden op het fietscomputertje van Jarno, want hij had zich opgeworpen tot mijn begeleider vandaag. Ging het in het begin wat stroef, na een 2 tal K kwam ik er door. Kon de hartslag mooi egaal houden en het tempo ook want anders is het nog niks natuurlijk. Het laatste stuk was naar de watertoren (Glènberg noemen ze dat hier) en vanaf daar terug het "koet" in naar Vliermaal. De laatste K nog eens extra doorgetrokken (4'11) en alles bij mekaar 50'24 gelopen. Nog niet om dadelijk naar pa en ma en broer en de rest van de verre en minder verre familie te bellen maar het gaat al de goeie weg op.

Voor zij die nog dromen koesteren volgend jaar in Oostenrijk. Mijn leuze zal zijn :"Tough will be not enough to beat me" !

Mijn week

Had ik niet gezegd om alles wat met mijn trainingen te maken had op het net te zetten. OK hier de afgelopen week. Begin stilletjes aan terug in het ritme te komen van "training every fucking day", maar dat is dan ook de bedoeling. Elke dag wel iets in het trainingsdagboek kunnen bijschrijven.

Maandag : terug de loopsloefkes aangetrokken maar ging van geen kanten 8K in 43'03 (147). Ik had de indruk dat ik precies een nieuwe loopstijl moet ontwikkelen met die zooltjes in mijn schoenen. Had ook last van de onderrug.

Dinsdag : de rollen op in de VM want NM werken. Trapfrequentietraining van 24K en met de fiets werken.

Woensdag : terug dezelfde 8K gelopen. Resultaat 41'46 (147). Maak blijkbaar al iets vooruitgang. Maar een soepele tred zit er nog niet echt in.

Donderdag : 56.2K gefietst in 1hr51 (128). Ging vlotjes, vlak parcours, klein stukje langs kanaal. Enfin, fietsconditie is voor de tijd van het jaar meer dan OK.

's avonds onze wekelijkse zwemtraining, dit maal met zwemvliezen. Ging eigenlijk wel lekker die techniekoefeningen. Je had door de vliezen te gebruiken niet meer de indruk dat je meer bezig was met niet te verzuipen dan je techniek in de gaten te houden. Ook een reeksje 10x100 gedaan. 1'30 constant met vertrek om de 1'45. Ook dat ging me goed af.

Vrijdag : nog maar eens 8K gelopen. Ondanks te zeer felle wind liep ik 40'29 (149) wel iets hogere gemiddelde hartslag maar laat ons dat op de wind steken. Had eindelijk het gevoel dat het eens "liep" vandaag. Opvallende vaststelling. Uithouding van het lopen is niet goed, na +/-5-6km gaat mijn hartslag een tel of 5 hoger aan hetzelfde tempo. Dus 1 oplossing, vanaf volgende week pure uithouding trainen. Een langere duurloop tegen een heel traag tempo. Zeer saai, alles doet dan pijn omdat het niet rap genoeg gaat maar ge hebt er binnen een paar maanden zo'n uithouding door dat het nu wel de moeite loont om het te doen.

zaterdag: al vroeg in Millen de draad terug opgepikt. Was gegaan voor een goei 3K maar het werden er uiteindelijk 3600. 10x240 met telkens eerste en laatste baan techniek. Kon bij Free Willy en Flipper blijven door heel goed op mijne techniek te letten. Zelfs Nar begon ervan te zweten !

Dat was het dan voor deze week, moet werken het weekend. Enkel fietsen van en naar het werk zit er nog in en voor de rest, iedereen veel succes in't weekend met wat hij dan ook van plan mag zijn.

Zwitserse klok ?

Ik was daarstraks wat in mijn paperassen aan het rommelen toen ik de fietstijden van de kwart van de club onder ogen kreeg. Ik was toch eens benieuwd welk verval ik had bij het fietsen en begon zodus te tellen. Hier de tijden per fietsronde.

ronde 1 : 14'45"

ronde 2 : 14'47"

ronde 3 : 14'48"

ronde 4 : 14'49"

Ik telde nog eens en kwam tot dezelfde cijfers. Ik stond wel een beetje verbaasd toen ik zag dat ik amper verval had. Wat ik had de indruk dat het de laatste ronde wat stroefer ging.

Ook in het zwemmen, gisteren nog. We deden 10x100m. Vertrek om de 1'45" en we moesten rond de 1'30" zwemmen. Ik zwom constant 1'29"-1"30. Dit is eigenlijk iets wat ik altijd al goed kon, een tempo +/- inschatten en dan constant aan dat tempo draaien (het moet natuurlijk altijd wel haalbaar blijven, mij niet vragen constant 1'20 te zwemmen want dat kan ik niet).

Zou er dan toch ergens diep in mij een Zwitsers uurwerk schuilgaan ?

"Zinnigs"

Die comments maken het wel makkelijker om vandaag iets neer te pennen. Jullie zetten het venster op een kier voor het volgende.

Eerst en vooral is het gevoel dat ik op deze manier moet werken dus nog versterkt. Maar deden we dat dit jaar al niet. Blijkbaar stak mijn en Kurt zijn schema goed in mekaar. Hoe kan een "niet loper" als Kurt anders 3hr55' lopen. Ikzelf zal vooral lessen moeten trekken uit mijn blessures. Misschien beter iets minder lopen, dan iets te veel. Daarom steeds proberen minstens 1 dag rust tussen mijn looptrainingen te houden, want doet ene MM dat ook niet altijd. Ja ik luister altijd goed als sommige mensen iets vertellen, pik hier en daar iets op dat ik kan gebruiken en verwerk dat in mijn trainingen en blijkbaar doen anderen dat ook als ik eens iets "zinnigs" vertel.

Twijfelpunt dat ik wel nog heb, veel wedstrijden doen of niet. Je kan een wedstrijdperiode inbouwen, maar dat gaat ten koste van je trainingen, en win je er iets mee is dan de vraag ? Dit jaar stonden slechts 3 wedstrijden in het programma, de wintersprint en De Haan niet meegerekend. 21K in Tongeren, Kruiningen en Brasschaat. Voor volgend jaar voorzie ik hetzelfde. Liever trainen dan wedstrijden doen ? Ik zou zeggen ja, want ik ben van het principe, als ik een nummer op mij speld, ga ik ervoor. Een wedstrijd doen als training zie ik niet zitten, zo zit ik niet in mekaar. Ik kan het 2de stuk van het seizoen nog wedstrijden genoeg doen als ik wil !

Iets dieper ingaan op dit. Ik ken mijn lichaam stilletjes aan en weet dat ik voor een wedstrijd het toch een dag of 3-4 rustig aan moet doen en na de wedstrijd (naargelang de afstand) 1-3 dagen last heb. Zo ben ik 1 week kwijt. Als je een wedstrijd of 4-5 doet ben je al gauw een maand kwijt en op een maand kan je veel trainingsarbeid verrichten, of niet soms ? Ik kan dat dus niet blijven doortrainen en tussendoor wedstrijden doen. Iedereen zijn eigen lichaam hé.

En nu snel naar het zwemmen, de eerste keer in mijn leven dat ik met zwemvliezen ga zwemmen, ben eens benieuwd ?

What's the news ?

Na enkele internetluwe dagen (eigenlijk weinig inspiratie, zou dat van de drank zijn afgelopen weekend ?) wil ik opnieuw de draad opnemen met enkele losse feiten die de laatste dagen in mij opgekomen of toegezonden zijn).

Zo kreeg ik een mailtje van Koen (zwemtrainer) met de vraag welke de afstanden zijn van onze winterduatlon. Niet dat hij voor de overwinning wil gaan maar wel omdat Benny Jorissen blijkbaar wil deelnemen. Wie ? Ja onze oud secretaris die een aantal jaren geleden gestopt is met triatlon en nu blijkbaar de draad terug wil opnemen. Zou Koen hem te fel opgenaaid hebben ?

Uitspraak van "den Eddy". Trainen voor een volledige triatlon is hetzelfde als voor een kwart trainen behalve dat je de laatste 8 weken veel meer volume moet gaan trainen.
NIET AKKOORD. Ik was en nu nog meer van het principe dat je je lichaam moet leren omgaan met die lange afstanden. Dit kan volgens mij enkel door zo vroeg mogelijk te beginnen met lange duurtrainingen en zeker niet te wachten tot de laatste 2 maanden. Voor volgend jaar voorzie ik al looptrainingen van 2 uur in januari, fietstrainingen van 3 uur en meer vanaf begin februari. 1 lange training per week voor zowel het fietsen als het lopen, opvoeren van 2hr tot 2hr30' voor het lopen en van 3hr tot 7hr voor het fietsen, volgens het principe 3 weken opbouwend trainen en dan 1 week rusten (maar dan ook echt rusten). Dit tot de laatste 8 weken (ha hier zijn ze weer) en vanaf daar, hopelijk, die lange afstanden een beetje sneller afleggen dan voorheen. Zonder evenwel absolute rustweken ertussen.
Je lichaam hard maken, laten wennen aan deze afstanden is de boodschap. Maar ik denk dat ook dit weer een kwestie van een paar jaar is voordat je echt kan zeggen, ik ga resoluut voor een tijd onder de 10 uur.

Is't eten nog nie gereed !

Iedereen heeft wel zo zijn winterkilootjes die erbij komen, maar om het niet uit de hand te laten lopen kan je het volgende doen.

- Je zit nachten achter je computer zodat je wanneer het tijd is om te eten in slaap valt. Heel efficient.

- Een andere manier is de volgende.

Ontbijt : fruit. Fruit eet je best 's morgens op je nuchtere maag. Vooreerst een glaasje vers geperst fruitsap, je perst een pompelmoes, een citroen en enkele appelsienen. Dan begin je aan je eigenlijke ontbijt. Je neemt 3-4 soorten fruit en snij ze in stukken. Doe daar +/- 125gr. magere yoghurt bij en een flinke kneep honing erop. Je kan ook nog musli bijvoegen als je wil.

Middagmaal. Ik eet gewoon mijn boterhammen gelijk altijd.

Avondmaal, same as always.

Tussendoortjes : er zijn genoeg gezonde tussendoortjes op de markt, hou het vooral vetvrij.

Na het avondeten, niets meer. Vooral dit laatste helpt en doet wonderen.

Drank : minstens 2l water per dag en verder drink je wat je wil, maar ook hier hou het zo veel mogelijk suikervrij.

Zo moeilijk is het dus niet. Je moet echt geen honger gaan lijden. Voor mij was het de eerste week vooral 's avonds op de tanden bijten, maar na een dag of 10 ben je "afgekickt" van de zoetigheid en de chips en de ... voor de tv.

Af en toe mag je natuurlijk eens uit de bol gaan, de boog moet niet altijd gespannen staan, zolang de buik maar niet te gespannen komt te staan.

Wat is me dat ?

Deze foto roept heel wat vragen op als je hem voor het eerst bekijkt. Een aantal personen kennen we met naam en toenaam. Maar wat zijn ze in godsnaam aan het doen ?We zien een oud KBC bankbediende heel hard een poging doen om een ballonnetje van zijn werkgever op te blazen. Met de ene hand houdt hij de ballon vast terwijl hij met de andere hand blijkbaar een ritme aangeeft. Dit zien we door het uitgestoken vingertje dat op en neer beweegt. Wat ook opvalt zijn de ogen. Ze puilen een beetje uit. Net zoals de bolle wangen doet dit een beetje visachtig aan.
De 2de persoon op de foto lijkt een portier. Het opschrift op zijn trui is daar een duidelijk bewijs van. Ook het bajesachtige uiterlijk, de dikke moustache, de haarlijn en het wat ingevallen gezicht spreken dit niet tegen. De man heeft waarschijnlijk de vorige opgeblazen ballon van de eerste heer in de handen (alhoewel we hier geen bewijs van zien) en speelt een beetje met het slurfje alsof hij met zijn eigen ...
De wat oudere dame op de achtergrond met het kindje op de arm kijkt bedenkelijk naar dit tafereel en je ziet dat ze zich afvraagt :"Waarin ben ik hier verzeilt geraakt ?" Dat kleine kinderen alles naäpen wordt hier nog maar eens bewezen. De kleine blaast bij gebrek aan ballon op zijn vingertje.
In het busje op de achtergrond zien we nog enkele opgeblazen exemplaren liggen. Dit lijkt zowat de stockageplaats te zijn van opgeblazen en reeds geknoopte balonnen.
Wat me verder opvalt is dat iedereen blijkbaar dezelfde richting uitkijkt. Kijken ze naar de fotograaf of is er misschien politie in de buurt ?
Rest nog 1 vraag, wat zijn deze mensen eigenlijk aan het doen ?Tja, dat kan enkel met nog een andere foto duidelijk gemaakt worden.

De (nabije) toekomst

30 oktober begin ik aan mijn voorbereiding op Klagenfurt 2007. Dat is enkele weken vroeger dan vorig jaar. Waarom ? Om iets rustiger op te kunnen bouwen want ik ga het over een iets andere boeg gooien dan 1 jaar geleden, maar dat doe ik binnenkort wel even uit de doeken. Want ik ben van plan alles wat trainen aangaat op het net te zetten. Niet even een tipje van de sluier lichten en dan terug de gordijnen dicht, neen. Jullie mogen meegenieten en mee afzien en misschien soms met het water in de mond lezen wat ik op trainingsvlak allemaal uitspook.

Tot het zo ver is, moet een mens natuurlijk bezig blijven. Omdat ik mijn portie rust al gehad heb, last ik nu geen rustperiode meer in. Hoofddoel is om tegen eind oktober tegen een redelijk tempo een uur te kunnen lopen en vanaf daar verder op te bouwen. Wat het fietsen betreft zit ik goed, dat wordt enkel onderhoudend werken. Zwemmen doe ik voorlopig 2x per week en daar doe ik begin november nog 1 x per week bij. Dus elke dag +/- 1 uur sporten om het lichaam gerodeerd te houden en vooral om het gewicht op peil te houden.

Sinds half juli (69.5 kg) zijn er een dikke 3 kg bijgekomen, dat wil ik zo houden deze winter. Geen 75-76kg meer meesleuren tijdens de koudste maanden van het jaar. In het voorjaar gaan dan stilletjes aan de grammetjes eraf en ik hoop eind juni nog een beetje scherper te staan dan dit jaar !

Lijkt me misschien wel eens fijn uit te leggen hoe je ondanks relatief weinig trainen toch +/- je gewicht kan houden. Zal morgen of dan eens opschrijven hoe ik dat aan boord leg.

Maar nu eerst feesten want Denis wordt 30 jaar !

What a year !

Het seizoen zit erop. Tijd om even achterom te kijken.

Als ik een eerste blik op afgelopen jaar werp lijkt het een klotejaar te zijn geweest. Maar toch zijn er enkele lichtpuntjes.

De voorbereiding op Klagenfurt begon eind november. Na een zwem,loop,fietsmaand kon ik begin maart zeggen dat de conditie meer dan OK was. Maar net voor de wintersprint fietsen sloeg het noodlot voor de eerste keer toe. Ik kreeg een griepje. Neen een GRIEP. 2 weken duurde het eer ik terug op mijn positieven was. Zo moest ik ook voor de seizoensopener in De Haan forfait geven.

Maar niet getreurd, vooreer we eind april op stage vertrokken stond alles weer terug op de rails. Ik besloot de week voor de stage er hier ook al een flinke lap op te geven zodat ik eigenlijk 2 zeer zware weken op mijn bord kreeg voorgeschoteld. Daarbij kwam nog de halve marathon in Tongeren als toetje. Ik at mijn bord volledig leeg en kon na een dikke week recuperatie terug aan de slag.

Kruiningen was de eerste echte test en die doorstond ik met glans. Ik eindigde 17de en versloeg Marco Velo. Het zag er zeer goed uit voor mijn eerste volledige.

Maar toen sloeg eigenlijk alles om. Ik kreeg problemen met de motivatie, viel met de fiets, en werd uiteindelijk geveld door het gevreesde hielspoor met een week voor de wedstrijd een stressfractuur op de koop toe.

Klagenfurt lag plots verder af dan de 1000km van thuis uit. Dat ik daar toch de finish haalde is voor mij nog steeds een sterk staaltje van doorzettingsvermogen.

Na Klagenfurt was er eigenlijk niet veel meer te beleven, ook al omdat mijn doel van het jaar bereikt was en de blessures moesten genezen.

Misschien is dit jaar op sportief vlak niet een echte hoogvlieger geweest maar ik kan en mag zeggen dat ik dit jaar op een ander vlak "rijker" geworden ben. Niet alleen mijn mentale weerbaarheid is nu op en top in orde maar ik heb ook een aantal nieuwe gelijkgestelde zielen ontmoet, mensen die dezelfde visie en gedrevenheid aan de dag leggen. Mensen waar ik me op mijn gemak bij voel. Bovenal ben ik tot het besef gekomen dat dit laatste misschien nog belangrijker is dan sportieve hoogvliegers.

Daardoor kan ik met een positief gevoel dit seizoen afsluiten en hoopvol kijken in de toekomst (maar dat is voor een andere keer).

back to reality

Gisteren voor het eerst sinds mijn Ironman en kwetsuurperikelen een wedstrijd tot een goed einde gebracht. Tevreden, ja en neen. Het zwemmen en fietsen was ok, ook het lopen na zo veel maanden van inactiviteit.

Neen, omdat er er achter mijn rug vanalles verteld werd waar ik niet zo tevreden mee ben. Ik ga daar hier niet over uitweiden en zal desbetreffende personen wel persoonlijk aanspreken. Ik ben niet de persoon die messen in iemands rug steekt !

Ik had voor de gelegenheid mijn hartslagmeter eens opgedaan tijdens de wedstrijd. Hier enkele gegevens geregistreerd door mijn Polar. Tss haakjes de gemiddelde hartslag.

Fietsen : 59'07" (165)

Wissel : 0:57 (151)

Lopen
1K : 5'32 (151)
2.5K : 12'58 (155) -> 5'11/km
1K : 5'04 (159)
500m : 2'26 (159)
1K : 4'57 (161)
1K : 4'56 (164)
1.5K : 7'11 (166) -> 4'47/km
1K : 4'37 (171)
500m : 2'07 (175)

Totaaltijd fietsen en lopen 1hr49'58 (163) max HS 176

Dit om aan te tonen dat in het begin van het lopen mijn linkerkuit niet echt meewilde en ik niks wou forceren. Gaandeweg begon het vlotter te gaan en speelde mijn kuit niet meer op. Maar met een gebrek aan loopconditie zie je dat ik om rond de 4'40/km te lopen al redelijk diep moet gaan. In conditie ligt mijn hartslag aan dat tempo +/- 25 slagen lager.

Er is dus nog werk aan de winkel.

Wat de titel van deze Blog betreft. Als je op je werk komt en er ligt weer een bewoner op sterven, dan kom je dadelijk terug met je gedachten in de realiteit en is al de bullshit die ze vertelt hebben niet het reageren waard.

1500m

1500m zwemmen, vollen bak = afzien. Vooral als je gelijk als ik nog amper gezwommen hebt de laatste weken, maanden. Ik heb het even opgezocht. 5 zwemmtrainingen heb ik gedaan sinds Klagenfurt (16 juli), goed voor 12,4K. Gene vette dus. Ik had dan ook een tijd in gedachte van om en bij de 23'.

Ik zwom bij Eddy in de baan en koos direct zijn voeten, maar voelde al na 50m dat ik dit niet kon volhouden, anders zou het na een paar 100 meter al afgelopen zijn met mij. Ik verkoos dan maar een tempo te zwemmen dat ik dacht 1500m te kunnen houden. Tot halfweg ging het goed, ik zat toen op een schema van 1'30/100m. Vanaf daar begon het te slabakken. ik kon mij wel optrekken aan Jens die in de baan naast mij zwom. Vanaf 1000m was het vechten tegen een te sterke terugval. Eddy kwam dichter en zwom om mij te kunnen dubbelen. Mijn eergevoel kwam boven en ik perste er de laatste 100den meters nog eens alles uit om dit niet te laten gebeuren. Eindtijd 22'44 (dat is 1'31/100m) en niet ingehaald door "snelle" Eddy, die 1 seconde sneller zwom dan zijn voorspelde tijd. Van zelfkennis gesproken !

Ik was achteraf zeer tevreden, blijkbaar is mijn basis van het zwemmen breed genoeg om zonder al te veel training toch nog een fantsoenlijke tijd te zwemmen, mijn snelste 1500 in zwembad staat nog steeds op 22'15 (2004). Zo zie je dat om 30" sneller te zwemmen er heel trainingskilometers moeten gezwommen worden.

Winnaar gisteren en daar deed hij mijn pronostiek alle eer aan, Mario Appermans. Volgens mij de te kloppen man morgen. Els zei dat Mario er ongelofelijk scherp bijstaat, ik let daar zo niet op, maar vrouwen blijkbaar wel hé. Volgens haar zelfs een beetje te mager. Ik zei :"Dan heb je Eddy nog niet gezien". Die staat blijkbaar zo scherp dat Els hem zelfs niet opgemerkt heeft.

Het verhaal van de dag komt echter van de Dienst der Scheepvaart. Ik wou deze voormiddag nog eens snel enkel pijlen langs het kanaal voor het parcours van morgen een extra tintje bijvervfen. Snel een spuitbus gekocht in de Brico en hup naar het jaagpad, met de auto, want tijd is kostbaar tegenwoordig, en wie rijdt er nu rond op een koersfiets met een spuitbus in zijn bidonhouder. Ze zouden je kunnen oppakken voor graffiti. Om verder te gaan, ik had net het keerpunt van het lopen wat bijgekleurd en reed richting start, aankomst toen er een wagentje van de Dienst der Scheepvaart mij in tegenovergestelde richting tegemoet reed. Plots stak hij zo een rode salami aan zijn venster uit ten teken dat ik moest stoppen. "Hebt gij een vergunning" vroeg de man terwijl een sigarettengeur van uit zijn auto de mijne binnendrong. Ikke" Euh, neen". "Ge weet toch dat ge dan hier niet moogt rijden" zei de man van de scheepsvaart terwijl ik mijn neus dichthield om zijn naar Johnson zonder filter ruikende adem niet te moeten rieken. "Tja" zei ik en trok mijn schouders op, zette mijn allerstomste smoel op en keek een beetje triestig. "Normaal moet ik u dan een boete geven" hij weer. Maar hij was blijkbaar in een goede bui want deze morgen nog had hij, de man van de dienst der scheepsvaart, alle trossen mogen losgooien en zijn schip veilig in de sluis van mevrouw der scheepsvaart mogen plaatsen. "'T is goed voor deze keer, maar dat ik u hier niet meer zie", zei hij zijn stinkende snor aflikkend, blijkbaar was er deze morgen meer gebeurt dan een scheepje de sluis invaren. Ikke "Dank u" en wegwezen.

De dienst der scheepvaart, uw vriend ?

Vooruitblik kwart van de club (deel 2)

Omdat Jan Bardi kopbrekens had met het voorspellen van de lottogetallen voor 23 maart 2031 heb ik maar zelf de logica in de hand genomen en ben uiteindelijk tot deze uitslag gekomen. Mensen die willen tekenen voor deze uitslag, gelieve nu uw storting te maken.

1. Mario
2. Jimmy
3. William
4. Lieven
5. Marc
6. Eddy
7. Jens
8. Denis
9. Kurt
10. Ludo

Ik geef enkele woorden uitleg. Mario op één, heb lang getwijfeld, het zal close zijn met Jimmy, maar volgens mij gaat Loix het gat dat Appermans slaat in het fietsen niet, of beter net niet dichtkrijgen. Want weet dat de man uit Herderen iedereen een lap rond zijn oren gaat geven in deze 38km lange tijdrit. William op 3. Net als vorig jaar uitgerust aan de start. Als beter zwemmer kan hij in een fietstempo meegaan en zijn lopen is goed genoeg om de opstormende Lievens en co tegen te houden. Denolf voor Marc. Ze verliezen beide veel in het zwemmen (3-4 min). Lieven is de iets beter zwemmer en heeft de conditie beet om Marc ook in het fietsen niet te dicht bij te laten komen. In het lopen zal het verschil niet groot zijn en zal Denolf Maurissen nipt kloppen. Verder Eddy die vooral in het lopen de mannen over hem heen zal zien komen, Jens die komt opstormen in het lopen. Denis zal de knokpartij van Kurt en Ludo winnen. Deze twee laatste zullen op het scherp van de snee vechten om de top tien af te sluiten.

En wat mezelf nog eens betreft. Na de looptraining van vandaag is de kans groot dat ik de 10K uitloop. Dus mijne poulain zal uit zijn schelp moeten komen de laatste keer dit jaar om mij alsnog te kloppen.

Vooruitblik kwart van de club (deel 1)

Vandaag wil ik even vooruitblikken naar komende donderdag en zaterdag. Het kwartje van Zltc. Vandaag vooral over mezelf, zal dan ook niet echt lang worden, en morgen geef ik in absolute premiére de uitslag (de eerste 5) van zaterdag. Jan Bardi eat this !

Over mezelf kan ik echter kort zijn. In tegenstelling tot voorgaande jaren waar mijn vormpeil hoge toppen scheerde zal het dit jaar behelpen zijn met een conditie die gelijk is aan mijn winterconditie. Kortom, die 2de plaats van vorig jaar en bijhorende 38'30 lopen zitten er nu verre van niet meer in.

Ten eerste het zwemmen. Met af en toe eens 1 zwemtraining per week en de laatste 2 en een halve week geen chloorwater meer zal ik niet hoog van de toren moeten blazen in het zwemmen. Oké, de baksteenslag zal het niet zijn maar mijn opgegeven tijd van 23' is waarschijnlijk in een optimistische bui neergeschreven. Ik vrees dat ik zelf die tijd niet zal halen.

Het fietsen. Is eigenlijk de enigste van de 3 sporten die ik ben blijven trainen. Maar trainen is nog altijd niet gelijk aan wedstrijden rijden en ik vrees dan ook dat ik te kort ga komen tegenover de mannen die het wedstrijdritme te pakken hebben. Enige hoop is dat de meesten moegestreden van het afgelopen seizoen in mindere doen zullen zijn zodat ik toch in 1 onderdeel kan uitpakken. Hoop doet leven zegt men, al is de hoop nog zo klein.

Het lopen. 3 maanden op non actief in het lopen. Na 2 looptrainingen terug naar af met een verrekking. Sedert deze week opnieuw de loopsloefkes aangetrokken. Het gevoel is verre van goed en om niet nog meer in blessureleed te hervallen, twijfel ik zelfs of ik de volledige 10K zal lopen, dat is voer voor zaterdag. Een ingeving en het gevoel op het moment zelf zal daar over beslissen.

In elk geval, hoe het ook zal aflopen, aan de start staan is al een positieve zaak op zich, en een goede fundering om verder op te bouwen en dat is alles wat telt.

Slakkentempo

Vandaag de zoveelste nieuwe start. Opnieuw stond er een half uurtje lopen op het programma. Met een beetje schrik vertrok ik. Na een paar 100 meters besloot ik het tempo drastisch te laten zakken na een kleine steek in de kuit. Tempo laten zakken is gelijk aan, de schildpaddenpas, een luiaardsprint, kortom een slakkentempo dat ik hier niet durf aan te geven in minuten en seconden.
Het lopen op zich verliep stroef, houterig, krampachtig, het liep eigenlijk van geen meter. Toen ik na 5 kilometer thuis aankwam was er toch een beetje opluchting. Toen Els vroeg of het gegaan had, antwoordde ik : "Ja en neen, maar bovenal ben ik blij dat ik nog eens zonder kleerscheuren thuis geraakt ben". Dat was eigenlijk het enige dat vandaag van belang was.

Een nieuwe start ?

Els vroeg daarstraks aan mij na het lezen van mijn laatste blog of ik weer een beetje de mismoed had ? Ik moest daarop inderdaad positief antwoorden. Sinds Klagenfurt heb ik maar wat aangemodderd en dat is nu net hetgeen waardoor ik mij niet zo goed in mijn vel voel. Maar hopelijk is er vanaf volgende week beterschap.

De laatste weken heb ik niets anders gedaan dan gefietst. Met het zwembad dicht en de verrekking in de kuit was dit de enige optie. De vooruitzichten om Oupeye en de kwart van de club mee te pikken vielen een beetje in het water.

Vanaf maandag ga ik de looptrainingen terug hervatten. Morgen nog een laatste testje om de kuit te inspecteren (heb met mijn buurman afgesproken om een uurtje of 3 samen te gaan pedaleren) maar ze voelt goed aan dus dat moet lukken. Donderdag dan toch maar meezwemmen voor de kwart en zaterdag zeker fietsen en misschien een stukje lopen.
De week daarna wil ik terug volgens een vast weekschema trainen. 2x zwemmen, 3x fietsen en 3x lopen. Om zo begin november klaar te zijn om te kunnen starten met de voorbereiding voor Klagenfurt 2007.

Hopelijk ben ik dan terug vertrokken !

??????

Deze week waren er toch een aantal zaken waarbij ik even de wenkbrauwen gefronst heb.

- De zaak JM De Dekker contra MR Levefre. Ik kan daar kort over zijn. Ze zijn mekaar waard die twee. 2 ettertjes die proberen hun eigen vijver schoon te houden, die indruk geven ze toch naar de buitenwereld toe. En dan denken ze nog dat ze geloofwaardig blijven klinken na alles wat er in het verleden gebeurt is.

- Ik zie hem graag bezig en zal ook in de toekomst vol interesse zijn prestaties volgen maar over "Het boek van Tom Boonen", daar kan ik ook kort over zijn. Waarom ? Die heeft toch niks meegemaakt in zijn leven. Of hoe noemen ze dat, het ijzer smeden terwijl het heet is ?

- Midas Dekker. Zegt jullie misschien niets of niet veel. Maar dat is een mens (een bioloog) die verkondigt dat sporten voor niks goed is. "Je leeft 2 jaar langer als je sport, maar wat heb je aan die 2 jaar als je ze hebt opgevuld met sporten ?" Zijn theorie is goed opgebouwd zodat ze heel geloofwaardig overkomt. Maar is dat niet zo met elke goed onderbouwde theorie. Er zit trouwens wel wat waarheid in hetgeen hij vertelt, want is sporten wel zo gezond ? Als ik mezelf zie rondlopen de laatste maanden is het antwoord negatief !

- Voetbal, meer bepaald, jeugdvoetbal. Het is in het voetbal hetzelfde als in de triatlon. Jeugd moet goed opgeleid worden. Daarvoor hebben we opgeleidde trainers nodig. In onze club hebben we er wel een aantal, zeer zeker. Maar als ik zie wie bij Jarno de trainingen geeft, vraag ik mij af waar ze het diploma gehaald hebben om deze jonge mensen iets bij te brengen ? Het antwoord is heel simpel, nergens. Weet Anciaux dat of wordt hem door de clubs wat op de mouw gespeld want zeg nu zelf. Debutantjes, duiveltjes, pre miniemen, miniemen, kadetten, scholieren, allemaal jeugdploegen, waarvan een aantal clubs er dan nog 2-3 per leefheidscategorie hebben, waar moeten al die trainers vandaan komen, en wil je een opgeleidde moet er zaad in het bakje komen want anders komen ze niet.
Weet je wat ik dan denk, wat zijn wij toch suggelaars die voor de zuurstof in de lucht en de warmte van de zon onze nikkel afdraaien om het voor onze triatlonjeugd aangenaam te maken !

- Even een filosofisch moment. Stijn Meuris verklaarde op de radio dat de enige taak van de mens op deze wereld erin bestaat van "er te zijn". Denk daar maar eens over na, maar lig er niet wakker van ...

Doorbreek de saaiheid

Eerst en vooral wil ik toch even een oproep doen om de discussies over dit blog niet te voeren in het gastenboek van de zltc site. Die horen daar niet thuis. Commentaar geven op het geschrevene kan door onderaan op comment te klikken. Deze Blog staat dan ook los van de zltc site.

Trainen, trainen en nog eens trainen, daar draait het meestal om. Na een tijdje kan het al eens gaan vervelen. Daarom enkele trainingen die ik of Kurt afgelopen week deden. Kwestie van niet altijd hetzelfde te doen.
Zo reed ik vandaag op het tijdritparcours (ik had op dat moment 35km gereden) en besloot toen ik terug richting Diepenbeek draaide volgende te doen. Elke 500m 1km/u sneller gaan rijden. Ik vertrok aan een snelheid waarbij mijn hartslag net onder de 125 lag. Dat was 31.5km/u. Toen ik aan de sluis van Diepenbeek kwam reed ik 38km/u. Ik trok nog door bergop aan de sluis om te eindigen met een hartslag van 173. De resterende 14K reed ik rustig terug naar huis.

Kurt had maandag een koppeltraining op het programma staan. Omdat hij tot 19u moet werken had ik het fietsen vervangen door rijden op zijn spinningfiets. Voor de gelegenheid had hij die buiten gezet. Eerst 2K lopen als opwarming, rustig met enkele sprintjes. Dan 2K tegen een hartslag tussen de 160-170, vervolgens 10' op de spinningfiets (HS 150-160), dan weer 2K lopen en nog eens 10' fietsen. Als afsluiter moest er een half uur losgereden worden. Kurt meldde mij dat hij het een heel plezante training vond, het was weer eens iets anders.

Zo kan je 1000 en 1 dingen verzinnen om het trainen wat aangenamer te maken. Mocht je ideeën hebben, let me know !

Zwembaddiscipline

Las gisteren op de Blog van Pieter Helin dat hij in Hasselt was gaan zwemmen. In het openluchtbad zaten amper 6 man. Dit deed me herinneren aan mijn gesprekje met Jonatahan over het zwembad van Genk versus dat van Bilzen, meer bepaald, laat het ons de zwembaddiscipline noemen.

In Genk banen voor schoolslagzwemmers, snelle schoolslagzwemmers en crawlzwemmers. Spelende kinderen worden kordaat teruggefloten door de redders als ze willen spelen in de buurt van de baantjestrekkers. Kordaat optreden van de redders zijn hier de sleutelwoorden.

Deze sleutelwoorden laten het afweten in Bilzen. Waar spelende kinderen eventjes de enkele banen die voorbehouden zijn voor de vrije zwemmer komen "saboteren" Inspringen van langs de zijkant, op de touwen zitten, spelen in het midden van een baan, en geen redder die er naar omkijkt.
's Morgens is er al iets meer discipline, maar daar hebben we wel zelf voor gezorgd. Als je als enkeling crawl zwemt moet je opboksen tegen de "bredere" schoolslagtoeristen die denken dat ze tegen een verschrikkelijke snelheid door het water cruisen en 3/4 van de baan voor zich opeisen. Als je dan wat te onstuimig hen meerdere malen voorbijsteekt durven ze zeggen dat je te snel zwemt.

Zijn er oplossingen ?

- Het zwembad afhuren, maar kostelijk en je moet nog steeds vrede nemen met de uren opgelegd door het zwembad zelf. Ook moet je met een groot aantal zwemmers zijn. Zie donderdagavond. Van 21u30-22u30, een uur dat een normale mens in zijn zetel zit. Durf ook niet voor half tien zwemmen want dan stoor je de 2 of 3 man die wel een heel bad voor hun alleen hebben, zij krijgen dan ook les van redders van het zwembad zelf.
- Een baan afhuren, niet zo kostelijk, uren kan je zelf bepalen maar je moet een vaste kliek hebben, mensen die telkens weer die bewuste dag op dat bewuste uur kunnen komen zwemmen. Zijn die er niet dan sta je de ene keer met 10 man klaar en de volgende sta je er alleen.
- Je baan zelf "vrijmaken". Je moet minstens met een man of drie zijn, alleen lukt het niet.

De oplossing, zelf een zwembad in je hof installeren ! Wie heeft er plaats ?

Oupeye

Gisterennamiddag dus gaan kijken naar het Waals kampioenschap ploegentriatlon in Oupeye. Terwijl Mario even onnozel deed hield ik nauwgezet de tsstijden in de gaten want Zltc had maar liefst 3 ploegen aan de start. Ik noem even vlug de verdeling per ploeg :
Ploeg 1 = Jimmy, Eddy, Danek, Jonathan en Koen ploeg 2 = Marc Maurissen, William, David, Jens en Guy Glorieux Ploeg 3 = Peter, Luc P, Angelo, Marc Scibetta en Olivier Diels.

Eerste indruk, 2 +/- evenwaardige ploegen. Het is achteraf natuurlijk altijd makkelijk praten maar ik zou 1 heel sterke ploeg gemaakt hebben. Koen en Eddy wisselen met William en Jens owv betere loopkwaliteiten van deze 2 laatste. Dan had er zeker een podiumplaats ingezeten. Nu vielen ze er net naast.

Waarom 2 evenwaardige ploegen. Eddy maakte de opstelling, zou dat er voor iets tussenzitten, wou Dols absoluut in ploeg 1, en dit met zijn beperkte loopkwaliteiten. Als hij er 10 uur over gedaan heeft om tot deze samenstelling te komen dan zal deze reden zeker aan bod gekomen zijn. Ook al wetende dat Koen er met zijn achillepeesblessure slecht voorstond wat lopen betreft. Had hij zichzelf ook in ploeg 1 gezet als Mario erbij was geweest ? Zeer zeker, want hij wil graag eens weten hoe snel die Appermans wel rijdt ! Ik vind dat wij op een punt gekomen zijn dat we een ploeg moeten samenstellen die voor de top 3 gaat. In Wachtebeke worden toch ook geen 2 evenwaardige ploegen opgesteld, alhoewel daar de kans op een overwinning 0 is. We zijn tegenwoordig een club die niet alleen meer bestaat uit "enkele" goede atleten, maar we zijn een zeer sterk geheel in de breedte geworden. Daar de beste nemen van degene die beschikbaar zijn, ik denk dat de meesten realist genoeg zijn en weten waar ze thuis horen, op een enkeling na misschien ?

Ik kan daar nog uren over doordrammen, volgend jaar the best of the best in ploeg 1, dat ze ons in Wallonië ook kennen.

Versta me niet verkeerd, ik heb een mooie wedstrijd gezien, mij goed geamuseerd, clubsfeer, noem maar op, maar... er zat meer in !

Jammer

Jammer maar helaas, ik moet weer met slecht nieuws afkomen. Alhoewel het een beetje te verwachten was. De verrekking is onvoldoende genezen om te starten in Oupeye. Gisteren nochthans 66K gefietst. Maar echt kracht zetten en rechtstaan op de pedalen zit er niet in. Ik zal samen met Mario wel net de taalgrens oversteken om onze mannen aldaar aan te moedigen.

Gisterennamiddag toevallig een uitzending op BBC van het WK kwart van vorig weekend meegepikt. Dit heeft volgens mij nog weinig met de oorsprong van de sport te maken. Ze kunnen evengoed het fietsen afschaffen en direct na het zwemmen beginnen lopen. Want daar draait het om in de moderne triatlon, goed uit het water komen, in de wielen gaan zitten en dan alles eruit in het lopen. Lopen , indrukwekkend. Laat ons dit even aantonen met enkele cijfertjes. De latere winnaar, de Engelsman Tim Don kwam als 22ste uit het water met een zwemtijd over 1500m van 17'30. De snelste tijd was 17'14. Tim, die er eerder uitziet als de leadzanger van een metalband, liep de afsluitende 10K in, hou u vast 30'47". 13 atleten liepen onder de 32'. Snelste Belg in Lausanne was van Frederik van Lierde 18'07 gezwommen, 54ste en 33'35 gelopen, 39ste looptijd. Goed voor een 51ste plaats op 68 deelnemers.

VERREK ....king

Het gaat niet zo goed met onze ploegopstelling Oupeye. Nadat "Snelle Eddy" zich gedurende de 10 uur durende terugreis uit Monaco op de ploegverdeling had gestort viel zijn op minitieuze manier gemaakte opstelling gisteren als een kaartenhuisje in mekaar.

Laat ons beginnen bij de spilfiguur in groep 1, namelijk den Appermans. Mario, lesgever aan de wielerschool in Overpelt heeft het nieuwe schooljaar ingezet met ... een valpartij. Een verstuikte pols en serieuze schaafwonden zorgen er voor dat hij zondag forfait moet geven voor Oupeye.

Nummer 2 dan, ikzelf. Had ik woensdag tijdens het lopen al enige strubbelingen gevoeld ter hoogte van mijn linkerkuit, toen ik vandaag op de fiets sprong en na de eerste bocht optrok, pats. Daar is ze weer, de jaarlijks terugkerende verrekking van mijn linkerkuit. Telkens na een rustperiode heb ik het zitten. Na een weekje is het genezen maar vermits Oupeye zondag al plaatsvindt, ziet het er dus niet goed uit. Een kleine test zondagmorgen zal beslissen of ik meedoe. Tot dan, veel ijs, zalfjes en rustig aan doen.

Het etentje gisteren bij De Griek was trouwens een groot succes. De sfeer zat er goed in, het eten was lekker en meer dan genoeg. Vandaag hebben trouwens al enkele Grieken mijn sanitaire voorziening geinspecteerd, dus toch nog iets dat goed werkt.

Wie met een ander lacht ...

Volgend jaar op de duatlon van Tongeren zullen Helen (vrouw van Mario Appermans) en Els (mijn vrouw) deelnemen in de cat. duo's. Helen neemt het lopen voor haar rekening, Els het fietsen. Op aanraden van beider hun echtgenotes zijn ze reeds begonnen met trainen. Helen maalt haar loopkilometertjes af en Els heeft gisteren haar eerste spinningsessie achter de kiezen.

"Afgezien" was het eerste woord dat er uit kwam toen ze de deur binnenkwam. Vandaag, een dag later, jullie kennen het wel, overal pijn. Ik moest er eigenlijk wel een beetje mee lachen. "Het is afzien in het begin schat, ge moet van nul terug beginnen", antwoordde ik haar. Er kon een groen lachje vanaf.

Vanmiddag had ik mijn 2de looptraining op programma staan. Ik wou een kilometer of 8 doen en dacht dat wel te kunnen tegen een joggingtempo. Nu moet ik toegeven, ik was misschien te snel vertrokken maar het liep zo lekker. Na 5K liep ik echt gemakkelijk tegen een tempo van 5'30/km. Ok dit zijn geen tempo's om over naar huis te schrijvan maar na 3 maanden geen meter lopen kan dit toch wel tellen. Maar, ... plots was het over, ik geraakte geen meter meer vooruit. Dit leken wel de laatste Klagenfurtkilometers. Wat was dit. Ik sleepte mij door de resterende kilometers, van enig tempo was er geen sprake niet meer. Ik kwam thuis en zag Els kijken. "Djezus heb ik afgezien" zei ik. "Ja" zei Els met een smile op haar gezicht :"Ge zult van nul afaan opnieuw moeten beginnen". Er kon bij mij een groen lachje vanaf.

Onder de indruk

Je hebt dat soms dat je onder de indruk bent van prestaties van sommige atleten en dit meestal omdat je het niet verwachtte. Dit jaar al een paar keer opgekeken naar hetgeen enkele clubleden lieten zien. Zo was er "Supermario" in Kruiningen, Marco Velo op enkele stratenlopen en in Bocholt. Afgelopen weekend was het weer prijs.

Jimmy Loix zorgde ervoor dat ik vanaf 8u zondagmorgen bijna onafgebroken achter mijne computer gezeten heb om de halve Ironman van Monaco te volgen. Zag dat hij goed uit het water gekomen was, maar vreesde dat ze over hem heen gingen walsen in het fietsen. Zwaar fietsen (1800 hoogtemeters over 90km). Halfweg het fietsen had hij amper 2 plaatsen verloren en reed hij sneller dan Eddy en Danek. Danek die mij enigsinds ongoochelde vooral wat het fietsen betreft. Na 90K zat Loix nog steeds in de top 50. In de afsluitende 21K lopen op het F1 stratencircuit in het vorstendom liep hij naar een 1hr27'. Goed voor een 49 plaats algemeen. Niet alleen ik was onder de indruk maar ook de mensen van het Nieuwsblad want zij hadden er een klein artikeltje voor over.

De eerste stapjes ...

Net nu onze jongste een poging doet om zijn eerste stapjes te zetten, heb ik vandaag voor het eerst sinds Klagenfurt terug de loopsloefen aangetrokken. Een half uurtje tegen joggingtempo stond op het menu. Met toch een beetje een bang gevoel was ik vertrokken, bij momenten voelde ik vanalles en vreesde dan het ergste maar blijkbaar zit dat meer in het hoofd en is dat normaal als je na een lange blessure terug herbegint.

Meeste last heb ik nog van de hiel. Sinds enkele weken had ik er al terug wat last van maar met nieuwe inlegzolen ter ondersteuning van de middenvoet en speciale inleg in de hiel is het al stukken beter. Het zal nog lang duren eer ik er volledig van af ben maar er is verbetering merkbaar en dat is toch al iets. Alleen nu na het loopje is er wat meer pijn maar hopelijk verdwijnt dat ook met de tijd. Zal dus heel rustig moeten opbouwen, maar heb dan ook een zee van tijd.

Gisteren heb ik een fietstraining gedaan. Reed thuis de straat en plots vloog er een groepje van 5 man mij voorbij. Zonder nadenken schakelde ik op de 53 en zette de achtervolging in. Na 1K tegen 52km/u kon ik aansluiting vinden. Reed dan nog 12K mee in de wielen tot het 5 tal het voor bekeken hield. Gemiddelde toen 36.7km/u. Ik besloot nog de resterende tijd tot 60' op dit elan door te gaan. Na 1hr was mijn gemiddelde 36.4km/u. Kon nog wel even in dit tempo zijn doorgegaan, maar veel sneller ging niet. Ben een beetje een diesel geworden na Klagenfurt, ook Mario ondervindt dat. Maar was toch tevreden dat ik dat tempo zo lang kon houden.

Ja, ik weet dat ik nu eigenlijk basis moet trainen maar heb echt zin om er af en toe eens in te vliegen, waarschijnlijk met gebrek aan wedstrijden. Zondag ga ik dan maar van start in Oupeye als ze een 2de ploeg op de rails krijgen. Zeker tot en met het fietsen, voor het lopen zullen we wel zien.

TATTOO

Een aantal jaren geleden , net na mijn ongeluk, stond ik naar de prijsuitreiking te kijken van de sprint triatlon van Bocholt. Voor mij stond Stefan Biesmans. Plots viel mij een tattoo op die hij vanachter op zijn been had staan, het Ironman symbool. Een somber gevoel maakte zich meester van mij. Dit zou voor mij nooit weggelegd zijn.

Eigenlijk heeft dit symbool mij sindsdien nooit meer losgelaten. Het sluimerde altijd ergens in mijn onderbewustzijn. Dit jaar was het dan zover. Ik zou deelnemen aan mijn allereerste Ironman. Ik vertelde Kurt dat ik van plan was een tattoo te laten zetten als ik erin slaagde de wedstrijd tot een goed einde te brengen. Hij vond dit een goed idee zodat we gisterenavond samen in de tattoo shop zaten.

De foto's tonen het resultaat. Nu rest mij enkel nog een hoger doel. Namelijk Hawaii, de reden waarom ik 11 jaar geleden met triatlon begonnen ben. Ik hoop er ooit eens in te slagen daar deel te nemen. 't zal nie gemakkelijk zijn maar wie weet ...