Het nekje

Vandaag gaat het al weer heel wat beter dan gisteren. Ik had de laatste weken heel veel last van mijn maag en darmen en kon zeer slecht slapen. Ik heb dan een vrouwtje dat logisch kan nadenken en direct linken begint te leggen en mij zo naar de osteopaat stuurde.

Ik ben van jongs af aan een buikslaper met het gevolg dat mijn nek heel wat te verduren krijgt tijdens de nachtrust. Na een tijdje gaat het spel helemaal vastzitten met als gevolg dat mijn systeem ook nog eens helemaal in de knoop draait. Het misselijk makende gekraak van mijn nek dinsdagavond heeft er wel voor gezorgd dat ik nu 2 dagen later al heel wat beter slaap en mijn vertering terug vlotter verloopt. Door die aanhoudende klachten staat de weegschaal momenteel op 71.2kg. Houden zo zou ik zeggen.

Ook slaap ik nu met een ander speciaal kussen (om te proberen), en als dat goed meevalt schaf ik het mij ook aan. Hopelijk ben ik dan verlost van mijn nekklachten en de daarbij gepaard gaande andere ongemakken.

Gisteren dan op aanraden van Els helemaal niet getraind. Zij heeft daar een meer realistische kijk op dan ikzelf bij momenten en ik weet dat ik op die tijdstippen beter naar haar luister. Want ... vrouwen hebben toch altijd gelijk ...!!!!

Off day, ziek, ... ???

Reeds 2x de laatste 4 jaar werd, was ik ziek in De Haan.

Gisteren wou ik nog een flinke fietstraining doen maar de benen hadden het anders begrepen. Geen kracht, niks, nada, nul, en dus maar een poging gedaan om anderhalf uur los te rijden. Maandag ging de looptraining wel goed en dus gisteren blijkbaar de terugslag van het weekend, een off dagje.

Vanmorgen dan wat keelpijn en beslist enkel te gaan zwemmen vanavond en niet te lopen maar wel mijn fiets in orde te zetten, korter tri-stuur en Jarno eindelijk zijn fietscomputertje op te zetten. Ondertussen kreeg ik telefoon van "den dikke" die ziek in bed lag. Diaree, overgeven, ... ge wilt het verder nie horen. Hij bekeek het positief, "Het is wel goed voor mijn gewicht".

Gisteren trouwens die andere "dikke" gezien en gesproken die mee op stage gaat, ja die van Vechmaal. Ook die wil nog wat aan de kilootjes doen.

Blijft dus de vraag. Zal Kurt starten in de Haan ? Zal mijn keelpijn zich niet verder uitbreiden in ik weet niet wat ? Kan het eten van duiven (Wellens food bij uitstek) er nog iets aan verhelpen of toch beter die "janette kuikens" ?

Moegestreden

Ik denk dat dit het juiste woord is na de fietstraining van vandaag. Het doel was om 4hr bijeen te rijden en dat lukte net niet.

Ik was alleen op pad gegaan en de benen voelden wat strammetjes aan na gisteren. Alles verliep vrij vlotjes maar toch voelde ik na een tijdje dat de stukjes bergop in de kleren begonnen te kruipen. Dat deed me er aan denken dat ik dringend een drink en voedingsschema op poten moet zetten. De Squeezy van vorig jaar heb ik wegens te veel drinken onderweg met gevolg te veel plasbeurten afgevoerd. Ben nu op zoek naar iets anders en denk dat ik het wel gevonden heb. Eén dezer dagen meer hierover.

De rit duurde dus net geen 4hr en dat kwam vooral door de tegenwind het laatste anderhalf uur toen ik uit de richting van Visé terug huiswaarts reed. In de laatste kilometers kwam "Schink" mij nog luid toeterend voorbij toen ik nog aan het afzien was op een stukje vals plat met de wind op kop. Hij heeft blijkbaar altijd de perfecte timing.

In zo'n solotraining kan je je dus niet wegsteken, geen wiel om in te kruipen als het effe niet meer gaat, geen rug om achter weg te kruipen zoekend naar een plaatsje uit de wind en de groepjes onderweg met wielertoeristen reden eigenlijk niet snel genoeg om er in te blijven wonen. Maar "what kills you makes you stronger", wie zong dat ook al weer, juist ja ...

Dit was een redelijk stevige trainingsweek met als eindscore

Swim : 11.2K

Bike : 296.5K

Run : 41K

Totaal goed voor 17hr23' training. Meteen de langste week tot nu toe.

Untouchable

Half drie in de namiddag en de training voor vandaag zit er godzijdank al op want ik zie dat het net begint te regenen. Wat een geluk dat we er al vroeg aan begonnen zijn.

Deze morgen 3K gezwommen, rap naar huis want om 10uur had ik met Kurt afgesproken om een 80K te gaan fietsen. Ik had geluk dat “den dikke” niet zijn dagje had of ben ik dan toch stilaan de rollen aan het omkeren. Om een lang verhaal kort te maken, er stond veel wind en na 2hr48 zat de rit er op.

Ik had evenwel nog discipline 3 uit de triatlon op mijn schema staan en even later vertrok ik dan ook voor 8K lopen. Na een moeilijke eerste 100 den meters kwam ik in mijn ritme en het ging vrij goed tot even over halfweg ik honger begon te krijgen. Volgende keer er toch op letten nog iets naar binnen te slaan net voor eer ik vertrek of een gelleke mee te nemen. 38’30” later stond ik terug aan de voordeur en zat de "mijn dag" er op.

Over hongerklop gesproken, net Contador zien “parkeren” in Parijs Nice. Amai, zijne Cola na de finish kon nie rap genoeg binnen zijn. Bèrke, Bèrke, Bèrke toch. Dan toch niet “Untouchable”.

Cultuurschok

Na het wedstrijdweekend maandag dan maar een dagske rust ingelast.
Dinsdag de loopschoentjes aangetrokken voor +/- 10K maar ik lapte er nog een rondje van een dikke twee aan vast because it felt great.
Woensdag. Get on your bike. Een fartlek van iets meer dan 2 uur. Met een 10 tal kleine hellingetjes.
’S Avonds dan mijn langste zwemtraining tot nu toe. 5.6K
Vandaag looptraining 20.5K Lsd en 7’ rapper dan 2 weken terug. Straks nog een uurke zwemmen en dan maken we ons op voor een weekend met de nadruk op iets met 2 wielen.

En een cultuurschok, Borsato zaterdagavond, na Metallica vorige week gaat dat pijn doen, amai. En dus om het nooit meer af te leren, METALLICA

Geel bis

Uitslagen van Geel kan je terugvinden op

http://www.runbikerun.be/PDF/2009/geelbel2009_recreatief_reeks.pdf

en voor de kids op

http://www.runbikerun.be/PDF/2009/geelbel2009_kidsrun_scratch.pdf

en als we dan toch bezig zijn er staat een mooie video, wel van de hoofdwedstrijd op

http://www.vimeo.com/3539820

Toch opvallend als je de uitslag van ons bekijkt is de snelle fietstijd van William tov mezelf en Marc. William die zaterdag in de tijdrit toch op anderhalve minuut van mij eindigde is blijkbaar meer MTB-er dan ikzelf en zeker dan Marc want die verliest nog meer terrein.

Geel

Na de tijdrit van gisteren stond er vandaag de recreatieve winterduatlon van Geel op het programma. Jarno startte in de kids wedstrijd en kon een derde plaats in de cat. 10-11 jaar bemachtigen. Kapot na zijn wedstrijd moest hij dan nog voor papa supporteren.

Ik had gisteren veel, heel veel gegeven in de tijdrit, want besefte op voorhand dat dit misschien een once in a time chance was om de tijdrit te winnen. Toen Kurt om familiale redenen ook nog afbelde viel die drive ook nog weg en was het zo’n beetje van, we zijn toch hier dus zullen we maar deelnemen. Ook Filip gaf verstek wegens ziekte dus bleven enkel buiten mezelf, Luc P., Marc en William nog over.

4K lopen, 24 MTB en 2K lopen. De start werd gegeven en ik trok me langzaam en traag op gang want de benen wilden dit niet echt meemaken. Gaandeweg kreeg ik toch mijn hartslag in de buurt waar ik hem wou maar het draaide vierkant. De benen gingen niet vlotjes rond en Luc bleef maar in mijn rug hijgen. William en Marc waren al lang in het bos aan’t crossen toen ik mijn mtb ophaalde in de wissel. En … dat ging wel goed, raar toch ? Ik heb dan ook de ganse wedstrijd ingehaald en slecht een paar man moeten laten rijden maar het kalf was natuurlijk al lang verdronken van bij het lopen. De laatste kilometers begonnen dan toch te wegen en het afsluitende lopen heb ik dan ook niet meer echt doorgeduwd.

William klopte Marc en die twee stonden nog te keuvelen na de finish toen ik binnenliep. Even later kwam ook Luc ons vergezellen en zo waren we weer compleet. Ik ben mijn honger dan achteraf nog in de Mac Donalds gaan stillen als afsluiter van dit wedstrijdweekend en met een trainingsweek van 13hr30’ heb ik zeker niet slecht geboerd deze week. Nu effe een paar rustige dagen eer we weer aan een zware trainingsreeks beginnen.

Want zegt Els, woensdag nog 10 weken hé manneke en dan vertrekken we. Het koude zweet breekt me weer uit.

Filmpje : het koekje

Jarno speelde fotograaf maar plots stond de video opname aan. Tis wel een heel kort fragment omdat hij eigenlijk niet door had wat hij precies aan het doen was. Maar de discussie gaat tussen de Heer Droogmans en mezelf. Hij haalde aan dat ik bij mijn koffie nooit het koekje opat maar nu wel vlaai aan't eten was. Mijn antwoord in dit filmpje.

Tijdrit"ten"

Al vanaf het eerste jaar dat we de wintersprint hadden uitgevonden eindigde ik steevast in de top 3 van de tijdrit. Altijd was er wel iemand die me de loef afstak. Er waren de Lievens, de Raymonds, de Chads en de Appermansen die telkens roet in het tijdriteten kwamen gooien.

Dit jaar stond enkel van bovenstaande Lieven aan de start, maar die heeft het actieve sportleven de rug toegekeerd, dus daar zou de tegenstand niet van komen. Van wie dan wel. Wel ik verwachtte toch Jimmy en Marc en, sorry maatje, in mindere mate Kurt.

Om 20K tijd te rijden moet ge u nie sparen in't begin, gewoon knallen en zien waar ge eindigt. Meestal rij ik net geen 40km/u (=30') en daar probeer ik mij dan ook op vast te pinnen.

Mijn start was goed maar 1x in de open vlakte aan de windmolens blies de wind alle kracht uit mijn benen en daalde de kilometerteller tot 31 verdomme. Dikke poten tot gevolg en ne dikke "shit man" erbovenop. Aan de overzijde was het dan wel OK. Wind in de rug en een tweetal voor mij waar ik langzaam op naderde. 1 ervan bleef hangen tot we terug de overkant opreden. Tegen de wind in kreeg ik mijn buurman er niet af. Denis had me trouwens een extra premie beloofd als ik hem naar een goeie tijd leidde. Na 1 ronde gaf mijn chrono bijna 16' aan. Dat is een kleine 30" boven de 40 gemiddeld tijd. Al weer, verdomme toch.

Heb mij er dan maar eens extra voor gezet en in ronde 2 ging het blijkbaar al iets sneller 14'14 over de 9.5K. Eindtijd 30'10 en eindelijk de overwinning in de tijdrit van de club.

Loix reed 26" trager en Kurt pakte plaats 3 maar dat was al op 54". Marc 4" achter Lambrichts en dan Wim al (30'11). De strijd om het eindklassement was dan toch nog spannend geworden. Jimmy bleef Wim en Marc voor.

Content natuurlijk en met frisse moed op naar morgen. Maar een winterduatlon is nog effe iets anders dan een tijdritje.

Wat heb je nodig voor een tijdrit. Goeie benen en ne fiets.

De benen zijn van Roel en de fiets van Loixie.

Jarno nam nog wat foto's met al dan niet mensen op staan en die zet ik in mijn fotoalbum, ongecensureerd zal ik maar zeggen.

Mijn week

Deze week, zal het maar eerlijk vertellen, een beetje verstoppertje gespeeld. Het idee kwam eigenlijk nadat Kurt maandag zijn dubbelslag had aangekondigd. Ik besloot mijn ziekte zogezegd wat te rekken en geen training in te vullen in mijn trainingsdagboek.

Ok, het buikgriepvirus dwaalde rond in mijn darmpjes verleden weekend. Maar maandag was het ergste geleden en toen Lambrichts belde zat ik inderdaad op de pot maar gewoon, usual business of every day. Neen, geen gespetter. Maar de telefoon lag nog niet goed en wel neer of ik knalde wel een spetterende fartlek looptraining uit mijn sloffen.

Dinsdag dan een fietstraining met enkele intensieve blokken die voor ne keer eens aan de mijn gehoopte snelheid gingen.

Woensdag een rustige duurloop van 1hr35 met ’s avonds een zwemtraining waar ik als een groentje bij de 10x200 veel te snel vertrok en in nummer 8 de deksel op de neus kreeg en er niet meer in zat dan gewoon rustig uit te zwemmen.

Donderdag nog ne keer mijn mtb van stal gehaald. Een goeie 50K afgemaald met om te eindigen een sprintje bergop waar … een spaak het begaf in mijn achterwiel. Oef beter vandaag dan zondag.
’s Avonds Metallica in’t Sportpaleis, vandaar de foto’s. En vermits het zwemmen niet doorging wegens geen licht, dus ook geen zwemtraining moeten missen.

Vandaag dan 8K zone 2 gelopen. Goed gevoel, hartslag onder controle, kortom fijn loopje.

Laat het weekend maar komen, om het met de woorden van James Hetfield te zeggen, ooh Yeah

Metallica LIVE

Straks zien we ze in levende lijve. Yeah Metallica LIve

In de dip

Vanmorgen voor 8 uur stond er al een berichtje op mijn Gsm. Afzender Lambrichts Kurt. De sms was kort en duidelijk. Zit in een serieuze dip. Heb dan maar dadelijk de koe bij de horens gevat en hem opgebeld.

Iedereen weet dat Kurt op 5 april de marathon van Rotterdam gaat lopen, en wist ge het niet dan weet ge het nu, en hij zit nu middenin enkele zware loopweken. Maar omdat zijn algemen conditie zo goed is wil hij ook nog her en der wedstrijdjes meepikken. Gevolg daarvan is dat hij dikwijls, lees meestal, 's avonds op pad moet om zijn looptrainingen af te werken daar er in het weekend geen of te weinig tijd overblijft om dit te doen omdat er wedstrijden op het programma staan. Als je dan om 19u nog moet vertrekken voor 2uur, ja dan wordt het soms te veel. Ik had hem er nog voor gewaarschuwd ! Maar ja, als alles goed bolt denkt een mens alles aan te kunnen tot plots ...

Het kan natuurlijk ook zijn dat hij gewoon goed uitgerust aan de start van het weekend wil staan !!!!

Morgen mijn week. Weet zeker dat er eentje SHIT gaat zeggen.

Dubbel !

Kurt had maandag nog maar pas gelezen dat ik door de buikgriep geveld was of hij hing al aan de lijn. Ik zat net op de pot te spetteren toen hij na een tijdje zonder schroom zei :"Ik denk dat ik dit weekend voor de dubbel ga. Zal u zowel in Geel kloppen als in de tijdrit zaterdag !". Ik stopte even met mijn gespetter, en moest dit even laten bezinken waarna ik gewoon verder deed met wat ik bezig was. De koude oorlog is dus weer begonnen en hij maakt dankbaar gebruik van het feit dat ik ziek ben natuurlijk. Maar weet dat een gewond dier altijd gevaarlijk uit de hoek kan komen.

Wordt zeker vervolgd !

Een offensief vanuit de buik !

Terwijl Kurt zondag de benen nog eens ging testen in de strandrace in Knokke had ik zaterdag een flinke looptraining gepland met wat snellere elementen erin. Maar helaas, zo ver is het nooit gekomen. Toen ik omstreeks 15u thuis kwam van werken speelde mijn maag serieus op. Snel vertrekken dacht ik want dan kan ik de finale van de koers nog zien. Ik vertrok, zij het niet echt snel. want na een paar 100m klotste mijn maag bijna tegen mijn adamsappel zodat ik na een goeie 500m onverricht ter zake terug naar huis keerde daar ik geen zin had om de "mooie kotsende atleet" uit te hangen.

Thuis de zetel op en nog bijna de finish gemist wegens slapen.

Zondag ging ik dan toch maar met de fiets naar het werk maar meer dan een wielertoeristentempootje zat er niet in. Geen greintje kracht en nog steeds het maagje natuurlijk.

Zo is een mooie weer weekend al weer snel naar de kloten gegaan. Het is wel altijd ergens iets en altijd wat. Hopelijk kan ik dan vandaag terug aan de slag en zet het sluimerend griepje zich niet door.

Voor de uitslag van Kurt kan je kijken op http://www.mountainbikebeachchallenge.be/ bij de 48K.

Bommetjes

Geel, het derde luik van de confrontatie tussen Kurt en mezelf is nog iets meer dan een week van ons verwijderd. Maar dat doet niets af aan de trainingsijver die wij twee ons tegenwoordig troosten om de ander nog maar eens op zijn doos te geven (in geval van Kurt) of eindelijk eens terug de rangorde te herschikken (in mijn geval).

Als we dan al eens samen trainen kunnen we het niet laten mekaar met noem het bommetjes te bestoken van hoe goed we wel getraind hebben en hoe snel die of die training wel gegaan is. Mocht de ander dan al enige vorm van zekerheid hebben opgebouwd ivm het overwinnen van de ander dan wordt dit met een scherp gemikte bom direct de grond in geboord.

Zo blijven we dus allebei nog steeds achter met de vraag. Wie gaat het worden zondag ? Is hij echt zo goed als hij laat uitschijnen ? Welke is de beste taktiek ?

En ik mag dan intussen wel niet vergeten dat ik eigenlijk aan het trainen ben voor een Ironman

Er is slechts 1 antwoord Yellow sunday 8 mars 12hr30 Het zal een zwaar bombardement worden !

De langste .... deel 2

Na de lange looptraining van dinsdag stond woensdag een lange, tot nu toe langste, fietstraining op het programma. Vermits ik in't weekend moet werken en het er dus nie van zal komen plande ik ze dan maar tijdens de week. Het werden er uiteindelijk 121K in 4hr16 hoofdzakelijk over vlakke wegen en alles op 't gemakske.
's Avonds dan nog een uurke gezwommen met Nard maar ook tegen mijn normale doen in op het gemak.
Khad geen zin, en 't heeft ook geen zin, om mij tijdens mijn langste trainingsdag tot nu toe compleet choco te trainen. Long days are slow days.

Dat ik alles goed verteerde bewees het korte loopje van vandaag. De 8K gingen makkelijk ondanks de wat stroeve benen in't begin.

De langste ...

Neen niet "DE LANGSTE", maar gewoon de langste looptraining tot nog toe. Na de 1hr47' van vorige week ben ik net niet aan 2hr geraakt vandaag 1hr59'50 over de 20.47K. Rustig gelopen maar de benen draaiden stroef en wilden niet echt mee. Ben dan vooral content dat ik toch heb doorgedaan en niet vroeger ben afgeslaan. Op volgende link kan je mijn, eens anders gelopen dan anders, loopronde zien.

http://www.mapmytri.com/run/belgium/kortessem/717748755734

Vandaag : rustdag

Lege batterij

Na de lange looptraining van vrijdag, het zwemmen en de langste fietstraining tot nog toe op zaterdag voelden de beentjes niet echt lekker aan vandaag. Toch zou en moest ik nog een looptraining doen.

8K waarvan 4K in zone 3. De opwarming viel vies tegen want de benen deden pijn. Na 2K begon ik te versnellen en de eerste kilometer ging het stroef maar langzaamaan kwam ik dan toch in mijn tempo en liep het wel vlotjes. Als je weet dat ik nu tegenover een maand geleden op dezelfde afstand bijna 1' sneller loop, dan weet je het wel. Na de 4K wou ik echter niet van ophouden weten en besloot er nog een kilometertje aan vast te knopen. Niet in zone 3, maar een viteske hoger in zone 4. De laaste 500m licht tot matig bergop stak ik dan het houtje tussen de tanden om de pijn te verbijten en duwde ik het gaspedaal helemaal in. Toen ik mijn chrono stop zette gaf die aan "low battery". Toch straf dat die horloges tegenwoordig weten hoe dat de atleet zich voelt ging het door mijn hoofd in een flits. Of zou het dan toch de "pil" van dat spel zijn die het niet lang meer gaat trekken ?

Genoeg gezeverd, thuis gekomen trok ik de rollen op en reed nog een 40' los. Ik sluit deze week af met een goed gevoel en een mentale boost maar luister nu toch effekes naar mijn lichaam dat mij in alle verrouwen toesprak en zei dat het wel een dagske rust kon gebruiken. Dus morgen rustdag. Zo simpel kan het zijn !

De eerste +100

Vorige week zaterdag zat ik al 3hr30 op de Mtb (naar Heusden gereden + wedstrijd + terug naar huis) maar als je niet bij afstand een 3 cijfergetal kan invullen is het niet "officieel".

Vandaag dan een nieuwe kans. Het weer was eindelijk eens aangenamer dan de laatste dagen en samen met Kurt trok ik op pad voor mijn eerste fietstraining +100K. De eerste helft deden we enkele klimmetjes en daarna zochten we vlakkere oorden op. Kurt reed op een slecht moment lek, net toen we in een groepje aan het rijden waren, en van dan af aan reed het eigenlijk niet meer echt lekker.

Wat opviel was dat we geen van beiden wilden toegeven dat de ander sterker was. We bleven of naast mekaar rijden of in mekaars wiel met regelmatig overnemen. Toen ik thuis kwam stond er 105.5K op de teller en was mijn eerste +100 training dit jaar een feit. Haleluja !

Doorweekt en een banaan ????

Lange trage duurloop stond er vandaag op het programma en liefst nog een beetje langer dan die van vorige week. Na 1hr47 stond ik terug in een warm huis. Doorweekt, kleddernat zocht ik snel de douche op. Man, ik val misschien in herhaling, wat een kutweer !

Maar er is goed nieuws (bron Men's Health). Britse onderzoekers hebben uitgevist, hou u vast, dat een man met elke 100 orgasmes die hij heeft, zijn sterftekans met 40% afneemt. Elk orgasme maakt ons dus een beetje gezonder.

Daar komt dan nog eens bovenop, of als je wil langs achter, dat vrouwen die geregeld in aanraking komen via sex met mannelijk zaad minder depressief zijn.

Dat zijn dus 2 vliegen in 1 klap. Gedaan met zagen en klagen en hoofdpijn en weet ik wat nog, gaan met die banaan en we overleven iedereen !

Een letterlijke cool down

Vandaag zag het er zeker niet slecht uit om te gaan fietsen. Het was droog en het leek achter glas zeker niet te koud. 3-4° was het en ik was van plan om een enkele intensieve blokken te fietsen langs het kanaal. Uiteindelijk heb ik die training goed kunnen afwerken maar de cool down viel wel heel dik tegen. Door de toch gure wind had ik het koud gekregen op weg naar huis.

Thuis gekomen in een warm huis kreeg ik ne klop om u tegen te zeggen, amai. Mijn cool down heeft dan letterlijk nog wel effekes geduurd. Het duurde even voordat ik door de dip was en terug een warm gevoel kreeg. Klotewind.

Arbeid adelt:De dag dat het zonlicht niet meer scheen (1982)

Knotsgek nummer met een nog erg jonge nog gekkere Marcel Vantilt. 100% jeugdsentiment

Het Duel

Je kan ons duel van zaterdag samenvatten in een paar foto's.

Foto 1 : ik ben er wel maar je ziet mij niet, ik loste hem voor geen vin in't eerste lopen

Foto 2 : de technische problemen van Kurt die ook zorgden voor de valpartij en de opgelopen achterstand

Foto 3 : Hij op de voorgrond, ik verdrongen tot de achtersgrond, ere wie ere toekomt.

Foto's van de winterduatlon in Heusden Zolder staan in mijn fotoalbum. Een aantal van de site van de wedstrijd gepikt en een aantal door Els gemaakte foto's.

2-0

What can I say : de sterkste heeft het gehald, zeer zeker. Even het wedstrijdverloop.

We reden samen met de fiets op naar Heusden, zodat we toch al een goede opwarming achter de rug hadden. Na nog wat ingelopen te hebben klonk het startschot en Kurt ging weer zeer snel van start. Ik wist dat hij deze keer niet zou stilvallen dus moest ik wel aanklampen om er voor te zorgen dat ons duel dan al niet was afgelopen. Het heeft echt niet veel gescheeld of ik moest lossen en was dan ook blij toen hij in het zicht van het fietsenpark effe inhield. Eén keer op de fiets was het al snel duidelijk dat we niet van mekaar konden wegrijden. Kurt had evenwel problemen bij het schakelen waardoor hij telkens op het einde van de ronde een gaatje moest dichtrijden op mij. En toen gebeurde het in ronde 3 bij het inrijden van het bos ging hij over kop. Ik wist niet hoe ver hij achter was maar in de laatste ronde zat ik steendood. Hij reed rond met een adrenalinepeil dat ongekende hoogtes had en stilletjes aan verkleinde hij de achterstand. Marco Velo liep net uit de wisselzone toen ik binnen kwam en Kurt deed net hetzelfde toen ik uit liep. Leek me een vrij haalbare zaak en liep dan ook wat ik kon maar blijkbaar was dat niet snel genoeg. Halverwege had hij mij al te pakken, ik probeerde nog aan te klampen maar het ging te snel en moest hem even laten gaan. Een meter of 20 liep hij voor mij en ik kwam geen meter meer dichter. Na zo'n wedstrijd verdiende hij dit zeker. Dacht nooit dat hij nog terug zou komen.

Dus 2-0 en met enkel Geel nog te gaan kan ik alleen maar de eer nog redden. Daarom hebben we besloten ook De Haan en Herderen nog aan het lijstje toe te voegen. Kwestie van de motivatie voor ons 2 hoog te houden en spanning hopelijk wat langer te rekken en zo het voorjaar af te ronden.

De teleurstelling was er deze keer niet vooral omdat ik content was over mijn wedstrijd en van een wel zeer sterke Kurt verloor. Mijn conditie gaat in stijgende lijn dus dat zit wel snor.

Vervolg dus over een paar weken in Geel.

Na de wedstrijd dan nog terug met de fiets naar huis samen met Denis. Amai dat deed pijn hoor maar vandaag zijn de beentjes al goed hersteld mss dat ik dat aan de terugrit te danken heb.



PS : Comments zonder naam onder plaats ik niet, de bedoeling is mss wel goed maar zet je naam er dan ook onder. Ik kan er mee leven hoor als iemand Kurt proficiat wenst met zijn 2-0 maar maak je dan ook bekend.

Het duel : part 2

Eigenlijk had er nooit een deel 1 laat staan een deel 2 mogen zijn, komen. Ok denk je dan, het moest er ooit eens van komen en in Zonhoven was dat het geval. Een mens moet diep vallen en in het donker terecht komen vooraleer er een lichtje gaat branden en de knop wordt omgedraaid. Na die winterduatlon was dat het geval. Ik begon eindelijk terug te trainen want wat er voordien gedaan werd kan niet onder die noemer vernoemd worden.

Morgen in Heusden Zolder zal de Heer Lambrichts dus weer extra gemotiveerd aan de start staan om de stand naar 2-0 om te buigen. Ikzelf ben natuurlijk extra geprikkeld om er een gelijke stand van te maken en dan de klus in Geel in de verlengingen in mijn voordeel doen uit te draaien.

Mijn conditie is zeker beter dan enkele weken geleden. Dat ik hem vorige week versloeg bij de wintersprint lopen is zeker een mentaal voordeel al stond hij er niet fris aan de start.

Het kan dus alle kanten uit op het supersnelle parcours in Heusden dat er gezien de weersomstandigheden van de laatste weken dagen nog heel goed bij ligt.

Taktiek is meestal niet aan mij besteed maar als het toch moet, allez dan. Eigenlijk is het heel simpel. Zorgen dat hij me er in het eerste lopen nie afloopt. Bij het fietsen zal het op zo'n parcours moeilijk zijn om het verschil te maken dus zal het in de afsluitende loopproef moeten gebeuren. Misschien dat dan de slimste wint ?

Mocht het niet in mijn voordeel uitdraaien zal de teleurstelling er natuurlijk weer zijn maar deze keer is het ingecalculeerd, laat het ons daarop houden.

We'll see tomorrow !

Hij werd geboren in een stal

Gisterennamiddag had ik een langere duurloop gepland. Maar reeds van na het middageten speelden mijn maag en darmen serieus op mijn systeem. Maar kon zijn wat wilde, ik zou en moest mijn langste duurloop tot nog toe doen.

In het begin vielen de darmkrampjes nogal mee maar na een tijdje besefte ik wel dat een pitstop onvermijdelijk zou zijn. Nergens werd de deur voor mij opengehouden dus koos ik voor een kleine geiten/schapenstal ergens in een verlaten weide. Aldaar werd hij geboren, onttrokken aan het zicht van de mensheid werd hij op de aarde geworpen. Vermits het toiletpapier niet voorhanden was en men beter niets van de grond raapt in zo'n stal zag mijn rechterhand niet wat de linker deed.

Een zucht van opluchting en een vrij gevoel maakte zich van mij meester toen ik mijn weg verder zette en hem alleen achterliet in een koude stal. Het ga je goed mijn kortstondige vriend ...

Kl*teweer

Meer kan je er niet van zeggen. De opwarming van de aarde mag dan al een feit zijn, daar hebben we deze winter nog niet veel van gemerkt. Dit is wat ze noemen een goeie oude winter, gewoon kutweer, waar een mens niet echt happy van wordt. Alhoewel er natuurlijk altijd uitzonderingen zijn op de regel.

Na de wintersprint lopen van afgelopen zaterdag had ik zondag met Kurt afgesproken een uur of 3 op de fiets door te brengen. Ik had echt slechte benen zondag, en gelukkig voor mij 'den dikke" ook. Tegen een gezapig tempo hebben we dan maar het kanaal opgezocht en zijn we richting Terlamen gereden. Verdomme tegen de wind in, we vielen net niet van onze fiets. De terugtocht was al iets makkelijker.

Op een bepaald moment rijden we een wat oudere fietser voorbij die ons mededeeld dat "zijne maat" een 200m voor ons rijdt. De man was zich al aan het geven horende aan zijn gehijg. Wij goede zielen trokken het tempo dan maar wat op (dat deed effe pijn) en reden onze "makker" tot bij zijn maat. We waren nog niet goed en wel bij de man in het wiel of plots demareerde meneer vanuit ons wiel. Het was zo'n demarrage waarvan ge op voorhand kunt zien dat ze niet ver zal dragen en vermits de man al boventegen zat in ons wiel ...

Inderdad, geen 100m verder hield hij plots de benen stil en begint te hoesten en te proesten alsof het zijn laatste adem is. Wij zijn al omkijkend doorgereden en hebben nog een tijdje zitten te kijken hoe de onfortuinlijke maar bleef hoesten tot we ze uit het oog verloren. Of de man zijn "tweede adem" teruggevonden heeft is mij niet geweten.

Wintersprint lopen

Het lopen van de wintersprint voor het tweede jaar op rij op de atletiekpiste van de Motten. We verdeelden de boel in 2 reeksen. Boven de 20' en onder de 20'. Velen voelden zich geroepen om in reeks 1 van start te gaan. Even terzijde. We vertrokken verdorie een meter of 10 voor de 200m streep, maar dit geheel terzijde want Kurt nam direct het voortouw en het leek alsof de wedstrijd al na anderhalve ronde zijn winnaar kende. Maar ikzelf kwam terug met in mijn spoor good old Ludo en Denis. Kurt parkeerde zoals een ex opel verkoper kan parkeren. Denis nam Ludo op sleeptouw en ik keek maar kon niets doen, het ging gewoon te snel. Denis (20'18) liep uiteindelijk als overwinnaar van de reeks +20' over de streep met Ludo (20'37) als 2de en ik als 3de (20'43). Kurt kwam een halve minuut na mij over de lijn gebold, een opsteker voor mij voor volgende week in Heusden waar we deel 2 van ons duel gaan uitvechten.

Reeks 2 trok slechts 7 man aan waarvan Wim als een schicht van start ging. Marco en William probeerde te volgen maar alleen Marc kwam terug en ging ervover en liep als totaalwinnaar over de eindmeet in 17'36. Wim op een mooie 2de plaats en die doet de beste zaken met het oog op het eindklassement. William werd nog door een man of 3 verorberd wegens steken aan de zij.

Na het lopen en het zwemmen met dus enkel nog een tijdrit van 20K te goed ligt de top 4 kort bij mekaar. Wim op 1, Jimmy en Marc op 2 op slechts 13". William 4de op 24". Tzal weer hard tegen onzacht gaan langs het kanaal binnen een maand. Ikzelf sta op plaats 5 maar al met 1'45 achterstand dus weinig kans dat ik nog de top 3 kan induiken.

Zweepslag

Neen ik heb mij niet bekeerd tot SM achtige toestanden. Maar tijdens het zwemmen woensdagavond kreeg ik te maken met wat ze noemen "de zweepslag". De zweepslag dankt zijn naam aan de plotselinge felle pijnscheut die optreed tijdens het moment van ontstaan. Een zweepslag kan een kleine verrekking tot een totale scheur van de spier inhouden.

Tijdens het laatste sprintje dat we trokken voelde ik inderdaad een steek ter hoogte van mijn nek/schouder. Verder zwemmen was uit den boze. Die avond en nacht verschrikkelijk pijn gehad want elke beweging van mijn linkerarm leverde een nieuwe pijnscheut op. Gisteren ging het dan al wat beter net als vandaag trouwens. Zwemmen zal wel nog niet voor morgen zijn en voor volgende week ook nog niet maar er zit vooruitgang in de zaak en dat is positief.

Hij die voorlopig niet kan zwemmen groet u.

Caloriebommen

Men's Health maakte een top 20 van het "slechtste" eten dat er in de States te vinden is.

http://www.menshealth.com/eatthis/20-Worst-Foods-2009/1_The_Worst_Food_in_America_of_2009.php

Nummer 1 werd " a large Baskin Robbins Chocolate Oreo Shake".

2,600 calories

135 g fat (59 g saturated fat, 2.5 g trans fats)

263 g sugars

1,700 mg sodium

De nagel op de kop slaan !

Lees volgende schrijfsel eens van de hand van Karel Pardaens. Hier slaat hij nog maar eens de nagel op de kop. Vooral over dat "rusten". Prent dat maar eens goed in't koppeke. Geloof me tis zo en niet anders. Alhoewel een mens, ik ook, maar al te vaak denkt dat hij eeuwig kan doorgaan zonder die "rust".

http://www.karelpardaens.be/?pg=full-article&newsid=193

Opa !

Zondag was ik aan het werk toen ik plots telefoon kreeg van mijn broer. Hij was een beetje over zijn toeren omdat hij net telefoon had gekregen dat onze pa met de fiets gevallen was en ze de 100 hadden moeten bellen. Toeval, het zou ergens op de verkavelingen rond Vliermaal gebeurd zijn. Maar waar precies wist hij niet.

Ik kon niet weg op het werk maar Els was wel thuis, misschien dat die eens kon gaan kijken. Karla, onze buurvrouw (en tevens echtgenote van Denis) was zo vriendelijk samen met Els op pad te gaan, maar waarheen. Dat was ook de vraag die de ambulancier zich stelde.

Wat was er dan intussen allemaal gebeurd ? Pa was uitgeschoven op een ijsplek en had redelijk hard de grond geraakt. bij het terug rechtstaan zakte hij dadelijk door zijn heup en wist direct hoe laat het was. Hij heeft zich dan langs de kant van de weg gelegd in de hoop dat er snel iemand zou passeren. Iets later kwam er een andere fietser voorbij die dan de 100 heeft gebeld en is gaan kijken hoe de weg heette waar de verkaveling op uit kwam. Intussen was hij ook aan een huis 2 dekens gaan vragen. Pa had ondertussen al het gezelschap gekregen van een wandelaar en nog een paar fietsers.

Na 45' minuten daar te hebben gelegen is de ambulance dan toch ter plaatse geraakt met Els in zijn spoor. Voor de kids was het nogal verwarrend. Opa gevallen en weg met de ambulance, er werden vele vragen opnieuw en opnieuw gesteld ...

Diagnose. Heup gebroken en zondag al direct onder het mes. Zal wel een lange revalidatie worden maar hij ziet het volledig zitten. Hij was gisteren al enkele kleine oefeningen aan het doen en vandaag mocht hij al stilletjes uit het bed. Dat zal hij van mij hebben waarschijnlijk !!!!!!!

Toch nog een dikke merci aan iedereen die zijn steentje hoe klein dan ook heeft bijgedragen.

Ge ziet, dat er ook nog mensen van goede wil rondlopen op deze aardbol.

Koning ... Albert

GEEL

Inderdaad, geel. Niet alleen een kleur maar ook een stad in ons landje waar men elk jaar ter goeder trouw de triatlon en duatlon liefhebbers van wedstrijden voorziet.

Zondag 8 maart is er een winterduatlon en vermits Jarno er aan de kids wedstrijd deelneemt en ik er toch moet zijn, heb ik mij ook maar in ene weg ingeschreven voor de recreatieve duatlon.

Sterke Rik neemt er elk jaar deel en volgens hem is't ne schone wedstrijd. En als Rik het zegt, ja dan is het ook zo.

Meer info vind je op http://www.runbikerun.be/Htm/Folder08.htm

Geschiedenis

Ironman Hawaii geschiedenis in fotovorm

1993-2000 : http://www.slowtwitch.com/photos/Detailed/31.html

2001-2005 : http://www.slowtwitch.com/photos/Detailed/32.html

GPS

Een zeker JP Schoonbroodt stuurde een mail naar de organisatie van de duatlon van Zonhoven met de vermelding dat hij tijdens de wedstrijd zijn Garmin Forunner 305 op had staan en zo tot de volgende juiste afstanden kwam.

1ste lopen : 2.55 km

MTB : 26.2 km

2de lopen : 2.45 km

Dat maakt veel duidelijk of het alleen nog moeilijker om debittere pil doorgeslikt te krijgen !

Slecht nieuws

Alcohol na een sportieve inspanning vertraagd de recuperatie.

Verdomme toch !

Lees alles op. http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2009/01/alcohol-after-excercise-slows-muscle-recovery.html#more

Positief denken

Woorden om eens over na te denken. Ze komen van Georges Jobé (succesvol motorcrosser en 13maanden geleden slachtoffer van een zwaar ongeval) Wil je de volledige blog van Paul VDB lezen klik dan op volgende link http://www.coachpaul.be/ ik heb er al vast volgende zinnen uitgepikt.

Over zijn nieuwe visie op het leven ook. ‘Maak je dromen waar’, zei hij me. ‘In één vingerknip kan het immers afgelopen zijn. Denk nooit dat het jou niet kan overkomen. Sluit je af van al wie een negatieve impact op je heeft. Trek je op aan het positieve.’

De Haan

Daarnet effe op zoek geweest naar de datum van de wedstrijd in De Haan. Dank u Els om mij daaraan te laten herinneren. De Veloopzwem gaat dit jaar door op 21 maart, kwestie van misschien een dagje extra verlof te regelen.

Als je op volgende link klikt kan je zelfs al het inschrijvingsformulier downloaden want in De Haan werken ze nog altijd met de postduif, of is dat daar misschien een posthaan ?

http://www.dehaan.be/sport/index.php?option=com_content&task=view&id=153&Itemid=53

Voor de rest kan ik jullie melden dat de wedstrijd in Zonhoven een positief effect heeft gehad op mijn trainingsijver. En blijkbaar niet alleen op die van mij. Kurt, zou ik hem nog "dikke" durven noemen, meldde mij gisteren aan de telefoon dat hij er al flink ingevlogen was deze week. Hij wil er alles aan doen om ook in Heusden voor mij over de finish te lopen. Een extra motivatie dus voor ons twee.

Depri dag van het jaar

Vandaag was volgens de media de depressiefste dag van het jaar. Het was slecht weer, vele voornemens zouden bij velen al in het water gevallen zijn, het geld is op na de feesten en de nieuwe rekeningen stromen binnen. Stof genoeg dus om eens een dagje de "blues" te hebben. Wat kan een mens dan meer opkrikken dan een stukje goeie muziek. Daarom, uit de oude doos maar volgens mij één van de opkikkerenste songs die er ooit gemaakt zijn.
Queen met de nog levende Freddie en don't stop me now. (Zeker een song om in je oren te blazen, ik zeg maar iets, voor een Ironman in het fietsenpark 's morgens rond een uur of 6 ?)

Voeten op de grond aub

Het komt niet van mezelf maar van Luc Pinsart. Dit is een wedstrijd die je met je voetjes op de grond zet zei de Rommershovenaar na de winterduatlon in Zonhoven. Inderdaad. Werk aan de winkel. Wonderen bestaan niet, there is only one way.

Ja, de ontgoocheling was groot na de finish die ik een goeie anderhalve minuut na mijn maatje Kurt overschreed. Gisteren tijdens onze fietstraining had ik het al in de gaten en Lambrichts ook hoor want het ontlokte hem de uitspraak :”Morgen ga ik u kloppen”.

Was mijn fietsen zeker niet slecht, ik reed het gat op Kurt en Denis dicht, toch 1’20 na het lopen. En daar schort het dus, geen loopkilometers in de benen dus ook geen snelheid, niks nada dat ook maar leek op een versnelling.

In iets wat op een eindspurt moest lijken kon ik nog net Denis afhouden.

Een kwartier na de finish heb ik dan mijn maat proficiat gewenst, en ja het was gemeend en als er iemand is die ik dat gun is hij het zeker. Hij zal dan ook de enige zijn die mij terug op het rechte pad kan krijgen, gekregen heeft.

Maar weet Kurtje, binnen een maand is’t in Zolder te doen, be ready.

En dan nu, trainen Cuypers, trainen godverdomme, de feestmaanden zijn voorbij !

500m wintersprint

7'48 was de te kloppen tijd. Reeks 1 vanmorgen in Mal bracht geen snellere tijd op de tabellen.

Reeks 2 bracht wel een aantal mensen aan de start die onder de tijd van "de Snelle" konden duiken. William, Jimmy en ikzelf met Marc als nummer vier, hopende op een tijdswinst door met de snellere mannen te zwemmen.

Wat er precies met Loix scheelde ik weet het niet maar hij bleef staan toen het startschot viel. William nam dadelijk de bovenhand en ik kon toch 200m volgen. Op zich is dat veel want meestal is Free Willy dan al lang vliegen. Jimmy was intussen dan toch vertrokken toen wij al 80m hadden afgelegd.

Om het verhaal kort te maken, William zwom langzaam weg van mij en klokte af op 6'57. Jimmy kon dan toch dankzij de exacte chrono van Mario P. een tijd afklokken van 7'02. Ikzelf zwom even snel als vorig jaar 7'05.

Niks om over te stoefen dus maar toch geeft het mij het gevoel dat ik goed bezig ben. Minder gezwommen maar toch even snel.

Morgen in Zonhoven zal het weer andere koek zijn. Een natte koude koek waarschijnlijk.

Foto's vakantie Egypte staan in fotoalbum

Winterslapen

Misschien hadden we dit jaar beter die titel gebruikt ipv wintersprint. Gisterenavond vond het eerste deel van onze jaarlijkse sprintwinter plaatst namelijk de 500m zwemmen. Zaterdag zullen er nog enkele een poging doen de winterslaap uit hun kleren te schudden maar veel zoden gaat dit niet meer aan de bevroren dijk brengen me dunkt.
Wat er zaterdag alsnog gepresteerd wordt zal dit zwemmen niet meer kunnen redden. Het is ronduit slecht. Dat was al te zien tijdens de laatste maanden waar de zwemtrainingen weinig bezetting kenden. Toen voelde je al dat het zwemniveau zeker deze winter geen hoge toppen zou scheren.

De te kloppen tijd op dit moment 7’48 op naam van Eddy “de snelle” Dols. William en ikzelf zullen zaterdag een poging doen daaronder te geraken en dat zal ons waarschijnlijk wel lukken maar ook ons zwemniveau is niet dat van de vorige winters. Misschien dat Jimmy nog een supersnelle eerste 100 in het chloor kan crawlen maar ook voor hem lijkt het water te koud en te bevroren deze winter.

Hopelijk morgen toch nog een denderend record maar ik vrees dat dit samen mede door de koude temperaturen niet uit de grond gestampt kan worden.

acdc - Anything Goes

3'20 langer duurt dit niet, maar lang genoeg om de luchtgitaar over de schouder te hangen en te headbangen op deze puur onversneden rocksong. Draai de volumeknop maar open, yeah

Zet 'm op je Ipod of Mp3. Kan je nog eens lekker knallen tijdens de training.

Eenzame fietser

Deze namiddag voor het eerst dit jaar op de weg gereden. Had voor alle zekerheid mijn mtb maar van stal gehaald voor het geval er nog wegen waren die niet sneeuwvrij zouden zijn. Maar goed want er waren inderdaad nog straten en vooral fietspaden die er nog goed besneeuwd bij lagen. Het weer was goed er stond alleen een redelijk straffe wind maar die waaide niet uit de koude windstreken. En toch kwam ik onderweg geen enkele fietser tegen. Hoe sterk is de eenzame fietser ?

Eerlijk toegeven, kwas blij dat ik na een goeie 2hr thuis was. Zal gaan pijn doen in Zonhoven zondag, amai.

Goed nieuws is evenwel dat de Egyptische kilo’s er al af zijn. Dat scheelt toch al weer een dikke kilo.

Theo Maassen

Via mijn Nerderlandse buurman Theo Maassen leren kennen. Dank u Tom, dank u.Bekijk hem zeker eens op you tube.

Planning

Een beetje een planning opmaken voor het komende seizoen is tegenwoordig een must in het begin van het jaar. Inschrijven is in sommige gevallen moeilijker dan de wedstrijd zelf.

De komende weken zitten al aardig vol. Ben ingeschreven voor Zonhoven, Heusden Zolder en Herderen. In principe komt daar nog De Haan bij (datum ?). Verder is er dan de stage in Grimaud van 3-10 mei en natuurlijk Lanzarote 23 mei met een extra weekje vakantie er bij.

Wat het daarna gaat zijn staat nog niet helemaal vast, misschien Aarschot nog eens doen, zeker mee naar Alpe D’Huez voor de korte afstand, Viersel, Knokke. Als halve afstand Eupen (?), Limburg113.

Dit alles hopende dat we gezond en blessurevrij blijven en de sneeuw hier niet het hele jaar door blijft liggen !

vijf !

Andere jaren zette ik het nieuwe jaar steeds in met een zerodag. Meestal moest er een kater verwerkt worden op de eerste dag van het nieuwe jaar.

Dit jaar bracht ik de nieuwjaarsperiode door in warmere oorden en het luilekkerleventje zorgde er dan ook voor dat er van trainen weinig in huis kwam. Dus startte ik 2009 al vast met maar liefst 5 zerodagen.

Daaraan vast gekoppeld vertelde de weegschaal mij op dag 5 van dit nieuwe jaar dat ik 76.3kg mee te slepen heb en dat is dan weer een winterrecord op zich.

Vandaar dat ik in de linkerkolom wekelijks mijn gewichtprogressie ( lees daling, allez hopelijk) zal updaten. Kwestie van de druk wat op de ketel te houden.

Kurt herinnerde mij er ook nog aan dat hij in 2008 meer trainingskilometers afmaalde dan ikzelf. Hij zet me dan ook een beetje onder druk want hij heeft het nieuwe jaar wel al trainingsvol ingezet. Ik kijk dus al tegen een achterstand aan. Maar ik ben op mijn best als ik de achtervolging kan inzetten...

Cijfertjes

Voordat ik vertrek nog effe de eindtotalen van mijn trainingsarbeid dit jaar bekend maken.

Swim : 301.5K
Bike : 9284K
Run : 1010.5K

Totaal uren : 511

91 zerodagen, 23 voor Klagenfurt en de rest erna.

Nog prettige feesten, ne gelukkige Nieuwjaar en see ya next year.
Verdere updates als ik in Egypte zit gaan via Twitter.

Twitter

Zoals je rechts kan zien heb ik mij ingelogd op Twitter. Volg Armstrong daar al een tijdje op en vind het interessant om heel korte updates te geven de ganse dag door over dingen die je aan het doen bent.

Je kan het dus nu ook via deze blog volgen.

Eindejaarslijstjes

Zoals het past op het einde van elk jaar worden er her en der lijstjes uitgebracht. Op Everymantri hadden ze wel enkele mooie in huis, ik laat jullie meegenieten. Klik op volgende links voor :




The hottest female athletes:

http://www.sportsnet.ca/more/carano_gina4/


The hottest female Triathletes : http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2008/12/ho.html#more


The hottest male athletes:


http://www.nydailynews.com/sports/galleries/hottest_male_athletes/hottest_male_athletes.html


The hottest male triathletes:


http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2008/12/hottest-male-triathletes-of-2008.html#more

Recycleren

De voorbije jaren heb ik al mijn versleten buitenbanden in een grote doos bewaard om als die vol was ze naar het containerpark te brengen. Een MTB, een koersfiets met een extra paar wedstrijdwielen dat leverde de laatste jaren toch een stuk of 10 buitenbanden op.

Ik achtte het moment aangebroken om mijn bijdrage aan een groenere wereld dan maar te vervolmaken en dus bood ik mij samen met de beruchte kartonnen doos aan in het containerperk.

“Maar die kan ik niet aannemen” kreeg ik te horen toen de verantwoordelijke van het containerpark de inhoud van de doos zag.
“Waarom niet ?” leek me een logische vraag op de gestelde opmerking.
“Dat zijn er veel te veel, als het er nu 1 of 2 waren, tot daar toe.”
“Wat moet ik er dan mee ? Mag ze niet meegeven met het groot huisvuil, kan ze hier nie kwijt”.

Het antwoord dat daarop volgde deed me echt de wenkbrauwen fronsen.

“Steek er af en toe eens één of twee in uwe vuilzak” .

Dit komt toch van iemand die de mensen moet wegwijs maken in het recyclageproces en dus het goede voorbeeld dient te geven. Vreemd toch ?
Het werd nog erger toen ik een andere doos uit de auto haalde met wat prularia die eigenlijk nog van goede kwaliteit waren.

“Zet die doos maar opzij, die zal ik wel persoonlijk wel uitpakken !!!”

Staffe kost da recycleren.

vetloop

Dinsdagavond vroeg ik aan Kurt of hij die dag al iets getraind had. Ja, deze morgen een “vetloop” gedaan van een half uurke samen met Pepper (dat is de hond van Kurt en Vladka voor de mensen die de afgelopen jaren in een ruimtestation gezeten hebben).

Nu, een vetloop is eigenlijk niet zomaar eventjes ’s morgens op nuchtere maag een half uurke gaan lopen.

Als je echt effect wil hebben moet je hem eigenlijk volgens de regels van de kunst doen en dat is de volgende manier. Heb het even opgezocht op het net om de juiste verwoording te hebben.

"Deze oefenvorm is vooral gericht op het verbranden van vetten en wordt dikwijls gebruikt bij marathonlopers. 2 tot 3 uren na het avondeten doet u een extensieve duurtraining gedurende minimum 1 uur. Hierbij wordt het koolhydraatreserve voor een groot deel aangesproken. Na deze duurloop eet u niet meer. ‘s Morgens loopt u nuchter nogmaals gedurende min. 1 uur. Aangezien u het koolhydraatreserve de dag voordien reeds aangesproken hebt zal u veel sneller overschakelen naar het verbranden van vet. Gebruik geen koolhydraat – of suikerrijke dranken. Enkel water mag gedronken worden. Deze oefenvorm mag enkel door geoefende sporters uitgevoerd worden!"

Als je nu geen 2 looptrainingen kort achter mekaar wil doen kan je die avondlijke looptraining ook vervangen door bv een duurtraining in het zwemmen van een uur en dan ’s morgens gaan lopen, of andersom.

Dus Kurtje, vetlopen is toch iets uitgebreider dan wat jij deed. Maar al bij al, gewoon ’s morgens om 7u al een half uurke gaan lopen, ge moet het maar doen.

Gratis

We hadden het er nog over vorige week tijdens de bestuursvergadering. Tegenwoordig schieten de coachen als paddestoelen uit de grond. Nu heeft niet iedereen het budget om zich een persoonlijk trainingsprogramma te laten maken.

Chuckie V had dat in alle geval al door en daarom publiceerde hij op zijn blog een gratis wintertrainingsprogramma.

Voor de mensen die geinteresserd zijn

http://chuckiev.blogspot.com/2008/12/free-triathlon-training-program.html

????

Volgende foto kwam mij onder ogen. Even het verhaal van de foto. D&G ontwerpt nieuwe roze trui Giro. Maar daar wil ik het niet over hebben. Wie staan daar te blinken met die trui in hun handen. Simoni, Di Luca en Basso. Allemaal ex-winnaars en ex dopingzondaars.

Maken ze zich hier druk dat Boonen eens een lijntje snuift en een xtc-ke pakt. Ben eens benieuwd of ze Kohl, Virenque en Rasmussen gaan uitnodigen als ze in de Tour de France een nieuwe bergtrui lanceren ?

Snelle jongen !

Dat Macca, Chris McCormack niet alleen op de fiets een snelle jongen is bewijst deze foto. De man is eigenaar van een blitze Ferrari 360 Spider. Zijn Specializesd is intussen uitgerust met de groep Scram Red.

Meer nieuws over Macca kan je lezen op http://xcelsportsgroup.typepad.com/chris_mccormack/

Iljo Iljo Iljo toch

“Die ook al” dacht ik toen ik het bericht hoorde op de radio. We zijn al weer een Illusie armer. Ik kan het verstaan dat mensen beginnen te denken, ze pakken allemaal.

Het is nu ook bekend welk produkt lees http://www.hln.be/hln/nl/1297/Doping-In-Wielrennen/article/detail/540785/2008/12/10/Stimulerend-middel-cathine-in-urine-Iljo-Keisse.dhtml het artikel in het laatste nieuws.

Een mens vraagt zich dan af, waarom wordt je de laatste dag gepakt ? Is er dan maar 1 controle geweest ? Zo ja, dan ben je wel echt dom. Zo neen, waarom zijn de andere plasjes dan niet positief ? Vele vragen waar we toch geen duidelijk antwoord op zullen vinden.

Daarbij komt dan nog dat het weer een Belgische soap aan’t worden is. Keisse kreeg net gisteren samen met De Ketele het sportjuweel. Iljo krijgt het “voorlopig” niet, zijn partner nu al wel. Hij bezeikt dus niet alleen zijn eigen imago, maar ook dat van het baanwielrennen en van de volledige wielerwereld maar bovenal blijft zijn “maatje” nu wel alleen achter.

Een week met een dipje

Vorige week begon als een trein maar midden in de week waren er technische problemen en met veel moeite werd de TGV van het begin een boemeltreintje op het einde van de week.

Maandag : Bike, run en swim. Wat kan een mens nog meer trainen op 1 dag ?
Dinsdag : fietstraining op de rollen
Woensdag : Na 1K lopen moeten terugdraaien omdat de pijn in de knie niet meer te harden was.
's Avonds geholpen bij de jeugdtraining maar niet kunnen zwemmen omdat mijne chauffeur er niet was. Dus zonder zwemtraining met Els en de kids terug richting Vliermaal.
Donderdag : dipjesdag en 's avonds feestje op het werk ...........
Vrijdag : na feestje op het werk, zombie op het werk of de gevolgen van een feestje. Om 21u30 lag ik als een professioneel atleet al in mijn bed. Compleet naar de kl...
Zaterdag : de trein trok sich langzaam terug op gang. 2hr Mtb op de weg.
's Avonds een Crescendo Clouseautje meegepikt.
Zondag : In het spoor van De sint ... maar toch nog anderhalf uur fartlek Mtb.

Je kan kiezen, ofwel blijf je klagen en zagen vanwege die knie ofwel knal je gewoon een week bij mekaar om u tegen te zeggen. Aan mij de keuze ...

Kniepijn

Stekende pijn in de linkerknie dwingt mij weer de looptrainingen te stoppen. Al sinds Klagenfurt waar ik tijdens de ganse marathon pijn had met als gevolg een hele dikke opgezwollen knie de dagen erna ben ik op de sukkel. Soms gaat het goed, dan weer mindere en pijnlijkere periodes. Gisteren was de pijn niet meer te harden en moest ik de training reeds na 1K afbreken en terug naar huis keren.

Na een nachtje slapen heb ik beslist om toch proberen in Lanzarote te geraken, als het moet met 1 of 2 looptrainingen per week. Zal na Lanza dan de conclusie trekkken of het mijn laatste lange afstand zal zijn en of ik misschien helemaal de handdoek in de ring moet gooien. Zal allemaal een beetje van de knie afhangen. Osteopaat zei dat ze waarschijnlijk niet eeuwig zal meegaan. Ze heeft al veel afgezien en misschien heb ik ze de voorbije jaren wat te fel geforceerd.

Enfin, jullie horen er nog van.

Hij die een dipje verwerkt groet u.

Nice song

Dit liedje vond ik op de site van Bree Wee, een professionel triathlete (http://breeweehawaii.blogspot.com/). Kwas direct verloren, geeft echt een vakantiegevoel, happy feeling song.

Vruchtbare dag

Vandaag de week al goed ingezet.
Khad geen zin om op de weg te gaan fietsen (Els noemde me verdorie een mietje, ze zal haar straf daarvoor nog wel krijgen !!!!) dus maar 1hr15 op de rollen met direct daarachter een kort loopje van 20'. Dan omstreeks 17hr samen met Jarno nog een 40' gaan zwemmen en zo zijn vandaag alle 3 de disciplines eens aan de beurt gekomen.

Verder is intussen het Ultraman WK op Hawaii dit weekend geëindigd. Er doen slechts 35 atleten mee en dit enkel op uitnodiging. De wedstrijd bestaat uit de volgende disciplines.

Dag 1 : 10K oceaanzwemmen en 145K cross country fietsen.
Dag 2 : 276K fietsen
Dag 3 : 84K lopen (2 marathons dus.

Daar komt dan nog bij dat je elke dag binnen de 12hr moet afwerken anders wordt je uit de wedstrijd genomen. Het zwemmen op dag 1 moet binnen de 5hr30' .

Winnaar werd Alexander Ribeiro uit Brazilië.
Hij haalde volgende tijden op de 4 disciplines
Swim : 3hr12'00"
Bike day 1 : 5hr01'25"
Bike day 2 : 7hr20'41" (=37.5K/u)
Run : 6hr15'32" (4'28/km)
Eindtijd : 21hr49'38"

Meer nieuws vind je op http://ultramanlive.com/
Kijk vooral eens naar de parcoursrecords bij extras !!! Amai