Trainen in St-Tropez Dag 5

Het weer en ook de voorspellingen zagen er beter uit voor onze voorlaatste dag.  Er stond een zonnetje boven het grootste deel van de Cote D'Azur en dus besloten Kurt, Denis en ikzelf met het busje richting Nice te rijden om daar het parcours van de IM te gaan verkennen waar we op 27 juni gaan deelnemen.  We hadden een plannetje van de omloop maar hoopten toch stilletjes dat er nog een paar pijlen zouden staan al waren het er maar een paar van het jaar voordien.

Tegen 11u30 waren we ginder startensklaar.  De zon scheen dus geen beenstukken aan en een regenjas meenemen leek ons ook overbodig.  Vermits  ons busje op 750m hoogte stond en we pas op het parcours aanpikten op het hoogste punt van 1100m moesten we nog eerst een colletje van 5Km over om het hoogteverschil te overbruggen.  Zo waren we goed opgewarmd om enkele kilometers verder hoera, hoera de eerst Ironman M op de grond te zien.  Parcours was dus uitpijld zelfs met zeer recente pijlen.  Geen probleem om het te volgen.  Omdat we op het hoogste punt zaten liep het eerste stuk zacht bergaf en het duurde toch even eer we terug aan het klimmen waren.  Het weer op deze hoogte was dan weer een ander paar mouwen.  Het was er koud, een graad of 5, dus frisjes voor de kledij die we aanhadden. Er kwam nog 1 "lange" klim van een km of 6 en een kort klimmetje van 2km eer we aan de lange afdaling konden beginnen. De afdaling van 30km is vooral een bijtrapafdaling en zeker niet technisch.  Het stuk weg van en naar Nice hebben we niet gedaan.  Eerste hindernis als je vanuit de wissel in Nice 20km heb gefietst is een zeer steil stukje van een dikke 500m met  stukken tot 15%.  Kort maar krachtig en de uitloper is een wat makkelijker klimmetje om dan over te gaan in een lang stuk zeer licht heuvelend waar je de snelheid goed boven de 3Okm/u kan houden voordat je kan beginnen aan het moeilijkste stuk de klim van 20km van de Col de L'ecre.  Het is een klim in 3 stukken.  Eerste stuk is vrij makkelijk.  Dan volgt het 2de stuk met vooral een paar wat steilere kilometers om vervolgens na wat vlak en beetje bergaf over te gaan in deel 3 van 6.5km met een gemiddelde stijging van 6.5%.  Boven was het weer aardig koud zeker na de zon die we beneden gehad hadden en op de koop toe begon het te regenen.  Hard te regenen, heel hard te regenen.  Miljaar 't zal toch niet waar zijn zeker.  Jawel het was waar.  Op dat moment waren we 15km van het busje verwijderd en half verkleund begonnen we na een tijdje aan de afdaling van ons "opwarmcolletje"  Bibberend, verstijfd van kop tot teen, doornat stapten we houterig van onze fietsen en als een Parkinsonpatient hebben we ons omgekleed.  Een brasserietje opgezocht voor een warme chocomelk waarna we toch een beetje op temperatuur kwamen.

Uiteindelijk fietsten we 148km met 2500 hoogtemeters.

Ben in alle geval blij dat ik het parcours verkend heb en ik mag wel zeggen dat het mij "makkelijker" uitvalt dan ik verwacht had.  Het is en blijft natuurlijk 180km maar ik had iets meer klimwerk verwacht.  Daarom nu ook mijn twijfel om misschien toch op mijn tijdritfiets deel te nemen.  Enfin, ik hou het voorlopig nog in beraad.

Dag 5 : BIKE

Trainen in St-Tropez Dag 4

Nadat we gisteren 2x lekker doornat waren geworden voelde je aan dat niemand er nog hard aan trok om dit nog eens mee te maken.  Echt fijn trainen kan je dat natuurlijk niet noemen.

Vandaag stonden we op en je zag de zware donkere, bijna zwarte wolken in de lucht hangen.  Het regende dan wel niet maar lang kon dit niet meer uitblijven.  Na de zwemtraining waren we met een man of 4 die de fietskleren aantrokken maar toen het begon te druppelen vertrokken alleen Kurt en ikzelf voor een ritje.  Het bleef druppelen maar echt doorregenen deed het evenwel niet.  Er waren zelfs opklaringen te zien.  Na een korte rit van 42K waren we terug, aten iets om dan opnieuw in gedruppel toch terug te vertrekken met 4 man.  Na 5km begon de zon te schijnen, eindelijk en reden we toch nog een dikke 80km. 's Avonds zwommen we dan nog een dikke 2K zodat de cijfertjes van vandaag 124K bike en 4.6K swim waren, goed voor iets meer dan 6u training.

Dag 4 : BIKE rit 1 + BIKE rit 2

Trainen in St-Tropez Dag 3

De ochtend bracht wel geen zonnetje tevoorschijn maar het regende toch niet meer, wel was het zwaar bewolkt, geen goed voorteken.  Na de zwemtraining en het ontbijt trokken we toch onze fietskledij aan.  Maar net vooreer we wilden vertrekken begon het te regenen.  En niet een beetje ook, tis precies dat het ginder niet stilletjes kan motregenen, het valt er altijd met bakken tegelijk uit de lucht.  Denis had zoiets van, shit ik wil toch wel gaan fietsen en omdat ik toch daar was besloot ik maar mee te gaan.  Het was koud en dus ook nog nat en ge zijt daar niet echt op voorzien behalve een regenjasje dus besloten we zoveel mogelijk bergop te rijden en zo weinig mogelijk bergaf .  Gemakkelijk is dat niet vermits dat als ge ergens bovenkomt ge altijd terug naar beneden moet maar we hadden een ritje in gedachten waar we meer konden klimmen dan dalen.  Bergop viel het dus reuze mee, een mens begint dan zelfs te zweten.  Bergaf was het dan killig en voorzichtig rijden om niet onderuit te gaan.  Na 2hr30 waren we terug en alsof te goden er iets mee te maken hadden, het stopte met regenen.  Ge laat dan eens een vloek ontsnappen die niet voor publicatie vatbaar is, probeert uw natte kledij enigsinds droog te krijgen want ge weet dat de niet fietsers van de voormiddag waarschijnlijk wel een poging wagen in de namiddag.  Zo gebeurde het ook.  We lieten het niet aan ons hart komen en trokken de klamme armstukken terug aan om die nog geen uur later opnieuw kleddernat te laten worden.  2 keer op een dag is genoeg van het goede dus in zwemmen had ik die avond echt geen zin meer. 

Misschien dat het morgen beter zou worden, misschien ...

Ware het niet dat een oude wijsheid zegt, regent het met blazen op het water, dan regent het 3 dagen lang. En het had vandaag met "blazen" op het water geregend, zelf gezien!!!

Voor de liefhebbers zal ik hier de details van de ritten tot nu toe weergeven

Dag 1: BIKE + RUN
Dag 2 : BIKE
Dag 3 : BIKE rit 1 - BIKE rit 2

Gastroscopie

Deze voormiddag heb ik op aanraden van mijn dokter na de aanslepende maagproblemen die zelfs onder medicatie niet goed onder controle te krijgen waren een maagonderzoek ondergaan, ook wel gastroscopie genoemd. 

Ik had er toch een beetje schrik voor want ge hoort daar allerlei wilde indianenverhalen over.  Eerst werd er een verdovende vloeistof in mijn mond, keel gespoten.  Daarna kreeg ik een spuitje valium in de ader en ik moet zeggen, na een paar seconden werd het al vrij licht in mijn hoofd.  Dan kwam de dokter af en schoof een darm zo dik als mijn pink in de keel door de slokdarm de maag in.  Op een paar kokhalsbewegingen na viel het eigenlijk allemaal vrij goed mee.  Er werden 2 biopsies genomen en het onderzoek zat er op.

Diagnose was dat er nog steeds een ontsteking van de maag is en een beginnende ontsteking van de slokdarm.  Zwaardere medicatie is aangewezen.

De rest van de dag toch een beetje groggy geweest van die valium en een aantal uurtjes in dromenland vertoeft.  En ik vroeg mij op voorhand af waarom er werd gevraagd een chauffeur mee te nemen om naar huis te rijden!

Trainen in St-Tropez Dag 2

's Nachts kwam dus de storm opzetten begeleid door fikse regen. Het bleef echt met bakken uit de hemel vallen.  Zwemmen in de ochtend deden we dus in stormachtige omstandigheden maar het was eens iets anders buiten zwemmen in de regen en stormwind.  Na het ontbijt zag niemand het zitten om te gaan fietsen wegens vooral veel te gevaarlijk.  Denis en ikzelf deden dan maar een siesta.  Na de middag klaarde het plots op en konden we net 100K fietsen.  Even zorgde een kudde schapen van 3000 stuks !!! nog voor enig oponthoud. Maar ook daar liet het weer zich niet door tegenhouden want we kwamen weer in een hels onweer terecht.  Nat tot op ons vel en verkleund van de kou werd het zwemmen afgelast en in de plaats was het poetsen van de fiets aan de orde.  De eerste keer in al die jaren dat ik ginder een fiets heb moeten poetsen.  Het vervolg van het verhaal is eigenlijk ééntonig, het regende en bleef regenen ...

Bijgevoegde foto is er eentje van het strand van Nice waar het zwemmen van de IM doorgaat.  Foto is getrokken tijdens de storm die ik heirboven beschreef.

Trainen in St-Tropez dag 1

Dag 1, na een heenreis zonder problemen waren we zondagavond in Les Naiades geland. Vroeg slapen want een ganse dag in de auto hangen is ook wel vermoeiend.  Maandagmorgen dan zoals elke dag om 7u paraat voor de ochtendlijke zwemtraining.  Het water van het 50m buitenbad was lekker warm en na een goeie 2.3K konden we gaan ontbijten.  Zoals de voorbije jaren werd er om 9u30 vertrokken met de fiets.  Een schraal zonnetje maar toch een graad of 18.  101K was genoeg voor dag 1.  We waren nog niet lang terug en de spaghetti was nog maar pas op of het begon te regenen.  Denis en ikzelf liepen nog een 10K in de regen en ook de avondzwemtraining ging door in de regen om dag 1af te sluiten met 6u training.  De regen bleef maar vallen en gedurende de nacht kwam er ook nog storm op zetten, maar dat verhaal is voor morgen!

Motivatie

Net terug van Frankrijk, vanaf morgen de verhalen, dag na dag. maar nu eerst even iets anders. Heb je af en toe eens gebrek aan motivatie, kijk hier eens, na zo veel jaren nog steeds die passie, die motivatie.

Morgenavond rond deze tijd zit ik in Port Grimaud, in de buurt van St-Tropez.  6 dagen lang leven als een prof, trainen, eten en slapen.  6 dagen lang vooral fietskilometers maken, maar zeker het zwemmen en lopen niet uit het oog verliezen.

Updates volgen via Twitter, ik zal elke dag de geleverde arbeid doortwitteren. Voor de mensen die het interessert, we verblijven hier.

See you in 1 week, en train ze hier, ik zal dat ginder doen.

Gewoon fluiten

Dinsdag samen met Kurt nog maar eens de Voer in gereden.  Ditmaal eens via de omgekeerde weg.  De Planck was het eerste obstakel en Lambrichts had geen goei benen, ik daarentegen toen nog wel.  Ik reed een goed tempo naar boven, niet overdreven en hield alles rustig onder controle.  Plots denk ik, ik zal maar eens omkijken want ik hoor zo weinig achter mij.  Ik kijk over mijn rechterschouder en zie niemand meer.  kijk opnieuw en op dat moment hoor ik links van mij iemand fluiten en daarna lachen.  Kurt had zich blijkbaar goed verstopt en al lachend mijn omkijken gadegeslagen.  Ge kent dat wel, zo van, hé waar is die nu, is die al zo ver achter.  Het fluiten verging hem vlug want ik versnelde en hij moest eraf :)

Om een verhaal uit de Voer kort te maken, mijn benen hadden op de terugweg het beste gehad en in Nerem pakte Lambrichts resoluut de kop.  Even later keek hij ook om op dezelfde manier als ik voordien maar nu was het mijn beurt om te fluiten en te lachen.

Maar dat verging ons beide al heel snel toen onze wegen zich scheidden en we allebei op hetzelfde moment de klop van de hamer niet meer konden ontwijken.

Tijd dus om het nu wat rustiger aan te doen zodat we volgende week de stage al "fluitend" tot een goed einde kunnen brengen.

Rood

Met de komst van Ironmac deze week had ik na donderdag al een mooi aantal trainingsuren op m'n conto staan.  Tijd voor een rustdag vrijdag en in't weekend een lange duurloop (uiteindelijk 2hr05') en zondag een ritje van 70K.  Goed voor net geen 20hr training en rond deze tijd van't jaar is dat meer dan genoeg.  Zowel de records van langste rit, langste loop en meeste uren getraind werden gebroken deze week.  Mag ook wel met de trainingsstage voor de deur van 2 tot 9 mei.

Trainingsmaat deze week Ironmac vlamde er een supervolumeweek uit.  S:9K - B:600K - R:65K.  Ook maatje van aan't zeetje Norbert heeft zijn dipje van eerder deze week overwonnen en vandaag een brickje gedaan van 2.2-110-10.  T' zal ze zeker ten goede komen binnen een kleine maand op Lanzarote.

Wat de titel betreft die heeft betrekking op de kleur van de huid dezer dagen.  2u in't zonnetje gaan lopen zorgde voor een mooie aftekening op armen en benen.  Een ganse namiddag in de tuin werken spaarde eveneens de rest van de nog bleke huid niet!  Vandaag is rood, de kleur van mijn lichaam ...

Het bestaat echt, ... Genoelselderen

Een dikke maand geleden kreeg ik van Lanza-vriend Marc de Ren (Ironmac) de schuchtere vraag of ik het zag zitten dat hij 2 dagen naar de Limburg zou komen en dan samen eens de streek met de fiets te verkennen.  Schitterend idee vond ik dat. Kheb daar gene seconde over moeten nadenken.

Woensdag was het dan zo ver.  Om iets na 10 was hij er al en na het middageten wist Marc al na een paar kilometer dat het hier niet zo plat als ne pannekoek is.  Het ritje van 5u werd er één van dik 6u maar de streek rond Voeren, Nederlands Limburg en Vaals toonden zulke mooie landschappen dat we ginder een extra ommetje gemaakt hebben.  Eigenlijk had ik me een beetje misrekend maar de rit mocht er zijn met zijn bijna 165km en 1500 hoogtemeters.  Voor Marc in elk geval een serieuze opsteker richting Lanzarote.  Onderweg natuurlijk gezellig gebabbeld en mekaar weer wat beter leren kennen.  Af en toe ook eens mijne mond gehouden, vooral bergop dan. Op de terugweg nog ferm moeten lachen omdat Genoelselderen blijkbaar echt schijnt te bestaan, ik wist dat al, maar Marc dacht dat het gewoon een verzinseltje was van zijn voetbaltrainer die altijd zei :"Manne, ge speelt nog slechter als die mannen van Genoelselderen".

Kortom, mooi ritje in goed gezelschap, meer moet dat niet zijn.  We hebben dan door het late uur van thuiskomst zelf achter de kookpotten moeten plaatsnemen maar ne spagetti maken is zelf voor ne echte man nie moeilijk.

De volgende ochtend waren we om iets na 6u30 al weer terug op pad maar nu richting zwembad.  Marc had in Lanza de voorbije winter nog baantjes getrokken in een 18m bad dus kon het 20m badje van de sportoase hem wel bekoren.  Een goeie 50' later waren de baantjes getrokken en konden we beginnen aan ons ontbijt bestaande uit choco, speculoospaste, choco, speculoospasta, choco, speculoospasta en natuurlijk niet te vergeten de poepsiroop.

Na de wat langer uitgelopen training van gisteren hadden we in onderling overleg besloten niet te heftig te doen en gewoon een goeie 100km bike te doen ipv van nog eens 5u.  Tmoet plezant blijven natuurlijk.  Deze keer eens de andere richting uit maar toch nog glooiend genoeg om er geen vlakke rit van te maken. De bloeiende boomgaarden, een dozijn kastelen zorgden er voor dat er voor het oog ook wel wat te zien was.

Na het fietsen kwam dan wat ik verwachtte voor mezelf het zwaarste onderdeel van deze 2-daagse, namelijk de T-run, transition run, brick run of hoe je het ook wil noemen.  In feite maakt het niet uit welke naam het kind krijgt, tis gewoon direct lopen na het fietsen en dat doet "soms" pijn.  Deze keer viel het eigenlijk goed mee. De 6k die we deden werden tegen 5':km afgelegd en ondanks mijn vrees van de betere loper Marc te moeten volgen en mijn hf hoog de hoogte in te moeten jagen kon ik die vrij goed onder controle houden.

Eind goed al goed dus en de pasta achteraf die al klaar stond toen we binnenkwamen smaakte eens zo goed.  Een mooie 2 dagen die ik direct opnieuw zou overdoen. Bedankt Marc. Tot de volgende zitting.

Lees hier wat Ironmac er zelf van vond.

Een driehoek van goud!

Een driehoek heeft 3 hoeken, 3 punten die met mekaar verbonden zijn.  De driehoek waar ik het over heb is verspreid over het Vlaamsche land.  Vliermaal - Wuustwezel - Bredene. En zoals Marc hem noemt, de gouden driehoek. Ik had er er vandaag nog met een aantal mensen over hoe je andere mensen ontmoet, die klik er is en je een jaar later nog contact met mekaar hebt en zonder dat we het van mekaar weten, beseffen, we mekaar motiveren dat het mooi is van zien.  De trainingen volgen via Asicoach, een belletje hier, een schemaatje daar, een mailtje naar mekaar.  Op regelmatige tijdstippen eens een bezoekje.

Ik heb al gezien dat mijn 2 maten goe bezig zijn tegenwoordig.  Ironmac en Ironman Norbert maken zich klaar voor Lanzarote eind mei.  Zij zijn aan hun zware weken bezig en het doet goed te horen dat het op wieltjes loopt en het vertrouwen er is.

Maar komende week kijk ik vooral uit naar de 2 dagen dat Ironmac naar de Limburg komt en we samen wa kilometerkes zullen afmalen.

Details hierover zullen zeker volgen.

Ode aan

Moet het nog gezegd worden dat we gezegend zijn, ik zal hier voor mezelf spreken, met een supervrouw.  Die er vaak alleen voor staat.  Ons gezeur moet aanhoren als het eens nie goed gaat.  Met kids en rugzakken sleurt op wedstrijden en dit alles doet met de glimlach. Het wordt vaak als vanzelfsprekend gezien, maar dat is het niet. Mag ik haar daarom ook eens in de bloemetjes zetten.  Ik vond dit al een supergoed nummer en draag het dan ook op aan mijn supervrouwtje.  Merci voor alles wat ge al voor ons hebt gedaan en nog zult doen, schatteke !

New rules

Ironman verandert zijn regels voor 2011 ivm wetsuit dikte en gebruik van de suits naargelang de watertemperatuur.  Lees hier de details.

PAF ...

... of hoe een tube ontploft in de Hel

Wind mee!

Vandaag een easy fietske gedaan met enkele blokjes steady en hard.  Ik lees dikwijls dat de meeste die intensieve blokjes altijd tegen de wind in doen.  Waarom ??????  Ik doe die met de wind mee.  Dat geeft een veel fijner gevoel want de snelheid ligt hoger (een beetje een Cancellarake doen), dat is beter voor de moral en het is zeker geen probleem om de hartslag hoog te krijgen.  Dus zeker eens proberen de volgende keer, eens zo fijn dan tegen die wind opboksen en u zitten op te jagen dat ge nie vooruit geraakt. (Met dank aan Mario voor de tip, al is het eentje van jaren geleden)

Cancellara JUP JUP

Fabian, Spartacus, Cancellara heeft 1 officiële supportersclub, en die is gevestigd in België.    De sneltrein uit Zwitserland kwam zelfs een pintje tappen voor zijn fans.  Eén van die volgelingen is de 83 jarige Marieke.  Nog bijna zo kwiek om op de  Muur zelf van Boonen weg te rijden.  Luister hier; Schitterend!!!

Effe geleden ...

... dat ik nog eens zwemwater van dichtbij had gezien.  Gisteren dus maar besloten een zwemmeke te gaan doen, twas toch geen weer het grootste deel van de dag.  3.4K stond er op, vooral uithouding maar af en toe mocht het ook iets sneller gaan.  Maar daar zat het 'm nu juist, ging wel sneller maar soms niet snel genoeg. Kweet niet hoe het er uit zag van op de kant van het zwembad maar het gevoel gaf aan dat het maar wat stijfjes ging. 

Nog een geluk dat ik mijn horloge deze keer niet vergeten was, want de zwembadklok gaf niet thuis. 

Dit was de training

Main set

600 PB in 9'37 R15"
2x300 4'39-4'41 R15"
3x200 3'02 PB-3'03-3'08 PB R15"
6x100 1'29-31-29-29-29-30 R10"
10x60 afw easy R5"/hard R15" 1'08-52-1'01-51-1'02-52-1'03-52-1'05-51

Gelukkig moest ik niet het zwembad verlaten zoals op volgende foto

Wind, taart maar vooral zweet

Vorige week reeds had ik al met Kurt afgesproken om vandaag een ritje te gaan maken.  We vertrokken zoals we dat steeds doen elk op hetzelfde uur, deze keer 9u, bij ons thuis en rijden dan mekaar tegemoed.  Romantisch hé!

Koud was het helemaal niet vamorgen maar onze Kurt zat blijkbaar nog op wintertemperatuur.  Handschoenen, muts, trui lange mouwen onderlijfje lange mouwen en windbreker. Ons volgen was dus niet zo moeilijk, gewoon het zweetspoor volgen.

We reden de Voer in omdat Kurt daar bakkerijen weet liggen waar ze lekkere rijsttaarten verkopen.  Een korte stop dus voor de vlaai en dan verder tegen de wind in.  Toen ik thuis kwam had ik het gevoel de volledige rit wind tegen gehad te hebben.  Koen verteld mij vanavond dat hij vandaag hetzelfde gevoel had met die wind dus daar moet ik al niet van gaan wakker liggen.

Vanavond dan het industrieterrein in Tongeren nog eens onveilig gemaakt.  Een looptraining gedaan terwijl Jarno en ook wel een beetje Jelle hun loop en fietstraining afwerkten..

Had dus a nice trainingsday : 110K bike en 8.8K run.

Tijdens het schrijven van deze blog geluisterd naar volgend nummer

Gastritis

Maagontsteking zei de dokter vrijdag.  Ik was dan toch maar langs gegaan, ben niet zo'n "dokterloper" maar nu was het echt wel nodig.  Eerste symptomen waren er al net voor Herderen, dus begin maart.  De "slechte" dagen waren zelden maar met de tijd werden ze talrijker om te komen tot enkel "slechte" dagen.  Ik was volledig uitgeput, leeg, kon niks meer eten, smaakte ook niet.  En daarbovenop kwam vrijdag nog een niet te versmaden dia-ree-mi-fa-sol.  Zelden zo erg gehad.  Dus go see the docter.  Medicatie gekregen die ik nog minstens een maand moet nemen.  Zaterdagmorgen stond de weegschaal plots op 69kg en stond ik wel al zeer vroeg op het jaar zo scherp als een mes.  Spijtig dat het conditiegevoel daarbij niet zo schitterend was.  Voelde ik mij donderdag al leeg, dan zaterdag nog legerderder, als dat al enigsinds kan.

Bij de medicatie kreeg ik ook nog een passend maagsparend dieet zodat Pasen volledig aan mij voorbij ging zonder ook maar 1 ei aangeraakt te hebben.

4 zerodagen.  Paasmaandag riskeerde ik het dus ook niet na zo veel ellende om de 145km lange tocht door Voer en aanverwante mee te gaan rijden. 
Spijtig, maar er zijn ergere dingen in het leven, niewaar.

Frankfurt 2010

Die Duitsers toch, ze moeten het altijd anders doen dan de rest, vroeger al en nu ook als het IM time is

Effe naar vorig jaar. Omwille van het vele lawaai in het stadscentrum en kalchten van de omwonenden werd de cut off time van 24u naar 23u gebracht.
Dit jaar gaan daar nog eens 60' van af en wordt het dus 22u.  Komt daar nog bij dat het fietsparcours door wegwerkzaamheden 185K bedraagt, dus 5km langer is en de bike cut off van de eerste fietsronde 15' langer gemaakt is. Tellen we dat op betekent dat dat je 75' minder de tijd hebt om je marathon binnen de tijd te beëindigen.

Je zal maar van start gaan in Frankfurt, hé Norbert!

Lees hier het volledige artikel.

????

Zondag kwam een renner van Highroad ten val en verloor daardoor zijn voorste wiel.  Bekijk hier het filmpje.  Kvroeg mij af hoe zoiets kon want echt zwaar was die val niet.  Maar volgende foto laat zien dat dit geen alleenstaand geval is.  Tzijn nochthans geen goedkope wielletjes. Ik zou mij in elk geval niet meer op mijn gemak voelen moest ik hiermee over de Vlaamse kasseien moeten rijden.

No Pain, No gain

Dat kon je wel zeggen vandaag.  We verplaatsen ons effe naar gisterenavond.  Na de lange looptraining kwam de maagpijn opzetten.  Ik wilde ons traditioneel maandelijks frituuruitstapje met de vrienden niet verknallen dus ikke toch mee.  De rest van de avond verliep vrij goed maar de maagstreek bleef gespannen.  Eénmaal in bed begon die dan op te spelen, zo erg dat ik een halve nacht met mijn kop in de pot heb gehangen om mijn maaginhoud weg te schenken.

Bleef over vanmorgen, een wrak met nog steeds maagpijn.  Twas dat Ludo belde om iets voor één dat ik toch besloot mijn fietstenueke aan te trekken en het er op te wagen.  Ik had tot dan toe nog niks gegeten en amper gedronken (van vasten gesproken).  Het eerste anderhalf uur was hard en ik vroeg mij meermaals af waar ik mee bezig was maar plots kwam ik er dan toch door.  Ludo vond die wederopstanding blijkbaar zeer de moeite waard. Want de laatste 20km was hij niet uit mijn wiel weg te slaan.  Maar toch met dank aan Ludo want anders was ik waarschijnlijk niet op een fiets gekropen vandaag.

Allen naar de Limburg

Ktt komt voor zijn 2de trainingsdag naar Limburg afgezakt. Wij zijn de ideale uitvalsbasis om Voerstreek en Nederlands Limburg, Ardennen te verkennen met de fiets. Dat was dan al de 2de keer dat die van "Den Antwaaarp" naar hier willen komen.
Want ook nog deze week kreeg ik van Lanza vriend Marc de vraag of hij eens een paar dagen in de Limburg kon komen trainen. Als voorbereiding op Lanzarote dit jaar wou hij eens van de Voerstreek en de Ardennen proeven. Hij wil hier enkele zware trainingen doen als ultieme voorbereiding. Voor mij ideaal om eens niet alleen kilometers te moeten malen. Ik ben sowieso in het voordeel. Hij kent er de weg niet dus zal ‘m moeten wachten als ik nie kan volgen.:-)

Het weer laat ons dan weer in de steek. Net nu ik mijn favoriete song van het moment gevonden heb. Het zonnetje in de lucht, de hemel blauw met hier en daar een wolkje , een zeer licht briesje uit het Zuiden en dan volgende song draaien, heerlijk.

Changement de decor !

Gisteren zat ik wat met gebrek aan tijd om te trainen. na het werk met de kids gaan fietsen, dus besloot ik tijdens de zwemtraining van Jarno in het college in Tongeren mijn looptraining te gaan doen.

The boy in the big bad city, zo kan je het noemen. Ik die altijd de verkavelingen opzoek waar het rustig is, ging nu lopen in en om de oudste stad van het land.

Hetgeen mij al na een paar kilometer opviel was de slechte staat van de stoepen. Zeer ongelijk, tegels en klinkers die oneffen liggen dat ge goed moet opletten waar ge loopt. Zeker toen het donker werd. Stoep op, stoep af, opletten voor de auto's, andere voetgangers, greppeltje hier, greppeltje daar, rode lichten, uitlaatgassen van de auto's, enz..

Geef mij toch maar het platteland waar het veel rustiger lopen is, waar een mens echt kan genieten van de omgeving en de frisse lucht

Veloopzwem de Haan

Er zijn zo van die dagen ...

... dat het niet wil lukken. Zaterdag 20 maart 2010 was er zo eentje. Khad het moeten weten na de fietstraining van donderdag zaten mijn benen kapot en die ene dag om te recupereren is te weinig voor mij.
Het begon al bij het zwemmen, eigenlijk al er voor. Voelde mij moe, leeg en dat bleek dan ook tijdens de opwarming. Had moeite met het water, geen gevoel, niks. Het zwemmen op zich ging wel goed maar er zat geen dash achter zoals in Bilzen 2 weken geleden. Kwas dan ook niet echt verwonderd dat het slechts 7'22 was.

Bleek dat die tijd niet zo slecht was achteraf want ik stond toch bij de eerste 30 in een andere startregeling dit jaar. Fiets in fietsenpark, helm ook en iedereen mocht dan op zijn zwemtijd het park inlopen en dan vertrekken. Ik zat vrij vlug in een groepje maar moest in de vroege schermutselingen 10m prijsgeven op de vlakke polderwegen waar de zeer harde wind vrij spel had. Ik dus alleen in de wind op 10m, wilde niet buigen, maar er kwamen barstjes tot ...
... de politie uw vriend plots kwam opdagen in de vorm van een "zwaantje" dat tussen de groep en mij in kwam rijden. Dat moest hij geen 2de keer doen want anders had ik st..t in mijn ogen. Ik dus in het wiel van de zwaan en zo terug in de groep. Heeft een mens dan al geen formidabele benen zit ik natuurlijk wel in de goede groep met dank aan de arm der wet. We raapten ze allemaal op. Ik zat goed weggestoken en kwam af en toe eens mee op kop om de ketting niet te onderbreken. Iedereen behalve de eerste 6 moesten er aan geloven. We doken de wissel binnen en hadden een gemiddelde van 39.3km/u.
In tegenstelling tot de voorgaande jaren moesten we nu 3 rondjes lopen ipv die ene grote lus van 7.3K. Gevolg was dat de loopafstand 8.6K was. Zeker niet in mijn voordeel en dat bleek al snel. Ik kon nog een goede eerste kilometer op de klok zetten maar toen gaven de benen al forfait. Ik sukkelde nog de 2de ronde in. Marco Velo kwam langs, maar in ronde 3 gaven de benen niet meer thuis en toen Ludo mij inhaalde en ik probeerde te volgen duurde dat nog geen 5m. Niks zat er nog in, behalve gewoon rustig de ronde uitlopen.

Achteraf ben je dan wel een beetje teleurgesteld maar dat was al rap over met supermotivator Norbert aan de finish.

Morgen meer over de randactiviteiten van het weekend.

A little bit Nutella

Nadat ik deze week al mijn langste looptraining tot nogtoe had gedaan en gisteren tot dusver de langste fietstraining was het vandaag al weer prijs. De langste fietsrit heeft het welgeteld 1 dag uitgehouden.
Vanmorgen kreeg ik al telefoon van kurt om te vragen of ik vrij had vanmiddag. Hij, Marc en William hadden ook vrijgenomen en we zouden van het mooie weer profiteren en een fietstoereke doen. Om 14u afgesproken in de nieuwe residentie van El Pistolero. De beveiliging zorgde er in eerste instantie voor dat we niet binnen konden maar dat probleem werd met 1 druk op de knop opgelost. Wijle dus weg richting de "Walen" Veel wind en Velo die maar op kop bleef rijden afwissellend vegezelt van 1 van zijn 3 medecompanen. Enkele pittige klimmetjes, een stop bij de bakker voor extra drank, wat was het warm, tis ook nooit goed hé, de man met de hamer op de Slingerberg voor El Pistolero, in het wiel van een tractor tegen dik 40 per uur en toen gingen we elk ons eigen weg.
Ik zette op "De nieuwe baan" richting "De metser" de 4 pinkers op wegens geen jus meer in de benen, geparkeerd staan noemen ze dat.
En zei Els toen ik na bijna 95K thuiskwam :"Little bit Nutella" zei ik met toch ne smile op mijn gezicht.

Zonneschijn

Opluchting vandaag, het zonnetje schijnt, en het was fantastisch om te fietsen in dat zonnetje. Niet zoals de voorgaande weken een zonnetje gepaard met temperaturen rond het vriespunt en een door merg en been snijdende noord oosten wind, neen zachte temperaturen voor deze tijd, 12° en dat voelde je. 'T deed goed. Alleen was de NO wind deze keer vervangen door een ZW wind en die blies wel niet zo koud maar minstens even hard.

Na de lange loop van gisteren waarin vooral de stukken bergaf mijn bovenbenen een beetje "gesloopt" hadden besloot ik het "vlak" te houden vandaag op de fiets maar toch wilde ik van het mooie weertje genieten en er een 80 op de teller zetten. We zouden wel zien hoe de benen reageerden.

De TT bike maar genomen en inderdaad 80K op het tellertje gezet en tot mijn eigen verbazing was ik na 2hr33 reeds thuis. Ondanks de wind ging het goed, misschien dat het zonnetje daar voor iets tussen zat.

Opvallend onderweg was wel het contrast tussen de ene sportende medemens en de andere wat betreft de kledij. De ene dacht nog dat het winter was (handschoenen, muts, winterjas) terwijl de andere al volop de zomer zag (al lopend in singletje en korte broek). De ene mens is blijkbaar de andere niet! Om af te sluiten een gedichtje dat wel past bij de intrede van de warmte en de zon.

De straat twijfelt

blijf ik wit of ga ik zwart

het winterkleed,

voor sommigen

alleen maar leed,

verkleurt heel hard.

De zon, lang zo node gemist

opent met plezier

haar gereedschapskist

en tovert nieuwe kleuren

waardoor we het ongemak

nu snel verbeuren

Spring is in the air

1 op 4, betekent dat ik 1 weekend op 4 moet werken, meestal komt het er dan niet van om veel te trainen wegens meestal juist op dat moment nog allerhande nevenactiviteiten.

Dus heb ik dan ook maar beslist na naar een paar wedstrijdsites te hebben gesurfd om tussen De Haan en IM Nice geen wedstrijden meer te doen. Ik kan die weekends beter gebruiken om te trainen. Ik denk dat ik daar meer aan heb.

Ik heb nu een wedstrijdperiodetje bijna achter de rug , dat breekt zowat de sleur van de training na de lange winter en zulke intensieve inspanningen kan je op training onmogelijk simuleren. Maar vanaf volgende week, na De Haan staat alles in teken van trainen richting Nice. We zitten dan trouwens een 12 tal weken voor de wedstrijd dus tijd om naar een volgende trainingsperiode over te stappen. Waarin vooral de duur van de trainingen de hoogte in zal schieten maar toch niet vergeten af en toe eens een intensief prikje te geven.

Schitterende omgeving trouwens daar in Nice, gisteren gezien in de koers naar de zon na een sms van Norbert die mij erop attent maakte dat ze op het parcours van de IM aan't fietsen waren.

Hopelijk begint dan ook nog volgende week de lente. Of dat nu weerkundig juist is of niet, het kan me niet schelen.

Urbanus zou zeggen :"Spring is in the air"

Why should I!!!!

Maten, makkers, ....

Zondag zat ik na mijn zwembeurt in het cafetaria van De Kimpel een koffietje te drinken aan de toog. Ik had net bijna mijn tong verbrand toen er achter mij iemand hallo zei.

Ben jij Wilfried Cuypers?

Ikke, ja.

Zijt gij die maat van de Norbert?

Ikke opnieuw, ja.

Ik herken u van de foto op uwe blog. Een aantal jaren geleden heb ik nog samen met Norbert getraind maar nu ben ik verhuisd maar ik volg hem nog zo een beetje, vandaar.

Verder ging het gesprek, ik vroeg zijn naam en wat hij gezwommen had enz...

Wel zijne naam ben ik vergeten maar niet zijne zwemtijd, hallo, die cijfertjes, je wordt er nog eens gek van vint, zei de Norbert onlangs.

Bij deze Norbert, uwe vroegere maat zwom 7'24" zijne naam was , is Koen Vanderbeke, ge krijgt de groeten.

Niets voor niets

Het moest er eens van komen, niets voor niets zeggen ze dan. Het is gedaan met gratis fietsen op Terlamen. De geruchten deden al lang de ronde en er volgt nog een persconferentie maar er zijn al enkele zaken uitgelekt. Een jaarabonnement kost 39 eurokes, je krijgt wel een verwelkomingspakket dat zeker die prijs waard is. Je kan ook met een dagpas fietsen, hoeveel die kost ????

Dit werd vooral gedaan voor de veiligheid. Een permanente ambulance zal aanwezig zijn en dat kost natuurlijk geld. Verder gaat er ook nog het gerucht dat er een verplichting komt op het dragen van een helm.

Wat is tegenwoordig nog gratis hé, alles kost geld, en nu dus ook het fietsen op Terlamen.

Een foto zegt veel!

Inderdaad, een foto zegt niet alles maar veel. Neem nu bovenstaande foto, genomen in Herderen afgelopen zondag. Op de achtergrond zien we een valpartij, iedereen kijkt om, behalve eentje, de Robby. Het is als bij een scheet rieken, hij die hem gelaten heeft riekt hem altijd als eerste. In dit geval, hij die niet omkijkt is het meestal geweest :-)

Andere foto's van Herderen staan in mijn fotoalbum, met dank aan fotograaf Helen.

Herderen 2010

Ik had een slechte week achter de rug. Maandag ziek, de volgende dagen echt geen goed gevoel. Verkouden geworden en dan nog ne keer naar de osteopaat voor het bekende kuitbeen. Geen goede "fond" om aan een wedstrijd te beginnen. Gelukkig was er in het weekend beterschap, de verkoudheid was er nog wel maar het slechte gevoel was verdwenen.

Eerste opdracht, het zwemmen. Vorige week 7'19 in BOZ maar met het gevoel dat het sneller kon. Dit was dan de kans om te laten zien dat het mogelijk was.

Ik vertrok niet supersnel, mezelf nie opblazen in een supersonische eerste 100 en dan stilvallen. 1'22 zag ik op de klok toen ik na het keerpunt opkeek. Na 200m stond er 2'47, na 300 4'13. Daarna heb ik het niet meer kunnen volgen maar het gevoel was goed al is dat niet altijd een garantie voor een snelle tijd. 7'03 was de eindtijd en daar was ik supercontent mee.

Het was snel duidelijk dat ik in het fietsen naar het, laat het ons het groepje Loix noemen, moest rijden. Een goeie 10" zat ertussen en dat moest liefst zo vlug mogelijk. De jongeman die voor mij vertrok liet ik al snel achter, net zoals de latere eerste dame. Kurt Jurgens reed voor mij, ook hij was op weg naar het voornoemde groepje. Ik kwam bij Jurgens en ging door. Op het stuk bergop wind tegen kwam er eindelijk iemand overpakken, want cartouche nummer 1 was ver op toen. We kwamen dichter maar van aansluiten was voorlopig geen sprake. Aan de kerk trok de man die op kop reed plots de remmen dicht, was hij het moe op kop rijden of had hij pech, ik weet het niet maar het was best gevaarlijk wat hij deed en daardoor kwam ik weer alleen te zitten. Dit keer was het echt alles of niets. Jurgens liet ik achter en ik reed langzaam maar zeker het gat dicht. Toen het effe stilviel kon ik aansluiten. Geen 2km verder sloot ook Jurgens aan in het spoor van 2 anderen. Cartouche 2 was een feit en daarmee was mijn laatste kogel opgebruikt. Volgen ging wel maar dat was het dan ook, die 2 inspanningen bleven toch in de benen hangen.

Ik wisselde zoals steeds als laatste van het groepje maar tot mijn verbazing kon ik al redelijk snel enkelen inhalen. Zo slecht was ik dan toch niet aan het lopen. Ik kon mooi mijn tempo houden en liep uiteindelijk als 26ste en 3de H40 over de eindmeet. Wedstrijd 2 en weer een resultaat waar ik tevreden mee mag zijn.

Achteraf was er dan nog de fijne bijbabbel met Marc uit Wuustwezel, die ik sinds vorig jaar september niet meer gezien had. Toch geweldig als het klikt met iemand waarvan ik vorig jaar rond deze tijd nog nooit van gehoord had.

Raceklaar?

Morgen is het dan zo ver, na een opwarmertje in BOZ, staat de eerst triatlon van 2010 voor de deur. Effe onze checklist nalopen

Fiets : OK (al was er effe paniek toen de voorderailleur ietsjes losgekomen was en ik zelf dat euvel moest herstellen, hopelijk houdt hij het morgen) Als degene die er op zit zo blits rijdt als het vehicel er uit ziet is't goed.

Kledij : dat zal een probleem geven, wat moet een mens aantrekken bij 2°C en een strakke NOoster. Thermovest ? lijkt me iets te warm om in te koersen. Sowieso handschoenen, thermisch ondershirt met lange mouw en daar nog een trui of 1 - 2 op? En dan korte broek of toch beenstukken of toch een lange broek. Ben er nog nie uit. Maar de muts heb ik wel al gekozen
Ik lees en hoor ook her en der dat mensen met virusjes zitten, ikzelf nota bene met een kleine verkoudheid. Ik hoop enkel dat er morgen niemand bij is die dit hier aan de hand krijgt in het zwembad.

Stop Swimming

Mooi artikeltje waarin uitgelegd wordt waarom we beter niet het hele jaar door zwemmen. Daar zijn we natuurlijk altijd wel in geinteresseerd, als we maar nie te veel moeten zwemmen. Je kan het hier lezen.

Oef - Amai

Vandaag eventjes tot in Herderen gefietst en een rondje op het parcours gedaan. Eéntje was genoeg om te weten waar het echt zwaar gaat worden zondag. Op dat zware stuk, wind recht op de kop, vals plat uitlopend in iets steiler bergop, net toen ik dacht amai, zag ik het staan. Op de weg gespoten AMAI !! en een meter verder OEF !. Is er hier iemand bezig geweest die gedachten kan lezen? In elk geval tis iemand met een "gezonde" portie humor of heet dat niet cynisme ... of misschien is sarcasme hier meer op zijn plaats!

Weerbericht

Dit voorspellen ze voor het weekend :

Zaterdag en zondag zijn er wat opklaringen en is het meestal ook wel droog in het westen van het land. In het centrum en het oosten van het land kan er een lichte winterse bui vallen, smeltende sneeuw in het centrum, een sneeuwbui in de Ardennen. De maxima: -2 op de Hoge Venen, 3 graden in het centrum en tot 5 graden aan zee. Minima voor de nacht: -8 tot –2 graden.

Tis mss eens wat anders, triatlon in de sneeuw!!!!

De voorbije dagen

121 dagen tot IM: In een rustweek laat ik het al eens vaak hangen. Ik heb ondervonden in het verleden dat ik dit regelmatig nodig heb. 3 weken in dan 1 week rust en dan bedoel ik ook wel echt enkele zerodagen en alles slechts 2 keer op het programma. Zo kan ik goed uitgerust aan de volgende 3 weken beginnen. Als ik dat nu niet doe kom ik mezelf tegen (dat is eens wat anders dan altijd anderen tegenkomen, ma swat) in de laatste weken voor de big day en dat maak ik liever nie meer mee.
Ondertussen ben ik ook nog aan’t denken over wat 2011 gaat brengen. We zouden graag (met Norbert, Marc) naar Florida willen maar die is pas in november dus zal er in de zomer nog wel eentje bij kunnen en ik dacht aan …. Klagenfurt nog eens te doen. Kweet nie waarom maar zoals sommigen hun hart verloren hebben aan Lanzarote, dat heb ik zo’n beetje met Klagenfurt. Enfin ja, het zijn nog maar vage plannen, maar in elk geval er wordt over nagedacht, dus wie mee wil, altijd welkom.

Dit om te zeggen dat ik dus van donderdag een zerodagske gemaakt heb.

120 dagen : bezoekje aan de osteopaat en mijn voorgevoel had het bij het juiste eind. Kuitbeen zat weer vast maar deze keer er op tijd bij zodat er nog geen overbelasting was opgetreden. Oef
Nog een 20’ TT test op de rollen gedaan omdat ik vorige week toch een vrij goed gevoel had tijdens de fietsrit van 3hr wou ik toch nog eens checken of ook dit voorgevoel weer goed zat. En inderdaad, bij vergelijking met de vorige testen is er weer vooruitgang geboekt.

Hier de resultaten
20' TT test op Tacx Flow aan Planned IM Hf.
26febr2010
13.7K/136hf/102rpm/324W

27jan2010
13K/135hf/101rpm/303W

15dec2009
11.7K/137hf/103rpm/272W

119 : zwemloop BOZ, zie vorige blog

118 : wegens stormweer niet gaan fietsen en ook niet het alternatief van de rollen opgezocht wegens beu. Wel gaan zwemmen 2.9K, easy swim

117 : het gedacht van er opnieuw in te vliegen moest ik al snel laten varen toen het eten mij nader aan de lippen stond dan in de maag te zitten zoals het hoort. Ellendig misselijk en steeds die koude rillingen die als het steeds weerkerende getij over mijn rug bleven lopen.

116 : Wat een easy loopje moest worden werd na halfweg een wandeling wegens kuit(been) dat plots opnieuw bleek vast te zitten of misschien nooit goed los geweest was?. Geen risico genomen en er dus een “gezondheidswandeling” van gemaakt. Wat er dan allemaal door een mens zijn hoofd spookt brengt je regelrecht in de afgrond. Het was dan ook niet gemakkelijk om toch op de fiets te kruipen en de slechte gedachten aan de kant te schuiven. Want doe je het niet dan krijg je wroeging, doe je het wel en het gaat langs geen kanten dan delft de grafdelver de afgrond nog een paar meter dieper. Gelukkig dus dat het geen van vorige opties werd. Een ritje met de nadruk op hoge rpm werd het, gemiddelde trapfr. 101, op de rollen is dat peanuts maar op de weg, amai.

Zwemloop Bergen Op Zoom

Met welk idee vertrek je naar zo’n wedstrijd. Meer van, we moeten daar toch zijn dus zullen we maar meedoen. Het was nu dus niet anders.
We zaten met 4 in de baan. Jasper van de club + 2 anderen. Eentje een klein manneke van een jaar of 14 zei dat hij 6’30-6’40 zwom en mocht de kop pakken, ik kon hem in het lopen nog net terugpakken. Ik zwom in de voeten van een meneer die 7’10-7’15 zou zwemmen, zei hij. Na 200m zaten we op 2’50 en ik had nog geen slag teveel gedaan, het ging eigenlijk te gemakkelijk. Toen we na 300 op 4’22 doorkwamen trok ik toch door en nam de kop van hem over. Op die 200m zwom ik nog 10” van hem weg maar het te lang in zijn voeten zwemmen bracht me slechts tot 7’19. Ik weet nu dat ik sneller kan. We zullen dat volgende week zien in Herderen.
Wisselen en dan op naar de 5K. Eigenlijk ging het niet goed in het begin, een beetje normaal in die eerste wedstrijden. Dat is effe doorbijten maar na de helft van de afstand leek ik toch in een vast tempo te komen. Liep iets van 21’ en dat vond ik best wel bevredigend.
De uitslag werd verspreid en tot mijn eigen verbazing was ik in de reeks 500/5 eerste bij de H40 (zeg maar de ouw mannen), 7de algemeen. Valt vooral op dat er veel 14-16 jarigen in het bovenste stuk van de uitslag staan. Dat wil dan zeker zeggen dat we wel echt oud worden!!!
Je kan het natuurlijk ook van een andere kant bekijken, ouder worden heeft het voordeel dat je op een bepaald moment terug de jongste bent.

Foto van de week

Je kon er niet naast kijken deze week. God ooh God, Nederlandse schaatsheld Kramer wordt door coach Kemkers de verkeerde baan in gestuurd. Nu blijkt plots de waarheid aan het licht te komen (zie foto)

Gevaarlijke "trekjes"

126 dagen tot IM: eindelijk nog eens de weg op met de fiets. Ik stuurde Ludo een smske en hij stemde meteen toe samen met mij een ritje te maken. De rit liep via Tongeren naar Visé en er was veel wind, ik herhaal veel wind. Net voordat we de “Voer” moesten indraaien reden we terug huiswaarts over Eijsden, de Saint Pierre en Kanne om zo via binnenwegen, want de fietspaden waren echt niet berijdbaar wegens te veel bezaaid met kleine steentjes, Vliermaal city terug te vinden. Bijna 3hr en bijna 80K. Ik had een goed gevoel, zeker op de klimmetjes voelde ik toch dat ik al wat power had, hetgeen andere jaren zeker niet het geval was zo vroeg op het jaar. Die krachttrainingen op de rollen hebben blijkbaar hun werk gedaan.

’s Avonds was er dan een feestje omdat Els haar ma 65 was geworden…

125 dagen : … en dan weet je dat dit zo’n dag zal worden waarin je veel met de zetel zal moeten vechten. Toch een half uurke gaan lopen, alhoewel dit meer bezigheidstherapie was om er niet helemaal een verloren dag van te maken.

124 : Kmoest ’s avonds een nachtje gaan werken en om daar goed door te komen er maar een nuldag van gemaakt. Bovendien is deze week een rustweek dus dat kon er wel van af.

123 dagen : goed door mijn nachtje heen geraakt en tegen de avond 2700m gezwommen om dat “zombie”gevoel kwijt te geraken.

Je weet dat je sommige dingen best niet te vaak en te veel doet omdat je daar niet (meer) tegen kan. Dingen zoals daar zijn, nachten werken en laat opblijven. . It kills me en als je dan die 2 dingen te verwerken krijgt op een paar dagen tijd …

122 : 40’ easy run, hartslag moeilijk onder controle te krijgen. Voelde ook dat mijn linkerkuit gevaarlijke “trekjes” begon te krijgen dus voor de zekerheid al maar een afspraak gemaakt met de osteopaat.
Tegen de avond dan nog een 2.8K continu zwemmeke in een overvol zwembad. Om het niet te eentonig te maken wisselde ik een 400m gewoon Crawl steeds af met een 400m met “materiaal”.

Quote

"Proberen moet je leren"

Juf van Jelle, 2de kleuterklas

Foto van deze week

Blootvoets lopen, tis niet echt de tijd van het jaar op dit moment. Maar het wordt al eens gedaan, maar pas op, want er kan altijd wel "een addertje" onder het gras zitten.

Update van de laatste 3 dagen

129 dagen tot IM: een beetje te veel dooi en regen zorgen toch nog voor een vrij moeilijk loopje waarin ik het een beetje op mijn heupen kreeg van die half bevroren ondergrond en die weke bovenlaag en mijn natte koude voeten. 55’ easy met laatste 3K Aet. Zwemtraining waarin ik lang op zoek moest naar een goed zwemgevoel. Dat kwam pas helemaal op’t einde, maar ja, beter te laat dan niet.

128 : korte rollentraining met nadruk op trapfraquentie. TF op de rollen.30' om de 5' tf verhogen met 5. begonnen aan 90-95.5x5' (elke minuut tf +10, begin aan 90-100, eindigen 130-140) direct de volgende erachter.5' losspinnen
Direct daarna zwemmen samen met Kurt en Jarno, deed een goeie zwemtraining, in tegenstelling tot gisteren had ik vandaag rapper “het water te pakken”.
WU 400, beetje verschillende slagen3x200 PB+P+elastiek (3'05-3'00-2'55 V 3'10-3'15-3'20)200 Zv rug2x400 P V6'20 (2x5'55)200 zv rug800 verdeeld in 4x200 (easy 3'13 - steady 3'04 - mod 3'00 - hard 2'51) easy en steady mochten iets langzamer, rest zat goed, rec. 5"
Uitzwemmen

127 dagen : een steady run van 40’ met 1K hard met daarna een rustige zwemtraining wegens geen zin in iets snellers.

TTT : the results

De resultaten van de Twitter Time Trial tussen Armstrong en Lieto

Lance was 15” sneller, over de 18’ dat ze reden. Armstrong was vol lof over Lieto en neemt al een optie op een volgende confrontatie die dan wel 180K zal duren. We kijken er nu al naar uit.

Kijk hier en hier voor de videobeelden voor en na de rit.

TTT

Iedereen kent de afkorting TT : Time Trial. Wel sedert gisteren kunnen we daar TTT aan toe voegen : Twitter Time Trial. Lance Armstrong is de uitvinder van dit ding, het ontstond, natuurlijk logisch op Twitter. Armstrong en Chris Lieto trainen momenteel allebei op Hawaï en zo ging het …

…"Just passed @chrislieto going the other way. He was hammerin. Hey Chris, a little TT showdown on the Queen K tomorrow?"
Lieto antwoorde:
"see u on the Queen-K! Will have to be after 8am cause I have to swim first. Flying out mid day. Give me a call."
Armstrong opnieuw
"This won't be a twitter ride. First ever "twitter time trial". Love it".
"Queen K Hwy TT Challenge. Tomorrow 9:30am. Start - Waikeloa Beach Dr to Kukio Nui Dr. 14 miles. Full gas. Take it easy on me"
Armstrong start om 9u30 (Hawaï tijd vandaag) en Lieto 1’ later, de rest mag dan ook om de minuut vertrekken. Ben eens benieuwd hoe dit gaat eindigen.

Onder water

Ene Peter Colat van Zwitserland kan 19’21” zijn adem inhouden onder water. Een nieuw wereldrecord. Ik wist niet dat een mens dat zo lang kon. Ieder zijn hobby zeker!

136 dagen tot IM : Rollentraining. 10x30”/30”, dit door de trapfrequentie gevoelig te verhogen (tss de 150-160, haalde een max van 165) gedurende 30”. Versnelling is kleiner en ook de weerstand iets minder, is iets makkelijker vol te houden al hoewel het toch pitsen was om het einde te halen.
Avond : zwemtraining van 2.8K met 2x800 easy. Eénmaal gewoon en 1x met PB.

135 dagen : het was koud, -2°C maar een zeer strakke NO wind die de gevoelstemperatuur nog met een aantal graden naar beneden bracht. Ik had er niet echt veel zin in, wegen lagen er nog besneeuwd en glad bij, niet mijn lievelingsondergrond om op te lopen. Maar om dat slecht gevoel dat een mens altijd heeft als hij een training overslaat voor te zijn toch maar vertrokken voor een lsd’tje. 1hr26 later stond terug thuis en had ik de omstandigheden weer maar eens getrotseerd, op zich geeft zoiets al een goed gevoel. Later op de avond nog een body workout en wat gestretcht.

134 dagen : zwemtraining van de club. Mario had zichzelf verkleed als een heuse cameraploeg om onze zwemtechniek te filmen. Na wat geëxperimenteer en na een 3 tal keren wisselen van baan was het dan zo ver. De eerste onderwaterbeelden werden geschoten. Achteraf werd er natuurlijk druk geanalyseerd maar uw eigen eens zien zwemmen had bij iedereen hetzelfde effect :”Kwist niet dat ik dit of dat zo deed, dat ik zo in het water lig”. Kortom, werk aan de winkel.

133 : Spaghettidag voor de jeugd maar eer we naar Herderen reden nog rap een uurke op de rollen. Begonnen aan 90-95 rpm en elke 10’ met 5 verhoogd, een uur volgereden. Rijden bij 120rpm en volgend liedje was eigenlijk geen moeilijke opdracht. Daarna er nog een body workout tegenaan gegooid om topfit aan mijn spaghetti opdracht te kunnen beginnen. Tussen shift 1 en 2 van het Italiaans festijn doken Mario en ikzelf in onze loopschoenen en mocht ik kennismaken met de loopomgeving van de jeugdtrainer. Ik mocht het tempo aangeven maar ik ben er nog altijd niet uit of ik nu met hem mee liep of hij bij mij. Enfin, het voelde allemaal goed aan en ons middageten was bij deze ook al weer snel verteerd.

132 : Op de rollen omdat het nog maar eens sneeuwde. Achteraf gezien was het een vrij zware set. 2x15K, 1ste easy, 2de steady met telkens 1K rec. rechtstreeks in de volgende serie van 3x5K moderate, opbouwend van laag Mod (1ste) tot hoog Mod (de laatste) met telkens 1.5K rec.
131 dagen tot IM : Een ochtendloopje in de nog bijna maagdelijk witte sneeuw. Er was mij slechts eentje met een hond voor geweest. Had ik de sporen gevolgd was ik waarschijnlijk bij buurman Denis terecht gekomen. Na deze witte 40’ nog een body workout.

130 dagen : op de rollen. Beetje hetzelfde als zondag gedaan maar kortere serietjes. 3x5K : 1x easy en 2x steady en dan wat I(solated)L(eg)S(pins) en overgaan in 2x5K moderate. Positief nieuws van het weerfront :"De dooi is ingezet".

Quote

You have no idea when your friend’s birthday is, but you can list his/her run splits from his/her last 3 races. Katya Meyers

Antwoord op de vraag : “Wanneer weet je dat je een echte triatle(e)t(e) bent?”

En omdat het Valentijn is gooien we er deze ook nog tegenop. Schitterende song from the ‘80’s.

Foto van de week

De foto van deze week, zal effe slikken zijn, of ben ik nu te grof!

GIPS

Ik heb er al eens een blogje over geschreven hoe gevaarlijk het wel kan zijn, lopen in de sneeuw.

En ja hoor, gisterenavond was het zo ver. Ik kreeg een telefoontje van Kurt, hij had zijn voet omgeslagen tijdens het lopen in de sneeuw, een borduurtje of greppeltje niet zichtbaar door het witte wit en hij had er van. Eerst leek het niet zo erg maar een bezoekje aan de spoed was toch nodig vanwege het wel erg fel opzwellen van de enkel. Er werd een fotoke genomen maar daar was niet echt veel op te zien. Misschien een barstje zei meneer de doktoor, misschien! Uit voorzorg werd er wel een open gips aangelegd. Als de zwelling verminderd is volgen er nog enkele onderzoeken en dan zullen we weten of Kurt in Nice aan de start zal staan of dat hij zijn annulatieverzekering zal moeten aanspreken. let's keep our fingers crossed.

In de voeten?

De startlijst van Herderen staat on line en dan gaat een mens, nieuwsgierig als hij is eens een kijkje nemen. Met wie zit ik in de baan, ken ik ze, zijn het goede zwemmers?

Antwoord op de eerste vraag is vrij snel gevonden want ik zwem in reeks 1, dus moest ik nie ver zoeken. Bianca Bellekens, Dieter Delbaere en Manu Fontaine zijn mijn zwemgenoten tijdens de 500m. Na Google te hebben ingeschakeld, is dit wat ik gevonden heb. Blijkbaar hebben ze alle drie al eens deelgenomen in Herderen. Bianca Bellekens won de eerste editie van Herderen en zwom toen 6’42 op 400m, sedert dit jaar lid van Team Inxites – Planet-X. Dieter Delbaere zwom vorig jaar 6’22 (way to fast for me) en Manu Fontaine ergens iets van 11’ (dat is dan weer te traag) en dat was op 500m. Kvrees dak weer op mijn eigen aangewezen ben, tzal nikske drafting in the feet worden.

Hoe lang nog?

Toen ik van de week naar de site van IM France wou gaan, kwam ik uit op de site van Triangle. Voor de mensen die de afgelopen jaren op een onbewoond eiland hebben doorgebracht, Triangle is de organisator van oa IM France, Oostenrijk, Zuid Afrika en nog een aantal 70.3’s waaronder ook die van Monaco.

Nu er hommeles is in triatlonland tss enerzijds Triangle en anderzijds de WTC die alle Europese wedstrijden zelf wil organiseren is Monaco al 70.3 af en gaat door onder het label van star events.

Het onder 1 website brengen van al de andere Triangle wedstrijden is volgens mij een eerste stap in een andere richting. Hoe lang zal Oostenrijk nog IM zijn of gaan ze ook voor Nice en Klagenfurt over op een andere formule en zal die dan hetzelfde aantal deelnemers lokken?

Soms vraagt een mens zich veel te veel af, Dat ze hun plan trekken, het kan voor ons alleen maar voordelen opleveren, meer wedstrijden onder andere formules, of niet soms?

Er moet verschil zijn

Er moet verschil zijn in het leven, terwijl er eentje in Benidorm in korte broek en singlet aan’t trainen is moeten wij ons hier warm induffelen want de zoveelste winterprik is weer maar eens in’t land.

140 dagen tot IM : Mtb duatlon in Bolderberg. Neen, niet aan de start gestaan. Wel met oa Kurt, Jim, de jonge Vanhoof en nog een paar andere de trip per fiets naar Zolder gemaakt. Alleen Jimmy stond aan de start, de rest reed terug huiswaarts in het wiel van …Kurt. Met een beetje keelpijn en het snot dat weelderig in het rond vloog leek het mij niet opportuun om op kop te gaan fietsen :)) Je kan ook gewoon zeggen dat Kurt betere papieren had, in alle geval had hij beter koolhydraten geladen de dag (nacht) er voor. Pittig detail, 3de rit op de weg dit jaar en mijn 2de platte band. Vorig jaar op een gans jaar geen enkele.

139 dagen : rustig kort zwemtrainingske uitsluitend techniek. Namiddag naar veldrijden in Zonhoven wezen kijken. Dat Olivier het maar nooit in zijn koppeke haalt om die kuil in de winterduatlon in te lassen. Der gaan accidenten gebeuren dan vrees ik, als ge hier aan af moet(zie filmpje)

138 : clubtraining zwemmen. 5x600. 600den als volgt 200 easy!!! (3’00) – 200 peddels (2’55) 200 vlot (2’50) In de voeten van Mario gezwommen.

137 : -4°C, sneeuw en een ijskoude NO wind. Geen weer om op straat te fietsen dus maar de rollen op. Krachttraining gedaan 3x(2x(6’ als volgt 2’ rechtstaan @ 60rpm – 2’ zittend idem – 2’ +120rpm) rust na elke reeks 3’ easy spinning. Na het fietsen een body workout en een uurtje erna de loopschoenen aan en de koude in voor een 40’ easy run. Twas al weer een tijdje geleden dat ik nog liep na het fietsen en dat voelt ge, moet dat rustig terug opbouwen. Werk aan de winkel.

.... was here

Deze foto wilde ik jullie niet onthouden. In België zou daar staan, Freddy De Kerpel was here. De tijd van de De Kerpel moppen is al weer een tijdje voorbij, blijkbaar maakt de Heer Norris hetzelfde mee in de USA.

Omdat we het niet kunnen laten een paar Freddy de Kerpels...

Freddy de Kerpel is den enige op aarde da een draaideur kan dichtsmijten.

Freddy pompt niet. Hij duwt de grond naar beneden.

Freddy De Kerpel eet geen honing, hij kauwt bijen.

Freddy de kerpel heeft geen horloge... Freddy de kerpel bepaald zelf wel hoe laat het is!

Freddy de Kerpel leest geen kranten... Kranten worden voorgelezen aan Freddy de Kerpel... Door Freddy de Kerpel!

Last but not least Freddy De Kerpel, Arnold Schwarzenegger en Vin DIesel komen na hun dood bij God in de hemel toe. Uiteraard willen ze allen het zitje naast God bemachtigen. God vraagt aan Vin: "Waarom denk jij naast mij te mogen zitten?"...Vin zegt:"Wel, ik heb enorm hard getraind in mijn leven om een actieve acteurscarrière uit te bouwen...daarom vind ik dat ik dat verdien"God vraagt aan Arnold: "Waarom denk jij hier te mogen zitten?"...Arnold zegt: "Wel, naast het feit dat ik de actie in de actiefilms bracht, heb ik me ook nog politiek ingezet voor een betere wereld"God vraagt uiteindelijk aan Freddy De Kerpel: "Waarom denk jij, Freddy, hier naast me te mogen zitten?"...Freddy zegt: "Euh, ik denk dat Gij op mijn plaats zit"

zwemtechniek bis bis bis

143 dagen tot IM : zeer trage duurloop van anderhalf uur. ’s Avonds een korte zwemtraining met enkel techniek. Maar vanaf nu is’t nog langer verboden om afslag te zwemmen! Opvallend was het feit dat er een andere zwemmer (Guy Glorieux) aanwezig was die mijn slagen aan het tellen was. Iets waar ik de verdere training me af en toe ook eens aan waagde. Hij telde er 6 voor 1 arm, x2 = 12 slagen op een 20m bad te overbruggen.

Nu we het toch al zo veel over techniek in het zwemmen gehad hebben, hier kan je een filmpje zien van mensen die een swim clinic gevolgd hebben, wat ze fout deden en hoe de verbetering er uiteindelijk uitziet.

142 dagen : back on the road. Het regende voor ne keer eens niet dus de weg op met de fiets. Goed anderhalf uur, veel souplesse, easy tempo met 6x een intensieve versnelling, meestal bergop en dat door de trapfrequency gevoelig te verhogen. Duur van de versnellingen, kortste 30”, langste 3’, de rest zat er zowat tussenin.
Daarna nog een body workout gedaan.

141 : Vanmorgen opgestaan met keelpijn, dus vandaag zeker geen intensieve uitspattingen. Ook begonnen aan een vitamine C offensief (later meer daarover) Een loopje van easy over Aet naar steady, telkens 3K in elke zone. Parcours redelijk heuvelachtig maar het ging lekker mag ik wel zeggen.
Clubtraining in’t zwemmen. Pyramide gezwommen en tegelijkertijd werd mijn zwemtechniek onder de loep genomen. Vanaf het moment dat je denkt, kheb het beet blijkt dit dan toch weer niet zo te zijn. Eén van de komende weken gaan we filmen, kunnen we zelf eens zien wat er scheelt, kijk er al naar uit.

Binnenkort kan je mij trouwens zien voorbijschieten in dit ofwel in dit

Ventoux

Wat zou er zijn van de triatlon op de Mont Ventoux. Ben nog eens terug gaan kijken op hun site en inderdaad, alles mooi uitgewerkt. Het zal een zware brok zijn op 19/09/2010. 3K swim, 140K bike met een beklimming van de legendarische puist van de Provence (4022 hoogtemeters voor het fietsparcours) en om af te sluiten moet er nog 30K gelopen worden, op een ook al niet echt vlak parcours.

146 dagen tot IM : rustdag

145 dagen : easy run in de kou en de sneeuw met een zeer strakke wind. Na een dikke 50’ was het leed geleden. ’s Avonds dan de zwemtraining van de club met daarin vooral kracht, 6x300 PB+P+elastiek gevolgd door 5x100 in 1’24-1’25 V op 1’40. En terwijl we aan het zwemmen zijn, denken aan die techniek, eigenlijk moet ge altijd aan de techniek denken!

144 : Rollentraining want het was weer geen weer, en dat is sinds weerman Frank zijn afsluitzin morgen ben ik er weer met meer weer niet meer gebruikt, sindsdien is het dan ook geen weer meer. 12x3’30” @ Aet met rec.30” Oneven aan normale rpm, de even aan rpm 120-125. beetje afwisseling maakt het altijd leuker.

Een beetje muziekgeschiedenis om mee te eindigen. Vandaag is het 30 jaar geleden dat Sid Vicious dood werd teruggevonden op een hotelkamer. Sid is de of liever was de bassist van de legendarische punkgroep The Sex Pistols.

Endurance team Limburg

De nieuwe website is er, klik op de titel.