Is't eten nog nie gereed ?

Ik heb na Neerpelt een paar keer de vraag gekregen wat ik eet onderweg in een lange afstand.

Laat ik effe beginnen bij vorig jaar Klagenfurt. Ik deed er mijn eerste Ironman met als sportvoeding Squeezy. Alles liep perfect en ik kende eigenlijk op gebied van voeding en energieopname geen enkel zwak moment. Enige nadeel dat ik ondervond was dat ik verschrikkelijk veel moest plassen, vooral op de fiets. Het weer was dan ook niet heel erg warm en het is een feit dat als ge de raadgevingen opvolgt zoals het moet, kijk op http://www.nutrisport.be/ns/index.php?option=com_content&task=view&id=179&Itemid=48

dat er veel gedronken moet worden.

Dit jaar Lanzarote was ik overgeschakelt op EAS en dit viel compleet tegen zodat ik voor Neerpelt opnieuw Squeezy koos. Ik vind het een voordeel dat je eigenlijk nauwelijks iets vast voedsel moet eten omdat ik weet dat mijne maag daar veel moeite mee heeft. Op 2 kleine stukjes powerbar na heb ik dan ook niks gegeten in Neerpelt, alleen mijn literkes gedronken. En ware het niet van die domme fout door mijne gel te vergeten toen ik begon te lopen was dit weer perfect geweest. Als er één zaak is dat ik mezelf in Neerpelt kwalijk neem is het dat, hoe kon ik zo dom en vergeetachtig zijn, maar ja, tis voorbij en al weer een les bij geleerd.

Squeezy is en blijft voor mij dus de "voeding".

Toch zijn er enkele "nadelen", vind ik.

Ten eerste, ook weer in Neerpelt, veel drinken is veel plassen. 2x gestopt bij het fietsen en de andere 3 keer gewoon op de fiets zonder stoppen.

Ten tweede, op training, want daar moet dat natuurlijk eerst geprobeerd worden, moet je eigenlijk om de 2 uur, of 3 uur afhankelijk van het aantal bidonhouders die je hebt, kunnen bijvullen. Als je alleen traint is dat geen probleem maar in groep kan dat wel voor problemen zorgen want die stoppen meestal niet.

Ten derde : de prijs ??? Squeezy concentrate kost, waar ik het haal, net geen 11€ en je kan er +/- een drinkbus of 10 van 75 cl mee vullen. En daar doe je dus echt niet lang mee, daarom schakel ik ook al eens over op de poedervorm Leppin EnergyBoost. Daar kom je iets langer mee toe. Maar tijdens de wedstrijden gebruik ik sowieso de Concentrate.

Maar alles bij mekaar kan dit niet opwegen tegen de voordelen die het produkt heeft. Ik zou zeggen, try it yourself.

Nieuws sprokkels

Geen compressiesokken in Hawaii : http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2009/09/ironman-nixes-compression-socks-at-this-years-kona-world-championships.html

en volgend jaar een triatlon op de Mont Ventoux :
http://mtc-orange.fr/triventoux2010.aspx

en mijne trainer die de datum om opnieuw beginnen trainen op 1 oktober heeft vastgepind !!!

En dit heb ik dan cadeau gekregen als ik soms niet moest weten wat doen tot 1 oktober.

Een wrak

Zo voel ik mij de laatste dagen, een wrak, volkomen uitgeblust, batterijen leeg, niks meer in de tank. Moet ik nog verder gaan of is't duidelijk ?

Inderdaad, ik moet terug opladen. De energie was, is weg. Ik heb geen fut meer om nog iets te doen. Maar al te vaak moet er in de namiddag een dutje gedaan worden en dan nog val ik 's avonds rond half tien in slaap, en dit tot 's morgens een uur of 8, en dan heb ik niet de indruk dat ik uitgeslapen ben.

Ik heb dus intussen de stekker van de batterij terug ingestoken en het opladen is bezig maar gaat tergend langzaam. Maar ik heb tijd, tijd zat, dus vooraleer ik mij nie beter voel zal ik gene klop doen. Els heeft mij ten andere ten strengste verboden nog te trainen of een wedstrijd te doen ! En meestal kan ik gerust op haar intuïtie voortgaan.

Het seizoen is lang geweest en heeft blijkbaar veel van mijn lichaam en waarschijnlijk ook geest gevergd. En de kwart van de club was er dan te veel aan afgelopen zaterdag. 2 Volledige triatlons en het trainen er voor heeft hier blijkbaar voor gezorgd. Nu zal het rusten zijn of ik zit weer met een serieuze kater deze winter, en zo een winter wil ik niet meer meemaken.

Hij die aan het opladen is groet u !

Kwart van de club

2 weken niks gedaan na Neerpelt, dus dan vraag je je af, wat het zal geven, een kwarttriatlon tussen de clubleden. Ik had er eigenlijk wel zin in maar ...

... die ging al snel over na een paar honderd meter zwemmen want kon het tempo niet houden en na de helft van de 1500m vroeg ik me af of ik het wel ging halen. Den Eddy zwom naast mij en daar kon ik me nog wat aan optrekken alhoewel hij de laatste 400m een poging deed van mij weg te zwemmen hetgeen net niet lukte. Tijd 23'14 en als vierde weg met de fiets op bijna 2' van de snelste zwemmers Jimmy en William (21'18).
Ik nam al snel over van Eddy en op het stuk wind mee dreef ik de snelheid op tot boven de 50km/u. Ik weet uit ervaring dat er mensen zijn die dat niet kunnen pitsen en zo ook niet Eddy. Ik reed stilletjes weg van hem. Jimmy was buiten schot maar William kreeg ik op 10K van het einde te pakken en pastte op hem dezelfde taktiek toe als op Eddy, boven de 50 gaan knallen en ook hij moest de rol lossen.

Als 2de dook ik de wissel in op 1' van Jimmy. Maar dan begon de ellende. Het liep voor gene meter. Al snel kreeg ik William over me heen. In ronde 2 van de 4 ging het iets beter maar meer dan een goed trainingstempo zat er niet. Dit was geen wedstrijdtempo en zo kwam ook Marc, Eddy en Denis er nog over.

Ik had nog gehoopt op de snelste fietstijd maar daar stak Velo met 8" een stokje voor.

Is het Neerpelt dat nog nie verteerd is of gewoon die 2 weken niks doen. Kwil het nie weten, het seizoen is voorbij. Ik blijf nu stilletjes bezig want mijne rust heb ik gehad en anders krijg ik dit 40 jaar oude lichaam helemaal niet meer aan de gang (zie vorig jaar).

Genoeg gerust

Sedert gisteren heb ik de training weer terug opgenomen. Niet dat ik al vollenbak terug bezig ben maar stillekes terug in gang trekken is misschien een betere verwoording.

Gisterenavond 2200m gezwommen, op 5x40 na alles rustig.

Vandaag dan effekes op de rollen gezeten en het duurde toch een dikke 20' eer de stramheid uit mijn benen was. Vanaf toen kwam de souplesse terug aanzetten, oef !

Wat het zaterdag gaat worden, tja, moeilijk te zeggen, heb geen flauw benul wat de conditie dezer dagen nog voorsteld. Heb er wel zin in, dat is in elk geval positief. Het zal sowieso fun gaan worden, mij amuseren en vooral meedoen om nog wat extra puntjes te pakken voor het eindklassement, heb zo den indruk dat ik daar hoog kan scoren ! Mss is deze laatste wel de belangrijkste reden van deelname !!!!!

Almere

Je kan bakken ervaring hebben, fysiek zo goed voorbereid zijn, maar .....

.... als het in het koppeke niet goed zit, stort alles wat je hebt opgebouwd als een kaartenhuis in elkaar. Als de negatieve gedachten komen opzetten en blijven spoken, kan het snel gedaan zijn.

Lees het verslag van Norbert over zijn Almere

http://cid-fa13d0435dda6824.spaces.live.com/blog/cns!FA13D0435DDA6824!681.entry

Elke wedstrijd is een andere wedstrijd. Je kan niet terugvallen op een vorige. Het is telkens weer opnieuw opbouwen vanaf nul.

Sterkte maat in het verwerken van deze teleurstelling.

Het "benengevoel"

Deze week was en is nu nog effekes een rustweek, of wat dacht ge.

Zondagavond in Neerpelt net op tijd vertrokken of ze hadden mij daar als standbeeld kunnen zetten. Benen waren stijf en deden pijn, beetje normaal denk ik.

Maandagmorgen was het al vroeg op om te gaan werken en na een heel slechte nacht was dat nie makkelijk. Weinig tot niks geslapen want telkens ik een been herlegde werd ik wakker van de pijn. De 4 trappen op het werk werden heel voorzichtig genomen maar voor de rest van de dag ging het eigenlijk wel. Na de middag kreeg ik dan mijne klop.

Dinsdag was de ergste dag. Totaal gebroken, een wrak was ik. Het lichaam wilde niks doen en de benen deden nu meer pijn dan zondag. Dus ook gewoon, niks gedaan die dag dan veel gelegen en gezeten.

Woensdag ging het dan al een ietsjes beter. Trappen nemen ging wel maar toch trokken de spieren op die momenten nog gekke bekken. Verschillende dipjes gehad die dag.

Donderdag was de eerste dag dat ze niet meer pijn deden. Het avondlijke plonsen was een zwembeurt zoals ik ze misschien binnen 30 jaar graag zou willen doen. Zat gene poeier nie meer achter.

Vrijdag stond ik op en dacht direct, nu voelen mijn benen aan alsof ik 3 zware trainingsdagen achter de rug heb. En zo voelde ze ook, gans de dag lang.

Gisteren was de eerste "normale" dag sedert Neerpelt. Geen klachten nie meer en geen pijnlijke of zware benen.

Vandaag nog een dagje werken en dan een weekje verlof. Zo kunnen Els en ik eens op ons gemakske gaan shoppen, uit eten, ontbijtje meepikken hier en daar, saunake doen maar vooral rustig genieten van de momenten samen.

Vanaf morgen begin ik terug naar goesting te trainen, niks moet en alles mag. De trainingen zullen kort en rustig zijn maar ik zal nog niet lopen deze week. Pas zaterdag bij de kwart van de club zal ik de loopsloefkes terug aantrekken.

Over de benen gesproken, het zijn die van U.Bolt op de foto.

In het fotoalbum zijn de foto's van Neerpelt aangevuld met een aantal exemplaren van fotograaf Biesmans S. en Pinsart G.

ELBOW - ONE DAY LIKE THIS - LIVE ON ABBEY ROAD

Gewoon schit-te-rend

Wat foto's van Neerpelt staan in het fotoalbum.

Met dank aan Helen en Viv.

And again

Het kan blijkbaar niet op, opnieuw in de gazet.

http://www.nieuwsblad.be/Sportwereld/Article/Detail.aspx?ArticleID=AA2E5CR6&PostCode=3910

Limburg 226

Het zit er al weer op, weer eentje om aan het palmares toe te voegen en zoals het altijd is, iedere wedstrijd heeft zijn eigen verhaal. Zo ook deze.

Ik wilde onder mijn tijd van Klagenfurt van vorig jaar gaan. Ik voelde mij goed, wist dat het fietsen in orde was en ook in’t lopen zou ik wat intussen de “Lambrichts tactiek” heet toepassen. Dwz bij de aanvang van het lopen, lopen zonder te forceren ook al is het te snel.

Maar eerst moest er natuurlijk nog het aperitief afgewerkt worden. De 3.8 zwemmen en de 180 fietsen.

Weinig, gewoon schandalig weinig gezwommen de laatste weken en toch … De watertemperatuur was heerlijk. Geen gewring of wat dan ook, plaats genoeg en goed vertrokken. Aan het keerpunt eens gekeken op mijn klok en die gaf 33’ aan. Ik zwom op kop van een groepje en liet die na een goeie 2500m passeren om ook eens in de voeten te gaan hangen. Maar toen wist ik het al, dit liep super, ik was goed vandaag. Terugweg ging iets sneller door toch wat stroming mee. Wind in de rug hé.

De eerste ronde van het fietsen was verkenning maar ik voelde de benen niet. 1 plasstop in ronde 1. In ronde 2 verschakelde ik mij, aan’t dromen zeker, ketting eraf langs de buitenkant, dus stoppen en nog eens plassen.
Roel scheurde voorbij toen ik net terug wou vertrekken. Maar zijn tempo lag te hoog dus ik verkoos terug eigen tempo te rijden.
Maar ook bij Roel stond het water hoog en na zijn plasstop in ronde 3 ging ik wel mee met hem. Hij reed echt heel sterk en het was dat ik wist dat ik goed zat die dag dat ik in ronde 3 volgde. Ronde 4-5 bleven we samen en ere wie ere toe komt, hij gaf het tempo aan, ik volgde. Reglementair trouwens want hing meer op 15-20m dan op 10m.
In ronde 6 liet hij het tempo helemaal zakken maar daar was ik niet kwaad om zo konden de benen zich klaar maken voor het laatste onderdeel.

Ik wisselde op mij gemakske. Ik ging de tent in en zo kon ik op een stoel gaan zitten en mij rustig omkleden voor de laatste fase. Ik was waarschijnlijk iets te rustig want toen ik aan de eerste bevoorrading van het lopen kwam merkte ik dat ik mijn squeezy gel vergeten was. Maar het liep zo lekker dat ik nie panikeerde.
Pas op het einde van ronde 1 kreeg ik hem aangereikt van Jarno, die hem kreeg van Gijs die hem dan op zijn beurt kreeg van Karine, die in de wisselzone zat.
Ronde 2, no problem. Begon wel groten dorst te krijgen zodat ik effe bij Els een flesje cola aanpakte en dat rustig uitdronk.

Ronde 3 ging in en het werd wat moeilijker maar nog steeds had ik het gevoel dat het wel ging lukken. Tot aan de bevoorrading langs het kanaal. Ik stopte effe om eens door te kunnen drinken en toen ik terug wou vertrekken zei mijn lichaam : Njet, no way. De volgende kilometers hebben dan uiteindelijk het eindresultaat bepaald. Het ging nog een paar kilometer al strompelend maar toen was het plots helemaal op. Ik moest beginnen wandelen en de mentale strijd begon.

Ik ben uiteindelijk tot aan mijn supporters geraakt maar daar was het helemaal op en ik moest gaan zitten. Klaar om de handdoek te werpen want het was nog 14K. Marc DR, Els, hulplijn Norbert van aan’t zeetje via de telefoon probeerden op mij in te praten. Plots stond half zltc rond mij. Ik kreeg een fris flesje water van Donald en een koele Ice Tea van Marco Velo.

Na een 10 tal minuten, denk ik voelde ik mij toch wat beter, trok mij recht aan de draad waar ik tegen zat en begon samen met Els te wandelen, even later ging dat over in voorzichtig lopen en aan het keerpunt in Neerpelt voelde ik het tempo er terug in komen. Ik kon de knop omdraaien en ging door. Langs het kanaal kon ik toch om en bij de 6’/km blijven lopen tot 4K van het einde toen ik erge steken kreeg in mijn zij en ik noodgedwongen wat gas terug moest nemen.

11hr en 07’ was het uiteindelijke verdict en Ludo heeft weer wat werk bij om die muur terug op te metsen waar ik doorheen moest.

Tot slot natuurlijk de supporters nog eens bedanken. Els en Jarno, Luc en Gijs, Marc en Viv, zieke Norbert via de telefoon, Stefan, Patrick, ... en iedereen die ik vergeet omdat het er veel te veel zijn.

Wat de organisatie betreft heb ik eigenlijk geen klachten, buiten de bevoorrading in't fietsen die wat moeilijk stond. Mario heeft dat goed gedaan en ik hoop dat dit nog een verlengstuk kan krijgen, want het heeft toch iets speciaals zo in eigen streek tussen eigen volk een volledige doen.

Bijna was het dus gelukt onder de 10u56' te gaan en dan vraag ik mij nu dus af, heeft het eraan gelegen dat ik de eerste loopronde geen gels tot mijn beschikking had dat het licht uitging in ronde 3. Ik zal het waarschijnlijk nooit weten. Maar dit is de eerste keer op de lange afstand dat ik er echt voor ging, en ik heb nu het gevoel dat het er ooit wel eens uit zal komen.

Mss volgend jaar in Nice of Almere ?

PS : de verbale oorlog voor Nice is al begonnen op Twitter.

pontje226 Als ge dit leest zal je al aangekomen zijn. Dikke proficiat en nu kunnen we onze messen slijpen voor Nice volgend jaar.

TriWil@pontje226 Zorg maar dat uw mes scherp genoeg is volgend jaar in Nice.

pontje226@TriWil wat is er met Kurt gebeurd? Ik heb juist een nieuw slijpsteentje besteld:-)

TriWil@pontje226 Kurt is ziek geworden tijdens het fietsen en heeft moeten opgeven. Griepje onder de leden. "Maar 1 slijpsteentje ?"

Nog 1 dag

Morgen is't zover. Rond deze tijd (13hr45) hoop ik toch al aan't lopen te zijn.

Vandaag alles klaar gezet, fiets onder handen genomen, nog eens de voedingsstrategie doorgenomen, beetje gaan losrijden en seffes om 16u komt Luc me halen met de mobilhome en dan is het richting Neerpelt. Daar mijne nummer afhalen en pastaparty en dan wat rondhangen en vroeg gaan slapen.

Jelle gisterennamiddag ziek geworden en die ligt hier nu met felle koorts en een dubbele ooronsteking + keelontsteking in de zetel, ocharme.

See you tomorrow

Nog 2 dagen

Gisteren was het tropisch heet en ... ik kon er niet tegen. Had gans de namiddag hoofdpijn, kortom ik voelde mij niet goed. Daarom ook maar de zwemtraining van gisterenavond links laten liggen.
Mij maar in de zetel gelegd en U.Bolt weer maar eens een ongelofelijk WR zien lopen.

Vandaag gaat het gelukkig veel beter. De temperatuur is terug menselijker geworden en je staat in de krant, hetgeen niet elke dag gebeurt. http://www.nieuwsblad.be/Sportwereld/Article/Detail.aspx?ArticleID=G42E0LLB&PostCode=3910

Tijd om eens wat cijfertjes boven te halen.

Na Lanzarote nam ik 1 week complete rust waarna ik terug hervatte op Pinstermaandag met de sprint in Bocholt. Vanaf die week tot en met vorige week zijn dit de getrainde K's.

Swim : 46.2K = 4.2K/week

Weinig, veel te weinig, dit jaar is zwemmen niet mijn ding, ik kom amper aan 1 tot 2 trainingen per week. Het is de mindere sport van de drie dit jaar, ook degene die ik momenteel het minst graag doe.

Bike : 2825K = 256K/week

Fietsen deed ik ongeveer evneveel als in de voorbereiding op Lanzarote de laatste 11 weken. Maar het verschil zit 'm nu in de lange trainingen. Ik deed 3 trainingen van om en bij de 180K en eentje van 160. Daar nog een aantal bij tussen de 100-150. Daar zit het dus wel goed.

Lopen : 400K = 36.3K/week.

Ondanks het dikwijls balanceren op de slappe koord van de blessure haalde ik nu mijn hoogste weekgemiddelde ooit. Laat ons nu eens voor één keer een kaarsje branden dat een looptijd van +/- 4 uur er in zit.

Bij dit alles hoort natuurlijk een vooruitblik op zondag.

Ik weet nog dat Velo mij vroeg in Frankrijk wat het doel zou zijn in Neerpelt. Ik antwoordde, finishen (dat is in eerste instantie nog wel altijd de bedoeling). Waarop hij, komaan ge hebt toch wel een tijd in uw hoofd. Waarop ik weer, zou graag sneller gaan dan vorig jaar Klagenfurt (10u56').

De playlist voor de zondagmorgen is ook al klaar, het klaarzetten van het materiaal zal opgevrolijkt worden door het hardste van Metallica, Foo Figthers, Green Day, ACDC ... Zodat ik lekker opgefokt de oortjes kan uitdoen en in het kanaal kan springen voor het begin van een lange dag.

Mijn dank gaat al vast naar Luc P. uit voor het mogen gebruiken van zijn mobilhome. Dat scheelt al vast een stuk in het stressen op zondagmorgen.

Om af te sluiten nog maar eens ne qoute van de meester der qoutes de Norbert van aan't zeetje:

YOU CAN BUY A PORSCHE or a FERRARI - BUT YOU CAN'T BUY THE FEELING WHEN REACHING A TRIATHLON'S FINISH LINE !!!

PS : Ga nog rap ne enquete der op zetten, kan je nog eens rap gokken op welke tijd ik ga binnen zijn.

Nog 3 dagen

Deze voormiddag toch maar besloten de fiets op stal te laten en met de auto te gaan werken, heb geen zin om straks in een onweer terecht te komen.

Enige training van vandaag zal dus de zwemtraining van vanavond worden.

Vandaag effe het weerbericht voor zondag gecheckt :

Zondag en maandag, na ochtendnevel of mist, worden opnieuw twee zonnige dagen en opnieuw warmer met maxima tussen 25 en 28 graden.

Meer moet dat zeker niet zijn of worden.

Nog 4 dagen

We tellen verder af. Vanmorgen toch maar eens op de weegschaal gaan staan om te checken of er nie te veel bijgekomen is de laatste dagen. Zelfs 100gr minder dan een paar weken terug. Zondag zal ik het dus moeten doen met een goeie 70.4 kg.

Rond de middag 40K bike easy met niks speciaal te melden. Daarna nog 2K gezwommen en bij dit warme weer was dat wel lekker.

Verder nog wat inkopen gedaan voor zondag, extra squeezy ingeslagen en wat carbo load voor de volgende dagen.

Voor de rest, met Jarno gaat het beter, alleen zijn ogen zijn nog wat geïrriteerd. De auto is per total verklaard dus er zal een andere "nieuwe" moeten komen. Het leven gaat stilletjes terug zijn gewone gangetje.

Alleen volgende liedje spookt wel al sedert vanmorgen door mijn hoofd.

Metallica - Turn The Page

Nog 5 dagen

Wat een dag. Een mens denkt dan eens rustig naar een wedstrijd te kunnen toeleven. Maar er gebeurde vandaag vanalles dat gepland en ook niet gepland was.

Laat ons bij het begin beginnen. Vanmorgen om 10 uur stond een fotograaf voor de deur om een foto te maken die bij het artikel komt van aanstaande vrijdag of zaterdag in het Nieuwsblad.

Al zeg ik het zelf, ik had zo mijn bedenkingen bij zijn idee voor de foto, het eindresultaat mag er wezen. http://picasaweb.google.com/TriblogWil/Vanalles#5371292938144618114

Even later kwam dan een telefoontje binnen. Met recente gebeurtenissen nog in het achterhoofd slaat je hart wel een paar slagen over toen ik hoorde dat Jarno en zijn oma een auto ongeluk gehad hadden. Gelukkig, viel de lichamelijke schade mee. De airbags waren open gegaan en hadden eigenlijk voor het grootste onheil gezorgd. Wat verwondingen in het gezicht, brandwonden, kneuzingen en tranende ogen door de poeder in bags. Gelukkig nog eens dat het goed is afgelopen. http://picasaweb.google.com/TriblogWil/Carcrash#

De rest van de dag stond dan in het teken van naar verzekering, dokter en carosserie garage gaan om de eerste dringende zaken en papieren te regelen.

Pas tegen zes uur kon ik op de fiets kruipen om de benen nog eens wakker te schudden en de stress van de dag er wat uit te rijden.

Later op de avond ga ik nog effe bij Luc langs want samen met hem reis ik zaterdagnamiddag reeds af naar Neerpelt met zijn mobilhome. Dan kan het pas echt beginnen en zullen de zenuwen wel een beetje beginnen op te spelen.

En dan zondag : Andiamo/Vamos/ Go Go ...

Nog 6 dagen

... vandaag 40' gelopen. Eigenlijk 8k in 39'. Zeer, zeer rustig vertrokken maar het voelde goed aan. Na 2K een beetje versneld en na nog 2K nog wat versneld om uiteindelijk de laatste 2K de handrem terug op te trekken.

Tot nu toe gene stress, voel me goed. Houden zo ... en dan zondag om het met de woorden van Norbert te zeggen : "Andiamo/Vamos/Go Go ...."

Duo Duatlon Tongeren

Velen vroegen zich af, waarom met de duo’s. Wel er waren misschien wel een paar redenen.

De eerste en belangrijkste : bang voor kwetsuur tijdens het lopen. Met Neerpelt 226 voor de deur en mijn fragiele onderstel wilde ik het niet riskeren.
Ten tweede, ik kon nog eens alles geven op de fiets als laatste “testje” .
Ten derde, mijn teammaat William zag het ook niet zitten individueel mee te doen wegens gebrek aan conditie.

Ik had op voorhand al een paar rondjes gedaan en de benen voelden wel goed aan.

William deed hard zijn best in het eerste lopen maar toch vertrok ik met een achterstand van ruim 50” op de groep met daarin bv : Velo, Appermans, Loix ..

Ik besefte dat een enkeling alleen dat gat nooit zou toekrijgen. Maar voor één keer zat ik eindelijk eens in een groepje waar niet iedereen naar iedereen keek maar ieder probeerde zijn deel van het werk te doen.

Er werden zelfs enkele beruchte hardrijders uit de buurt gewoonweg eraf gereden, tot hun eigen verbazing waarschijnlijk. Enfin, ik deed meer dan mijn werk en bij het terug binnenkomen in de wissel hadden de voornoemde heren hun fiets pas tegen de hekken geplaatst dus hadden we bijna een gat van 50” dichtgereden.

William had de zware opdracht onze podiumplaats veilig te stellen en deed dat met bravoure.

Hij had zelfs zo hard zijn best gedaan dat we tijdens de prijsuitreiking op het hoogste schavotje mochten plaats nemen. Een fout in de tijdsopname had ons op nummer 1 gezet maar eerlijkheid dient ons te zeggen dat we eigenlijk pas derde waren.

Ik ben dus in mijn opzet geslaagd en dankzij de goede fietsbenen en de trainingen van afgelopen week die liepen als een trein ga ik met een boost gevoel de laatste rechte lijn in richting Neerpelt.
Gisterenavond dan nog met de buurtjes de nodige koolhydraten opgeslagen met een BBQ en daar hoort natuurlijk een biertje bij. Maar we zijn binnen de lijntjes blijven kleuren. Toen we halverwege de avond nog een "vallende ster" zagen was de avond compleet, en wij waren blijkbaar niet de enige die dat gezien heeft : http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=DMF20090816_006

De avond leverde trouwens enkele mooie laat ons zeggen “kunstige foto’s"op.

Laatste loodjes

Vandaag stond de laatste "lange" trainingsopdracht voor Neerpelt op het programma. 100-120K fietsen en 8K lopen.

Toen Kurt me belde vanmiddag en zei dat het in Vlaanderen al de hele dag regende antwoordde ik nog :"Hier niet, nog geen druppel gevallen". Enkel minuten later toen ik mij aan het omkleden was hoorde ik de eerste druppels vallen op de dakvenster. Het heeft dan ook mijn volledige fietstraining lang geregend. 102k was het kleddernatte verdict in 3hr08 met in het midden een uur aan IM tempo. Gevoel was goed.

Thuis gekomen en die natte boel uitgetrokken, de loopkleren aangedaan en plots kwam de zon achter de wolken tevoorschijn. "Tis toch nie waar zeker" !

Enfin, de 8K in het zonnetje kunnen afleggen met een goed gevoel in de benen en een tempo dat ik op 23 augustus ook graag zou lopen .... al was het maar de eerste loopronde, of mss nog de 2de ....

In elk geval, ik heb nu wel het gevoel er klaar voor te zijn. Laat die 226 maar komen.

Stand van zaken

Ja, het is een beetje stilletjes op de blog. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat we al aan't winterslapen zijn. No Way, het doel van de 2de seizoenshelft komt met rasse schreden naderbij.

Afgelopen weekend had ik normaliter in Wuustwezel gezeten ware het niet dat ik op het werk van gene kant meer kan wisslen, dus arbeiten en nikske Sterke Peer. Spijtig, want ik had Marc en Viv nog eens graag teruggezien.

Gisteren heb ik nog een laatste keer een 21.6K gelopen als laatste lange loopinspanning en morgen staat er nog een wat langere fietsttraining op het programma van een uur of 4 met daarin zeker een uur aan IM tempo. Achteraf nog een T-run doen en dan is't genoeg geweest en is't bezig blijven.

Zaterdag zal ik in de Duatlon van Tongeren als duo meedoen en het fietsen voor mijn rekening nemen.

Het zal in elk geval een andere taper zijn dan normaal vermits we nu geen verre verplaatsing moeten maken. Thuis in eigen bedje slapen en in de eigen omgeving training, uw eigen eten kunnen eten, het zal er allemaal wat relaxer aan toe gaan.

Voorspellingen of wat te verwachten van de wedstrijd in Neerpelt zal voor volgende week zijn.

Des Photos

Foto's van de wedstrijd op Alpe D'Huez kan je vinden op

http://www.photobreton.com/c/227/p/2ff5df55a87776c54617f0697c30ac31/www-photobreton-com-photo-Alpe-d-Huez-course-marmotte-velo-les-21-lacets-mega-avalanche-moto.html

Kies als evenement voor courte distance 30/7 en dit zijn de rugnummers : 451-452-453-454-456

Taper

Interessant artikel over enkele dingen die je kan doen of net niet moet doen in de finale taperweek. http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2009/07/the-seven-things-you-must-do-during-taper-week.html

Opwarming van de aarde ?

Hieronder 2 foto's getrokken boven op de Galibier. De ene met Marc en Benny J. op stamt uit de vorige eeuw (begin juli 1997), de andere waar ik op sta is van vorige week (ik had voor de zekerheid toch maar mijn beenverwarmers aan gedaan)

Fietsen op een Alp

Tis eens wat anders, een triatlon doen met daarin de beklimming van een toch wel legendarische col uit de Tour geschiedenis.

De afstanden vallen als je ze zo los van alles bekijkt wel mee maar vergen toch enige uitleg.

1200m zwemmen. Het begin en hetgeen mijn mede zltc’ers toch een beetje de daver op het lijf jaagde. Zwemmen in 17° koude (warme) water is op zich niet erg en Le Lac du Vernay is een groot stuwmeer dus denk je, plaats genoeg. Ja wadde, met 800 gelijk in een groot meer en toch “bataille” hoor.

30K fietsen. Normaal doe je daar zeker geen uur over tenzij je Alpe D’Huez op moet. Meer uitleg moet ik je daar niet bij geven.

7.3K lopen. Ook niet zo lang, een beetje de “De Haan afstand” maar 1850m hoogte en een parcours dat met een flinke bergwandeling kan vergelijken.

Dat was hetgeen we op voorhand wisten en dus maakten we allemaal een pronostiekje van onze tijden, wie kent zichzelf het best ?

De 1200 zwemmeters vielen eigenlijk wel mee. Het was aardig warm buiten + 30° dus was het koude water zeker geen probleem. Enkel de boeien vormden een probleem. Na 500m trek je een 800 koppig veld niet uit elkaar dus was het schoolslag zwemmen in de buurt van de 2 boeien. Ook de laatste 100m was het van datte, deed me denken aan het kanaaltje in Klagenfurt.

Ik kwam als eerste van de club uit het water maar liep langs mijn nieuwe fiets door, herkende hem blijkbaar niet, zodat Filip toch nog voor mij weg was.

In een razende vaart ging het dan richting de klim. Enkele vreselijke valpartijen onderweg gezien maar gelukkig zelf heelhuids aan de voet geraakt waar ik de chrono indrukte. Ik had op maandag al een beklimming gedaan dus wist wel wat me te wachten stond. Veel, heel veel volk ingehaald en het ging goed tot op +/- 3K van het einde. Wind tegen en het inhalen stokte, ik kwam geen trap meer vooruit. Gezwoegd tot boven. Aan het brugje 56’27. Even later hoor ik iemand mijn achternaam roepen, ik schrik me dood, hier boven op deze bergtop, toch nog een bekende ? Neen hoor, het was de heer Velo die een superklim had gereden en langs mij door vloog de wissel in.

Rustig wisselen, op adem komen en dan het goede ritme proberen te vinden. Makkelijk was dat niet de eerste 2k. Bergpaadjes, losse stenen, vooral op en weinig af. 11’ over 2k, vanaf dan ging het beter. +/-1.5K wat vlakkere en beter beloopbare weg en dan een klim van 1k en dan zoef, bergaf naar de finish. Dachten wij. Maar we werden langs de finish door geleid om nog een pittig lusje te maken.

En dan was het leed geleden. Lekker diep geweest zo hoog op een berg en dat had ik nog eens nodig.

Achteraf had ik zo iets van, slechte klim gereden, dat is nikske voor mij die 10% klimmen. Dan bekijk je de uitslag wat nader en merk je toch dat je 9de V bent en een 4de fietstijd in je cat. op de tabellen zet en uiteindelijk een 5de klimtijd (72ste alg). En dan denk ik dat ik niet kan klimmen …

… er was een verschrikkelijk sterke Marco Velo, op het podium als 1ste V2, een Denis die opleeft als hij het hooggebergte ziet, een oude krijger die sterk was en de halve Alp leegdronk na de finish, en een Witse die zichzelf beter dan wie ook kent want hij zat slechts luttele seconden langs zijn voorspelde tijd.
PS : Denis had een doktersbriefje en moest dus niet mee op de foto !

Bikes

Check out Armstrongs nieuwe speeltje en de slogan op de TT bike

De oude krijger

De oude krijger is niet dood, he's still alive and kicking. Ik kwam hem vanmorgen al redelijk vroeg tegen ergens ter hoogte van Terlamen. Ik reed nog een paar 100m door en keerde toen om en zette de achtervolging in. Na een 10 minuten vlammen had ik hem te pakken. Ik reed razendsnel langs hem door maar hij kroop direct in het wiel, hij is zijn streken nog niet verleerd. Daarna hebben we een goeie 100k samen gereden. De krijger had zijn tenten opgeslagen in een bos in Meerhout en ik werd in zijn tipi uitgenodigd. Na een paar cola's liet ik hem en zijn sqauw alleen achter want hij moest samen met zijn honden nog op jacht voor het avondeten.

Ik keerde huiswaarts en de teller gaf na 5hr43' een mooie 182K aan. Waarvan zeker 100k met de oude krijger.

Merci Ludo

Twitter

Rechts vind je een link naar twitter. Volg Lance en nu ook Pontje tijdens hun avonturen in Frankrijk.

Alpe D'Huez

Vandaag effe de info over de triatlon op Alpe D'Huez doorgenomen. Jarno heeft geluk, hij kan er een kids triatlon doen boven op de top. Zal zijn hartje kunnen ophalen volgende week dinsdag.

Er staat trouwens ook een video op de site. ge kunt er beter nie naar kijken als ge gaat deelnemen. Nee hoor, tis schitterend, dit wordt volgens mij 1 van de mooiste en tevens zwaarste korte afstandstriatlons waar ik ooit aan zal deelnemen. Looking forward to it.

http://www.alpetriathlon.com/

De peer

Triatlon, drie disciplines, en ze stonden vandaag allemaal op het programma.

Vanmorgen 3.2K swim, gewoon rustig duurtrainingske. Thuis snel wat bokes naar binnen gestoken en toen samen met Kurt (die ging losrijden voor Aarschot) een goeie 2 uur rondgecruist, op't gemakske. Daarna back home om mijn TT fiets te pakken en zelf nog eens 2 uur eraan vast geplakt tegen een iets steviger tempo.

Moeilijkste opgave van de dag was dan nog de 10K run maar dat werd pas problematisch na 3k. No more sugar in the tank, dus ergens in een plantage een peer van een boom gerukt en die naar binnen gewerkt. Ge kunt nie geloven hoe dat dat smaakt, ook al was ze zeker nog nie rijp. En wonderwel, de rest van de training was no problem, rustig tegen 5'/km gelopen. Kortom a perfect day.

Verder wil ik toch effe hier de commentaar van Raymond over het record van Wellington publiceren :

Blijkbaar waren fiets- en loopafstand niet correct en dit schijnt al langer een 'probleem' te zijn in Roth: fietsen 1,5 à 2 km en lopen een dikke kilometer. Datr scheelt toch weer ettelijke minuten. Maar ook mét correctie blijft het wereldrecord van CW overeind.http://www.3athlon.de/news/2009/07/1707_kommentar_challenge_roth.php

Ik kan daar ook nog aan toevoegen dat het fietsparcours in Klagenfurt volgens mij ook geen 180K is. Ik had "slechts" 175K op mijn computertje staan, en ik was niet de enige. Volgens de Heer Velo zou ook het lopen geen 42.195km zijn.

Avondje met z’n twee

Little change of plans gisteren. De kids waren een avondje, namiddag bij oma en we hadden dus het kot voor ons alleen. Ik wilde nog een loop-en zwemtraining doen maar Els wilde uit gaan eten. Dilemma of niet. De looptraining kwam er met Els als begeleiding op de fiets en het zwemmen werd vervangen door een etentje. Waarna we thuis lekker met z’n twee ….

…. Naar Tour 2009 : Vive le velo gekeken hebben. Of wat dacht ge weer ….

… en toen zijn we gaan slapen ….

Eigenlijk zou een mens dit meer moeten doen, maar er blijft al zo weinig tijd over na het werken, de kids en het trainen. Ze zouden dat moeten verplichten af en toe eens een avondje uit met z'n twee.

Wat moet een mens ...

... als hij niet kan, mag fietsen ? Dat is het mooie aan triatlon, er blijven nog twee andere disciplines over. Vermits ik het zwemmen de laatste tijd wat links liet liggen is dit het ideale moment om een kleine “inhaalbeweging” te maken. Ook het lopen zal er wat vaker aan moeten geloven. Gelukkig is mijn probleem dus iets kleiner als dat van de dame op de foto.

Zaterdag ’s morgens begonnen met 3.6K zwemmen en in de namiddag een 40’ gelopen. Zondag dan enigszins hetzelfde scenario. Gaan zwemmen in Mal en van daaruit naar huis gelopen. Maandag dan enkel een zwemtraining gedaan vermits ik niet elke dag wil lopen. Ook vandaag staan de 2 resterende sporten weer op het programma en als de zaak blijft evolueren zoals nu dan waag ik mij morgen mss aan een rustig ritje op de fiets met wat plonsen achteraf.

Hij die al iets minder pijn zijn kont heeft groet u !

Hope rides again

Mooi artikeltje over Lance op Recovox. Een jaar geleden toen hij aankondigde dat hij de Tour ging rijden woog hij 7 kg te veel. Die moesten eraf om bergop te kunnen volgen. Nu 7kg op een jaar tijd, no problem zou je denken met een trainingsbeest als Armstrong maar er was wel een probeem. Slechts 2-3 kg van die 7 was vet. De rest, dus 4-5kg waren spieren.

In de Giro stond hij nog 2kg te dik en nu bij de start van de Tour stond hij een halve kilo onder zijn streefgewicht. Lees het volledige artikel op

http://recovoxnews.blogspot.com/2009/07/his-weight-in-check-lance-climbs-with.html

Nog een funny filmpje van op de teambus met Robin Williams

http://www.livestrong.com/lance-armstrong/video/robinandlance-avi/e65ed995-54a1-4d51-bfc1-e47ae2ae3ebd/

Christinator !

Chrissie who ?

Dat was de vraag enkele jaren geleden toen ze de eerste keer Hawaï won.

Vandaag in Roth verpulverde ze het WR en zelfs met dat woord vind ik het nog licht uitgedrukt, want hier zijn volgens mij geen woorden voor. Hou u vast 8hr31’59”. Swim : 50’28, Bike : 4hr40’28” en de marathon in 2hr57’32” en ook dat is volgens mij een record.

Moeten we daar nog iets aan toe voegen, neen, de cijfers spreken voor zich.

Zitvlakproblemen

Nu dat het eindelijk eens lekker los loopt op training duikt plots een probleem op dat op een vrij ongelukkige manier tot stand is gekomen.

Vorige week zaterdag na een dik half uur fietsen, ik reed op dat moment in TT houding toen plots een gat in de weg opdook dat ik niet tijdig gezien had. Omdat je je er niet aan verwacht kan je natuurlijk moeilijk anticiperen en al liggend op je tijdritstuur is er amper nog correctie mogelijk. Ik wipte even van het zadel omhoog maar bij het terug neerkomen kreeg ik plots een pijnscheut te verwerken daar waar die 2 zitknookjes zitten tussen uw benen. Het deed echt geen goed maar een 5 tal minuten later was ik het voorval al weer vergeten tot ik in het begin van de week toch voelde dat die plaats wat opgezwollen bleef en pijnlijk was.

Woensdag op de rollen viel het nog mee maar gisteren op de weg was het niet meer plezant. De plaats des onheils blijkt ontstoken te zijn en dus ben ik verplicht de fiets een aantal dagen (hoop ik), in het slechtste geval zullen het weken worden, aan de kant te laten staan. Ik neem intussen ontstekingsremmers en hoop zo dat dit euvel zich zo snel mogelijk oplost.

Hij die pijn zijn kont heeft, groet u.

Vive le Velo

Mijn Kuota Kaliber is "opgepimpt" tot een "echte" tijdritfiets.

Na lang zoeken en twijfelen heb ik dan als gewone trainingsfiets en fiets voor stayerwedstrijden en om te klimmen gekozen voor de Kuota K-Factor, met overheersend de witte kleur.

Fast, faster, fastest

Snelle jongens vandaag, zowel in Klagenfurt als in Frankfurt.

We keken uit naar de prestaties van enkele clubgenoten of bekenden. Laat ons die onder de cat. “Fast” catalogiseren

Frankfurt
Jimmy : 55’14 / 4hr54’14 / 3hr50’24 : 9hr50’48
Tim : 50’37 / 5hr00’52 / 4hr04’30 : 10hr02’25

Klagenfurt
Stefan Biesmans : 53’39 / 5hr10’49 / 3hr46’17 : 9hr56’15
Patrick Erkens : 1hr04’05 / 4hr59’46 / 3hr42’19 : 9hr52’27

In de cat. faster gaan we naar Klagenfurt waar Marino lang op weg was om de 8hr grens te doorbreken. Dat lukte net niet : 8hr01’38 en maar liefst 13’ voorsprong op de nummer 2.
In Frankfurt had Wallenhorst een dikke klant aan Van Vlerken maar ze haalde het in 8hr58’08

Voor de Fastest van de dag gaan we voor de vrouwen terug naar Klagenfurt waar Iron Lady miss Bella Bayliss haar klasse nog maar eens tentoon spreidde. 8hr50’13 en de tweede snelste tijd ooit. Met een afsluitende marathon in 3hr00’21.

In Frankfurt deed Timo Bracht wat niemand verwachtte, Macca kloppen (hij werd pas derde) en onder de 8hr duiken. 7hr59’15. En een afsluitende marathon waarin hij eerst Macca moest laten gaan in 2hr43’.

Tour de Lance

Zaterdag begint de Ronde van Frankrijk. En hoe je het ook draait of keert, wie er ook zal winnen, het zal allemaal gebeuren in de schaduw van 1 man, 1 naam, Mister Lance Armstrong is back. Of hij meedoet voor de overwinning ????? denk het niet al weet je met hem nooit natuurlijk.

Ik ben al sinds zijn eerste overwinning in Frankrijk, een fan, ik steek dat niet onder stoelen of banken, de man motiveert mij, zeker. En ik zal dan ook deze Ronde weer op de voet volgen.

En mag een mens dan zal eens wegdromen, .... ? Lance wint de Tour, Boonen wereldkampioen en een Belg Hawaii ?

Afkoeling

Warm

Tis ook nooit goed hé ? Een te strenge winter, dan weer regen en nu dus, .. te warm ... De mensen klagen graag zekers.

Ik liet het al vast niet aan mijn hart komen vandaag. Na een rustige 3-4 dagen deed ik gisteren een intensieve blokkentraining in het fietsen. Vandaag stond er een lange duurloop op het programma, warm of niet, heet of koud, regen of wind. Hij stond erop en hij moest gedaan worden. Bij deze temperaturen is het zeker aan te raden genoeg vocht te voorzien voor onderweg, zeker als je van plan bent + 2hr te gaan lopen. Ik weet het, het is niet altijd gemakkelijk. Een tussenstop bij familie of vrienden is een optie, persoonlijke begeleiding door, vrouw, zoon dochter, schoonmoeder ???? is dan al weer een andere. Zelf drinkbussen gaan wegsteken op je loopparcours, kan ook. Een drinkbus meenemen in zo'n, hoe noem je dat, riem op je onderrug. Kortom, genoeg opties, aan ons om de keuze te maken.

Ik verkoos vandaag om 2x12.5K te lopen. De eerste ronde met drinkbus in de belt en ronde twee samen met Jarno als drankleverancier.

Ik had dan ook nog het geluk dat na 1K Kris Lambrichts mij kwam vergezellen voor de eerste 12.5K. Hij vond het eens fijn rustig te kunnen lopen. Ik aan zijn tempo (Kris is in de stratenlopen zeker nog iets beter dan onze Marco velo en dat wil toch wel wat zeggen) zou ronduit belachelijk geweest zijn.

Na ronde 1 kwam Jarno dus op de proppen en eenmaal de 25K afgehaspeld zorgde Jelle met de tuinslang voor de nodige afkoeling terwijl Els iets fris uit de frigo haalde en zo heeft de hele familie toch weer zijn aandeel gehad in de training van vandaag.

Countdown

De volgende weken staan de "Europese IM" voor de deur. De countdown is begonnen en Nice zal het lont aansteken nu dit weekend. Geen clubgenoten dit jaar aan de start daar. Volgend jaar waarschijnlijk wel maar dat is nog veraf. Dan gaat het richting Klagenfurt (de mannen van Maasmechelen Stefan en Patrick en natuurlijk Marino op zoek naar zijn tweede IM zege dit jaar)) en ook dat weekend Franfurt met Mario, Tim en Jimmy en de halve wereldtop. Het weekend daarna is Zurich aan de beurt met Marc de Ren. Het computerke zal weer overuren moeten draaien peis ik.

Dit weekend staat trouwens in eigen land Brasschaat op het programma. Voor de laatste keer na 27 jaar zal er een halve triatlon betwist worden. Norbert kan er dus maar beter van genieten.

Voor mezelf zal het werkendag zijn dit weekend. Tja, iemand moet het doen hé !!!!!

A Brick

Bij ons in het dialect ook een “brik” genoemd. Een baksteen voor de slechte verstaanders. Maar ook de naam van een looptraining direct na het fietsen. Een T (transition) Run zoals ik ze ook als eens noem.

Na een goede vierdaagse die vrijdag begon met een 20K run, zaterdag werd voortgezet met een ritje van 160K op de fiets. Zondag dan 100K in 3 uur bij mekaar gereden in de stromende regen, bij momenten toch en maandag dan die 4 daagse afgesloten met een half marathonnetje.

Zoals ge hem wel voelt komen was dinsdag het vat af, de benen kapot zodat losrijden eigenlijk de enige optie was die dag, alhoewel de wind die mening niet echt deelde.

Vandaag waande ik mij dan terug op een Canarisch eiland. Warm, veel wind en slechte benen. Toch voor de eerste 70K op de fiets, daarna ging het iets beter. Zou het dan toch aan de Squeezy liggen die ik in het tweede deel gebruikte ?

Enfin, na 120K gestreden te hebben tegen de wind trommelde ik Jarno op uit zijn zetel om als waterdrager van dienst te zijn tijdens mijn “brick run”. Ik had een km of 10 op het programma staan en geef mezelf een score van 8/10 achteraf. Echt goed tempo kunnen lopen zonder forceren. En dit na pas enkele van die “brikken” gedaan te hebben. Ik wist dat ik dat meer moest doen !

Er is trouwens wel wat reactie gekomen op mijn blog over gedrevenheid, maar meer persoonlijk en te lang gerekt om als comment te gebruiken. Eén ding kan ik er wel over zeggen. De schrijver uitte dezelfde vrees die ik ook had, dat we binnen enkele jaren met een club gaan zitten met misschien wel een uitstekende jeugdwerking maar waar bij de volwassenen er nog enkele aan triatlon doen en de grote hoop uit aan het bollen is als passief lid.

Slaap ze en droomt er nie van hé (waar heb ik dat nog gelezen ?)

Gedrevenheid

Het is lang geleden dat ik nog eens een blogje uit mijn mouw heb geschud maar over deze heb ik toch effe moeten nadenken, hij zat al lang in mijn hoofd maar hij komt recht uit het hart en dat maakt het allemaal een beetje meer tricky, maar misschien zou dat een keertje dikwijler mogen.

Daarstraks Luc Van Lierde gehoord op sportweekend. “Als ik in Hawaii 2hr44’ kan lopen haal ik top 5. De gedrevenheid van de mens Van Lierde is er één om jaloers op te zijn. Intussen 40 jaar gaat hij nog tekeer als een jonge hond (2de dit weekend trouwens in Brugge).

En dat is net hetgeen ik een beetje mis in onze club, die gedrevenheid van de mensen waar ik in de tijd samen mee ben begonnen aan triatlon te doen. Ze haken niet echt af maar missen blijkbaar dat doel in de sport om er “echt” voor te gaan.

Iets dat ik wel nodig heb en misschien dat het daarom het laatste jaar een beetje minder was. Maar na Lanzarote …

Maar eerst toch effe een inside info vertellen waarvan eigenlijk niemand op de hoogte is. Lanzarote zou mijn laatste lange afstand geweest zijn. Ik was het beu, vond niet meer de moed om door te doen, om mij op te laden om er nog eens voor te gaan. Vond geen gelijk gestemde zielen meer. Kon mij nog 1 keer opladen en toen ik over de finish kwam op het eiland wist ik het zeker. Geniet er maar van want dit is de laatste keer. Daarom heb ik doorgedaan omdat ik er voor 90% zeker van was dat dit mijn laatste Ironman zou zijn. OK hij viel tegen maar dat was dan zeker de doodsteek voor de lange triatlon voor mij.

Wil ik nu net daar 2 mensen (gelijkgestemde zielen) tegenkomen die mij zonder het te weten de andere richting opstuurden zodat ik ter plaatste al besliste Neerpelt te doen. Dat was nu net wat ik nodig had, die externe impuls van 2 gedreven personen (Marc en Norbert) om verder te doen. Dat we nog steeds contact houden met mekaar betekent dat er wederzijds respect is. Iets wat ik soms ook mis in onze club !!!!

Daarstraks nog belde Norbert dat hij zich een Cervélo P3 had aangeschaft. Als je verlegen zit om motivatie kan ik je zijn nummer wel effe doorgeven.

De motivatie staat dus weer op peil. Gisteren trouwens sinds lang nog eens 160K gereden en vandaag 100K in 3hr in de strontregen, en ook dat was lang geleden.

Om het met de woorden van Filip Kowlier te zeggen, : Merci “ Mien moaten”.

Imes Classic

Vandaag wilde ik een uurtje of 5 op de fiets doorbrengen gevolgd door een T-run van +/- 30'.

Omdat net vandaag de Imes Classic werd gereden en ik de pijltjes in Hoeselt had zien hangen besloten Kurt en ikzelf daar in te pikken en de langste afstand te rijden en dan zouden we wel zien waar we het parcours opnieuw verlieten.

Zoals we altijd doen vertrokken we elk om 9u thuis en rijden mekaar dan tegemoet. Bij de samensmelting werden eerst de nieuwe fiets van Kurt en de nieuwe zonnebril en helm van ondergetekende luid bejubeld. Het woord fietsslet viel maar daar gaan we niet verder over uitweiden.

In Hoeselt sloten we dus aan (het parcours was daar al 30K oud) en deden vervolgens volgende klimmetjes. http://www.sport.be/cyclingtour/cyclosprintimesclassic/2009/nl/parcours/hellingen/

Check ze zeker even want op sommigen was het twijfelen tussen omvallen en afstappen, vooral de nummer 5. Dit is dan ook niet echt mijn ding en dat van Kurt helemaal niet. En daarbovenop hadden zowel Kurt als ikzelf niet echt superbenen.

Omdat we toch een beetje wilden genieten en ook omdat we niet ingeschreven waren stopten we na +/- 3 uur fietsen aan een bakker en deden ons daar te goed aan een lekkere rijsttaart en een Cola waarna de taart bij de volgende klim zich probeerde een weg terug naar boven te banen.

Na de Hautain reden we richting Tongeren en ikzelf daarna richting Vliermaal. Thuis gekomen stonden er 140K op het tellertje in 5hr10.

Het laatste stuk naar huis had ik mij al meerdere keren afgevraagd of ik mijn loopschoenen wel zou vinden en of Els die misschien verstopt had ! Maw ik had dan ook meer goesting om de zetel op te zoeken en eens gevonden mij daar neder te vleien en een goed siëstake te doen. “ Mietje” dacht ik bij mezelf, en trok dan toch maar de loopschoenen aan. Bij de start van mijn loopje moest ik eerst nog die zak cement zien kwijt te geraken die iemand op mijn schouders had achtergelaten. Na een paar 100m was ik er van verlost en eigenlijk ging het lopen nog redelijk goed. 5.4K in 27’33 en de trainingsdag zat er op. Oef !

Sex voor de wedstrijd, graag ja !

Dit gaat Snelle Eddy niet graag horen !!!

http://www.triathlonweb.nl/twn/show.php?chapter=Tri-FAQ&path=Medisch&sub=Algemeen&ID=sex

Net gemist

Voor degene die dit nu lezen en niet op de hoogte waren. Jullie hebben de uitzending van IM Lanzarote op Eurosport gemist vanmorgen tussen 8u30-9u.

Tis nikske, het is jullie vergeven.

I tapet it.

Mss dan nu op tijd melden dat volgende week woensdag IM 70.3 St-Pölten op hetzelfde uur op Eurosport te bekijken valt. Zeker zien want the clash tussen Marino en Macca was er eentje om al uw vingers en desnoods tenen af te likken.

Voor wie een korte termijngeheugen heeft, ik zal het opnemen. Als ge met een goed fleske wijn thuis voor de deur staat wil ik het wel eens opnieuw opzetten.

Hoe verlopen de trainingen ?

Na de Ironman een volledige week niks gedaan behalve dan met mijn lui gat in de zon gelegen. Twas ginder goed van eten en drinken dus dat was mooi meegenomen. Eenmaal terug Belgische bodem onder de voeten had ik eigenlijk wel zin in een wedstrijdje. Bocholt werd meegepikt en tot mijn eigen verbazing en waarschijnlijk ook tot die van sommige anderen ging het meer dan behoorlijk.

Maar de dagen erna heb ik het toch geweten hoor. Recupereerde bijlange zo snel niet van dit sprintje als anders. De dag erna iets gedaan dat leek op losrijden. Het korte loopje van woensdag bracht enkel als resultaat dat mijn benen eigenlijk nog meer pijn deden. Donderdag dan maar niks gedaan. Vrijdag 40K gefietst met een goed gevoel. Zaterdag 10K gelopen en ook dat ging behoorlijk goed. Zondag een snipperdag en vandaag nog maar eens gelopen. Ik ben ook begonnen met 3x/week een serie spierversterkende oefeningen te doen.

Zo bouw ik stilletjes verder op. Er ligt nog één struikelblok voor Neerpelt. Moet namelijk werken dat weekend dus zal nog een goede ziel moeten vinden om dat weekend van mij over te nemen. Vanaf het moment dat dit in orde is schrijf ik in.

Als uitsmijter een stukje video van op het awardsdinner in Lanzarote. Het was indrukwekkend.

Foto's Lanzarote staan in fototalbum !

What's up next !

Buiten de triatlon op de befaamde Alp had ik eigenlijk geen plannen meer voor dit jaar.

Maar er is verandering gekomen in de zaak. Door het een beetje tegenvallen van Lanzarote heb ik besloten om nog een volledige aan 2009 toe te voegen. De keuze was ofwel Almere ofwel Neerpelt. Het is uiteindelijk Neerpelt geworden.

Kurt zal dan ook meedoen en zijn gezicht was goud waard toen ik hem van mijn beslissing op de hoogte bracht.

Ook de plannen van volgend jaar liggen al voor een groot stuk vast. IM Nice en dan samen met Norbert naar Almere.

Romantiek in Lanzarote

15 jaar geleden trouwden Els en ik voor de wet. Pas dit jaar deden we onze toen uitgestelde huwlijksreis en dus het perfecte moment om tijdens een romantische strandwandeling aan mijn vrouwtje te vragen of ze met mij voor de kerk wil trouwen en ze zei ... ja.

Afspraak volgend jaar ergens in de zomer !

Foto's Bocholt staan in Fotoalbum

Voor die van Lanzarote zal het nog even wachten zijn, moet er nog een aantal ontvangen van verschillende mensen.

Bertje goes all the way !

http://www.atv.be/v3/popups/programarchive.aspx?id=1496

Lanzarote bis

Om het eens niet over de wedstrijd te hebben. Els en ikzelf hadden zo iets op voorhand van, wat gaat het ginder worden ? De eerste reis zonder de kids, op reis naar een land waar we nog nooit geweest waren, met dan nog een fiets erbij en eigenlijk ver weg wedstrijd doen zonder iemand van de club.

Nu, we waren nog niet goed en wel ingecheckt op het vliegveld in Zaventem of er kwam een wat oudere man naar me toe met de vraag hoe ik die fiets in de koffer kreeg en dat hij dat zelf niet klaarkreeg wegens 2 linkerhanden.
Toeval of niet, die man logeerde in hetzelfde hotel net als de meneer die de hele reis net voor mij zat in het vliegtuig. Norbert en Marc staan nu synoniem voor een heerlijke Lanza vakantie.

Beiden triatleten. Norbert 60 jaar uit Bredene en oude rot in het vak, op zoek naar een Hawaii ticket, eens lukt hem dat. Marc een paar jaar ouder als ik uit Wuustwezel en begonnen met triatlon toen Mad Max zijn ongeluk kreeg zijn mensen met het hart op de juiste plaats. Ze wonen niet aan de andere kant van de wereld dus zullen we zeker mekaar nog tegenkomen en contact houden doen we sowieso.

Ik denk dan terug aan de avonden dat we samen zaten en plezier maakten, naar verhalen luisterden, kortom, het was gewoon genieten …. Merci, merci merci.

PS : ze hebben ook beiden een blog en die vind je terug bij de links onder Ironmac en Ironman Norbert.

Ironman Lanzarote

Om 3u30 liep de wekker af. ????? stond nog op het Belgische uur dus terug bed in en nog een uurtje woelen. Daarna gaan ontbijten. Viel dat mee, waar ik in het verleden geen hap door mijn keel kreeg ging nu alles vlotjes naar binnen. Spullen gepakt en te voet naar de start, 3km.

Ik had mij bij de + 65minuten opgesteld en kon rustig van start gaan. Maar er was veel oponthoud onderweg. Na 35 minuten kwam ik voor het eerst aan land, terug de zee in voor ronde nummer 2. Die ging veel vlotter want plots was er plaats genoeg om te zwemmen. Tot de terugweg. De wind was aangewakkerd en de stroming stond tegen , de zee was woeliger. Kortom na 1hr09 was ik terug op de droge.

10 minuten later kroop ik op de fiets voor wat toch veruit 1 van de zwaarste beproevingen ging worden op vlak van fietsen. De wind stond eigenlijk de eerste 120K meestal in het nadeel. Kilometers reed je tegen 20km/u en dan was het nog niet eens echt bergop. De 2 zwaarste klimmen, Haria en Mirador werden op de 27 genomen. Vanaf de Mirador was het dan bijna autostrade en wind in de rug. Dat ging vlot tot we plots terug tegen de wind in moesten. Daar ging het licht langzaam uit. Het was nog 20km en ik zag het niet meer zitten. Net zoals mijn maag trouwens die al verscheiden uren niet wist wat hij moest doen. Of alles verteren of het terug sturen van waar het gekomen was.

De opgave was niet veraf toen ik aan de laatste 5K begon. Maar met het publiek langs de baan krijg je toch weer een kleine boost en trok ik toch de loopschoenen aan na 6hr38 fietsen.

En inderdaad de eerste kilometers gingen vlot maar ik moest hoogdringend plassen waarna het tempo er plots uit was. Ronde 1 ging nog volledig lopend maar in ronde 2 was het op. De maag wilde niet en en dus de vertering voor de nodige energie ook niet meer. Elske heeft kilometers langs mij opgewandeld. De drang om te moeten plassen werd altijd maar groter zodat ik toch een keer of 2 per ronde aan de kant moest. In de laatste ronde plaste ik plots bloed. Paniek, kon dat kwaad. Vermits ik geen pijn had aan de nieren vermoedde ik van niet. Enfin ik deed door en na 13hr31 was het leed geleden en had ik eindelijk het Lanza beest verslagen.

Als ik een eerste conclusie moet trekken zeg ik, te weinig training in de benen zeker in het fietsen. Met deze fietsconditie kan je een Klagenfurt aan maar geen Lanzarote. En als je al half dood van de fiets stapt is van lopen natuurlijk nog weinig sprake.

Bedankt voor de sms jes achteraf en vooral merci aan Elske want zij heeft gisteren maar effekes een halve marathon te voet afgelegd, alleen of langs mij op. Ik zie u graag schatteke, dikke kus.

Voor Jelle een gelukkige verjaardag, hiep hiep hoera

En dan nu.... vakantie

Adios en tot volgende week

Vrijdag 22 mei

Nu is het voor echt. De fiets staat in het fietsenpark, het startsein voor de countdown is dan zo een beetje officieel gegeven.

Vandaag veel gerust want zal morgen al mijn krachten kunnen gebruiken. De wind is plots in hevigheid toegenomen en morgen zal het niet minder hard waaien vrees ik. Maar dat is voor iedereen hetzelfde.

Merci aan iedereen die een berichtje heeft achtergelaten en mij succes heeft gewenst.

Els zal morgen door de dag proberen via twitter juliie wat op de hoogte te houden van de stand van zaken.

Nu ga ik slapen want morgen is de grote dag.

Adios.

PS : Dikke zoen aan kindjes thuis want Jarno volgt ook mee.

Donderdag 21 mei

Na het ontbijt samen met Norbert, een atleet uit Bredene, 60 jaar, oude rot in het vak (doet al aan triatlon sinds 1984) en nog altijd heel gedreven gaan zwemmen op de swimcours. Daarna een toereke gedaan met de fiets en om het af te leren nog een dikke 20 minuten gaan lopen.

Voor de rest in het zonneke gelegen en gerust.

De weersomstandigheden zijn tot nu toe goed. Er is weinig wind naar Lanza normen. Voorlopig toch. Een eerste inspectie van het parcours , de eerste 20K, en ge weet wat u te wachten staat. Zal van piano, piano zijn zaterdag.

Vanaf nu begint de spanning stillekes te stijgen. Morgen de fiets binnen brengen en dan aftellen. Heb er wel zin in.

Adios

woensdag 20 mei

Jep jep, internet in het hotel dus dagelijks een updatetje.

Vanmorgen om half drie eruit, vlucht om iets na zes. Om een verhaal van vier uur vliegen kort te maken, alles liep op wieltjes, de bagage en de fiets kwamen samen met ons aan de grond.

Hotel verkent en in de zon in slaap gevallen, tja korte nacht, dus zien we al een beetje rood.

Naar La Santa geweest voor nummer en de bus gemist om terug te komen, dus een taxietje gedaan. Fiets in mekaar gestoken en gaan eten en that is it.

Veel Belgen hier in ons hotel. Morgen met eentje afgesproken om zwemparcours te gaan verkennen. Fiets nog ne keer nakijken en een beetje fietsen en wat lopen en dan moet het maar goed zijn voor zaterdag.

tis hier een klote qwerti toetsenbord dus het duurt wat eer ik hier iets getypt heb.

Adios, tot morgen

Lanzarote

Remember onze Hollandse vriend van op stage, Tom. Heb eens opgezocht wat hij er zoals hij zei 11 jaar geleden van bakte.

In 1998 werd hij 153ste in een tijd van 11hr13’06.
Swim 1hr04
Bike 6hr12
Run 3hr56

Patrick Erkens werd dat jaar 143ste in een tijd van 11hr09’

Ene Faris Al Sultan werd in 1998 27ste en derde in de age Group M18

Je kan de wedstrijd zaterdag live volgen via

http://ironman.com/events/ironman/lanzarote

Of natuurlijk via Twitter hier op mijn blog

Cijfertjes

1 dag voor het afreizen na Lanzarote staat de teller lopende vanaf 1 januari 2009 op de volgende getallen.

Zwemmen : 124.6K
Fietsen : 4712K
Lopen : 618K

Dat is goed voor 262 uren training die gedaan werden in 171 sessies met 23 dagen dat ik op m’n luie kont lag !

Vandaag toch al een paar keer redelijk opgefokt geweest, en dat is eigenlijk wel een goed teken … maar niet echt fijn voor de omgeving !!!!!!!!

Misschien morgen nog rap een blogske en voor de rest zal het twitteren worden.

Ready or not ?

Maakt op zich niet veel meer uit, there is no way back.

Er is natuurlijk altijd dat duiveltje dat zegt. Ge had er meer voor moeten doen. OK kan altijd beter. Maar ik denk gezien het late aanvatten van de voorbereiding is het op zich niet echt slecht.

Het fietsen had ik twijfels, vooral omdat ik weinig hele lange ritten (+150) gedaan heb, slechts 2 !!!!!
Maar wel 11 tussen de 100-150km. Geregeld hard gegaan, veel van deze trainingen op de rollen. Weinig bergop gereden maar dat was er in Frankrijk helemaal niet aan te zien. De stage heeft mij gesust, ik was wel degelijk goed. Niet super maar goed.

Het lopen is beter dan vorig jaar Klagenfurt. De lange duurlopen gingen makkelijker, ik had ook meer zin in lopen hetgeen op zich met mijn “handicap” een pluspunt is. Het was niet zoals vorig jaar van moetes en afzien, meestal met veel pijn tijdens en achteraf.

Er moet natuurlijk ook nog gezwommen worden maar of ik daar nu een paar minuten meer over doe, daar ga ik niet van wakker liggen. Het is trouwens de eerste keer dat ik in zee zal zwemmen.

Enkele tactische denkpistes.

Veel tactiek zal er niet aan te pas komen. Finishen is en blijft voorop staan. Tijden voorspellen is moeilijk. Ik ken de omstandigheden, het parcours ginder van geen kant.
Als ik dan toch een doel moet vooropstellen, ik zou graag onder de 4 uur lopen. Ik denk dat mijn loopconditie dat wel toelaat. Ik ga misschien eens voor 1 keer de raad van Kurt opvolgen en sneller vertrekken dan anders. Stilvallen doet ge toch.

Allez dan, ne pronostiek. Een uur langer dan vorig jaar zou super zijn (10hr56 + 1uur), maar ik denk dat tussen de 12u-12u30 eindigen meer in de buurt zal komen van de realiteit.

Een specialleke voor de mannen die mee op stage waren !

Het wordt pas interessant na 34 seconden !!!!

Countdown

Het aftellen kan beginnen. Volgende week rond deze tijd zitten we al op Lanzarote. Begint ook al stilletjes te kriebelen en natuurlijk rest de vraag, ben ik er klaar voor ?

Na de stage van vorige week weet ik intussen dat mijn twijfels over het fietsen niet nodig waren. Ik was goed op de fiets, sterk en genoeg uithouding. Het lopen verloopt vlotjes en is beter dan vorig jaar Klagenfurt.

Ben deze week toch nog van plan de ketting op spanning te houden.

Maandag een intensieve blokkentraining op de rollen.
Dinsdag : korte looptraining tegen 5’/km
Vandaag 90K fietsen, voelde wel dat ik nog niet helemaal gerecupereerd ben van de stage maar het gevoel is goed, er was kracht, dat voelde ik toen er nog een paar spurtjes bergop gedaan werden op het einde van de training.

Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik al zo snel na onze stage goed bezig ben. Andere jaren had ik niks meer over en moest ik zeker een dikke week recupereren. Misschien omdat ik dit jaar later met trainen begonnen ben en de overschot groter is ?

Voorbeschouwingen, cijfermateriaal en andere volgen de volgende dagen.

Ik zou zeggen, laat het avontuur maar beginnen !

Ne kapotte gsm en een blote kont

Nog effe een update voordat we overschakelen naar Twitter.

Na de lange duurloop achtergebleven met pijnlijke knieën. En daarom, was het eigenlijk al op voorhand van plan maar dit gaf de doorslag, besloten geen lange looptrainingen meer te doen maar het te houden bij het kortere werk en enkele fietstrainingen van om en bij de 100 erbij te nemen.

Woensdagavond dan de daad bij het woord gevoegd en in m’n uppie en met dikke poten 100K afgehaspeld. Verzeilde dan ook nog een heus onweer op de koop toe.

Donderdag 40’ gelopen en een uurke gezwommen

Vrijdag met de mannen van Steegmans Banneux aangedaan en namiddag samen met Jarno de 5K gelopen in Tongeren.

Ook gaf mijn gsm vandaag de geest, dus morgen een nieuw exemplaar gaan halen anders kan ik niks updaten van op stage.

Morgen nog wat zwemmen en een beetje lopen, inpakken, fiets nog eens onder handen nemen, materiaal inleveren en ..

… zondag zijn wijle weg.

Wat vandaag speciaal op mijn netvlies is blijven plakken is the blote kont die Jonathan ons toonde tijdens de 21K in Tongeren. De “rat” is zijn streken nog nie verleerd.