

Gisteren werd in Hoeselt de eerste zwemloop van het jeugdcircuit georganiseerd. Vorig jaar deed Jarno er zijn allereerste zwemloop. Hij kon toen nog geen 100m zwemmen en eindigde allerlaatste.
Terwijl half wielertoeristend Vlaanderen de kasseien en klimmetjes van de Ronde opzocht, zochten Marco Velo, Wim en ikzelf het iets dichter bij huis, namelijk in Gellik, waar de gepensioneerdenbond de Maaslandse Pijl organiseerde. Veel volk was er niet. Lag het aan het weer of was in het verleden de opkomst ook niet groter, wie zal het zeggen.

.jpg)
De eerste zwemmeters van de zwemloop in Roosendaal. Volgens mijn lodderoog ziet dat er nie slecht uit.
Een zeer lichte motregen (zo licht dat de straat er zelfs niet nat van werd) viel naar beneden toen ik vanmiddag op de fiets sprong om het parcours in Herderen te gaan verkennen.
Het weer voorspellen is geen sinecure. Zeker niet als er maartse buien in de la liggen te wachten tot ze uitgelaten worden.
Nadat Mario Cipollini enkele maanden geleden terug in het peleton stapte is hij er nu weer terug uitgestapt. Volgens de man zelf was terug in competitie treden gewoon een onderdeel van een groter plan, namelijk een dreamteam oprichten.
Khad bijna uitgezeikt geschreven, zal door die slijmen komen die hier nog altijd in't rond vliegen denk ik.
De ene avond zwem je nog 2'35 op 200m en de ochtend erna sta je ellendig en doodziek op uit je bed. Voor de eerste keer deze winter heeft ook het griepvirus mij te pakken. Niet ideaal zo 2 dagen voor een wedstrijd. Het kan dus zijn dat ik zaterdag noodgedwongen als supporter aan de kant zal moeten staan !
0025.jpg)
Na een wedstrijd en vooral na een Ironman is het nagenieten met een fijne massage. Maar je kan 2 richtingen uit met deze foto.
Als eerste : duidelijk getekend door de felle zon ligt hij te kijken hoe de overige meisjes op de foto het eten wegnemen dat hij minuten er voor met pijnlijke benen bij mekaar had gezocht. Zijn truitje houdt hij angstig vast zodat ze ook niet dat zouden kunnen meepikken.
Ten 2de : het kan natuurlijk ook dat het vrouwelijke volk deze lekkere spijzen bij mekaar gezocht heeft en de jongeheer verboden hebben er ook maar 1 vinger naar uit te steken. Daarom misschien zijn smachtende blik naar het uitgestalde voedsel.
Ik vraag me dan af, wie is er hier het meest aan't genieten ?
Misschien de masseuse die meer belangstelling heeft voor de camera dan voor haar werk ?
Zaterdag zullen we weer eens het beste van onszelf geven in een 20K lange tijdrit. Het afsluitende onderdeel van onze wintersprint
Ik sta momenteel op een kruispunt, moet kiezen welke richting ik uit wil.
Het zit er op, mijn loopperikelen. Yep, tis opnieuw miserie, miserie. Vandaag tijdens verdomme een rustige loop, op 500m van thuis, kwas er bijna, opnieuw een, zei het klein steekje in de linkerkuit. Met de gekende gevolgen.
Dit weekend stond IM Maleisië op het programma. Faris Al Sultan stond er aan de start. Enkel de eerste zwemmer heeft hem na het startschot nog van dichtbij gezien. De Faris won met een half uur voorsprong op veel IM doener Petr Vabrousek.
Gisterenavond in het zwembad van Mal voor het eerst in mijn "carriere" meer dan 5.5K gezwommen. 5.8 om precies te zijn. Ik had al 2200m toen Nard met zijn training van de dag afkwam, 9x400 was het verdict. oei, dan heb ik 5800m. Het zou sowieso nie makkelijk zijn en een beetje langdradig met die 400 meters dus besloot ik het tempo van Free Willy zo lang mogelijk te volgen, want met z'n twee gaat het altijd iets makkelijker. We zwommen constant 5'45 en dat was meer dan snel genoeg want de laatste 1200m begon alles toch wat moeilijker te worden.
Voor degene die Marques niet kennen, dat is de Portugese Gerrit Schellens. WDD had een interview met zijn trainer, hier de belangrijkste besluiten op een rijtje.
Waren de benen zondagnamiddag al niet al te best dan waren ze dat gisteren helemaal niet. Een beetje rondgebold op mijn fietske maar na dik anderhalf uur er de pin in geslaan.
(beter gekend als "schenk" hesp in het ABN) een toereke gaan fietsen om de voorbije avond, nacht en bijna ochtend uit het stramme lijf te krijgen. We waren er weer goed ingevlogen op ons 15 jarig bestaan, amai er lopen toch wat portretten rond bij ons in de club, Jambers zou er een heel levenswerk over kunnen maken. Na bijna 3hr was het ergste leed geleden en kon ik in de zetel gaan zitten, langs de chauffage om dan da manneke tegen te komen met die grote hamer.
Een uitgemaakte zaak ?
Op vrijdagavond 15 februari zal om 20u de kampioenhulde van Tongeren doorgaan in de feestzaal van het stadhuis. Als Tongerse club hadden we natuurlijk ook een aantal van onze leden voorgedragen, 6 in totaal. Daarvan zijn er uiteindelijk 3 bij de genomineerden.
De eerste fietsttraining van meer dan 100K zit er op.
Wij dus richting St-Truiden. Dat is nu eens ne "coté" waar ik zelden tot nooit kom, tenzij ik er ergens een politieman moet oppikken die mee naar 't zeetje gaat. Ik ben in gehuchten geweest waar ik nog nooit van gehoord had. Beurs, Grazen, ... nog enkele waar ik de naam nu reeds bijster van ben. Het kasteel van Duras kwam in zicht en de rondleiding ging verder. Tot plots, een volgauto uit de koers ons passeerde met bijbehorend peleton (+/- 10 man). Zo'n aanbod lieten wij niet liggen, dus mee in't wiel. Heerlijk, tegen 35-38km/u over de wegen denderen zonder dat je eigenlijk veel moeite moet doen. Dat was het voordeel, het nadeel was eigenlijk dat we van ons oorspronkelijk parcours afweken en na 20K "stayeren" de groep moesten laten gaan of we waren waarschijnlijk niet voor den donkere thuis geweest.
zong U2 en ik voeg daaraan toe ... to ride a bike. Inderdaad, het zonnetje scheen, twas wel wa friskes maar het bleef droog en dat is tegenwoordig al heel wat. En ... van achter het glas gezien was er maar een slap windje dat blies.
Ook de 2de loop na de blessure van vandaag was een succes. Niet zozeer wat snelheid betreft maar het gevoel was goed en dat is tegenwoordig al veel waard. Het was trouwens geen weer om een hond door te jagen maar vermits ik niet tot het edele ras van deze viervoeters behoor ging ik toch maar. Moest trouwens van mijn geplande parcours afwijken door een hond die het spreekwoord blijkbaar niet zo goed begrepen had, en gevaarlijk blaffend en grommend mij de weg versperde. Denk er hard aan om ergens een apparaatje te kopen dat honden afschrikt want tegenwoordig lopen die beesten te pas en te onpas overal los rond. Zal eens op zoek moeten gaan op het net of er zoiets bestaat dat je kan meenemen bij het lopen.Dit is hetgeen 1 van de deelnemers getraind heeft tijdens dit "Camp". Het gaat hier om .... e
en vrouwelijke deelneemster (de enige by the way) Her name Tara Norton. Zegt jullie niks. Ze werd vorig jaar 2de IM Lanzarote, 5de in IM Oostenrijk en 12de in Hawaii. Geen katje om zonder hadschoenen aan te pakken.
Ik heb 1 goede raad,
"DON'T TRY THIS AT HOME"

Gisteren vroeg Kurt of ik vandaag zin had in een fietstraining. Ja was mijn antwoord maar dat zal veel van het weer afhangen want ze geven zeer harde wind en regen. Deze middag beslisten we dan om toch te gaan ondanks de harde wind maar het zag er naar uit dat het droog ging blijven. Kurt vroeg nog of ik goede benen had ? Waarom ? Dan kan ik in uw wiel logeren als het echt te hard waait.

Neen ik ga hier niet beginnen te stoefen. Het gaat gewoon over de fietstraining van vandaag. De langste tot nu toe. En lang is tegenwoordig 3hr10. Net geen 90K. Samen met Denis dit jaar dus voor het eerst langer dan 3hr op een fiets gezeten. De wind maakte het er niet makkelijker op en toen mijn buurman op het einde zei en nu nog 10 op de rollen om de 100 te halen, schudde ik neen, dank u. Het was zo al genoeg geweest.We kennen nu wel het hoe en het waarom, maar toch, dit is en blijft één van de sportmomenten van de laatste jaren voor mij, gewoon schitterend. Een mens wordt er nog euforisch van.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat deze blog weer geen opsomming gaat worden van het leed dat ik moet ondergaan richting Klagenfurt. Het is anders al weer goed begonnen, of eerder slecht.
7’05 was het resultaat gisteren en dat was net op de lijn die ik enkele uren voordien getrokken had. Tevreden dus ? Ja en neen.
We zijn al weer aanbeland bij het eerste treffen van het jaar. Of dat veel losmaakt onder de zltc’ers. Denk het wel want gisterenavond stuurden er velen hun kat naar de training in Mal om waarschijnlijk straks wat beter uitgerust aan de start te staan.
Ik moest vandaag werken en had zoals ze dat noemen bij ons een "gebroken dienst". Dat is werken van 7u00 - 12u30 en dan opnieuw van 17u00-19u30.