Het Laatste Oordeel over Klagenfurt

HET LAATSTE OORDEEL ...

Volgens MARCO VELO

Zoals het spreekwoord zegt: het (on)geluk zit in een klein hoekje!!
Donderdagavond bij het binnengaan van het zwembad een banale uitschuiver gemaakt met een zere teen tot gevolg. De ernst van de zaak werd pas ’s anderendaags bij het ontwaken echt duidelijk. De teen in kwestie vertoonde vooral alle donkere kleuren van de regenboog en elk contact met de grond deed ontzettend pijn. Op korte termijn stond al zeker mijn deelname aan de Bilzen Run op de helling en de schrik zat er meteen in dat dit verstrekkender gevolgen kon hebben… Dit maar om aan te geven hoe snel een maandenlange voorbereiding in duigen kan vallen.
Om een lang verhaal kort te maken: Ik heb de Bilzen Run meegelopen! Wat voor mij de hoogmis van het loopjaar wil ik niet missen! Ik heb er samen met wat tape en enkele pijnstillers toch wat pijn voor over gehad om de finish te halen. Het werd ondanks de pijn een goede test in de laatste rechte lijn naar Oostenrijk…

Toen ik mij een jaar geleden inschreef voor Klagenfurt was de ambitie en de opdracht duidelijk: finishen alleen zou niet voldoende zijn het zou een snelle tijd (lees minder dan 10:00u) worden. Om dit te realiseren was de opdracht: opnieuw het vormpeil van mijn Embrun-triatlon bereiken.
In dit opzet ben ik echter niet geslaagd en zal de ambitie moeten bijgesteld worden!
Zorgenkind wat dit betreft is vreemd genoeg het fietsen! Met nochtans meer dan 7.000km op de teller wil dit onderdeel niet vlotten. Meerdere keren heb ik dit jaar tijdens het fietsen rake klappen moeten incasseren oa tijdens TBT. Erger nog waren de mokerslagen die ik moest verwerken bij het klimmen op flanken van de Ventoux. In principe mijn terrein bij uitstek!!
Tekenend was ook de ‘slechts’ 90° fietstijd tijdens de
½ triatlon van Leuven (op 180 deelnemers).
Vermits het fietsen de ‘sleutel’ is van de volledige triatlon zal ik in dit onderdeel dus zeer voorzichtig moeten zijn en zeker niet kost wat kost een snelle tijd willen nastreven.
Het zal, wat mij betreft, belangrijk zijn om zo fris mogelijk aan het lopen te beginnen om mijn sterkste onderdeel ten volle te kunnen uitspelen. Ik hoop hier te kunnen rekenen op mijn relatief hoge basissnelheid. In die zin was mijn deelname in Bilzen alsnog een mooie opsteker! 11° in 1:18:54 op een zwaar parcours met veel wind.
Wat het zwemmen betreft heb ik alleen de halve van Leuven als referentie. Daar was dit onderdeel, gezien mijn zwemkwaliteiten, goed te noemen. Voor mij is deze discipline vooral overleven in de massa.

Prognoses maken wat eindtijd betreft heeft verder weinig zin.
Onder 10:00u lijkt me niet meer haalbaar (jammer voor de pronostiekers op deze blog). Daarenboven is ook het weer nog eens een onzekere en bepalende factor. Een beetje als ploegmaat Mario A. zal ik een temperatuur boven de dertig graden waarschijnlijk niet overleven (dit ‘overleven’ is hopelijk figuurlijk te nemen…)

Wat de prestaties van de overige ZLTC-ers betreft.
Met Kurt en Mario heb ik weinig getraind en op hen heb ik bijgevolg weinig zicht. Ik wens hen in ieder geval heel veel succes in Roth!!!

Mijn twee Klagenfurt maatjes heb ik bezig gezien op en rond de Ventoux. Beiden hebben indruk gemaakt en zijn zeer goed bezig!! Dus ook over dat pronostiekje over de volgorde van onze aankomsten zou ik nog maar eens goed nadenken.

Ik hoop dat we alle vijf goed en wel de finish bereiken!!
En wat Klagenfurt betreft zou me dat niet verwonderen mochten we dat met z’n drieën gelijk doen! Zou dat niet knap zijn!!

NATIONAAL KAMPIOENSCHAP LANGE AFSTAND IN BRASSCHAAT door Denis

Ondanks de afwezigheid van de gedoodverfde favoriet (Kurt L.) die alles op alles zet op Roth (Macca, bij deze ben jij gewaarschuwd), ben ik er toch niet in geslaagd om de titel te grijpen. Waarschijnlijk zat de ¾ van Stein nog in de benen.
Neen, even serieus nu. Het was inderdaad de tweede lange afstand op een week tijd en de allerlaatste test (prikkel) voor Klagenfurt. Ook na afloop van deze wedstrijd was ik tevreden. Ik was goed hersteld van Stein en ik kon met een behoorlijke gemiddelde hartslag toch een redelijke snelheid halen op de fiets en tijdens het lopen. Dit resulteerde uiteindelijk in een verbetering van meer dan 10 minuten t.o.v. mijn laatste deelname in 2006.
Karla, geveld door het griepvirus, besloot toch maar thuis te blijven en ik zakte dus alleen af naar Brasschaat. Ik deel graag alles met Karla, maar ditmaal hoop ik toch dat ze haar ziektekiemen voor zich heeft gehouden. Tot nu toe voel ik mij nog goed (hout vast houden….). Ter plekke kwam ik nog een paar oude bekenden tegen, o.a. een medestudent van de militaire school en collega piloot van Mario en natuurlijk de ZLTC’er die altijd en overal meedoet; Robby.
Wat het zwemmen betreft, het was al lang geleden dat ik nog zo een pak rammel heb gekregen in het water. Het heeft tot aan het begin van de tweede ronde geduurd vooraleer de relatieve kalmte rondom mij was teruggekeerd. Ik was dan ook een beetje ontgoocheld van mijn tijd, maar het gevoel was OK en dat is wat telt voor mij.
Het parcours van het fietsen is niet echt geschikt voor een niet stayer wedstrijd met zoveel deelnemers. De combinatie van meer dan 400 starters met smalle, bochtige wegen en de verplichting om rechts te rijden gaan niet samen. Maar goed, ik ontsnapte aan de penaliteiten en kon ondanks de wind toch nog meer dan 35 per uur gemiddeld fietsen. Ik moet wel toegeven dat de wind in de meeste open vlakten in het voordeel blies.
Het loopparcours is wel veranderd ten opzichte van mijn vorige deelname in 2006. Nu moet er ¾ ronde op een atletiekpiste gelopen worden, waar je ook een gekleurde elastiek krijgt om te kunnen herkennen in welke ronde je loopt. Als ik terugkijk naar de tijden per ronde, moet ik zeggen dat ik vrij constant heb kunnen lopen. Alleen in de laatste ronde heb ik wat terrein prijs gegeven en dat voelde ik ook. Misschien iets te weinig suiker de eerste 15 km?? Opmerkelijk tijdens het lopen was de aanwezigheid van Pontje als supporter. Hij was met de fiets van Tongeren gekomen en vervulde de perfecte rol van supporter, waarvoor dank.
Al bij al zou ik zeggen; mooie wedstrijd. Vooral het loopparcours loont de moeite. Het is volledig in de schaduw en de supporters zijn nooit ver weg. Ook als je je partner en kinderen wil meebrengen, is Brasschaat ideaal. Er is een mooie speeltuin, waar ook Pontje blijkbaar plezier heeft beleefd. Militairen zijn nu eenmaal grote kinderen!

Het Laatste Oordeel

HET LAATSTE OORDEEL ...

Volgens PONTJE

Wel ik denk dat ik mijn ding gedaan heb om zo goed mogelijk voorbereid aan de start te komen in Roth.De conditie zit wel snor, alleen is dit voor mij allemaal nieuw en is enige voorzichtigheid geboden.
Jimmy heeft me de goede raad gegeven om D-Day als een lange duurtraining op te vatten, wat ik bij deze dan ook ga proberen. Het feit dat Kurt voor mij mag starten is goed dan is er iemand aan de finish die ik ken tenzij ik op hem moet wachten, je weet maar nooit. Kurt we gaan er een lap op geven , jij pakt Macca dan pak ik Sindballe. Wie weet krijgen we Van Vlerken dan als dessert.
Morituri te salutant, laat ons met z'n allen genieten van D-Day en diegene die het eerst een SMS kan sturen van aan de finish naar de tegenpartij (Roth-Klagenfurt) krijgt van mij een BAKSKE NAAR KEUZE !!!

Het laatste oordeel ...

HET LAATSTE OORDEEL ...

volgens KURT !

13 juli…D-Day?
Zoals ik donderdagavond tussen enkele baantjes door al tegen Marc zei mag die dag stillekes komen.
Mijn conditie is ok maar…het duurt me wat lang en de trainingen worden mentaal zwaar.
Als ik de onderdelen even onder de loep neem. Te beginnen met mijn sterkste…het zwemmen.
Ik denk dat Macca zijn kans hier ligt want ik verbeter hier niet erg op. Ik verwacht dan ook net zoals vorig jaar rond 1h15 op mijn fiets te zitten.
Ik ben ook niet de man die diep wil en kan gaan in het zwemmen ondanks vele aansporingen van Iron Loix.
Het fietsen daarentegen is naar mijn gevoel sterk verbeterd. Ik denk dat mijn trainingsritten van het werk naar huis hierin meespelen.
Ook mijn ritten met ‘’ de mannen van Steegmans’’ deden hier goed aan. Op woensdagavond regelmatig mee gaan koersen en op zondag dikwijls mee het tempo gaan bepalen. Hier verwacht ik dan ook veel op Macca goed te maken, 5h20 was mijn tijd in Klagenfurt dan moet ook dit jaar weer in de buurt komen.
Het lopen: gevoel is goed maar zoals iedereen, die de volledige afstand al eens deed, weet is dit altijd afwachten. Ik teken terug voor een IM marathon van 4h zoals de 2 afgelopen jaren.
Betreffende mijn ‘’partner in hell’’ Mario Pont: We gaan gelijk uit het water komen, hij start nl. 15 minuten na mij.
Dan zal de strijd kunnen beginnen, ik zal me aan een stoute uitspraak wagen. ( Mario, dit doe ik om u te motiveren hé!!!) Ik verwacht het verschil in het lopen te maken en niet zozeer in het fietsen. Ik heb gezien dat er ettelijke pontjes weg zijn bij onze Pont dus ik denk dat hij ons gaat verrassen. Ik wens hem langs deze weg dan ook verschrikkelijk veel succes en een mooie race. En voor na de race…FARTANS, WE’LL MEET AT THE BAR !!!!
Klagenfurt heb ik met opzet gemeden dit jaar. Op deze manier neem ik toch wel wat druk bij jullie weg en hoop ik dat jullie net als ons een dag vol vreugde, pijn, honger, dorst en krampen mogen hebben. Heel veel plezier en succes voor iedereen.

Het zit er op !

De zwaarste trainingsweken zitten er op. 22hr, 17hr en deze week 19hr waren de 3 laatste zware. Vanaf nu is het afbouwen, af en toe nog een intensievere prikkel geven maar ook vooral rusten en dan maar hopen op een "super"compensatie.

Na de lange looptraining van donderdag, zaterdag nog een laatste keer 5hr op de fiets gezeten. Dwars door de Voerstreek was de naam van de uitgepeilde rit van de "Toeplitsen". Samen met Kurt (die rijdt dus echt wel sterk, moest niet onderdoen voor mij) en met veel motregen maar vooral heel veel wind nog een keer de puntjes op de I gezet.

Vanaf morgen gaan de godsdienstige sector verkennen met HET LAATSTE OORDEEL ....

OPEN NEDERLANDS KAMPIOENSCHAP LANGE AFSTAND IN STEIN door Denis

Het is ondertussen al bijna een week geleden dat ik heb deelgenomen aan de ¾ van Stein. Het is niet omdat ik zolang heb moeten herstellen dat ik nu pas op de proppen kom met een kort verslagje. Ik heb gewoon geen tijd gehad. Veel te druk de laatste week.
De wedstrijd nu. Samen met twee bekenden (Mario A. en Peter V., een collega van Karla die ook zal deelnemen in Klagenfurt) zouden we om half negen starten in het Juliana kanaal. Gezien de warme temperaturen op dit vroege uur, was iedereen blij toen de referee besloot dat we het lekkere sop in mochten duiken. De afkoeling was welgekomen en off we go voor twee ronden van 1500 meter. Ondanks het goede gevoel in het water, was ik toch wat teleurgesteld toen ik de tijd van mijn eerste ronde zag. Ik had gedacht rond de 50 minuten te kunnen zwemmen, maar met 27’ op de eerste ronde, was ik niet echt op schema. Het was niet echt te bedoeling om te schitteren in Stein, maar je stelt je toch altijd objectieven voorop die je dan ook wil naleven. Uiteindelijk mag ik na 54’ beginnen aan een looptocht doorheen het oneindig lange fietsenpark. Ik begrijp niet dat ze dat park voor een dikke 200 deelnemers zo lang moeten houden. Maar soit, de wissel was dan ook iets trager.
Het fietsen is zwaar, loodzwaar. Dat weet iedereen die al heeft deelgenomen of daar ooit heeft getraind. Voor mij was het al de vierde deelname, dus van gebrek aan parcourskennis geen sprake. Alhoewel, door wegenwerken wordt er na de Snijdersberg (14%) een ommetje gemaakt waardoor het fietsen ook langer is dan de vorige jaren. Door de wind, die toch behoorlijk blies, was dat niet van de poes. Velen zijn zich daar toch tegengekomen en een kleine 20 per uur op het kilometriekske is dan ook niet echt motiverend, zeker als het nog zo ver is. Het eten en drinken op de fiets verliepen volgens plan, de heuvels (12 in totaal) werden goed verteerd en met 142 gemiddelde hartslag en net geen 32 gemiddeld kom ik na 114 km terug aan in het centrum van Stein waar Karla en de kids staan te supporteren. Dat doet deugd want het was niet voorzien dat ze naar de Dutch Mountains zouden afzakken en eerlijk gezegd starten aan een 30 km loop met je trouwste supporters langs het parcours is beter voor de moraal. Ook hier is de wisselzone veel te groot, maar na een iets snellere en beter georganiseerde wissel beginnen we aan het slopende loopnummer in een verzengende hitte.
Tot mijn nog grotere verbazing zijn er nog supporters afgezakt (Jimmy met claxon, Tim, Koen allen vergezeld van vrouwelijk schoon). De bevoorradingen en de sfeer in Stein zijn gewoonweg super. Bijna om elke hoek van de straat staan ze met water, cola, isostar, sponsen, sproeikoppen. En de afkoeling was echt noodzakelijk. Zoals altijd heb ik enkel cola gedronken en een drietal bananen naar binnen gespeeld. Voor mij geen repen of gels, die komen er toch terug uit. Ik was blij te zien dat ik een constant tempo van ongeveer 40’ per ronde kon aanhouden. Natuurlijk begint de laatste ronde alles pijn te doen, maar het gezelschap van de toen nog regerend Nederlands kampioenschap Lange Afstand bij de 40 plussers deed deugd. Hij had zijn titel vorig jaar in Almere gehaald en probeerde die hier te verdedigen. Toen zijn coach hem meldde dat zijn concurrent al 40’ binnen was, liet hij het voor bekeken en samen hebben we de laatste 7,5 km uitgelopen. Van een joviale Hollander gesproken, dat was er eentje.
Waarom heb ik nu Stein meegedaan? Vooreerst het is een van de mooiste wedstrijden. Bovendien was het voor mij de generale repetitie voor Klagenfurt. Hoe zit het met de conditie, hoe verdraag ik het eten en drinken, hoe reageert het lichaam op de hoge en vochtige temperaturen? Allemaal vragen waar ik vorige zondag een antwoord op heb gekregen en gelukkig het antwoord dat ik wilde horen.
Nu nog één test en dan de grote dag. Morgen start ik in Brasschaat. Ik maak van de gelegenheid gebruik dat Kurt niet meedoet om een gooi naar de Belgische titel te doen. Hopelijk ook daar lekker weer en goeie benen en dan denk ik dat we er klaar voor zijn.

What's coming up ?

Vanaf maandag zal je regelmatig een blog kunnen lezen met de titel "Het Laatste Oordeel volgens ..."

Daarin zullen de Klagenfurters en de 2 van Roth hun messcherpe taktiek uit de doeken doen of maw wat zij verwachten van hun wedstrijd.

Ikzelf heb gisteren mijn langste looptraining afgewerkt. "Verdomme, gij zijt er dus al van af " zei Kurt gisterenavond tijdens het zwemmen. Hij moet de zijne nog zondag doen. Duur 2hr36 en 1 liter energiedrank ging door de keel tijdens deze trage duurloop. Het gevoel was goed, kon nog wel wat doorgedaan hebben. Alvast een enorme opsteker voor binnen 2 weken. De teller staat nu al op 11hr15 deze week. En er komt nog een pakske bij, het laatste pakske ....

Voor Eddy, die er wel erg uitgewrongen uitzag gisteren. Ik hoop dat hij goed en snel herstelt want zo afgepeigerd heb ik hem nog nie dikwijls gezien !

Scott Molina

Who the fuck .... ?

Velen onder jullie zegt die naam misschien niets, maar Scott was vanaf begin jaren '80 tot halverwege de '90 jaren een prof triatleet. Hij won iets meer dan 100 westrijden met daaronder, de belangrijkste, in '88 IM Hawaii.

Dit jaar is hij 48. De man ziet er nog steeds afgetraind uit. Misschien nog scherper dan vroeger. Tegenwoordig houdt hij zich bezig met coaching en het organiseren van trainingskampen, zoals de Epic Camps (vorige week zaten ze in Europa, Italië, Dolemieten waar ze in 8 dagen tijd 65 uur bij mekaar trainden, 27K swim, 1080 bike met daarin de beklimmingen van 9 passen en 140K run)

Scott leeft voor de sport, maar af en toe een glaasje wijn, een biertje of een Cheeseburger en ... a hell of a T-shirt ...

Racen op Terlamen

Vandaag voor het eerst eens mee gaan fietsen op het circuit van Zolder.

Ik had namiddag een uurtje gelopen en om iets na 5 vertrok ik van thuis uit met de fiets richting circuit. Na een uurtje was ik er en besloot maar meteen de koe bij de horens te vatten en in een groep vooraan mee te rijden. Het ging behoorlijk moet ik zeggen. Na een goeie 45' was het tijd voor enkele squeezies dus maakte ik een pitstop want ik vond dat te gevaarlijk om tegen zo'n snelheid die dingen op de fiets in te nemen. Daarna terug vertrokken voor sessie nr 2. Die duurde 37'. Toen was het hoog tijd om naar huis te gaan. Tot dan had ik 86K gereden tegen 36 gemiddeld. De terugweg was hard hoor maar buiten de 2 sluizen ging het nog redelijk vlot.

Eindresultaat van een ritje Terlamen. 120K in 3hr30'

Gevaar !!!!

Dit gevarenbord moeten we zeker volgende keer meenemen op stage.

Ironman 2009 : Zltc in Frankfurt ?

Jimmy, Olivier, Mario A. en Tim starten volgend jaar in de IM van Duitsland in Frankfurt.

De inschrijvingen gaan nu woensdag open om 10u in de voormiddag. Dus als je er dan ook wil bij zijn, nie twijfelen want het gaat razendsnel daar hoor, op nog geen dag zit het vol.

Jimmy wint in Stein.

Neen niet de lange afstand maar wel de sprint op zaterdag. Na een robbertje vechten met Tim kon Loixie de eerste plaats bemachtigen met een luttele 6" voorsprong. Proficiat. Lanzarote lijkt al vast uit de benen te zijn.

Minder verging het onze "supermario" vandaag in de 3/4 triatlon van Stein. Opgave na het fietsen. Denis deed wel wat hij moest doen en dat was finishen (55ste).

Beke deed het in Nice ook al niet bijster goed, slechts 5de (nnar 't schijnt mag hij toch naar Hawaii omdat de nummers 1 en 3 verzaken aan hun kwalificatie.

Terwijl Marino weer in supervorm steekt voor Klagenfurt. Hij verpulverde de tegenstand in Brugge.

Wat mezelf betreft, na de zware trainingsweek in Frankrijk deze week toch al weer een deftige week van 17hr training kunnen verzetten met toch 68 loopkilometers in. (zie trainingslogboek)

Nog 1 zware week te gaan !

Tour de Suisse 2008 - Stage 5 - Frank Schleck crash

Trainingsupdate

Na een weekje Ventourisme deze week een week met de nadruk op lopen.

Maandag rustig een uurke gelopen om de benen terug los te maken

Dinsdag een fietstraining op het vlakke van bijna 3hr

Woensdag mijn langste looptraining tot nu toe : 2hr14 over heuvelend terrrein, tegen zeer lage hartslag, op 't gemakske dus. 's Avonds dan wat los gaan zwemmen.

Donderdag de benen verder losgereden 2hr en een zwemtraining met als hoofdmoot 3x(10x50) rust 5". Eerste serie 45", de tweede 43" en de derde 41".

Vrijdag, vandaag dus toerke Kerkenloop gelopen.

Morgen nog een fietstraining en zondag wat lopen en dan gaan we de laatste zware week in met een mix van alle onderdelen.

Daarna is het taperen en op 13 juli zullen we dan zien wie in de juiste tijdzone gegokt heeft.

Nog een leuke foto van Leuven gevonden. Al fluitend tijdens het lopen !!!!

Enquête !

Enquête een beetje uitgebreidt, kwestie van de boel lekker wat op te fokken !!!!!

The results from the Ventoux !

26hr35' trainen op 6 dagen stage met zicht op de Ventoux.

9K gezwommen, gene enkele meter gelopen !!! en 638.5 gefietst.

Dag 1

Eerste beklimming Ventoux langs Sault. 1hr25 over de 26K tegen 145 HS. Totale rit 94K. Hoogtemeters 2000.

Namiddag 3K gezwommen met pak. Water 20° Brrrr.

Dag 2

116K in 3hr51'. Hoogtemeters 1325. Namiddag opnieuw 3K gezwommen.

Dag 3

2de beklimming Ventoux vanuit Malaucène. 1hr30 over de 21K tegen 159 HS. Totale rit 82.5K. Hoogtemeters 2155.

Dag 4

Onze vlakke rit ????? 1460 hoogtemeters. 108k in 3hr48'

Dag 5

3de beklimming vanuit Bedoin. 1hr36' over de 21K. 151 HS en 2190 hoogtemeters. 's Avonds nog 3K gezwommen. Nog steeds met pak water 21.5°

Dag 6

Langste rit. 156K in 5hr51. 2410 hoogtemeters.

Auto's en fietsers

Dit gebeurde vorige week zondag tijdens een wielerwedstrijd in Mexico. 1 van de deelnemers liet er het leven toen een auto op het peleton inreed.

In de schaduw van de Ventoux

Vanaf zaterdag zitten Marc, Denis en ikzelf in Moulon. Dat is in de schaduw van de Mont Ventoux. We gaan er een week lang trainen en zoals Marc zegt een beetje vakantie houden ook.

Zondag 8/6

Rit 1: 96 Km

Eerste beklimming van de Ventoux langs de 'mietjeskant' vanuit Sault.

+ zwemtraining

Maandag 9/6

Rit 2: 110 Km

Gorges de la Nesque

+ looptraining +/- 1hr

Dinsdag 10/6

Rit 3: 78 Km

Tweede beklimming van de Ventoux vanuit Malaucène

+ zwemtraining

Woensdag 11/6

Rit 4: 147km

De zwaarste rit!

In deze rit, ten noorden van de Ventoux, mogen we zeker rekenen op een alles behalve vlak parcours! Er staan ook maar liefst 6 col(s)(lletjes) op het programma.
Col d’Ey, Col de Tourettes, Col de la Saulce, Col de Palluel, Col de Soubeyrand en nogmaals Col d’Ey.

+ looptraining

Donderdag 12/6
Rit 5: 78Km

De enige echte beklimming van de Mont Ventoux vanuit Bédoin.

+ zwemtraining

Vrijdag 13/6

Rit 6: 99 Km

Uitbollen !!!!

+ looptraining

Na een week zullen we dan +/- 10K gezwommen hebben, een goei 600K gefietst hebben en ongeveer een 36K gelopen.

We verblijven in het Vakantiedomein Pas du Ventoux: Mollans op 935 km van hier. In een chalet die, ik citeer hier even onze reisgids Marco Velo
"ca 65m² groot is (dat moet zowat het tienvoudige zijn van ons caravannekes in
Grimaud...)
beneden en bovenverdieping
woon/slaapkamer met 2 persoonsdivanbed
slaapkamer met 2 persoonsbed
kamer of cabine met 2 bedden of stapelbed
badkamer met bad/handdouche
!!!Apart toilet!!!!
Kitchenette met 3 kookplaten en oven
Terras met zitjes"

De weersvoorspellingen beloven goed weer, al weet je nooit met die Frank De Booseres van deze wereld.

In alle geval, we zullen er het beste van maken.

A Bientôt !

Laatste rechte lijn

We zitten in de laatste rechte lijn richting Klagenfurt. De nieuwe foto bovenaan zegt genoeg zeker ? Het waren de laatste meters van 2 jaar geleden. Deze foto elke dag zien zal mij zeker motiveren.

Na de positieve signalen die ik kreeg in Leuven zetten we nu voor de laatste weken nog eens onze beste beentjes voor en ... wat die halve van gisteren betreft. Dat was toch Hoeyberghs die gewonnen heeft. Al zegt deze foto iets heel anders ?????

Leuven

Leuven was een kleine test richting Klagenfurt. Eens kijken hoe de conditie was. En dat kan best in een wedstrijd, de halve van Leuven dus.
Samen met Marc, Denis en Kurt stonden we in Rotselaar klaar om 2 rondjes te zwemmen in de Plas waar ook Aarschot doorgaat.
Zwemmen vormde geen probleem, het was wel geen 2500m want na 34’45 kwam ik al uit het zilte nat. Net toen ik het fietsenpark verliet kwam Marc al uit het water. Man, heeft die goed gezwommen !
Eénmaal op de fiets reed ik zo snel mogelijk naar een groepje toe. Daar ben ik de hele wedstrijd in blijven hangen. Er kwamen nog een paar hardrijders bij en uiteindelijk was onze groep een man of 10-15 sterk. Halfweg bleven er slechts 6 over. Het tempo lag hoog de eerste 2 ronden. Op een haar na hadden we 38 gemiddeld. Langs de vaart kon ik mooi de tijdverschillen zien met met clubgenoten. Na ronde 1 zat Marc op 5’. Denis en Kurt volgden een minuut later. Ronde 2. 7’ op marc. Denis en Kurt bleven hangen op 1’ van Velo. Ronde 3 10’ op Marc. Kurt en Denis heb ik niet meer gezien. Ook in ronde 4 zag ik Marc niet meer. Ik schatte iets van 12-13’. Uiteindelijk bleek het 15’ te zijn. 37.5km/u over de 92K.
Marc moest nog in de strafronde voor een zwarte kaart.
Het lopen dan. Op voorhand wist ik dat ik zeker nie te fel van stapel moest lopen want mijn loopconditie was niks om over naar huis te schrijven. 4.5K in 22’30 was 5’/km. Daar baseerde ik mij op. Ronde 1 ging in 21’03. Dat was 1’30 sneller dan voorzien. Ronde 2 was een 21’40. Toen wist ik al hoe laat het was. Ik kon mijn tempo nie houden en Marc kwam met rasse schreden dichterbij. Ronde 3 ging in 22’10. En met nog 2K te gaan kwam Marc ervoer. Hij liep verdorie de 9de looptijd. Heel sterk.

Natuurlijk ben ik tevreden over het resultaat. Mijn zwemmen was nie slecht maar ook nie super goed. Mijn fietsen was voortreffelijk, blijkbaar sta ik toch verder dan ik dacht. Onderweg een paar cartouches afgeschoten om u tegen te zeggen. Het lopen dan, dat wist ik op voorhand, daar is nog veel vooruitgang te boeken. Een 9de plaats als Veteraan was uiteindelijk mijn deel. En ne primeur….

Zal da effe uitleggen. De hele wedstrijd op Leppin/Squeezy gedaan. Ge moet daar dan wel veel bij drinken en daar zat nu net het probleem. Het was niet echt warm ginder zodat reeds op voorhand de blaas regelmatig moest geledigd worden. Tijdens het fietsen was het weer van datte. Ik zat in een goeie groep en kon die toch niet laten rijden omdat ik absoluut moest pissen. Dus, ja dan maar laten lopen op de fiets, een beetje naspoelen met water en hup verder. Zelfs tot 2x toe. Dat was dus de eerste keer dat ik dat doe. De schoenen en zolen van mijn schoenen achteraf in een sopje gewassen en goed afgespoeld, kwil nie naar Frankrijk met een urinegeur aan m’n voeten !!!!