Taper

Interessant artikel over enkele dingen die je kan doen of net niet moet doen in de finale taperweek. http://www.everymantri.com/everyman_triathlon/2009/07/the-seven-things-you-must-do-during-taper-week.html

Opwarming van de aarde ?

Hieronder 2 foto's getrokken boven op de Galibier. De ene met Marc en Benny J. op stamt uit de vorige eeuw (begin juli 1997), de andere waar ik op sta is van vorige week (ik had voor de zekerheid toch maar mijn beenverwarmers aan gedaan)

Fietsen op een Alp

Tis eens wat anders, een triatlon doen met daarin de beklimming van een toch wel legendarische col uit de Tour geschiedenis.

De afstanden vallen als je ze zo los van alles bekijkt wel mee maar vergen toch enige uitleg.

1200m zwemmen. Het begin en hetgeen mijn mede zltc’ers toch een beetje de daver op het lijf jaagde. Zwemmen in 17° koude (warme) water is op zich niet erg en Le Lac du Vernay is een groot stuwmeer dus denk je, plaats genoeg. Ja wadde, met 800 gelijk in een groot meer en toch “bataille” hoor.

30K fietsen. Normaal doe je daar zeker geen uur over tenzij je Alpe D’Huez op moet. Meer uitleg moet ik je daar niet bij geven.

7.3K lopen. Ook niet zo lang, een beetje de “De Haan afstand” maar 1850m hoogte en een parcours dat met een flinke bergwandeling kan vergelijken.

Dat was hetgeen we op voorhand wisten en dus maakten we allemaal een pronostiekje van onze tijden, wie kent zichzelf het best ?

De 1200 zwemmeters vielen eigenlijk wel mee. Het was aardig warm buiten + 30° dus was het koude water zeker geen probleem. Enkel de boeien vormden een probleem. Na 500m trek je een 800 koppig veld niet uit elkaar dus was het schoolslag zwemmen in de buurt van de 2 boeien. Ook de laatste 100m was het van datte, deed me denken aan het kanaaltje in Klagenfurt.

Ik kwam als eerste van de club uit het water maar liep langs mijn nieuwe fiets door, herkende hem blijkbaar niet, zodat Filip toch nog voor mij weg was.

In een razende vaart ging het dan richting de klim. Enkele vreselijke valpartijen onderweg gezien maar gelukkig zelf heelhuids aan de voet geraakt waar ik de chrono indrukte. Ik had op maandag al een beklimming gedaan dus wist wel wat me te wachten stond. Veel, heel veel volk ingehaald en het ging goed tot op +/- 3K van het einde. Wind tegen en het inhalen stokte, ik kwam geen trap meer vooruit. Gezwoegd tot boven. Aan het brugje 56’27. Even later hoor ik iemand mijn achternaam roepen, ik schrik me dood, hier boven op deze bergtop, toch nog een bekende ? Neen hoor, het was de heer Velo die een superklim had gereden en langs mij door vloog de wissel in.

Rustig wisselen, op adem komen en dan het goede ritme proberen te vinden. Makkelijk was dat niet de eerste 2k. Bergpaadjes, losse stenen, vooral op en weinig af. 11’ over 2k, vanaf dan ging het beter. +/-1.5K wat vlakkere en beter beloopbare weg en dan een klim van 1k en dan zoef, bergaf naar de finish. Dachten wij. Maar we werden langs de finish door geleid om nog een pittig lusje te maken.

En dan was het leed geleden. Lekker diep geweest zo hoog op een berg en dat had ik nog eens nodig.

Achteraf had ik zo iets van, slechte klim gereden, dat is nikske voor mij die 10% klimmen. Dan bekijk je de uitslag wat nader en merk je toch dat je 9de V bent en een 4de fietstijd in je cat. op de tabellen zet en uiteindelijk een 5de klimtijd (72ste alg). En dan denk ik dat ik niet kan klimmen …

… er was een verschrikkelijk sterke Marco Velo, op het podium als 1ste V2, een Denis die opleeft als hij het hooggebergte ziet, een oude krijger die sterk was en de halve Alp leegdronk na de finish, en een Witse die zichzelf beter dan wie ook kent want hij zat slechts luttele seconden langs zijn voorspelde tijd.
PS : Denis had een doktersbriefje en moest dus niet mee op de foto !

Bikes

Check out Armstrongs nieuwe speeltje en de slogan op de TT bike

De oude krijger

De oude krijger is niet dood, he's still alive and kicking. Ik kwam hem vanmorgen al redelijk vroeg tegen ergens ter hoogte van Terlamen. Ik reed nog een paar 100m door en keerde toen om en zette de achtervolging in. Na een 10 minuten vlammen had ik hem te pakken. Ik reed razendsnel langs hem door maar hij kroop direct in het wiel, hij is zijn streken nog niet verleerd. Daarna hebben we een goeie 100k samen gereden. De krijger had zijn tenten opgeslagen in een bos in Meerhout en ik werd in zijn tipi uitgenodigd. Na een paar cola's liet ik hem en zijn sqauw alleen achter want hij moest samen met zijn honden nog op jacht voor het avondeten.

Ik keerde huiswaarts en de teller gaf na 5hr43' een mooie 182K aan. Waarvan zeker 100k met de oude krijger.

Merci Ludo

Twitter

Rechts vind je een link naar twitter. Volg Lance en nu ook Pontje tijdens hun avonturen in Frankrijk.

Alpe D'Huez

Vandaag effe de info over de triatlon op Alpe D'Huez doorgenomen. Jarno heeft geluk, hij kan er een kids triatlon doen boven op de top. Zal zijn hartje kunnen ophalen volgende week dinsdag.

Er staat trouwens ook een video op de site. ge kunt er beter nie naar kijken als ge gaat deelnemen. Nee hoor, tis schitterend, dit wordt volgens mij 1 van de mooiste en tevens zwaarste korte afstandstriatlons waar ik ooit aan zal deelnemen. Looking forward to it.

http://www.alpetriathlon.com/

De peer

Triatlon, drie disciplines, en ze stonden vandaag allemaal op het programma.

Vanmorgen 3.2K swim, gewoon rustig duurtrainingske. Thuis snel wat bokes naar binnen gestoken en toen samen met Kurt (die ging losrijden voor Aarschot) een goeie 2 uur rondgecruist, op't gemakske. Daarna back home om mijn TT fiets te pakken en zelf nog eens 2 uur eraan vast geplakt tegen een iets steviger tempo.

Moeilijkste opgave van de dag was dan nog de 10K run maar dat werd pas problematisch na 3k. No more sugar in the tank, dus ergens in een plantage een peer van een boom gerukt en die naar binnen gewerkt. Ge kunt nie geloven hoe dat dat smaakt, ook al was ze zeker nog nie rijp. En wonderwel, de rest van de training was no problem, rustig tegen 5'/km gelopen. Kortom a perfect day.

Verder wil ik toch effe hier de commentaar van Raymond over het record van Wellington publiceren :

Blijkbaar waren fiets- en loopafstand niet correct en dit schijnt al langer een 'probleem' te zijn in Roth: fietsen 1,5 à 2 km en lopen een dikke kilometer. Datr scheelt toch weer ettelijke minuten. Maar ook mét correctie blijft het wereldrecord van CW overeind.http://www.3athlon.de/news/2009/07/1707_kommentar_challenge_roth.php

Ik kan daar ook nog aan toevoegen dat het fietsparcours in Klagenfurt volgens mij ook geen 180K is. Ik had "slechts" 175K op mijn computertje staan, en ik was niet de enige. Volgens de Heer Velo zou ook het lopen geen 42.195km zijn.

Avondje met z’n twee

Little change of plans gisteren. De kids waren een avondje, namiddag bij oma en we hadden dus het kot voor ons alleen. Ik wilde nog een loop-en zwemtraining doen maar Els wilde uit gaan eten. Dilemma of niet. De looptraining kwam er met Els als begeleiding op de fiets en het zwemmen werd vervangen door een etentje. Waarna we thuis lekker met z’n twee ….

…. Naar Tour 2009 : Vive le velo gekeken hebben. Of wat dacht ge weer ….

… en toen zijn we gaan slapen ….

Eigenlijk zou een mens dit meer moeten doen, maar er blijft al zo weinig tijd over na het werken, de kids en het trainen. Ze zouden dat moeten verplichten af en toe eens een avondje uit met z'n twee.

Wat moet een mens ...

... als hij niet kan, mag fietsen ? Dat is het mooie aan triatlon, er blijven nog twee andere disciplines over. Vermits ik het zwemmen de laatste tijd wat links liet liggen is dit het ideale moment om een kleine “inhaalbeweging” te maken. Ook het lopen zal er wat vaker aan moeten geloven. Gelukkig is mijn probleem dus iets kleiner als dat van de dame op de foto.

Zaterdag ’s morgens begonnen met 3.6K zwemmen en in de namiddag een 40’ gelopen. Zondag dan enigszins hetzelfde scenario. Gaan zwemmen in Mal en van daaruit naar huis gelopen. Maandag dan enkel een zwemtraining gedaan vermits ik niet elke dag wil lopen. Ook vandaag staan de 2 resterende sporten weer op het programma en als de zaak blijft evolueren zoals nu dan waag ik mij morgen mss aan een rustig ritje op de fiets met wat plonsen achteraf.

Hij die al iets minder pijn zijn kont heeft groet u !

Hope rides again

Mooi artikeltje over Lance op Recovox. Een jaar geleden toen hij aankondigde dat hij de Tour ging rijden woog hij 7 kg te veel. Die moesten eraf om bergop te kunnen volgen. Nu 7kg op een jaar tijd, no problem zou je denken met een trainingsbeest als Armstrong maar er was wel een probeem. Slechts 2-3 kg van die 7 was vet. De rest, dus 4-5kg waren spieren.

In de Giro stond hij nog 2kg te dik en nu bij de start van de Tour stond hij een halve kilo onder zijn streefgewicht. Lees het volledige artikel op

http://recovoxnews.blogspot.com/2009/07/his-weight-in-check-lance-climbs-with.html

Nog een funny filmpje van op de teambus met Robin Williams

http://www.livestrong.com/lance-armstrong/video/robinandlance-avi/e65ed995-54a1-4d51-bfc1-e47ae2ae3ebd/

Christinator !

Chrissie who ?

Dat was de vraag enkele jaren geleden toen ze de eerste keer Hawaï won.

Vandaag in Roth verpulverde ze het WR en zelfs met dat woord vind ik het nog licht uitgedrukt, want hier zijn volgens mij geen woorden voor. Hou u vast 8hr31’59”. Swim : 50’28, Bike : 4hr40’28” en de marathon in 2hr57’32” en ook dat is volgens mij een record.

Moeten we daar nog iets aan toe voegen, neen, de cijfers spreken voor zich.

Zitvlakproblemen

Nu dat het eindelijk eens lekker los loopt op training duikt plots een probleem op dat op een vrij ongelukkige manier tot stand is gekomen.

Vorige week zaterdag na een dik half uur fietsen, ik reed op dat moment in TT houding toen plots een gat in de weg opdook dat ik niet tijdig gezien had. Omdat je je er niet aan verwacht kan je natuurlijk moeilijk anticiperen en al liggend op je tijdritstuur is er amper nog correctie mogelijk. Ik wipte even van het zadel omhoog maar bij het terug neerkomen kreeg ik plots een pijnscheut te verwerken daar waar die 2 zitknookjes zitten tussen uw benen. Het deed echt geen goed maar een 5 tal minuten later was ik het voorval al weer vergeten tot ik in het begin van de week toch voelde dat die plaats wat opgezwollen bleef en pijnlijk was.

Woensdag op de rollen viel het nog mee maar gisteren op de weg was het niet meer plezant. De plaats des onheils blijkt ontstoken te zijn en dus ben ik verplicht de fiets een aantal dagen (hoop ik), in het slechtste geval zullen het weken worden, aan de kant te laten staan. Ik neem intussen ontstekingsremmers en hoop zo dat dit euvel zich zo snel mogelijk oplost.

Hij die pijn zijn kont heeft, groet u.

Vive le Velo

Mijn Kuota Kaliber is "opgepimpt" tot een "echte" tijdritfiets.

Na lang zoeken en twijfelen heb ik dan als gewone trainingsfiets en fiets voor stayerwedstrijden en om te klimmen gekozen voor de Kuota K-Factor, met overheersend de witte kleur.

Fast, faster, fastest

Snelle jongens vandaag, zowel in Klagenfurt als in Frankfurt.

We keken uit naar de prestaties van enkele clubgenoten of bekenden. Laat ons die onder de cat. “Fast” catalogiseren

Frankfurt
Jimmy : 55’14 / 4hr54’14 / 3hr50’24 : 9hr50’48
Tim : 50’37 / 5hr00’52 / 4hr04’30 : 10hr02’25

Klagenfurt
Stefan Biesmans : 53’39 / 5hr10’49 / 3hr46’17 : 9hr56’15
Patrick Erkens : 1hr04’05 / 4hr59’46 / 3hr42’19 : 9hr52’27

In de cat. faster gaan we naar Klagenfurt waar Marino lang op weg was om de 8hr grens te doorbreken. Dat lukte net niet : 8hr01’38 en maar liefst 13’ voorsprong op de nummer 2.
In Frankfurt had Wallenhorst een dikke klant aan Van Vlerken maar ze haalde het in 8hr58’08

Voor de Fastest van de dag gaan we voor de vrouwen terug naar Klagenfurt waar Iron Lady miss Bella Bayliss haar klasse nog maar eens tentoon spreidde. 8hr50’13 en de tweede snelste tijd ooit. Met een afsluitende marathon in 3hr00’21.

In Frankfurt deed Timo Bracht wat niemand verwachtte, Macca kloppen (hij werd pas derde) en onder de 8hr duiken. 7hr59’15. En een afsluitende marathon waarin hij eerst Macca moest laten gaan in 2hr43’.

Tour de Lance

Zaterdag begint de Ronde van Frankrijk. En hoe je het ook draait of keert, wie er ook zal winnen, het zal allemaal gebeuren in de schaduw van 1 man, 1 naam, Mister Lance Armstrong is back. Of hij meedoet voor de overwinning ????? denk het niet al weet je met hem nooit natuurlijk.

Ik ben al sinds zijn eerste overwinning in Frankrijk, een fan, ik steek dat niet onder stoelen of banken, de man motiveert mij, zeker. En ik zal dan ook deze Ronde weer op de voet volgen.

En mag een mens dan zal eens wegdromen, .... ? Lance wint de Tour, Boonen wereldkampioen en een Belg Hawaii ?

Afkoeling

Warm

Tis ook nooit goed hé ? Een te strenge winter, dan weer regen en nu dus, .. te warm ... De mensen klagen graag zekers.

Ik liet het al vast niet aan mijn hart komen vandaag. Na een rustige 3-4 dagen deed ik gisteren een intensieve blokkentraining in het fietsen. Vandaag stond er een lange duurloop op het programma, warm of niet, heet of koud, regen of wind. Hij stond erop en hij moest gedaan worden. Bij deze temperaturen is het zeker aan te raden genoeg vocht te voorzien voor onderweg, zeker als je van plan bent + 2hr te gaan lopen. Ik weet het, het is niet altijd gemakkelijk. Een tussenstop bij familie of vrienden is een optie, persoonlijke begeleiding door, vrouw, zoon dochter, schoonmoeder ???? is dan al weer een andere. Zelf drinkbussen gaan wegsteken op je loopparcours, kan ook. Een drinkbus meenemen in zo'n, hoe noem je dat, riem op je onderrug. Kortom, genoeg opties, aan ons om de keuze te maken.

Ik verkoos vandaag om 2x12.5K te lopen. De eerste ronde met drinkbus in de belt en ronde twee samen met Jarno als drankleverancier.

Ik had dan ook nog het geluk dat na 1K Kris Lambrichts mij kwam vergezellen voor de eerste 12.5K. Hij vond het eens fijn rustig te kunnen lopen. Ik aan zijn tempo (Kris is in de stratenlopen zeker nog iets beter dan onze Marco velo en dat wil toch wel wat zeggen) zou ronduit belachelijk geweest zijn.

Na ronde 1 kwam Jarno dus op de proppen en eenmaal de 25K afgehaspeld zorgde Jelle met de tuinslang voor de nodige afkoeling terwijl Els iets fris uit de frigo haalde en zo heeft de hele familie toch weer zijn aandeel gehad in de training van vandaag.

Countdown

De volgende weken staan de "Europese IM" voor de deur. De countdown is begonnen en Nice zal het lont aansteken nu dit weekend. Geen clubgenoten dit jaar aan de start daar. Volgend jaar waarschijnlijk wel maar dat is nog veraf. Dan gaat het richting Klagenfurt (de mannen van Maasmechelen Stefan en Patrick en natuurlijk Marino op zoek naar zijn tweede IM zege dit jaar)) en ook dat weekend Franfurt met Mario, Tim en Jimmy en de halve wereldtop. Het weekend daarna is Zurich aan de beurt met Marc de Ren. Het computerke zal weer overuren moeten draaien peis ik.

Dit weekend staat trouwens in eigen land Brasschaat op het programma. Voor de laatste keer na 27 jaar zal er een halve triatlon betwist worden. Norbert kan er dus maar beter van genieten.

Voor mezelf zal het werkendag zijn dit weekend. Tja, iemand moet het doen hé !!!!!

A Brick

Bij ons in het dialect ook een “brik” genoemd. Een baksteen voor de slechte verstaanders. Maar ook de naam van een looptraining direct na het fietsen. Een T (transition) Run zoals ik ze ook als eens noem.

Na een goede vierdaagse die vrijdag begon met een 20K run, zaterdag werd voortgezet met een ritje van 160K op de fiets. Zondag dan 100K in 3 uur bij mekaar gereden in de stromende regen, bij momenten toch en maandag dan die 4 daagse afgesloten met een half marathonnetje.

Zoals ge hem wel voelt komen was dinsdag het vat af, de benen kapot zodat losrijden eigenlijk de enige optie was die dag, alhoewel de wind die mening niet echt deelde.

Vandaag waande ik mij dan terug op een Canarisch eiland. Warm, veel wind en slechte benen. Toch voor de eerste 70K op de fiets, daarna ging het iets beter. Zou het dan toch aan de Squeezy liggen die ik in het tweede deel gebruikte ?

Enfin, na 120K gestreden te hebben tegen de wind trommelde ik Jarno op uit zijn zetel om als waterdrager van dienst te zijn tijdens mijn “brick run”. Ik had een km of 10 op het programma staan en geef mezelf een score van 8/10 achteraf. Echt goed tempo kunnen lopen zonder forceren. En dit na pas enkele van die “brikken” gedaan te hebben. Ik wist dat ik dat meer moest doen !

Er is trouwens wel wat reactie gekomen op mijn blog over gedrevenheid, maar meer persoonlijk en te lang gerekt om als comment te gebruiken. Eén ding kan ik er wel over zeggen. De schrijver uitte dezelfde vrees die ik ook had, dat we binnen enkele jaren met een club gaan zitten met misschien wel een uitstekende jeugdwerking maar waar bij de volwassenen er nog enkele aan triatlon doen en de grote hoop uit aan het bollen is als passief lid.

Slaap ze en droomt er nie van hé (waar heb ik dat nog gelezen ?)